Gruczolak przysadki mózgowej: operacja, objawy, leczenie i konsekwencje

Miażdżyca

Gruczolak przysadki mózgowej (AGHM) jest guzem gruczołowej tkanki mózgu. Przysadka - jest znaczny w ludzkim hormonalnego gruczołu znajduje się w dolnej części mózgu do siodła przysadki fossa. Ten niewielki narządów układu wewnątrzwydzielniczego, osoba dorosła waży zaledwie 0,7 g, odpowiada za ich własnej produkcji hormonów i kontroli syntezy hormonów tarczycy i przytarczyc, narządów moczowych. Przysadka mózgowa jest zaangażowany w regulację wody i metabolizm tłuszczu, jest odpowiedzialny za wzrost i waga osoby, rozwoju i funkcji narządów wewnętrznych, początku porodu i laktacji, tworzenie układu rozrodczego i innych. Nic dziwnego, że ten gruczoł lekarze stylu „wirtuoza przewodnika” Zarządzanie dźwięk wielką orkiestrę, gdzie orkiestra jest naszym całym organizmem.

Schematyczne przedstawienie lokalizacji guza.

Ale, niestety, unikalny organ, bez którego harmonijna równowaga funkcjonalna w ciele nie jest możliwa, nie jest chroniony przed patologiami. Ze względu na brak równowagi czynnościowej przysadki mózgowej eufonia układu biologicznego ulega zniekształceniu, a kaskada problemów zdrowotnych spada na osobę na podstawie zaburzeń hormonalnych i / lub neurogennych. Jedną z poważnych chorób jest gruczolak, w którym nabłonek gruczołowy przysadki mózgowej patologicznie rozszerza się, co może powodować niepełnosprawność pacjenta.

Gruczolaki mogą być aktywne (AAG) i nieaktywne (NAG). W pierwszym przypadku cierpi na hormonalne tło z nadmiaru przydzielonych hormonów przysadkowych. W drugim - podłoże nowotworowe drażni, ściśnięte blisko tkanki, często wpływa na nerw wzrokowy. Warto zauważyć, że znacznie zwiększone proporcje i aktywne ognisko patologiczne również negatywnie wpływają na tkankę wewnątrzczaszkową znajdującą się w pobliżu. Na temat innych cech patologii, w tym konkretnego leczenia, sugerujemy, aby dowiedzieć się z artykułu.

Epidemiologia: przyczyny, zapadalność

Czynnik stymulujący rozwój guza przysadki nie został jeszcze zidentyfikowany i dlatego pozostaje głównym przedmiotem badań. Eksperci w odniesieniu do prawdopodobnych przyczyn wyrażają tylko wersje:

  • uraz czaszkowo-mózgowy;
  • neuroinfekcja mózgu;
  • nałogi;
  • ciąża 3 lub więcej razy;
  • dziedziczność;
  • przyjmowanie leków hormonalnych (np. środków antykoncepcyjnych);
  • chroniczny stres;
  • nadciśnienie tętnicze itp.

Nowotwory nie występują tak rzadko, w ogólnej strukturze guzów mózgu stanowią 12,3% -20% przypadków. Częstotliwość występowania plasuje się na 3. miejscu wśród nowotworów neuroektodermalnych, ustępując jedynie guzom glejowym i oponiakom. Choroba, z reguły, łagodna natura. Jednak w statystykach medycznych zapisywane są dane dotyczące pojedynczych przypadków złośliwej transformacji gruczolaka z tworzeniem wtórnych ognisk (przerzutów) w mózgu.

Proces patologiczny jest częściej diagnozowany u kobiet (około 2 razy więcej) niż u mężczyzn. Następnie podajemy dane dotyczące rozkładu wieków z obliczeń 100% pacjentów z potwierdzoną klinicznie diagnozą. Szczyt epidemiologiczny przypada na wiek 35-40 lat (do 40%), w 30-35 roku choroba jest określona u 25% pacjentów, w wieku 40-50 lat - w 25%, 18-35 i powyżej 50 lat - 5% na każde kategoria wiekowa.

Według statystyk około 40% pacjentów ma nieaktywnego guza, który nie wydziela nadmiernych hormonów i nie wpływa na równowagę hormonalną. Około 60% pacjentów określa czynną formację charakteryzującą się nadmiernym wydzielaniem hormonów. Około 30% osób staje się niepełnosprawnymi z powodu agresywnego gruczolaka przysadki.

Klasyfikacja gruczolaków przysadki mózgowej

Ostrość przysadkowatą tworzy się w przednim płacie dławika (w adenohypofizy), który stanowi dużą część narządu (70%). Choroba rozwija się wraz z mutacją jednej komórki, w wyniku czego wychodzi spod nadzoru immunologicznego i wypada z fizjologicznego rytmu. Następnie przez wielokrotne dzielenie komórki progenitorowej zachodzi nienormalny wzrost, składający się z grupy identycznych (monoklonalnych) komórek. Jest to gruczolak, najczęstszy mechanizm rozwoju. Jednak w rzadkich przypadkach fokus może początkowo pochodzić od jednego klonu komórki, a po nawrocie - od innego.

Patologiczne formacje wyróżniają się aktywnością, wielkością, histologią, naturą rozprzestrzeniania się, rodzajem wydzielanych hormonów. Już dowiedzieliśmy się, jakie rodzaje aktywności mają gruczolaki, hormonalnie aktywne i hormonalnie nieaktywne. Wzrost wadliwej tkanki charakteryzuje parametr agresywności: guz może być nieagresywny (mały i nie podatny na wzrost) i agresywny, gdy osiąga duże rozmiary i atakuje sąsiednie struktury (tętnice, żyły, odgałęzienia nerwowe, itp.).

Duży gruczolak po usunięciu.

Rozmiar gruczolaków przysadki mózgowej są następujące:

  • mikrogruczaki (o średnicy poniżej 1 cm);
  • mesodenoma (1-3 cm);
  • duży (3-6 cm);
  • olbrzymie gruczolaki (większe niż 6 cm).

AGGM do dystrybucji dzieli się na:

  • endosellar (w obrębie przysadki);
  • Endoekstrasellar (z wyjściem dla punktów siodłowych), które są dystrybuowane:

► Suprasellar - w jamie czaszki;

► Lateroselyarno - w zatoce jamistej lub pod oponą;

► infraarsar - rośnie w kierunku zatoki klinowej nosa / nosogardzieli;

► antesellar - oddziaływanie na labirynt kratki i / lub oczodołu;

►zwykle - do tylnego dołu czaszki i / lub pod kręgosłupem Blumenbacha.

