Hormony adenohophii, ich struktura i funkcje

Wstrząs

Wiele osób wie, czym jest przysadka mózgowa, ale nie wszyscy słyszeli o adenohypofizy. Inną nazwą przysadki mózgowej jest przysadka mózgowa, umiejscowiona u samej podstawy mózgu. Fakt, że ta formacja śluzowa jest chroniona przez kości czaszki, podkreśla jej wyjątkowe znaczenie dla organizmu. Waga przysadki jest bardzo mała - 0,5 g (po urodzeniu u kobiet wzrasta do 1,5 g).

Struktura gruczołu

loading...

Dławik zawiera trzy płaty przysadki mózgowej - ilość (tylny płat przysadki) wynosi 20%, przy czym średni odsetek - cienką warstwę komórek, które sięga i posiada nogę. Przysadki zwane przednich hormony przysadki mózgowej, które są syntetyzowane w niej reguluje Endocrine zhelez.Gormony gruczołowej przysadki obwodowej - jest głównie białko lub peptyd, lub związków - prolaktyna samatotropin, tyreotropinę, gonadotropiny i innych.

Udziały przysadki mają inną strukturę i rozwój, ich funkcje również się różnią. Na przykład, adenohypophysis bierze bezpośredni udział w rozwoju ludzkiego ciała. Jeśli w tym udziale aktywność hormonalna nie udaje się, osoba rozwija akromegalię - długie kończyny i palce, duże usta i nos. Hormony płata tylnego nasilają pracę mięśni gładkich, odpowiadają za funkcjonowanie naczyń krwionośnych, ciśnienie tętnicze, pracę nerek i macicy. Pośrednia (środkowa) część przysadki reguluje procesy pigmentacji, utrzymuje odcień układu nerwowego, odpowiada za odczucia związane z bólem i bierze udział w metabolizmie tkanki tłuszczowej.

Co to jest adenohypophysis

loading...

Przednia część przysadki stanowi większą część jej całkowitej masy. W rozwoju embrionalnym gruczołowej przysadki fazy utworzona z tyłu jamy ustnej komórek nabłonkowych i rozwoju zarodka jest stopniowo przemieszczany w obszarze międzymózgowia.

Adenohypophysis składa się z dwóch fragmentów - dystalnych i bulwiastych. Jeśli chodzi o skład komórkowy adenohypofizyny, histologia wygląda następująco: przednia część składa się z gruczołowych komórek endokrynnych, reprezentowanych przez dwa typy, z których każdy wytwarza określony hormon. Ponieważ funkcje przysadki mózgowej są przypisane głównie do przedniej części gruczołu, zaburzenia w tym płacie mogą powodować poważne zaburzenia we wszystkich częściach przysadki mózgowej.

Hormony z adenohophagią

loading...

Hormony adenohypofizy dzielą się na dwie kategorie - skuteczna, ta kategoria obejmuje prolaktynę i somatotropinę oraz zwrotnik, który obejmuje hormony tarczycy i gonadotropię.

Hematotropowy Hormon reguluje tworzenie się kości, jest odpowiedzialny za gromadzenie tłuszczu i jego dystrybucję w organizmie. Ponadto somatotropina jest odpowiedzialna za powstawanie mięśni, bierze bezpośredni udział w procesach metabolicznych i jest stymulantem insuliny.

Prolaktyna - jego główną funkcją jest zapewnienie wydajności reprodukcyjnej. Wpływa na powstawanie gruczołów sutkowych, a podczas laktacji odpowiada za kombinację struktur białkowych, produkcję i powrót mleka. Pomimo faktu, że prolaktyna jest głównie żeńskim hormonem, jest produkowana w ciele obu płci, ponieważ jest odpowiedzialna za rozwój drugorzędowych cech płciowych, tworzy podstawowe cechy seksualne i aktywuje syntezę testosteronu. Ponadto prolaktyna jest odpowiedzialna za rozwój narządów wewnętrznych człowieka.

Kortykotropina - Ten hormon, który przyczynia się do aktywacji warstwy kory nadnerczy. Działanie tego hormonu stymuluje produkcję kortykosteroidów, progesteronu, estrogenu.

Lutropine - hormonu, który jest zaangażowany w syntezę testosteronu i progesteronu, a także stworzenie korzystnych warunków dla normalnej funkcjonalności gonad. W organizmie męskim hormon ten wpływa na syntezę testosteronu, aw organizmie żeńskim aktywuje owulację.

Tyreotropina wpływa na funkcjonowanie tarczycy. Follotropina stymuluje wzrost pęcherzyka, uczestniczy w procesie spermatogenezy.

Jak widać z powyższego, hormony w ludzkim ciele są bardzo ważne, ich nadmierna lub niewystarczająca ilość prowadzi do wadliwego działania różnych układów i narządów, co w sposób naturalny negatywnie wpływa na zdrowie organizmu jako całości.

Większość hormonów adenozydowych zaangażowanych jest w gruczoły dokrewne. Pobudzają pracę tarczycy, nadnerczy, gruczołów płciowych. Jednak niektóre gruczoły dokrewne syntetyzują hormony bez bezpośredniego udziału przysadki mózgowej.

Choroby i patologie

loading...

Brak hormonów wytwarzających migdałek przysadki można zaobserwować w wyniku:

  • słaby dopływ krwi do przysadki mózgowej;
  • krwotok;
  • procesy zapalne w mózgu;
  • zaburzenia pracy naczyń krwionośnych;
  • napromienianie;
  • uraz mózgu.

Nadmiar hormonów syntetyzowane najczęściej związane z obecnością gruczolaka przysadki - łagodny charakter czynnych hormonalnie nowotworów. Może rozwinąć się z długotrwałym przyjmowaniem środków antykoncepcyjnych, po urazowym uszkodzeniu mózgu lub z powodu neuroinfekcji.

Choroby związane z pracą adenohypofizy mogą zakłócać funkcjonowanie całego organizmu. Jeśli jest to wrodzona patologia, zmiany zachodzą w wyglądzie osoby. Brak hormonów adenohypofizy prowadzi do karłowatości i nadmiaru - do gigantyzmu.

Jeśli wystąpi awaria hormonalne u osoby już utworzonego (jako osoba dorosła), można zaobserwować akromegalii - zgięta postawa, głos coarsens, kończyny stają się większe, są zaburzenia w układzie sercowo-naczyniowym oraz w narządach wewnętrznych. W przypadku niedoboru hormonalnego płata tylnego przysadki dochodzi do zmian w oddawaniu moczu.

  1. Niedoczynność tarczycy jest chorobą, która może rozwinąć się w wyniku wtórnego niedoboru hormonów przysadkowych. W tej chorobie stężenie hormonów tarczycy gwałtownie spada. Dolegliwość podzielony na podstawowym (shchitovidki powstaje uraz, niedobór jodu, napromieniowanie), drugorzędowe (operacja przysadki naruszenie) i trzeciorzędowe (brak hormonu tarczycy jest wynikiem niepowodzenia w podwzgórzu).
  2. Hiperprolaktynemia. Do rozwoju tej choroby prowadzi do nadmiernej syntezy prolaktyny. Choroba ta objawia się zrzucaniem mleka z gruczołów sutkowych (u osób obu płci), impotencją, nieprawidłowym funkcjonowaniem cyklu miesiączkowego, zaburzeniami metabolizmu, trądzikiem, niepłodnością, opóźnieniem rozwoju płciowego. Gipreprolaktynemia może wywołać rozwój cukrzycy.
  3. Gruczolak przysadki może mieć dwa rodzaje - hormonalnie czynny i nieaktywny hormonalnie. Te łagodne nowotwory rosną powoli i są podzielone na mikrogruczaki i gruczolakowłókniaki. Trudno jest zdiagnozować tę chorobę, ponieważ objawy się nie pojawiają. Jednak z gruczolakiem mogą rozwijać się choroby narządów dokrewnych, otyłość, bóle głowy, zmniejszenie widzenia, są brodawki. Przy aktywnym wzroście guza obserwuje się zaburzenia psychiczne.
  4. Gipofizarny nanizm rozwija się w wyniku niepowodzenia produkcji somatotropiny. W takim przypadku następuje spowolnienie wzrostu kości i narządów wewnętrznych.
  5. Zespół Synmondsa - przejawia się w stanie ciągłej słabości i zawrotów głowy. Powstaje z powodu słabej cyrkulacji przysadki mózgowej i zakaźnych uszkodzeń mózgu.
  6. Niedoczynność przysadki - ostra redukcja lub zakończenie syntezy hormonów tropicznych. U dzieci prowadzi to do powolnego rozwoju i opóźnienia wzrostu. U dorosłych pacjentów z chorobą jest zastąpienie tkanki mięśniowej do tkanki tłuszczowej, obniżenie poziomu glukozy we krwi, zanik narządów rozrodczych i gruczołów sutkowych.
  7. Pusty turecki siodło. Jeśli przysadka nie wypełnia całkowicie tureckiego siodła, otrzymuje płyn rdzeniowy, co powoduje zmniejszenie rozmiaru przysadki. W tym przypadku pacjent znacznie zmniejszył widzenie, istnieje silna drażliwość, otyłość.
  8. Syndrom Itenko-Cushing. W tym przypadku organizm zwiększa stężenie kortyzolu. Pacjent ma nieproporcjonalną otyłość - złogi tłuszczu pojawiają się w jamie brzusznej, szyi i twarzy. Ponadto, osteoporoza, zwiększona owłosienie, zatrzymuje cykl menstruacyjny.

Środki diagnostyczne

loading...

Jeśli objawy choroby są wyraźnie wyrażone, należy skontaktować się z endokrynologiem. Specjalista przydzieli serię testów laboratoryjnych, które dadzą pełną informację o ludzkim tle hormonalnym. Jeśli istnieje podejrzenie obecności węzłów w tarczycy, wyznacza narząd ultradźwiękowy.

Aby zdiagnozować guz, wykonuje się CT lub MRI mózgu. Badanie narządów wzroku pomaga określić, w jakim stopniu porażone są gałęzie nerwów czaszkowych (z gruczolakiem).

Konieczne leczenie

loading...

Niepowodzenia w przysadce mózgowej są leczone w sposób złożony. Przede wszystkim terapia ma na celu normalizację syntezy hormonów. Leczenie może być lekarskie, radioterapia i chirurgiczne. W przypadku gruczolaka terapia ma na celu zmniejszenie nacisku, jaki guz może mieć na strukturę mózgu.

Wraz z hormonalną terapią zastępczą hormonalną zastępuje się syntetycznymi analogami naturalnych hormonów adenohypofizy. Z reguły taka terapia jest powoływana na długi okres, a czasem na całe życie.

Pomimo faktu, że gruczolaki przysadki rzadko może być złośliwy, to nie znaczy, że leczenie będzie łatwe - ekspert powinien wybrać produkty nie tylko zmniejsza hormonalną aktywność edukacji, ale także środki, które hamują rozwój gruczolaków i zmniejszenia jej rozmiaru.

Przysadkowy karłowatość to złożona choroba, do której lekarze używają hormonu wzrostu. Nie tak dawno temu eksperci próbowali rozwiązać problem karłowatości za pomocą insuliny, jednak obecnie lekarze coraz częściej wybierają sterydy anaboliczne do leczenia.

Faktem jest, że karły przysadki w większości przypadków mają zwiększoną wrażliwość na obniżenie stężenia glukozy we krwi. Dlatego, jeśli lekarz zdecyduje się stosować insulinę do leczenia, zaleca się rozpocząć przyjmowanie jej z małej dawki, a jednocześnie zapewnić pacjentowi dużą ilość węglowodanów w żywności. Insulina stymuluje wzrost pacjenta, ale jednocześnie powoduje otyłość.

Leczenie chirurgiczne służy głównie do usunięcia guza przysadki mózgowej. Operacja wykonywana jest przez jamę nosową w celu zmniejszenia ryzyka powikłań i zmniejszenia pooperacyjnego pobytu pacjenta w szpitalu.

Jeśli chirurgiczne usunięcie guza jest niemożliwe i jeśli leczenie jest nieskuteczne, lekarze mogą stosować radioterapię, która może skutecznie monitorować wzrost edukacji. Najnowsze technologie zostały zaprojektowane z tego względu, że dawka promieni jest odbierana tylko przez przysadkę mózgową, a reszta mózgu pozostaje nietknięta.

Jaka metoda będzie skuteczna w tym lub tamtym przypadku lekarz powinien wybrać endokrynologa, biorąc pod uwagę indywidualne cechy ciała pacjenta i samą chorobę.

Miażdżyca przysadki mózgowej: co to jest, przyczyny, objawy, diagnoza i leczenie

loading...

Przysadka mózgowa jest głównym narządem układu hormonalnego, którego hormony kontrolują aktywność wszystkich gruczołów obwodowych. Znajduje się u podstawy czaszki i składa się z adenohypofizy i neurohypofizy. Przedniego płata przysadki produkuje tyreotropowe, kortikotropnye, gonadotropowymi somatotropowe, hormony melanotropnye i prolaktyny. Neurohypofiza jest odpowiedzialna za dystrybucję wazopresyny i oksytocyny.

Microadenoma przysadki mózgowej. Co to jest?

loading...

Miażdżyca przysadki mózgowej jest łagodnym nowotworem tkanki gruczołowej, którego wielkość nie przekracza 10 milimetrów. Guzy gruczołu przysadkowego dzielą się na nieaktywne hormonalnie (nie wytwarzają hormonów) i hormonalnie aktywne. Wśród tych ostatnich, w zależności od wytwarzanego hormonu, wyróżnia się następujące typy:

  • prolaktynoma (prolaktyna);
  • kortykotropina (adrenokortykotropina);
  • somatotropina (hormon wzrostu);
  • tyreotropinoma (tyreotropina);
  • mieszane miclawenomy (wytwarzające kilka hormonów).

Przyczyny i czynniki prowokujące

loading...

Przyczyny rozwoju miąższu gruczołu przysadkowego pozostają nierozstrzygnięte, ale istnieją pewne czynniki prowokujące, które zwiększają prawdopodobieństwo patologii. Można je podzielić na czynniki zewnętrzne i wewnętrzne.

Czynniki zewnętrzne:

  • uraz czaszki lub mózgu;
  • zakaźne uszkodzenie mózgu;
  • zaburzenia podczas embriogenezy, spowodowane wpływem na płód substancji leczniczych, toksycznych, promieniowania jonizującego; są istotne w przypadku wrodzonych mikrourazów;
  • Korzystanie z tej kobiety połączeniu antykoncepcji doustnej dla wielu cykli menstruacyjnych obniża wytwarzanie hormonów jajnika, w odpowiedzi na to, gruczoł przysadkowy wytwarza więcej lyuteinizuyuschego i hormon folikulotropowy, może to być odpowiedni region mikrogruczolaka przysadki;
  • u kobiet prawdopodobieństwo wystąpienia guza wzrasta w wielu ciążach, aborcjach

Czynniki wewnętrzne:

  • zmniejszona czynność tarczycy z powodu długotrwałych chorób;
  • naruszenie nadnerczy;
  • zmniejszenie produkcji hormonów układu rozrodczego;
  • w zespole wielu gruczolakowatości, który jest chorobą dziedziczną, obserwuje się nowotwory innych gruczołów, prawdopodobieństwo rozwoju mątwiaka przysadki jest wyższe

Do niewystarczającej produkcji hormonów, przysadka mózgowa reaguje zwiększając pracę - konieczne jest znormalizowanie tła hormonalnego.

Objawy miażdżycy przysadki mózgowej według typu

loading...

Objawy przysadki mózgowej dzielą się na specyficzne i niespecyficzne.

Niespecyficzne objawy są spowodowane kompresją otaczających tkanek, można je zaobserwować przy dowolnym nowotworze ośrodkowego układu nerwowego. Wśród nich:

  • bóle głowy, które są trwałe, mogą być obustronne lub jednostronne;
  • zaburzenia widzenia: podwójne widzenie, zmiana koloru, strabismus - objawy te są spowodowane naruszeniem nerwu wzrokowego;
  • zawroty głowy.

Specyficzne objawy zależą od tego, która część przysadki uległa zmianie, które hormony są zakłócone.

Prolactinoma

Ten typ miażdżycy przysadki mózgowej występuje około 10 razy częściej u kobiet niż u mężczyzn. Objawy typowe dla prolactinoma są spowodowane działaniem hormonu prolaktyny. Ten rodzaj nowotworu oznacza powolny wzrost i łagodny charakter przepływu.

Ze względu na fakt, że objawy u kobiet pojawiają się wcześniej, możliwe jest zdiagnozowanie Prolactinum w początkowych stadiach rozwoju. U mężczyzn manifestacje nie są swoiste, a choroba występuje później.