Według objawów histologicznych gruczolaki otrzymują nazwy:

  • chromofobiczne - nowotwory utworzone przez blade, niewyraźnie przylegające komórki chromofobowe adenohipnoza (typ wspólny, reprezentowany przez NAG);
  • acidophilus (eozynofilowy) - guzy wytworzone przez komórki alfa z dobrze rozwiniętym aparatem syntetycznym;
  • bazofilowy (śluzowaty) - formacje nowotworowe rozwijające się z adenocytów zasadochłonnych (komórki beta) (najrzadszy nowotwór).

Wśród gruczolaków z hormonalną aktywnością wyróżnić:

  • prolactinoma - aktywnie wydzielają prolaktynę (najczęstsza postać);
  • somatotropiny - w nadmiarze wytwarzają hormon somatotropowy;
    • kortykotropinoma - stymulują produkcję adrenokortykotropiny;
    • gonadotropina - wzmacniają syntezę gonadotropiny kosmówkowej;
    • tyreotropinoma - daje duże uwalnianie TSH lub hormonu stymulującego tarczycę;
    • połączone (wielohormonalne) - wydzielają z 2 lub więcej hormonów.

Objawy kliniczne guza

Wiele symptomów pacjentów, jak sami podkreślają, nie jest początkowo traktowanych poważnie. Nieszczęścia często wiążą się z banalnym przepracowaniem lub, na przykład, stresem. Rzeczywiście, manifestacje mogą być niespecyficzne i zawoalowane przez długi czas - 2-3 lata lub dłużej. Należy pamiętać, że charakter i intensywność objawów zależy od stopnia agresji, rodzaju, lokalizacji, objętości i wielu innych cech gruczolaka. Nowotwory kliniki składają się z 3 grup objawowych.

  1. Neurologiczne objawy:
  • ból głowy (większość pacjentów go doświadcza);
  • zaburzone unerwienie mięśni oka, co powoduje zaburzenia okoruchowe;
  • bolesne odczucia wzdłuż gałęzi nerwu trójdzielnego;
  • objawy zespołu podwzgórza (reakcja VSD, zaburzenia równowagi psychicznej, problemy z pamięcią, amnezja utrwalająca, bezsenność, upośledzenie aktywności wolicjonalnej itp.);
  • objawy zespołu okluzyjno-wodno-trzustkowego w wyniku blokady wypływu płynu mózgowo-rdzeniowego na poziomie otworu międzykomorowego (zaburzenie świadomości, sen, napady bólu głowy itp.).
  1. Objawy oczne typu neuronowego:
  • zauważalna rozbieżność ostrości wzroku jednego oka z drugiej;
  • stopniowy spadek widzenia;
  • zniknięcie górnych pól percepcji w obu oczach;
  • utrata pola widzenia obszarów nosowych lub skroniowych;
  • zmiany zanikowe w dnie oka (określane przez okulistę).
  1. Objawy endokrynologiczne w zależności od produkcji hormonów:
  • hiperprolaktynemia - wybór piersi siary, skąpe miesiączki, niepłodność, zespół policystycznych jajników, endometrioza, zmniejszone libido, nadmierne owłosienie, poronienie, mężczyzna problemy potencji, ginekomastię, niskiej jakości nasienia na koncepcji, itp.;
  • gipersomatotropizm - wzrost wielkości dystalnych kończyn, brwi, nosa, szczęki, kości policzkowe lub narządów wewnętrznych, chrypka i pogłębienie głosu, zwyrodnienie mięśni, zmian troficznych stawów, bóle mięśni, gigantyzm, otyłość i tak dalej;
  • zespół Cushinga (hiperkortyzolemii) - dysplastyczne otyłość, zapalenie skóry, kości, osteoporozy, złamania kręgosłupa i żeber, reprodukcyjnego dysfunkcji narządu, nadciśnienie, odmiedniczkowe zapalenie nerek, rozstępy, niedoboru odporności, encefalopatia;
  • Objawy nadczynność tarczycy - drażliwość, niespokojny sen, zmienny nastrój i lęk, utrata masy ciała, drżenie rąk, wysypka, nieregularne bicie serca, wysoki apetyt, zaburzenia jelitowe.

Około 50% osób na tle gruczolaka przysadki ma cukrzycę objawową (wtórną). U 56% stwierdza się utratę funkcji wzrokowych. W ten czy inny sposób, prawie wszystkie doświadczenia klasyczne w przypadku hiperplazji przysadki objawów mózgu: bóle głowy (ponad 80%), zaburzenia psychoemotoryczne, metaboliczne, sercowo-naczyniowe.

Metody diagnozowania patologii

Eksperci przestrzegają ujednoliconego schematu diagnostycznego, gdy osoba podejrzewa tę diagnozę, która zapewnia:

  • badanie z neurologiem, endokrynologiem, okulistą, laryngologiem;
  • Analiza laboratoryjna - całkowite badania krwi i moczu, biochemia krwi, badanie krwi, cukru i stężenie hormonów (prolaktyny, IGF-1, kortykotropinę, TSH-T3-T4, hydrokortyzon, wewnętrzny / męskie hormony płciowe);
  • badanie serca na aparacie EKG, ultradźwięki narządów wewnętrznych;
  • badanie ultrasonograficzne naczyń żył kończyn dolnych;
  • RTG kości czaszki (kranografia);
  • w tomografii komputerowej mózgu, w niektórych przypadkach istnieje dodatkowe zapotrzebowanie na MRI.

Należy zwrócić uwagę, że szczególny charakter pobierania próbek i badania materiału biologicznego na obecność hormonów polega na tym, że wnioski nie są wyciągane po pierwszym badaniu. Dla wiarygodności obrazu hormonalnego obserwacja jest niezbędna w dynamice, to znaczy, że konieczne jest oddawanie krwi na badania kilka razy w określonych odstępach czasu.