Objawy u kobiet:

  • zaburzenia cyklu miesiączkowego zwiększono prolaktyny narusza syntezę luteinizującego (LH) i hormon folikulotropowy (FSH), hormon jest hamowane jajeczkowanie; cykl menstruacyjny jest przedłużony do 3 miesięcy; brak miesiączki - brak miesiączki; skraca się czas krwawienia miesiączkowego - może wynosić 2 dni lub krócej; niewielki przepływ menstruacyjny na przemian z krwawieniem;
  • Dysfunkcje jajników aż do braku owulacji mogą powodować niepłodność;
  • mlekotok - płyn mleczny uwalnia się ze sutków;
  • niski poziom estrogenu powoduje zmniejszenie libido;
  • naruszenie wymiany minerałów: kości tracą wapń, stają się kruche, w konsekwencji - częste złamania, próchnica;
  • prolaktyna wpływa gruczoły nadnerczowe, są wytwarzane przez androgeny, stymuluje wzrost włosów w męskiego (powyżej górnej wargi, z tyłu, na brzuch) oraz powoduje pojawienie się trądziku (trądzik);
  • jeśli miażdżyca mózgu przysadki rozwinie się w dzieciństwie, u pacjenta rozwinie się niedorozwój narządów układu rozrodczego;
  • zaburzenia psycho-emocjonalne są również spowodowane wysoką zawartością prolaktyny we krwi: osłabioną uwagą i pamięcią, szybkim zmęczeniem, ciągłym zmęczeniem, zaburzeniami snu i bezsennością;
  • pod wpływem prolaktyny ulega zmianie w metabolizmie tłuszczów, węglowodany są aktywnie przetwarzane na tłuszcze, co prowadzi do otyłości

Objawy u mężczyzn objawiają się, gdy guz osiągnął już duży rozmiar - zwiększony poziom prolaktyny hamuje tworzenie testosteronu.

  • W przypadku prolaktynoma występuje niedobór substancji, bez których dojrzewanie plemników ulega pogorszeniu, powstaje niepłodność;
  • impotencja lub naruszenie libido ze względu na obniżony poziom testosteronu;
  • zwiększony poziom prolaktyny u kobiet powoduje zmiany w gruczołach sutkowych według rodzaju żeńskiego - ginekomastia;
  • zaburzenia psychoemotoryczne są podobne do zaburzeń u kobiet: niestabilność emocjonalna, upośledzenie pamięci, uwaga;
  • jeśli choroba rozpoczęła się przed okresem dojrzewania, nie ma zakłóceń w rozwoju drugorzędowych cech płciowych: rzadki zarost, otyłość jest rodzaju żeńskiego - odkładanie się tłuszczu podskórnego w biodrach, wąskie ramiona, zmniejszenie wielkości jąder.

Somatotropinoma

Somatotropinoma wydziela hormon wzrostu. W przypadku wystąpienia choroby u osoby dorosłej rozwija się akromegalia, która dotyka prawie wszystkich narządów i układów:

  • narządy wewnętrzne powiększają się: najczęściej cierpią wątroba i trzustka (patrz zdjęcie powyżej);
  • zmiana twarzy: łuki brwiowe, nos, uszy i żuchwa są powiększone;
  • zwiększają się stopy i szczotki;
  • Cukrzyca rozwija się z przedłużonym przebiegiem choroby, ponieważ hormon wzrostu hamuje produkcję insuliny;
  • nadciśnienie tętnicze;
  • dochodzi do naruszenia metabolizmu wapnia, może wystąpić kamica nerkowa;
  • przerost kości i tkanki łącznej wywołuje rozwój deformującego zapalenia kości i stawów.

W dzieciństwie somatotropinoma może powodować gigantyzm. Występuje niezwykle wysoki wzrost, drętwienie kończyn nóg i dłoni, silne bóle głowy.

Kortykotropinoma

Hormon adrenokortykotropowy, który jest wydzielany przez kortykotropinę, kontroluje aktywność nadnerczy. Jego nadmiar prowokuje rozwój choroby Isenko-Cushinga. Ten stan ma następujące objawy:

  • charakterystyczna otyłość: tłuszcz podskórny osadza się głównie na twarzy, barkach, brzuchu, klatce piersiowej, plecach, podczas gdy kończyny pozostają cienkie;
  • na ciemnoszarym kolorze na skórze brzucha, klatki piersiowej;
  • Glikokortykosteroidy wpływają na wymianę minerałów, pod ich wpływem wapń wydobywa się z kości: rozwija się osteoporoza i kamica;
  • nadmiar włosów;
  • ze względu na wpływ na układ sercowo-naczyniowy rozwija się nadciśnienie;
  • Diabetes mellitus rozwija się z powodu spadku tolerancji glukozy;
  • naruszenie owulacji u kobiet i zmniejszenie libido u mężczyzn;
  • osłabienie odporności, które wyraża się w częstych chorobach zakaźnych i nieżytowych
  • depresja, zaburzenia behawioralne i zaburzenia snu

Tyreotropinoma

Ten typ miąższu gruczołu przysadkowego mózgu wytwarza hormon stymulujący tarczycę, który reguluje funkcjonowanie tarczycy. W rezultacie rozwija się tyreotoksykoza. Główne zaburzenia w tyreotropinomie są związane ze zmianą podstawowego metabolizmu:

  • utrata masy ciała na tle normalnego lub nawet zwiększonego apetytu;
  • zwiększone pocenie, słaba tolerancja na ciepło;
  • podwyższony poziom glukozy we krwi (hiperglikemia) - hormony tarczycy mają działanie przeciwwskazane;
  • pod stałym działaniem hormonu tarczycy dochodzi do wzrostu wielkości tarczycy;
  • zmniejszenie częstości akcji serca, częstości oddechów, nadciśnienia tętniczego;
  • niestabilność emocjonalna (drżenie samoistne), drżenie całego ciała;
  • oczy pacjentów zawsze świecą, wystają do przodu na orbicie, tęczówka dotyka dolnej powieki;
  • zaburzenia miesiączkowania u kobiet, impotencja i ginekomastia u mężczyzn

Konsekwencje miażdżycy przysadki mózgowej

loading...

Aktywne hormonalnie nowotworów jest w stanie przebić się na metabolizm minerałów - kości przemywa się minerały, które rozwijają się osteoporozy pod wpływem hormonów zakłócić hormonalny, układ krążenia, układu oddechowego i rozrodczego systemów. W 98% przypadków z miażdżycą przysadki mózgowej wykluczono początek ciąży - obserwuje się niepłodność.

Jeśli pojawi się poczęcie, istnieje wysokie ryzyko spontanicznego przerwania. Dlatego natychmiast po ustaleniu faktu ciąży kobiety są przepisywane leki hamujące produkcję prolaktyny.

Diagnostyka

loading...

Jeśli zostanie stwierdzony charakterystyczny objaw zwiększonej aktywności gruczołów obwodowych, lekarz zaleci serię badań, które mogą potwierdzić lub zaprzeczyć obecności choroby.

  • MRI (obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego) i CT (tomografia komputerowa). Radiologiczne mikrogruczolaka nie ma objawów, więc uciekają się do bardziej dokładnych metod badania: CT i MRI - one pozwalają wizualizować powstawaniu średnicy mniejszej niż 5 milimetrów.
  • Badanie krwi w celu określenia poziomu hormonów jest bardzo pouczające, może wykazać obecność choroby w początkowej fazie rozwoju. Jednak w związku z faktem, że nadal nie ma objawów klinicznych, tego rodzaju badania na wczesnym etapie, z reguły, nie są wyznaczane.
  • Badanie okulistyczne umożliwia identyfikację zaburzeń wzrokowych spowodowanych przez miażdżycę przysadki mózgowej.

Leczenie miażdżycy

loading...

Biorąc pod uwagę konsekwencje zaburzeń hormonalnych, leczenie nowotworów przysadki powinno rozpocząć się natychmiast po potwierdzeniu rozpoznania. Zwykle opiera się na zastosowaniu trzech metod:

  • leki - stosowanie leków normalizujących tło hormonalne
  • operacja chirurgiczna;
  • radiosurgiczne metody leczenia

Wybór strategii odbywa się w każdym przypadku indywidualnie. W przypadku, gdy nie pojawią się miażdżyca (hormonalne nieaktywne i nie zwiększają się), nie jest wymagana interwencja. Konieczne jest jednak przestrzeganie: pacjent powinien raz w miesiącu odwiedzać endokrynologa i raz w roku poddawać się badaniu metodą rezonansu magnetycznego. Główna terapia jest potrzebna, gdy mikrofaucznik powiększa się lub wytwarza nadmierną ilość hormonów.

Terapia lekami

Wybór leków wpływa na rodzaj wydzielanych hormonów. Aby ocenić skuteczność leku, należy regularnie wykonywać rezonans magnetyczny i badanie krwi w celu określenia stężenia hormonów.

Do supresji leków prolaktynoma stosuje się agonistów dopaminy. Ich celem jest normalizacja przysadki i poziomu prolaktyny. Należą do nich:

Leczenie somatotropinoma jest wskazane w warunkach umiarkowanej symptomatologii i stabilnego poziomu somatotropiny we krwi. Stosuje się następujące leki:

  • Bromokryptyna (lekarstwo domowe);
  • Norprolac;
  • Oktreotyd;
  • Sandostatin LAR.

Leczenie tyreotropinoma jest zachowawcze w przypadku, gdy nie obserwuje się wzrostu hormonalnego i nie dochodzi do kompresji sąsiednich struktur mózgu. Sprawdzone analogi somatostatyny. W przypadku, gdy mikrofaucznik jest hormonalnie aktywny, leki są przepisywane tylko jako dodatkowe leczenie chirurgiczne.

Leczenie lekiem Corticotropinum nie jest dopuszczalne, możliwe jest tylko działanie lecznicze na kory nadnerczy w celu zmniejszenia wytwarzania hormonów. Wykorzystuje się preparaty z grupy inhibitorów biosyntezy hormonów kory nadnerczy:

Lecz tylko leczenie chirurgiczne może całkowicie zwolnić kortykotomię.

Z reguły stosowanie terapii lekowej pozwala uniknąć operacji z niektórymi typami mikrouszkodzeń przysadki mózgowej. Ale w niektórych przypadkach konieczna jest interwencja chirurgiczna:

  • nieskuteczność terapii lekowej;
  • nietolerancja przepisanych leków;
  • wzrost prolactinoma u kobiety w ciąży;
  • krwotoki powodujące martwicę nowotworu

Leczenie chirurgiczne

Ze względu na małą inwazyjność (operacja wykonywana jest endoskopowo, miażdżyca jest usuwana przez nos), można uniknąć poważnych powikłań, a okres rekonwalescencji pooperacyjnej można skrócić do 3 dni.

Radiosurgiczne metody leczenia

Metodę tę stosuje się w przypadku mikrourazów o niskim poziomie aktywności, w razie potrzeby można je łączyć z użyciem leków. Stosowany jest nóż radiochirurgiczny - jest to wiązka promieni, która wpływa na tkankę nowotworową. Po takiej manipulacji miażdżyca zmniejsza się z czasem, nie powodując dyskomfortu pacjenta.

Prognozy dotyczące powrotu do zdrowia

loading...

Gdy microadenomas rokowanie jest dobre, guz jest łatwiejsza do leczenia nowotworów niż większe. Jeśli mikrogruczolaka nie jest wrażliwy na leczenie zachowawcze i przypisano działanie nie jest konieczna się obawiać, gdyż możliwe powikłania w trakcie takiej interwencji inwazyjnej jest znacznie mniejsze niż ryzyko progresji nowotworów, w porównaniu z brakiem leczenia. Jeśli gruczolak jest nieaktywny hormonalnie i nie ma objawów, głównym zadaniem jest regularne monitorowanie jego stanu.

Zapobieganie

loading...

Obecnie nie ma konkretnych środków, które pozwoliłyby uniknąć rozwoju miażdżycy przysadki mózgowej. Istnieje jednak szereg środków, których obserwacja pozwala znacznie zmniejszyć ryzyko patologii:

  • jeśli występują zmiany hormonalne, należy je dostosować;
  • jeśli objawy się utrzymują, natychmiast skonsultuj się z lekarzem;
  • terminowo leczyć choroby zakaźne mózgu, obserwować środki zapobiegające im;
  • jeśli istnieje ustalona diagnoza, postępuj zgodnie z zaleceniami lekarza

Udowodniono, że przy wczesnym wykryciu i rozpoczęciu leczenia choroby w początkowej fazie rozwoju, mikrofauna może zniknąć sama.

Gruczolak przysadki mózgowej - objawy. Leczenie i chirurgia w celu usunięcia gruczolaka przysadki u kobiet i mężczyzn

loading...

Wiele chorób jest wykrywanych przypadkowo podczas badania z innych przyczyn. Jedną z tych chorób jest gruczolak przysadki. Jest to łagodna formacja, którą rozpoznaje się u co piątej osoby. Czy choroba jest niebezpieczna, czy może być złośliwa - pytania, które pojawiają się u pacjentów z tym problemem.

Czym jest gruczolak przysadki mózgowej?

loading...

Niewielki, ale bardzo ważny dla naszego ciała gruczoł żelazny znajduje się w dolnej części mózgu w kieszeni kości czaszki, tzw. "Tureckim siodle". Jest to mózgowy wypust o zaokrąglonej formie, który jest głównym narządem układu hormonalnego. Jest odpowiedzialny za syntezę wielu ważnych hormonów:

  • tyreotropina;
  • somatotropina;
  • gonadotropina;
  • wazopresyna lub hormon antydiuretyczny;
  • ACTH (hormon adrenokortykotropowy).

Guz w przysadce mózgowej (kod ICD-10 "Nowotwory") nie jest w pełni zrozumiały. Zgodnie z założeniem lekarzy, może on powstać z komórek przysadki z powodu przeniesienia:

  • neuroinfekcje;
  • urazy czaszkowo-mózgowe;
  • przewlekłe zatrucie;
  • efekty promieniowania jonizującego.

Chociaż w tej postaci gruczolaki nie są obserwowane oznaki złośliwości, ale są one zdolne do mechanicznego ściskania otaczających mózgowych struktur przysadki. Pociąga to za sobą zaburzenia widzenia, choroby endokrynologiczne i neurologiczne, tworzenie torbieli, udar (krwotok w nowotworze). Gruczolak mózgu w stosunku do przysadki mózgowej może rosnąć w obrębie lokalnej lokalizacji gruczołu i wyjść poza "tureckie siodło". Stąd klasyfikacja gruczolaków ze względu na charakter dystrybucji:

  • Gruczolak endoselinny znajduje się wewnątrz kieszeni kości.
  • Gruczolak endoinfrazarny - wzrost następuje w dół.
  • Gruczolak endosupresarbaryczny - wzrost następuje w kierunku do góry.
  • Gruczolak endolateroidalny - guz rozprzestrzenia się w lewo i w prawo.
  • Gruczolak mieszany - układ po przekątnej w dowolnym kierunku.

Zgodnie z rozmiarem, mikrofauna i makrogolec są klasyfikowane. W 40% przypadków gruczolak może być nieaktywny hormonalnie, aw 60% przypadków - hormonalnie aktywny. Hormonalne aktywne formacje to:

  • gonadotropinoma, w wyniku której wytwarza się nadmiar hormonów gonadotropowych. Gonadotropinoma nie jest objawowa;
  • tyreotropinoma - w przysadce mózgowej syntetyzowany jest hormon tarczycy, który kontroluje funkcje tarczycy. Przy podwyższonej zawartości hormonu następuje przyspieszenie metabolizmu, szybka niekontrolowana utrata wagi, nerwowość. Tyreotropinoma jest rzadkim rodzajem guza, który powoduje tyreotoksykozę;
  • kortykotropinoma - do produkcji glukokortykoidów w nadnerczach reaguje hormon adrenokortykotropowy. Kortykotropinoma może stać się złośliwa;
  • somatotropinoma - wytwarzany jest hormon somatotropowy, który wpływa na rozkład tłuszczów, syntezę białek, tworzenie glukozy, wzrost ciała. Przy nadmiarze tego hormonu dochodzi do silnego pocenia się, ucisku serca, zgięcia okluzji, wzrostu stóp i dłoni, zgrubienia rysów twarzy;
  • Prolactinoma - synteza hormonu odpowiedzialnego za laktację u kobiet. Rozmiar jest klasyfikowany (w kierunku zwiększania poziomów prolaktyny): adenopatia, mikropropetinoma (do 10 mm), torbiel i macroprolactinoma (więcej niż 10 mm);
  • gruczolak ACTH (zasadochłonne) aktywuje nadnerczy i kortyzol, nadmierna ilość, która powoduje Cushinga syndrome (objawów tłuszczu w nadbrzuszu i plecy, pierś, ciśnienia, zanik mięśni ciała, rozstępy na skórę, stłuczenia, księżyca twarzy);

Gruczolak przysadki u mężczyzn

Statystyki pokazują, że choroba dotyka jedną na dziesięć silniejszego seksu. Gruczolak przysadki mózgowej u mężczyzn może nie pojawić się przez długi czas, objawy nie są wyraźne. Bardzo niebezpieczne dla mężczyzn prolactinoma. Rozwój następuje na skutek redukcji testosteronu hipogonadyzmu, impotencja, bezpłodność, zmniejszenie libido, powiększenie piersi (ginekomastia), utrata włosów.