Zasady leczenia choroby

Od razu dokonamy rezerwacji, przy tej diagnozie pacjent potrzebuje wysoko wykwalifikowanej opieki medycznej i stałego nadzoru. Dlatego nie należy polegać na sprawie, sądząc, że guz rozwiąże się i wszystko przeminie. Samozniszczenie paleniska nie może! W przypadku braku odpowiedniej terapii ryzyko, że zostanie unieważnione z nieodwracalnym upośledzeniem czynnościowym, jest zbyt duże i występują również śmiertelne incydenty.

W zależności od stopnia nasilenia obrazu klinicznego zaleca się, aby pacjenci rozwiązywali problem operacyjnie i / lub zachowawczo. Podstawowe procedury terapii obejmują:

  • Neurochirurgia - usunięcie dostępu gruczolak transnasal (przez nos) lub zgodnie z metodą endoskopową sterowania przezczaszkowego (średnia kraniotomię jest w przedniej części) na podstawie fluoroskopii i mikroskop;

Chirurgia przeznaczyniowa wykonywana jest u 90% pacjentów, 10% wymaga ektomii przezczaszkowej. Ta ostatnia taktyka stosowana jest w przypadku masywnych guzów (ponad 3 cm), asymetrycznego wzrostu nowo powstałej tkanki, ujścia ogniska poza siodło, guzy z wtórnymi węzłami.

  • leczenie lekami - stosowanie leków od wielu agonistów receptora dopaminy, leków zawierających peptydy, leki celowane do korekcji hormonów;
  • radioterapia (radioterapia) - terapia protonowa, zdalna gamma-terapia za pomocą systemu Gamma Knife;
  • leczenie skojarzone - przebieg programu łączy kilka powyższych metod terapeutycznych.

Nie stosować operację, i polecam nadzór osoby z diagnozą „gruczolaka przysadki”, lekarz może, w przypadku braku ogniskowych zaburzeń neurologicznych i okulistycznych w nieczynnym hormonalnie zachowań nowotworu. Pacjent ten jest podawany przez lekarza neurochirurga w ścisłej współpracy z endokrynologiem i okulistą. Ward systematycznie badane (1-2 razy w roku), mające na MRI / CT, oczu i badaniu neurologicznym, pomiarów hormonów we krwi. Jednocześnie osoba przechodzi ukierunkowaną terapię wspomagającą.

Ponieważ interwencja chirurgiczna jest wiodącą metodą leczenia gruczolaka przysadki, należy krótko podkreślić postęp w chirurgicznym procesie chirurgii endoskopowej.

Operacja przeznaczyniowa w celu usunięcia gruczolaka przysadki mózgowej

Jest to minimalnie inwazyjna procedura, która nie wymaga kraniotomii i nie pozostawia żadnych kosmetycznych wad. Jest wykonywany częściej w znieczuleniu miejscowym, głównym urządzeniem chirurga będzie endoskop. Neurochirurg przez nos za pomocą urządzenia optycznego usuwa guza mózgu. Jak to wszystko jest zrobione?

  • Pacjent siedzi lub siedzi na pół podczas zabiegu. Cienka rurka endoskopu (o średnicy nie większej niż 4 mm), wyposażona na końcu w kamerę wideo, jest delikatnie wprowadzana do jamy nosowej.
  • Obraz ogniska i sąsiednich struktur w czasie rzeczywistym zostanie przeniesiony do monitora śródoperacyjnego. Chirurg, gdy porusza się sonda endoskopowa, wykonuje serię sekwencyjnych manipulacji, aby zbliżyć się do części mózgu, która jest przedmiotem zainteresowania.
  • Najpierw błona śluzowa nosa oddziela się, aby odsłonić i otworzyć przednią ścianę. Następnie odcina się cienką przegrodę kości. Za nim znajduje się poszukiwany element - tureckie siodło. Na dnie tureckiego siodła oddziela się mały fragment kamienia.
  • Ponadto, instrumenty mikrochirurgiczne umieszczone w kanale rurowym endoskopu, poprzez utworzony dostęp chirurga, patologiczne tkanki są stopniowo rozcinane w celu całkowitego wyeliminowania guza.
  • W końcowym etapie dziura utworzona w dolnej części siodła jest pokryta fragmentem kości, który jest przymocowany specjalnym klejem. Przewody nasienne traktuje się ostrożnie środkami antyseptycznymi, ale nie należy ich wkładać.

Pacjent jest aktywowany we wczesnym okresie - już pierwszego dnia po mało urazowej neurooperacji. Około 3-4 dni wyciąga się wyciąg ze szpitala, następnie trzeba przejść specjalny kurs rehabilitacji (terapia antybiotykowa, fizjoterapia itp.). Pomimo operacji wycięcia gruczolaka przysadki, niektórzy pacjenci zostaną poproszeni o dodatkowe przestrzeganie hormonalnej terapii zastępczej.

Ryzyko powikłań śród- i pooperacyjnych w procedurze endoskopowej jest zmniejszone do minimum 1% -2%. Dla porównania negatywne reakcje o innym charakterze po przezczaszkowej resekcji AGHM występują u około 6-10 osób. ze 100 operowanych pacjentów.

Po sesji przeznosowej u większości osób występują pewne trudności z oddychaniem przez nos przez pewien czas, nieprzyjemne odczucia w nosogardzieli. Powód - konieczne śródoperacyjne zniszczenie poszczególnych struktur nosa, w konsekwencji, bolesne objawy. Dyskomfort w okolicy nosogardzieli zwykle nie jest uważany za powikłanie, jeśli nie jest nasilony i utrzymuje się przez krótki czas (do 1-1,5 miesiąca).

Ostateczna ocena efektu operacji możliwa jest dopiero po 6 miesiącach od wykonania zdjęć MRI i wyników analizy hormonalnej. Ogólnie rzecz biorąc, dzięki terminowej i właściwej diagnostyce i interwencji chirurgicznej, rehabilitacji jakościowej, prognozy są korzystne.

Wniosek

Bardzo ważne jest, aby ubiegać się o właściwą pomoc medyczną dla najlepszych specjalistów w profilu neurochirurgicznym. Niekompetentne podejście, najmniejsze błędy medyczne podczas operacji na mózgu, upstrzone komórkami nerwowymi i procesami, szlakami naczyniowymi, mogą kosztować życie pacjenta. W krajach WNP dla tej części tych specjalistów z wielką literą jest bardzo trudno znaleźć. Wyjazd za granicę jest mądrą decyzją, ale nie każdy może zarządzać finansowo, na przykład "złotym" traktowaniem w Izraelu lub Niemczech. Ale w tych dwóch stanach światło nie łączyło się z klinem.