Gruczolak przysadki u kobiet

Guz przysadki może u 20% kobiet w średnim wieku. W większości przypadków przebieg choroby jest powolny. Połowa wszystkich przypadków guza przysadki to prolactinoma. Dla kobiet jest to obarczone naruszeniem cyklu miesiączkowego, rozwojem niepłodności, mlekotoku, braku miesiączki, powodujących trądzik, łojotok, nadmierne owłosienie, umiarkowaną otyłość, anorgazję.

Nie jest konieczne mówienie o przyczynach dziedzicznych, ale zauważono, że w 25% przypadków częstość występowania gruczolaka była wynikiem wielu endokrynnych neoplazji drugiego typu. Niektóre przyczyny powstawania guza w przysadce mózgowej są charakterystyczne tylko dla kobiet. Gruczolak przysadki u kobiet może pojawić się po sztucznym przerwaniu ciąży lub poronieniu, a także po powtarzających się ciążach. Przyczyny nowotworu przysadki nie zostały określone na pewno, ale wzrost wykształcenia może być wywołany przez:

  • choroby zakaźne, które wpłynęły na układ nerwowy;
  • uraz głowy;
  • długi odbiór środków antykoncepcyjnych.

Gruczolak przysadki u dzieci

Jeśli weźmiemy pod uwagę gruczolaka przysadki jest u dzieci, najczęściej jest to somatotropinoma (produkcja hormonu wzrostu), co spowodowało u dzieci rozwijających gigantyzm (zmiana proporcji szkieletu), cukrzyca, otyłość, rozlane wole. Należy zachować ostrożność, gdy dziecko jest widziane:

  • hirsutyzm - nadmierne owłosienie twarzy i ciała;
  • nadmierne pocenie się - pocenie się;
  • zawartość tłuszczu w skórze;
  • brodawki, brodawki, znamion;
  • objawy polineuropatii z towarzyszącym bólem, parestezją, małą wrażliwością kończyn.

Objawy gruczolaka przysadki

loading...

Aktywny typ guza przysadki objawia się zaburzeniem widzenia, podwójnym widzeniem, utratą widzenia obwodowego, bólami głowy. Całkowita utrata wzroku zagraża wielkości 1-2 cm. W przypadku gruczolaków o dużych rozmiarach objawy przysadki są charakterystyczne:

  • zmniejszone pożądanie seksualne;
  • zmęczenie, hipogonadyzm;
  • słabość;
  • zestaw masy ciała;
  • depresja;
  • zimna nietolerancja;
  • sucha skóra;
  • ból głowy;
  • zawroty głowy;
  • nudności;
  • brak apetytu.

Objawy gruczolaka przysadki są często podobne do objawów innych chorób, więc nie bądź zbyt hipochondryczny, czytaj o objawach, porównuj je ze skargami i popadaj w stresującą sytuację. W każdej chorobie ważna jest pewność i dokładność. W przypadku podejrzenia, należy skontaktować się z lekarzem w celu pełnego zbadania choroby i, jeśli to konieczne, leczenia.

Rozpoznanie gruczolaka przysadki

loading...

Gruczolaki przedniego płata przysadki mózgowej diagnozuje się, identyfikując grupę objawów (Triad Hirsch):

  1. Endokrynologiczne i zespół metaboliczny.
  2. Zespół neurologiczno-oftalmologiczny.
  3. Odchylenia od normy "tureckiego siodła", widoczne prześwietlenie.

Rozpoznanie gruczolaka przysadki przeprowadza się za pomocą takich poziomów weryfikacji:

  1. Objawy kliniczne i biochemiczne charakterystyczne dla hormonalnie czynnych gruczolaków: akromegalia, gigantyzm dziecięcy, choroba Itenko-Cushinga.
  2. Dane neuroobrazowania i ustalenia operacyjne: lokalizacja, rozmiar, inwazja, wzór wzrostu, niejednorodność przysadki, otaczające heterogeniczne struktury i tkanki. Ta informacja ma ogromne znaczenie przy wyborze leczenia i dalszych rokowaniach.
  3. Badania mikroskopowe, wyodrębnione za pomocą biopsji, materiał - diagnostyka różnicowa między gruczolakiem przysadki i formami pozafiocytarnymi (przerost przysadki, zapalenie przysadki).
  4. Badania immunohistochemiczne nowotworów.
  5. Badania molekularno-biologiczne i genetyczne.
  6. Mikroskopia elektronowa.

Leczenie gruczolaka przysadki

loading...

W praktyce klinicznej leczenia gruczolaka przysadki mózgu przeprowadzono konserwatywne (na lek) i metod operacyjnego z radiochirurgii, zewnętrzny radioterapii, terapii protonowej, gamma-terapeutycznego. Metoda leczenia polega na stosowaniu bromokryptyny (antagonisty prolaktyny, normalizuje poziom hormonów prolaktyny, bez naruszania jego syntezy), dostinex i innych analogów. Terapia farmakologiczna nie zawsze może pokonać chorobę, ale czasami ułatwia to zadanie chirurgowi i zwiększa szanse na wyleczenie.

Radiochirurgia stereotaktyczna to nieinwazyjna metoda leczenia polegająca na napromieniowaniu nowotworu wiązką promieniowania pod różnymi kątami. Wpływ promieniowania na tę metodę na inne tkanki gruczołowe jest minimalny. Wygodnie jest leczyć nowotwór promieniowaniem, ponieważ hospitalizacja, znieczulenie i przygotowanie nie są potrzebne. Jeżeli znalezione gruczolak, nie są syntetyzowane hormony mają żadnych objawów, pacjent obserwuje: obrazowanie zrobić w przypadku makrogruczolakiem jeśli microadenomas co dwa lata zaleca się, aby sprawdzić stan co sześć miesięcy lub rocznie.

Usunięcie gruczolaka przysadki

Nowoczesna chirurgiczna metoda leczenia - usunięcie przezskórnej gruczolaka przysadki (przez nos). Ta operacja jest minimalnie inwazyjna, z wprowadzeniem endoskopu, jest skuteczna w mikroświecim. Jeśli formacja ma wyraźny wzrost pozasieciowy, wówczas stosuje się interwencje przezczaszkowe. Przeciwwskazania do zabiegu są zaawansowane i wiek dziecinny, ciąża. W takich przypadkach wybiera się inną metodę leczenia. Operacyjne leczenie przezczaszkowe może powodować pewne konsekwencje:

  • niewydolność nerek;
  • zaburzony krążenie krwi w mózgu;
  • naruszenie funkcji narządów płciowych;
  • pogorszenie widzenia;
  • uraz tkanek zdrowych gruczołów;
  • ługowanie;
  • zapalenie i infekcja.

Przenoszenie przez łożysko gruczolaka mniej traumatycznych i niepożądanych skutków jest zminimalizowane. Po operacji pacjent przebywa w szpitalu pod obserwacją przez okres do trzech dni, jeśli usunięcie gruczolaka minęło bez powikłań. Następnie rekonwalescenta są zalecane środki rehabilitacji, aby następnie wykluczyć nawroty.

Leczenie gruczolaka przysadki środkami ludowymi

Po złagodzeniu nieprzyjemnej diagnozy, naturalne jest, że osoba zaprzecza temu i szuka oszczędnych metod leczenia - środków ludowej. Z punktu widzenia medycyny tradycyjnej leczenie gruczolaka przysadki środkami ludowymi jest wysoce wątpliwe. Być może uda się uzyskać jakiś efekt, ale dary natury nie będą w stanie naprawić niepowodzeń organizmu spowodowanych brakiem równowagi hormonalnej. Zwlekanie z leczenia metodami niezależnymi może być podobne do śmierci, zwłaszcza jeśli w końcu zostanie stwierdzony gruczolak kortykotropowy.

Oprócz głównego leczenia, można wziąć buliony ziół, ale po konsultacji z lekarzem. Ponadto należy wziąć pod uwagę, że niektóre rośliny, na przykład cykuta, są bardzo trujące i powinny być stosowane bardzo dawkowo, w przeciwnym razie konsekwencje mogą być smutne. Wśród środków ludowej, następujące są uważane za skuteczne:

  • Nalewka plusk 10% alkoholu;
  • mieszanka zmielonego imbiru, pestek dyni, nasion sezamu, wiesiołka, miodu;
  • nalewka z cykuty na oleju (kapiącą do nosa), do picia nalewki alkoholowej;
  • chaga;
  • wąż alpinista;
  • melisa;
  • banan;
  • waleriana;
  • owoce jarzębiny;
  • szałwia, nagietek, rumianek.

Wideo: guz na przysadce mózgowej

Informacje przedstawione w tym artykule mają jedynie charakter informacyjny. Materiały artykułu nie wymagają niezależnego leczenia. Tylko wykwalifikowany lekarz może zdiagnozować i udzielić porady dotyczącej leczenia w oparciu o indywidualne cechy danego pacjenta.

Adenohypophysis - co to jest i za co odpowiada?

Niewiele osób wie, że wiele chorób występuje z powodu zakłóceń w pracy przedniego płata przysadki mózgowej.

Ale dlaczego tak się dzieje i jaką rolę pełni adenohypofiza w rozwoju ludzkiego ciała?

Na te pytania odpowie nasz artykuł informacyjny.

Co to jest?

Adenohophofia odnosi się do przedniego płata przysadki, który stanowi 70-80% całkowitej masy. Początkowo jest on utworzony z nabłonka tylnej ściany jamy ustnej i ma wydłużony kształt o niewielkich rozmiarach. W procesie poprawy zarodka, adenohypofiza wzrasta i pędzi do pośredniego mózgu.

Adenohypophysis bierze udział w procesie wzrostu i rozwoju ludzkiego ciała.

Przedni płat przysadki składa się z dwóch fragmentów:

  1. Dystalny - zlokalizowany w dole przysadki.
  2. Cuspidal - składa się z nabłonkowych pasków, rozciągających się w górę i łączących się z lejem podwzgórza.

Przednia część składa się z gruczołów dokrewnych - komórek kwasochłonnych i bazofilowych.

Każdy typ komórek wytwarza swój własny hormon.

Hormony z adenohophagią

Hormony są podzielone na dwie kategorie:

  1. efektor (somatotropina i prolaktyna);
  2. zwrotnik (adrenokortykotropowy, luteinizujący, stymulujący folikulotropowy, tyreotropowy).

Przeanalizujmy bardziej szczegółowo hormony adenohypofizy.

  • Somatropina (somatotropowa, STH) odpowiedzialne za tworzenie szkieletu, w szczególności za wzrost kości rurkowych. Gromadzi podskórny tłuszcz i rozprowadza go w ciele. Hormon tworzy białka. Somatropina tworzy tkankę mięśniową i czyni ją silniejszą. Uczestniczy w metabolizmie, stymuluje procesy metaboliczne insuliny i trzustki.
  • Prolaktyna (luteotropowa, LTG) jest zaangażowany w realizację funkcji rodzicielskiej. Wpływa na rozwój gruczołów sutkowych, połączenie białek i innych składników mleka, przyspiesza produkcję mleka. Hormon syntetyzuje się u osób różnej płci. LTG aktywuje produkcję testosteronu i tworzy narządy płciowe. Odpowiada za drugorzędne cechy płciowe, odkładanie tłuszczu i instynkty rodzicielskie. Prolaktyna wpływa na wzrost i rozwój narządów wewnętrznych.
  • Kortykotropina (adrenokortykotropowa, ACTH) aktywuje korę nadnerczy. Pod wpływem ACTH wytwarzana jest główna ilość kortykosteroidów. Pobudza wydzielanie progesteronu, mineralokortykoidów i estrogenu. ACTH bierze udział w procesie izolacji pigmentu.
  • Lutropina (luteinizowanie, LH) stwarza warunki do prawidłowego funkcjonowania gonad, pomaga w wytwarzaniu progesteronu i testosteronu. U kobiet lutropina atakuje błonę jajnika i gruczoł skroniowy, aktywuje owulację i buduje progesteron i estrogen w komórkach gruczołu płciowego. W ciele mężczyźni przyspieszają syntezę testosteronu.
  • Tyreotropina (tyreotropowa, TSH) - białko składające się z dwóch postaci α i β. TTG aktywuje tarczycę, aby uwolnić hormony zawierające jod w dopuszczalnej objętości. Wraz z procesem starzenia się organizmu dochodzi do naruszeń w wydzielaniu tyreotropiny, a jej ilość maleje. Nadmiar hormonu zakłóca funkcję i strukturę tarczycy.
  • Foliotropina (stymulacja pęcherzyków, FSH) - Aktywuje wzrost pęcherzyków przed owulacją, zwiększa wydzielanie steroidów płciowych. Stymuluje wzrost kanalików i jąder nasiennych, uczestniczy w rozpoczęciu spermatogenezy. Zwiększa syntezę estradiolu w izolowanych komórkach Sertoli.

Gruczoły zależne od adenohypofizy

Istnieją cztery obwodowe elementy układu dokrewnego, w zależności od adenohypofizy:

  1. Kora nadnerczy - tworzy hormony, które kontrolują metabolizm, przekształcają białka w węglowodany, zwiększają odporność organizmu na negatywne skutki, kontrolują metabolizm soli.
  2. Tarczyca - utrzymuje stałość wewnętrznego środowiska, niezbędnego do naturalnego życia. Żelazo wytwarza hormony, których struktura obejmuje jod, bez którego nie można funkcjonować.
  3. Testy - rozwijają plemniki i wydzielanie hormonów płciowych, wpływając na pierwotne i wtórne objawy. Oprócz cząsteczek sygnałowych, jądra wytwarzają BAS.
  4. Jajniki - wykonują kilka istotnych funkcji. Gruczoły to magazynowanie i miesięczne dojrzewanie komórek płciowych - mieszków włosowych. W przypadku jajników, wydzielanie hormonów płciowych do krwioobiegu: estrogenów, progesteronu i androgenów.

Choroby gruczołów są powiązane z przerwami w tworzeniu związków organicznych w adenohophofii.

Jednym z najczęstszych nowotworów mózgu jest gruczolak przysadki. Na szczęście guz jest łagodny i uleczalny.

O takim odchyleniu jak zespół Shihana można przeczytać tutaj. Dlaczego ta patologia często rozwija się po porodzie?

Istnieją choroby, które można określić na podstawie wyglądu pacjenta. Akromegalia to choroba, która zmienia osobę nie do poznania. Jeśli interesujące jest poznanie szczegółów, przeczytaj ten artykuł wraz z materiałem fotograficznym.

Niejednorodna struktura adenohophofii: co to jest?

U osoby zdrowej adenohophofia ma jednorodną strukturę. Przy patologicznych zmianach w jego tkance pojawiają się różne łagodne foki: gruczolaki, torbiele. Niektóre z nich można przekształcić w złośliwe. Wykryto to na podstawie badań ultrasonograficznych i tomografii.

Guzy są różnych typów i dzielą się na:

  • charakter wytwarzanych hormonów;
  • lokalizacja;
  • rozmiar;
  • wydzielanie hormonów.

Gruczolak występuje, gdy duża liczba hormonów jest generowana przez komórki adenohophofii.

Guz najczęściej występuje u mężczyzn i kobiet od dwudziestu pięciu do pięćdziesięciu lat. Czasem zdiagnozowano u dzieci.

Wielkość zagęszczania waha się w granicach 1-10 cm, gruczolaki podzielone są na: hormonalnie aktywne, które przejawiają się zaburzeniami układu hormonalnego i nieaktywnymi hormonalnie.

Torbiel jest małą bańką z płynem w środku. Jest wrodzona i nabyta. Większość uszczelek nie zakłóca funkcjonowania ciała, ale wymaga ciągłego monitorowania. Niewielka frakcja zaczyna wytwarzać znaczną ilość hormonów, które są obarczone nieprawidłowym działaniem narządów. Choroba dotyka ludzi w różnym wieku, preferując przedstawicieli słabszej płci.