Centralny Szpital Wojskowy w Pradze.

Uwaga, nie mniej udane w dziedzinie neurochirurgii mózgu jest Republika Czeska. W Republice Czeskiej gruczolaki przysadki są bezpiecznie obsługiwane przy użyciu najbardziej zaawansowanych technologii adenomektomii, a także technicznie bezbłędne i przy minimalnym ryzyku. Idealnie, sytuacja tutaj i przy zachowaniu ostrożnej opieki, jeśli wskazania dla pacjenta nie wymagają operacji. Różnica między Republiką Czeską a Niemcami / Izraelem polega na tym, że czeskie kliniki są co najmniej dwa razy tańsze, a program medyczny zawsze obejmuje pełną rehabilitację.

Gruczolak przysadki mózgowej

Ten nowotwór łagodny stwierdzono w 20% przypadków nowotworów mózgu, pierwotnych i stanowi guz z tkanki gruczołowej, która rozwija się z komórek, które tworzą przedni płat przysadki. Zajmuje trzecie miejsce w częstotliwości występowania po oponiakach i glejakach. Gruczolak przysadki mózgowej płynie powoli i ma bardzo małe wymiary, więc po raz pierwszy objawy prawie nie istnieją i prawie niemożliwe jest ustalenie tej choroby. Czasami ten nowotwór wpływa na tło hormonalne i prowadzi do pojawienia się objawów neurologicznych.

Klasyfikacja gruczolaków

Ten nowotwór jest klasyfikowany według wielkości i zdolności do produkcji hormonów. Jeśli wielkość przysadki mózgowej jest mniejsza niż 10 mm, jest to mikraka. Prolactinoma to gruczolak produkujący hormon prolaktyny. Nowy typ tego typu może wydalać inne hormony do krwioobiegu. Na przykład, adrenokortykotropina, która powoduje objawy choroby Cushinga lub somatotropiny, która jest również nazywana hormonem wzrostu: w tym przypadku występują objawy akromegalii. Niekiedy gruczolak przysadki wydziela hormon pobudzający tarczycę, co zwiększa funkcję tarczycy. Gruczolak nieaktywny hormonalnie jest nowotworem, który nie uwalnia hormonów. Istnieje również klasyfikacja choroby w zależności od pozycji w tureckim siodle i natury wzrostu.

Symptomatologia

Jeżeli guz wytwarza hormony, objawy korespondencję do zaburzeń hormonalnych, w postaci zwiększonej aktywności hormonalnej lub, alternatywnie, niewydolności mózgowej. Może to towarzyszyć bólowi głowy, zaburzeniu widzenia. Czasami w jamie gruczołowej występuje krwotok. Dzięki zwiększonej alokacji hormonów przysadki zwiększenia aktywności i raka układu wydzielania wewnętrznego, które znajdują się pod ich kontrolą. Istnieje kilka typów gruczolaków przysadki, wzrost towarzyszą objawy zaburzeń hormonalnych:

  • Somatotropinoma, której aktywność jest związana z wytwarzaniem hormonu wzrostu;
  • prolactinoma, który produkuje prolaktynę;
  • kortykotropina;
  • tyreotropinoma.

W przypadku dużych guzów przysadki, gdy nie jest jej kompresji materiału, jego szkody, wzrost wielkości gruczołu przysadkowego, obserwuje się często gipopitutarizm. Przejawia się w spadku libido, hipogonadyzmie, impotencji i innych zaburzeniach sfery seksualnej. Ponadto, nie jest pogorszenie tarczycy, która ma swoje charakterystyczne objawy: osłabienie, zmęczenie, obniżenie nastroju, zwiększenie masy ciała, suchość skóry, nietolerancja na działanie niskich temperatur.

Spadek produkcji hormonu wzrostu prowadzi do zaburzeń wzrostu u dzieci. Jeśli guz zlokalizowany jest w tylnej części przysadki, cukrzyca może wyglądać jak bezcukrowa. Osobliwością tej choroby jest niezdolność nerek do zatrzymywania wody, co grozi szybkim oddawaniem moczu.

Gruczolak przysadki powoduje objawy o charakterze neurologicznym: zaburzenia i utratę wzroku, w tym obwodowe. Dzieje się tak w wyniku uszkodzenia struktur wzrokowych, które znajdują się tuż nad przysadką mózgową. Aby uzyskać całkowitą utratę wzroku, koniecznym warunkiem jest duży rozmiar guza - od 2 cm, inne problemy związane z widzeniem to podwójne widzenie. Ból głowy jest najczęściej zlokalizowany w skroniach i na czole.

Z krwotokiem gruczolak pojawia się w ciele następujących objawów: ból głowy, nudności, wymioty, utrata wzroku i zaburzenia świadomości. Stan ten diagnozowany jest za pomocą tomografu rezonansu magnetycznego i tomografii komputerowej. Krwotok powinien być różnicowany z pękniętym tętniakiem, ponieważ objawy są bardzo podobne. Ponadto konieczne jest wykluczenie meningitis i krwotoku w mózgu. Apopleksję gruczolaka leczy się operacyjnie, a dodatkowo wykonuje się terapię hormonalną.

Diagnostyka

Aby prawidłowo ustalić diagnozę i zapewnić odpowiednie leczenie, stosuje się następujące taktyki badawcze.

  1. Obraz kliniczny i osobliwości biochemii. Gruczolaki przysadki wytwarzające hormony mają cechy charakterystyczne. W ten sposób dzieci manifestują gigantyzm, u dorosłych - akromegalię, chorobę Itenko-Cushinga.
  2. Dane uzyskane podczas neuroobrazowania różnymi metodami, a także dane uzyskane po interwencji operacyjnej. Jest to informacja o wielkości, umiejscowieniu guza, penetracji do otaczających tkanek, tempach wzrostu i tak dalej. Przy wyborze taktyki leczenia ta informacja jest bardzo ważna.
  3. Przestudiuj biopsję pod mikroskopem. Ta procedura umożliwia odróżnienie gruczolaka przysadki od nowotworów innego typu, takich jak zapalenie przysadki lub przerost przysadki.
  4. Badanie immunohistochemiczne guza.
  5. Badanie za pomocą mikroskopu elektronowego.
  6. Dane z badań genetycznych i biologii molekularnej.