Możliwe choroby

Niewystarczająca i zwiększona produkcja hormonów wywołuje rozwój nowotworów, aw konsekwencji przejawy poważnych patologii:

Wyraźne oznaki akromegalii

  1. Nanacjonizm przysadkowy - niepowodzenie syntezy hormonu wzrostu. To spowalnia wzrost kości szkieletu, narządów wewnętrznych i prowadzi do spóźnionego rozwoju fizycznego. Dziecko po dwóch latach zauważa opóźnienie wzrostu.
  2. Syndrom Synmondsa częściej występuje u kobiet młodych i przed menopauzą. Rzadziej u mężczyzn, kobiet w podeszłym wieku i nastolatków. Występuje z infekcjami mózgu, po urazach, chorobach naczyniowych i interwencji chirurgicznej. Pokazuje słabość ciała, zawroty głowy.
  3. Niedoczynność przysadki - niepowodzenie produkcji hormonów w przednim płacie przysadki mózgowej. Kończy lub skraca produkcję jednego lub więcej hormonów tropicznych. Choroba dziecka przejawia się w opóźnieniu wzrostu, w powolnym rozwoju. W starszym wieku - zmniejszenie pożądania seksualnego, brak włosów w okolicy łonowej i pod pachami, zastąpienie tkanki mięśniowej tłuszczem. Zmniejsza poziom cukru we krwi, ciśnienie krwi. Występują atrofia gruczołów sutkowych i genitaliów.
  4. Syndrom Shihan lub martwica poporodowa przysadki mózgowej. Motywem jest ciężkie krwawienie, które powoduje niedociśnienie tętnicze. Znakiem choroby jest zaprzestanie laktacji. Pozostałe objawy pojawiają się po kilku miesiącach lub nawet latach. Jest to brak miesiączki przez kilka okresów, niedoczynność tarczycy.
  5. Hiperkortyzizm lub zespół Itenko-Cushinga - Zwiększony poziom kortyzolu w organizmie. Występuje to przy długotrwałym podawaniu glikokortykosteroidów, z powodu guzów, które tworzą się w adenohypofizy. A także prowokuje początek nadnerczy nadnerczy, złośliwych formacji w płucach i tarczycy. Głównymi widocznymi objawami choroby są nierównomierna otyłość. Nadmiar tłuszczu pojawia się na twarzy, szyi i brzuchu. Osoba doświadcza ciągłego zmęczenia, drażliwości, osłabienia mięśni. Kości stają się kruche. Kobiety przestają miesiączkować i mają nadmierne owłosienie.
  6. Akromegalia charakteryzuje się zwiększonym tworzeniem somatotropiny. Występuje u dorosłych po wzroście ciała. Gdy obserwuje się chorobę, zwiększa się rysy twarzy: dolna szczęka, nos, uszy, usta, łuki brwiowe. A także patologiczny wzrost stóp, szczotek. Ból głowy i stawów, nieprawidłowe funkcjonowanie seksualne i rozrodcze są stałymi towarzyszami tej choroby.
  7. Syndrom pustego tureckiego siodła. Przysadka mózgowa znajduje się w jamie przysadki, która znajduje się w centrum tureckiego siodła. Jeśli przysadka mózgowa nie wypełnia całkowicie wgłębienia, wchodzi tam płyn rdzeniowy. Zjawisko to nosi nazwę SPTS. W rezultacie przysadka zmniejsza się. Choroba może być związana z wrodzoną patologią, zaburzeniami sercowo-naczyniowymi, hormonalnymi i immunologicznymi. A także urazy czaszkowo-mózgowe, procesy zapalne. Niedowidzenie wzroku, silna drażliwość. Choroby częściej dotykają duże dzieci, które są otyłe po 35 roku życia.

Przysadka mózgowa jest bardzo małą częścią mózgu, ale jest odpowiedzialna za najważniejsze funkcje ciała. Hormony przedniego płata przysadki mózgowej wpływają na wzrost i rozwój człowieka, a także regulują funkcjonowanie tarczycy.

O głównych rodzajach nieprawidłowości w przysadce mózgowej można przeczytać w tym artykule.

Aby nie doprowadzić sprawy do interwencji operacyjnej, jeśli znaleziono 2-3 znaki, skontaktuj się ze specjalistą. Przepisuje niezbędne procedury i przepisuje leki.

Adenohypophysis jest jednym z najważniejszych narządów ciała. Pomimo niewielkich rozmiarów, kontroluje gruczoły układu dokrewnego, które nie tylko wpływają na metabolizm, żywotną aktywność człowieka i jego wygląd, ale także przyczyniają się do powstania nowego życia.

Gruczolak przysadki

Gruczolak przysadki - łagodny charakter masy guza, pochodzących z tkanki gruczołowej z przedniego płata przysadki. Klinicznie gruczolak przysadki charakteryzuje Opthalmo-neurologicznym (bóle głowy, zaburzenia okoruchowe, podwójne widzenie, pole widzenia) i endokrynologiczne i zespół metaboliczny, w którym, w zależności od rodzaju gruczolaków przysadki może wystąpić gigantyzm i akromegalia, wydzielanie, dysfunkcji seksualnych, hiperkortyzolemii, hipo- - lub nadczynność tarczycy, hipogonadyzm. Diagnoza „gruczolaka przysadki” jest ustawiony na podstawie danych dyfrakcji rentgenowskiej i CT i MRI mózgu siodła angiografii, pomiary hormonalne i badania okulistycznego. Traktowane ekspozycji promień gruczolak przysadki, sposób radiochirurgicznego, jak również transnasal lub przezczaszkowego usunięcia.

Gruczolak przysadki

Przysadka znajduje się w siodła otworu na podstawy czaszki. Posiada 2 części: przednią i tylną. Gruczolak przysadki to guz przysadki, który pochodzi z tkanek przedniego płata. Wytwarza 6 hormonów regulujących funkcjonowanie gruczołów dokrewnych: tyreotropina (TSH), hormon wzrostu (GH), folitropiny, prolaktyny, Lutropina i hormon adrenokortykotropowy (ACTH). Według statystyk gruczolak przysadki jest około 10% wszystkich nowotworów wewnątrzczaszkowych występujących w praktyce neurologicznej. Najczęstszym gruczolak przysadki występuje w wieku średnim (30-40 lat).

Klasyfikacja gruczolaka przysadki

Kliniczne neurologia gruczolaki przysadki dzieli się na dwie główne grupy: działalność nieczynnego hormonalnie i hormonalnego. pierwsza grupa z gruczolakiem przysadki ma zdolność wytwarzania hormonów, dlatego pozostaje podawać wyłącznie neurologii. Gruczolak przysadki drugiej grupy, takie jak tkanki przysadki mózgowej, hormony przysadki mózgowej, produkowany i jest również przedmiotem badań w endokrynologii. W zależności od hormonów wydzielanych hormonalnie czynne gruczolaki przysadki sklasyfikowane jako: somatotropowe (somatotropinomy), prolaktyna (prolaktynoma) kortikotropnye (kortikotropinomy), tarczycy (tireotropinomy) gonadotropinę (gonadotropinoma).

W zależności od wielkości gruczolak przysadki może odnosić się do mikrogruczolaków - guzów o średnicy do 2 cm lub makrogruczolaków o średnicy większej niż 2 cm.

Przyczyny gruczolaka przysadki

Etiologia i patogeneza gruczolaków przysadki w nowoczesnej medycynie są przedmiotem badań. Uważa się, że gruczolak przysadki może wystąpić po ekspozycji prowokowania czynników jak traumatyczne uszkodzenia mózgu, infekcje neuronowych (gruźlica, Kiła mózgowo-rdzeniowa, brucelozy, polio, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych, ropień mózgu, malarii mózgowej, etc.), negatywne skutki dla płodu okresie jego rozwoju wewnątrzmacicznego. Ostatnio zauważyć, że gruczolak przysadki u kobiet jest związany z długotrwałego stosowania doustnych leków antykoncepcyjnych.

Badania wykazały, że w niektórych przypadkach gruczolak przysadki powstaje w wyniku zwiększonej stymulacji podwzgórzowej przysadki mózgowej, co jest reakcją na pierwotny spadek aktywności hormonalnej obwodowych gruczołów dokrewnych. Podobny mechanizm powstawania gruczolaka można zaobserwować, na przykład, z pierwotnym hipogonadyzmem i niedoczynnością tarczycy.

Objawy gruczolaka przysadki

Klinicznie, gruczolak przysadki manifestuje się jako kompleks objawów ocznych i neurologicznych związanych z naciskiem rosnącego guza na struktury wewnątrzczaszkowe zlokalizowane w regionie tureckiego siodła. Jeśli gruczolak przysadki jest hormon-aktywny, wtedy na jej obrazie klinicznym może wysunąć się zespół endokrynny. W tym przypadku zmiany stanu pacjenta często wiążą się nie z nadmierną produkcją zwrotnego hormonu przysadkowego, ale z aktywacją docelowego organu, na który działa. Manifestacja zespołu endokrynnego zależy bezpośrednio od natury guza. Z drugiej strony, gruczolakowi przysadki towarzyszyć mogą objawy niewydolności przysadki, które rozwijają się w wyniku zniszczenia tkanek przysadki przez rosnący guz.

Zespół oczno-neurologiczny

Objawy okulistyczno-neurologiczne towarzyszące gruczolakowi przysadki w dużej mierze zależą od kierunku i rozpowszechnienia jego wzrostu. Z reguły obejmują bóle głowy, zmiany w polu widzenia, podwójne widzenie i zaburzenia okoruchowe. Ból głowy jest spowodowany ciśnieniem, które gruczolak przysadki wywiera na tureckie siodło. Ma głupi charakter, nie zależy od pozycji ciała i nie towarzyszy mu mdłości. Ci z gruczolakiem przysadki często skarżą się, że nie zawsze udaje im się złagodzić ból głowy za pomocą środków przeciwbólowych. Ból głowy towarzyszący gruczolakowi przysadki zwykle zlokalizowany jest w obszarze czołowym i skroniowym, a także za orbitą. Być może gwałtowny wzrost bólu głowy, który jest związany albo z krwotokiem w tkance nowotworowej, albo z jego intensywnym wzrostem.

Ograniczenie pola widzenia spowodowane jest kompresją rozwijającego się gruczolaka przecięcia nerwu wzrokowego zlokalizowanego w regionie tureckiego siodła pod przysadką mózgową. Długo istniejące gruczolak przysadki może doprowadzić do zaniku nerwu wzrokowego. Jeśli gruczolak przysadki rośnie w kierunku poprzecznym, przy czym czas ściska gałąź III, IV, V, VI i nerwów czaszkowych. W rezultacie dochodzi do naruszenia funkcji okulomotorycznej (oftalmoplegia) i podwojenia (diplopia). Możliwe jest zmniejszenie ostrości wzroku. Jeśli gruczolak przysadki kiełkuje dolną Sellę i rozciąga się siatka lub klinowej, u pacjenta powstają zatkanie zatok imituje klinice lub nos nowotworów. Wzrost gruczolaka przysadki ku górze powoduje uszkodzenie struktur podwzgórza i może prowadzić do zaburzeń świadomości.

Endokrynologiczne i zespół metaboliczny

Somatotropinoma - gruczolak przysadki mózgowej wytwarzającej STH, u dzieci objawia się objawami gigantyzmu, u dorosłych - akromegalią. Oprócz charakterystycznych zmian kostnych pacjentów może rozwinąć się cukrzyca, otyłość, powiększenie tarczycy (wole guzowate lub dyfuzję), nie jest zwykle towarzyszą zaburzenia funkcjonalne. Często obserwuje się hirsutyzm, nadmierne pocenie się, zwiększoną tłustość skóry i pojawianie się na niej brodawek, brodawczaków i znamion. Być może rozwój polineuropatii, któremu towarzyszy ból, parestezja i zmniejszona wrażliwość obwodowych części kończyn.

Prolactinoma - gruczolaka wydzielania prolaktyny przysadki mózgowej. U kobiet towarzyszy temu naruszenie cyklu miesiączkowego, mlekotoku, braku miesiączki i niepłodności. Objawy te mogą wystąpić w kompleksie lub można je obserwować w izolacji. Około 30% kobiet z prolactinoma cierpi na łojotok, trądzik, nadmierne owłosienie, łagodną otyłość, anorgazję. U mężczyzn na pierwszy plan wysuwają się symptomy oczne i neurologiczne, wobec których obserwuje się mlekotok, ginekomastię, impotencję i zmniejszenie libido.

Kortykotropinoma - Gruczolak przysadki produkujący ACTH wykrywa się w prawie 100% przypadków choroby Itenko-Cushinga. Guz objawia się jako klasyczne objawy hiperkortyzacji, nasilone przez pigmentację skóry w wyniku zwiększonej produkcji wraz z ACTH i hormonem stymulującym melanocyty. Nieprawidłowości psychiczne są możliwe. Cechą tego typu gruczolaka przysadki jest skłonność do złośliwej transformacji z następującymi przerzutami. Wczesny rozwój poważnych zaburzeń endokrynologicznych pomaga rozpoznać nowotwór przed pojawieniem się objawów neurologiczno-ocznych związanych z jego wzrostem.

Tyreotropinoma - Gruczolak przysadki, wydzielający TSH. Jeśli jest pierwotny, przejawia się jako objawy nadczynności tarczycy. Jeśli wystąpi ponownie, wówczas obserwuje się niedoczynność tarczycy.

Gonadotropinoma - gruczolak przysadki, produkcji hormonów gonadotropowych ma niespecyficzne objawy i wykrywa się przede wszystkim z obecności typowych objawów Opthalmo neurologicznych. W jej klinicznych hipogonadyzmu może być związany z mlekotoku spowodowanych przez nadmierne wydzielanie prolaktyny otaczających tkanek gruczolak przysadki.

Rozpoznanie gruczolaka przysadki

Pacjenci, u których gruczolak przysadki towarzyszy oznakowanemu zespołowi okulistyczno-neurologicznemu, zazwyczaj szukają pomocy u neurologa lub okulisty. Pacjenci, którzy mają gruczolaka przysadki mózgowej objawiającego się zespołem endokrynnym, często spotykają się z endokrynologiem. W każdym przypadku pacjenci z podejrzeniem gruczolaka przysadki powinni zostać zbadani przez wszystkich trzech specjalistów.

W celu przeprowadzenia obrazowania rentgenowskiego gruczolak Sella, który identyfikuje objawy kostne: osteoporoza zniszczeniem siodła oparcia typowym dvukonturnost jego dnie. Dodatkowo wykorzystuje się pneumokysternografię, która determinuje przemieszczenie zbiorników chiasmatycznych z ich normalnej pozycji. Dokładniejsze dane można uzyskać podczas CT czaszki i MRI mózgu, CT tureckiego siodła. Jednak około 25-35% gruczolaków przysadki mózgowej jest tak małe, że ich wizualizacja zawodzi nawet przy nowoczesnych możliwościach tomograficznych. Jeśli istnieje uzasadnione przypuszczenie, że gruczolak przysadki wyrasta w kierunku zatoki jamistej, zalecana jest angiografia mózgu.

Badania hormonalne są ważne w diagnostyce. Oznaczanie stężenia hormonów przysadkowych we krwi odbywa się za pomocą określonej metody radiologicznej. W zależności od objawów, określa się także hormony wytwarzane przez obwodowe gruczoły dokrewne: kortyzol, T3, T4, prolaktynę, estradiol, testosteron.

Choroby okluzowe towarzyszące gruczolakowi przysadki ujawniają się podczas badania okulistycznego, perymetrii i badania ostrości wzroku. Aby wykluczyć choroby oczu, wykonuje się oftalmoskopię.

Leczenie gruczolaka przysadki

Leczenie zachowawcze może być stosowane głównie w małych rozmiarach prolaktyny. Jest on prowadzony przez antagonistów prolaktyny, na przykład bromokryptyny. W przypadku małych gruczolaków można zastosować metody radiacyjne w celu wpłynięcia na nowotwór: terapia gamma, zdalne promieniowanie lub terapia protonowa, radiochirurgia stereotaktyczna - wprowadzenie substancji radioaktywnej bezpośrednio do tkanki nowotworowej.

Pacjenci z dużymi gruczolakami przysadki i (lub) z towarzyszącymi powikłaniami (krwotok, zaburzenia widzenia, tworzenie torbieli mózgu) powinni skonsultować się z neurochirurgiem, aby rozważyć możliwość leczenia chirurgicznego. Operację usunięcia gruczolaka można przeprowadzić w sposób ponadnarodowy za pomocą techniki endoskopowej. Makrogermenia należy usunąć przezczaszkowe - przez trepanację czaszki.

Rokowanie przy gruczolaku przysadki

Gruczolak przysadki odnosi się do guzów łagodnych, ale ze wzrostem wielkości nim, oraz inne guzy mózgu, złośliwy przejmuje w wyniku ściskania otaczających struktur anatomicznych. Wielkość guza wynika również z możliwości jego całkowitego usunięcia. Gruczolak przysadki mózgowej o średnicy powyżej 2 cm wiąże się z prawdopodobieństwem nawrotu pooperacyjnego, które może wystąpić w ciągu 5 lat po usunięciu.

Rokowanie gruczolaka zależy również od jego rodzaju. Tak więc w przypadku mikrokortykotropinoma 85% pacjentów ulega całkowitemu odzyskaniu funkcji endokrynnej po leczeniu chirurgicznym. U pacjentów z somatotropinoma i prolactinoma wskaźnik ten jest znacznie niższy - 20-25%. Według niektórych danych, średnio 67% pacjentów wraca po leczeniu chirurgicznym, a liczba nawrotów wynosi około 12%. W niektórych przypadkach krwotok do gruczolaka występuje samo-gojenie, co najczęściej obserwuje się w przypadku prolactinoma.