Guz przedniego płata przysadki rozpoznanym przez triady Hirsch: Jest to zaburzenie o charakterze hormonalnego, niewyraźne widzenie oraz zmiany w Sella, widoczne na promieni rentgenowskich.

Jedną z głównych metod diagnostycznych w wykrywaniu gruczolaka przysadki jest wizualizacja za pomocą tomografu rezonansu magnetycznego, który może również zawierać kontrast. Również wskazujące na tomografię komputerową: wybór tych dwóch metod opiera się na możliwościach kliniki. Jednakże, jeśli wielkość edukacji jest zbyt mała, metody te są nieskuteczne.

Analiza hormonów jest jednym z obowiązkowych podejrzeń gruczolaka przysadki. Zasadniczo do oznaczenia stężenia we krwi hormonów przysadki stosuje się oznaczenie radioimmunologiczne. Ta metoda pozwala myśleć o obecności tego nowego wzrostu na etapie, kiedy jest jeszcze bardzo mały i nie można go ustalić za pomocą MRI lub CT. Za pomocą takich analiz określa się zmniejszoną lub zwiększoną funkcję przysadki mózgowej. Zbadanie poziomu następujących hormonów: kortyzolu, ACP, LH, TSH, FSH, estradiol, hormon wzrostu, testosteron, somatomedyna, prolaktyny. Jeśli pacjent skarży się na wizję, skonsultuj się z okulistą z pełną kontrolą wzroku, w tym z pola obwodowego.

Chorobę należy odróżnić od innych warunków, czasami dając te same objawy: gruczolak może być mylony z torbieli kieszonka przysadki, czaszkogardlaka, przysadki, oponiaka, lub przerzutów różnych nowotworów.

Leczenie

Gruczolak przysadki nie jest chorobą dziedziczną i nie ma predyspozycji rodzinnych. Specjaliści zauważyli, że często ta choroba występuje u pacjentów, którzy mają wiele przypadków endokrynnej neoplazji typu 2.

Leczenie gruczolaka przysadki obejmuje leczenie chirurgiczne, a także radioterapię. Interwencję chirurgiczną można wykonać endoskopowo, tradycyjną metodą lub ich kombinacją. Jedną z nowych i postępowych metod leczenia jest radiochirurgia. Ta metoda jest nieinwazyjna i jest rodzajem leczenia radiacyjnego. Z różnych kierunków guz jest napromieniany wiązkami promieniowania. Zatem wpływ napromieniowania na pobliskie tkanki jest zminimalizowany. Radiochirurgia nie ma powikłań i nie wymaga znieczulenia. Takie leczenie odbywa się w warunkach ambulatoryjnych, a pacjent po zabiegu wraca do domu. Wadą tej metody jest jednak jej ograniczenie w zależności od wielkości samego nowotworu.

Gruczolak przysadki mózgowej - objawy. Leczenie i chirurgia w celu usunięcia gruczolaka przysadki u kobiet i mężczyzn

Wiele chorób jest wykrywanych przypadkowo podczas badania z innych przyczyn. Jedną z tych chorób jest gruczolak przysadki. Jest to łagodna formacja, którą rozpoznaje się u co piątej osoby. Czy choroba jest niebezpieczna, czy może być złośliwa - pytania, które pojawiają się u pacjentów z tym problemem.

Czym jest gruczolak przysadki mózgowej?

Niewielki, ale bardzo ważny dla naszego ciała gruczoł żelazny znajduje się w dolnej części mózgu w kieszeni kości czaszki, tzw. "Tureckim siodle". Jest to mózgowy wypust o zaokrąglonej formie, który jest głównym narządem układu hormonalnego. Jest odpowiedzialny za syntezę wielu ważnych hormonów:

  • tyreotropina;
  • somatotropina;
  • gonadotropina;
  • wazopresyna lub hormon antydiuretyczny;
  • ACTH (hormon adrenokortykotropowy).

Guz w przysadce mózgowej (kod ICD-10 "Nowotwory") nie jest w pełni zrozumiały. Zgodnie z założeniem lekarzy, może on powstać z komórek przysadki z powodu przeniesienia:

  • neuroinfekcje;
  • urazy czaszkowo-mózgowe;
  • przewlekłe zatrucie;
  • efekty promieniowania jonizującego.

Chociaż w tej postaci gruczolaki nie są obserwowane oznaki złośliwości, ale są one zdolne do mechanicznego ściskania otaczających mózgowych struktur przysadki. Pociąga to za sobą zaburzenia widzenia, choroby endokrynologiczne i neurologiczne, tworzenie torbieli, udar (krwotok w nowotworze). Gruczolak mózgu w stosunku do przysadki mózgowej może rosnąć w obrębie lokalnej lokalizacji gruczołu i wyjść poza "tureckie siodło". Stąd klasyfikacja gruczolaków ze względu na charakter dystrybucji:

  • Gruczolak endoselinny znajduje się wewnątrz kieszeni kości.
  • Gruczolak endoinfrazarny - wzrost następuje w dół.
  • Gruczolak endosupresarbaryczny - wzrost następuje w kierunku do góry.
  • Gruczolak endolateroidalny - guz rozprzestrzenia się w lewo i w prawo.
  • Gruczolak mieszany - układ po przekątnej w dowolnym kierunku.

Zgodnie z rozmiarem, mikrofauna i makrogolec są klasyfikowane. W 40% przypadków gruczolak może być nieaktywny hormonalnie, aw 60% przypadków - hormonalnie aktywny. Hormonalne aktywne formacje to:

  • gonadotropinoma, w wyniku której wytwarza się nadmiar hormonów gonadotropowych. Gonadotropinoma nie jest objawowa;
  • tyreotropinoma - w przysadce mózgowej syntetyzowany jest hormon tarczycy, który kontroluje funkcje tarczycy. Przy podwyższonej zawartości hormonu następuje przyspieszenie metabolizmu, szybka niekontrolowana utrata wagi, nerwowość. Tyreotropinoma jest rzadkim rodzajem guza, który powoduje tyreotoksykozę;
  • kortykotropinoma - do produkcji glukokortykoidów w nadnerczach reaguje hormon adrenokortykotropowy. Kortykotropinoma może stać się złośliwa;
  • somatotropinoma - wytwarzany jest hormon somatotropowy, który wpływa na rozkład tłuszczów, syntezę białek, tworzenie glukozy, wzrost ciała. Przy nadmiarze tego hormonu dochodzi do silnego pocenia się, ucisku serca, zgięcia okluzji, wzrostu stóp i dłoni, zgrubienia rysów twarzy;
  • Prolactinoma - synteza hormonu odpowiedzialnego za laktację u kobiet. Rozmiar jest klasyfikowany (w kierunku zwiększania poziomów prolaktyny): adenopatia, mikropropetinoma (do 10 mm), torbiel i macroprolactinoma (więcej niż 10 mm);
  • gruczolak ACTH (zasadochłonne) aktywuje nadnerczy i kortyzol, nadmierna ilość, która powoduje Cushinga syndrome (objawów tłuszczu w nadbrzuszu i plecy, pierś, ciśnienia, zanik mięśni ciała, rozstępy na skórę, stłuczenia, księżyca twarzy);

Gruczolak przysadki u mężczyzn

Statystyki pokazują, że choroba dotyka jedną na dziesięć silniejszego seksu. Gruczolak przysadki mózgowej u mężczyzn może nie pojawić się przez długi czas, objawy nie są wyraźne. Bardzo niebezpieczne dla mężczyzn prolactinoma. Rozwój następuje na skutek redukcji testosteronu hipogonadyzmu, impotencja, bezpłodność, zmniejszenie libido, powiększenie piersi (ginekomastia), utrata włosów.

Gruczolak przysadki u kobiet

Guz przysadki może u 20% kobiet w średnim wieku. W większości przypadków przebieg choroby jest powolny. Połowa wszystkich przypadków guza przysadki to prolactinoma. Dla kobiet jest to obarczone naruszeniem cyklu miesiączkowego, rozwojem niepłodności, mlekotoku, braku miesiączki, powodujących trądzik, łojotok, nadmierne owłosienie, umiarkowaną otyłość, anorgazję.

Nie jest konieczne mówienie o przyczynach dziedzicznych, ale zauważono, że w 25% przypadków częstość występowania gruczolaka była wynikiem wielu endokrynnych neoplazji drugiego typu. Niektóre przyczyny powstawania guza w przysadce mózgowej są charakterystyczne tylko dla kobiet. Gruczolak przysadki u kobiet może pojawić się po sztucznym przerwaniu ciąży lub poronieniu, a także po powtarzających się ciążach. Przyczyny nowotworu przysadki nie zostały określone na pewno, ale wzrost wykształcenia może być wywołany przez:

  • choroby zakaźne, które wpłynęły na układ nerwowy;
  • uraz głowy;
  • długi odbiór środków antykoncepcyjnych.

Gruczolak przysadki u dzieci

Jeśli weźmiemy pod uwagę gruczolaka przysadki jest u dzieci, najczęściej jest to somatotropinoma (produkcja hormonu wzrostu), co spowodowało u dzieci rozwijających gigantyzm (zmiana proporcji szkieletu), cukrzyca, otyłość, rozlane wole. Należy zachować ostrożność, gdy dziecko jest widziane:

  • hirsutyzm - nadmierne owłosienie twarzy i ciała;
  • nadmierne pocenie się - pocenie się;
  • zawartość tłuszczu w skórze;
  • brodawki, brodawki, znamion;
  • objawy polineuropatii z towarzyszącym bólem, parestezją, małą wrażliwością kończyn.

Objawy gruczolaka przysadki

Aktywny typ guza przysadki objawia się zaburzeniem widzenia, podwójnym widzeniem, utratą widzenia obwodowego, bólami głowy. Całkowita utrata wzroku zagraża wielkości 1-2 cm. W przypadku gruczolaków o dużych rozmiarach objawy przysadki są charakterystyczne:

  • zmniejszone pożądanie seksualne;
  • zmęczenie, hipogonadyzm;
  • słabość;
  • zestaw masy ciała;
  • depresja;
  • zimna nietolerancja;
  • sucha skóra;
  • ból głowy;
  • zawroty głowy;
  • nudności;
  • brak apetytu.

Objawy gruczolaka przysadki są często podobne do objawów innych chorób, więc nie bądź zbyt hipochondryczny, czytaj o objawach, porównuj je ze skargami i popadaj w stresującą sytuację. W każdej chorobie ważna jest pewność i dokładność. W przypadku podejrzenia, należy skontaktować się z lekarzem w celu pełnego zbadania choroby i, jeśli to konieczne, leczenia.

Rozpoznanie gruczolaka przysadki

Gruczolaki przedniego płata przysadki mózgowej diagnozuje się, identyfikując grupę objawów (Triad Hirsch):

  1. Endokrynologiczne i zespół metaboliczny.
  2. Zespół neurologiczno-oftalmologiczny.
  3. Odchylenia od normy "tureckiego siodła", widoczne prześwietlenie.

Rozpoznanie gruczolaka przysadki przeprowadza się za pomocą takich poziomów weryfikacji:

  1. Objawy kliniczne i biochemiczne charakterystyczne dla hormonalnie czynnych gruczolaków: akromegalia, gigantyzm dziecięcy, choroba Itenko-Cushinga.
  2. Dane neuroobrazowania i ustalenia operacyjne: lokalizacja, rozmiar, inwazja, wzór wzrostu, niejednorodność przysadki, otaczające heterogeniczne struktury i tkanki. Ta informacja ma ogromne znaczenie przy wyborze leczenia i dalszych rokowaniach.
  3. Badania mikroskopowe, wyodrębnione za pomocą biopsji, materiał - diagnostyka różnicowa między gruczolakiem przysadki i formami pozafiocytarnymi (przerost przysadki, zapalenie przysadki).
  4. Badania immunohistochemiczne nowotworów.
  5. Badania molekularno-biologiczne i genetyczne.
  6. Mikroskopia elektronowa.

Leczenie gruczolaka przysadki

W praktyce klinicznej leczenia gruczolaka przysadki mózgu przeprowadzono konserwatywne (na lek) i metod operacyjnego z radiochirurgii, zewnętrzny radioterapii, terapii protonowej, gamma-terapeutycznego. Metoda leczenia polega na stosowaniu bromokryptyny (antagonisty prolaktyny, normalizuje poziom hormonów prolaktyny, bez naruszania jego syntezy), dostinex i innych analogów. Terapia farmakologiczna nie zawsze może pokonać chorobę, ale czasami ułatwia to zadanie chirurgowi i zwiększa szanse na wyleczenie.

Radiochirurgia stereotaktyczna to nieinwazyjna metoda leczenia polegająca na napromieniowaniu nowotworu wiązką promieniowania pod różnymi kątami. Wpływ promieniowania na tę metodę na inne tkanki gruczołowe jest minimalny. Wygodnie jest leczyć nowotwór promieniowaniem, ponieważ hospitalizacja, znieczulenie i przygotowanie nie są potrzebne. Jeżeli znalezione gruczolak, nie są syntetyzowane hormony mają żadnych objawów, pacjent obserwuje: obrazowanie zrobić w przypadku makrogruczolakiem jeśli microadenomas co dwa lata zaleca się, aby sprawdzić stan co sześć miesięcy lub rocznie.

Usunięcie gruczolaka przysadki

Nowoczesna chirurgiczna metoda leczenia - usunięcie przezskórnej gruczolaka przysadki (przez nos). Ta operacja jest minimalnie inwazyjna, z wprowadzeniem endoskopu, jest skuteczna w mikroświecim. Jeśli formacja ma wyraźny wzrost pozasieciowy, wówczas stosuje się interwencje przezczaszkowe. Przeciwwskazania do zabiegu są zaawansowane i wiek dziecinny, ciąża. W takich przypadkach wybiera się inną metodę leczenia. Operacyjne leczenie przezczaszkowe może powodować pewne konsekwencje:

  • niewydolność nerek;
  • zaburzony krążenie krwi w mózgu;
  • naruszenie funkcji narządów płciowych;
  • pogorszenie widzenia;
  • uraz tkanek zdrowych gruczołów;
  • ługowanie;
  • zapalenie i infekcja.

Przenoszenie przez łożysko gruczolaka mniej traumatycznych i niepożądanych skutków jest zminimalizowane. Po operacji pacjent przebywa w szpitalu pod obserwacją przez okres do trzech dni, jeśli usunięcie gruczolaka minęło bez powikłań. Następnie rekonwalescenta są zalecane środki rehabilitacji, aby następnie wykluczyć nawroty.

Leczenie gruczolaka przysadki środkami ludowymi

Po złagodzeniu nieprzyjemnej diagnozy, naturalne jest, że osoba zaprzecza temu i szuka oszczędnych metod leczenia - środków ludowej. Z punktu widzenia medycyny tradycyjnej leczenie gruczolaka przysadki środkami ludowymi jest wysoce wątpliwe. Być może uda się uzyskać jakiś efekt, ale dary natury nie będą w stanie naprawić niepowodzeń organizmu spowodowanych brakiem równowagi hormonalnej. Zwlekanie z leczenia metodami niezależnymi może być podobne do śmierci, zwłaszcza jeśli w końcu zostanie stwierdzony gruczolak kortykotropowy.

Oprócz głównego leczenia, można wziąć buliony ziół, ale po konsultacji z lekarzem. Ponadto należy wziąć pod uwagę, że niektóre rośliny, na przykład cykuta, są bardzo trujące i powinny być stosowane bardzo dawkowo, w przeciwnym razie konsekwencje mogą być smutne. Wśród środków ludowej, następujące są uważane za skuteczne:

  • Nalewka plusk 10% alkoholu;
  • mieszanka zmielonego imbiru, pestek dyni, nasion sezamu, wiesiołka, miodu;
  • nalewka z cykuty na oleju (kapiącą do nosa), do picia nalewki alkoholowej;
  • chaga;
  • wąż alpinista;
  • melisa;
  • banan;
  • waleriana;
  • owoce jarzębiny;
  • szałwia, nagietek, rumianek.

Wideo: guz na przysadce mózgowej

Informacje przedstawione w tym artykule mają jedynie charakter informacyjny. Materiały artykułu nie wymagają niezależnego leczenia. Tylko wykwalifikowany lekarz może zdiagnozować i udzielić porady dotyczącej leczenia w oparciu o indywidualne cechy danego pacjenta.

Gruczolak przysadki mózgowej

Jednym z najważniejszych gruczołów w organizmie człowieka - gruczoł przysadki, który reguluje innych gruczołów - tarczycy, gruczołu nadnerczy, jak również bierze udział w układzie rozrodczym. Przysadki zlokalizowany u podstawy mózgu i uwalnia różnych hormonów, które są w jakikolwiek sposób regulują aktywność układu narządów ludzkich. Wśród nich, hormon tyreotropowy, hormon wzrostu, hormon adrenokortykotropowy, prolaktyna, i hormon luteinizujący FSH. Znaczenie tych hormonów w życiu człowieka jest trudne do przeszacowania - niepowodzenie w rozwoju któregokolwiek z nich prowadzi do poważnych konsekwencji. Obok przysadki znajdują się tętnice szyjne, nerwy wzrokowe i inne struktury.

Wśród chorób przysadki mózgowej najczęściej występuje gruczolak - łagodny nowotwór. Dwadzieścia procent przypadków guzów mózgu ze stu stanowi dokładnie gruczolak przysadki jednego stopnia lub innego. Występuje najczęściej u osób w wieku powyżej trzydziestu lat. W zależności od wielkości guza izoluje się miąższ (mniej niż jeden centymetr) i makrogruczol (więcej niż jeden centymetr). Nowotwór najczęściej powstaje z gruczołowej tkanki przysadki mózgowej, która tworzy przednią część gruczołu.

W swoim zachowaniu gruczolaki są podzielone na hormonalnie aktywne (około sześćdziesiąt procent wszystkich gruczolaków) i nieaktywne hormonalnie (około 40 procent wszystkich gruczolaków). Mają różny wpływ na przysadkę mózgową i powodują różne nieprawidłowości, dają różne objawy.

Objawy i oznaki

Symptomatologia zależy od tego, jaki rodzaj gruczolaka powstaje i jeśli jest hormonalnie aktywna, to jaki hormon jest produkowany w nadmiarze. Dla symptomatologii ważny jest wzrost guza i jego rozmiar. Złośliwość gruczolaka jest niezwykle rzadka. Kiedy występuje gruczolak przysadki, zmienia się normalne życie osoby. Pacjent ma objawy, które, jeśli nie zostaną prawidłowo zdiagnozowane, mogą przerodzić się w trwałe komplikacje. Tak więc, u pacjentów z hormonalnie nieaktywnego przysadki obserwowano trwałe głowy, pogorszenie widzenia (widzenie peryferyjne są atakowane jako pierwsze, a następnie można rozwinąć ślepotę) w wyniku ściskania nerwu wzrokowego. Ponadto, gruczolak powoduje trwałe zmęczenie, zmęczenie organizmu. Może to wpływać na okolicę narządów płciowych - w mężczyzn spadek libido, a dla kobiety zakłócony cykl menstruacyjny, nie może być spontaniczne krwawienie z macicy nie związane z menstruacją.

Jeśli gruczolak jest hormonalnie aktywny, pojawiają się komplikacje w zależności od tego, który hormon jest w nadmiarze. Na przykład przy zwiększonej alokacji hormonu adrenokortykotropowego może rozwinąć się choroba Itzenko-Cushinga. Pacjent nadwagi, zwiększa się ciśnienie, to może być cukrzycą, wydaje się nadwaga owłosienia, słabe kości, ich tendencji do łamliwości, odwapnienia. Jeśli nadmierne hormon wzrostu produkowany jest, to osoba zauważalnie wydłużyć ręce, stopy, istnieje łamanie serca, wzrost ciśnienia. Przy zwiększonej produkcji hormonu tarczycy dochodzi do nadczynności tarczycy.

Przyczyny

Do chwili obecnej niemożliwe jest określenie dokładnej przyczyny, z powodu której powstaje gruczolak przysadki mózgowej. Być może zależy to od wpływu organizmu matki na płód nawet na etapie rozwoju płodu (czynniki niepożądane, palenie tytoniu, zażywanie narkotyków lub alkoholu). Ryzyko rozwoju gruczolaka przysadki mózgowej po urazie mózgu (zwłaszcza w części potylicznej) jest duże. Zwyrodnienie tkanki przysadki może być wywołane przebiegiem procesów zakaźnych, które ostatecznie prowadzą do powstania gruczolaka.

Najnowsze badania lekarzy wykazały, że długotrwałe przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych jest jednym z czynników predysponujących do rozwoju gruczolaka.

Diagnostyka

Na podstawie skarg pacjenta należy zbadać neurochirurga i endokrynologa. Aby ustalić dokładną diagnozę, przeprowadzono wiele badań - radiografia czaszki, tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny, badanie krwi na obecność hormonów.

Leczenie

Jeśli chodzi o leczenie gruczolaka, warto zrozumieć, że konieczne jest jednoczesne oddziaływanie na główny problem - gruczolak i wpływ na efekty uboczne nadnercza, eliminowanie objawów negatywnych. Podejście do leczenia oparte jest na zastosowaniu analogów leków, somatotropiny, blokerów receptorów dla somatotropiny i agonistów dopaminy

Obecnie istnieje kilka możliwości chirurgicznego leczenia gruczolaka - interwencji neurochirurgicznej i stosowania radioterapii.

Neurochirurgia jest wykonywana przez różne wejścia do pola operacyjnego. Przy niższym dostępie możliwe jest penetrację przysadki przez nos. Przy górnym wejściu wymagana jest kraniotomia - dostęp przez czaszkę. Kilka dziesięcioleci temu takie operacje były wykonywane tylko przez najwyższy dostęp, w ciągu ostatnich piętnastu lat, preferencyjny dostęp - niższy. Interwencja operacyjna jest wykonywana przez nozdrza, a także jeden z zatok przynosowych. Do wykonywania manipulacji używa się mikroskopu z silnym źródłem światła, dzięki czemu można dostrzec wszystkie niuanse ze wzrostem nawet dwudziestokrotnie. Chirurg używa również specjalnych narzędzi, które mogą penetrować przysadkę mózgową. W celu ustalenia dokładnej lokalizacji guza, pacjent jest pod kontrolą specjalnego sprzętu.

Przed operacją pacjent otrzymuje elektrokardiogram, prześwietlenie klatki piersiowej, MRI głowy, badanie krwi, kontrolę hormonalną.

Operacja rozpoczyna się od wprowadzenia znieczulenia ogólnego. Pacjent nie odczuwa nic podczas interwencji, jego mięśnie są rozluźnione. Znieczulenie zwykle podaje się dożylnie, lek zaczyna się za kilka minut. Podczas operacji pacjent jest intubowany na tchawicę do sztucznej wentylacji, do drenażu żołądka umieszcza się sondę, a w cewce cewnika.

Zwykle operacja trwa do dwóch godzin. Po zakończeniu zabiegu pacjent zostaje usunięty ze stanu znieczulenia i przeniesiony na oddział intensywnej terapii. Po około dwudziestu czterech godzinach pacjent zwalnia nosa tamponady, który prowadzi się w celu utrzymania kształtu nosa, potem usunięto cewki cewnika.. dla stanu pacjenta obserwuje się przez co najmniej trzy dni, a dodatnia dynamika przenoszone są do okręgu. Pod koniec pierwszego dnia pacjent może podawać wodę małymi łykami, następnego dnia można wstać, przejść się trochę. W przypadku negatywnych uczuć (ból głowy, zawroty głowy, nudności, wymioty) po zabiegu należy powiadomić lekarza, który przepisał leki. Zazwyczaj okres powrotu do zdrowia jest krótki i pacjenci nie doświadczają powikłań.

Komplikacje

Powikłania mogą wystąpić podczas operacji. Zwykle nie stanowią więcej niż pięć procent wszystkich transakcji. Jednocześnie cztery procent przypada na łagodne powikłania, które ustępują same w okresie rekonwalescencji, ale poważne komplikacje występują w około 1% przypadków. Poważne powikłania to krwotok, infekcja, uszkodzenie naczyń krwionośnych i tkanek, mowa, pamięć, zaburzenia uwagi.

Nie wiesz, jak odebrać klinikę lub lekarza po rozsądnych cenach? Jedno centrum rejestracji to telefon +7 (499) 519-32-84.

Gruczolak przysadki - od pierwszych objawów po schematy leczenia

Szybka nawigacja po stronie

Każdy wysoce zorganizowany system biologiczny, do którego oczywiście należy dana osoba, ma kilka systemów kontroli. Nakładają się na siebie w wykonywaniu wielu funkcji. Chodzi o system nerwowy i humoralny system regulacji. Nerwy pełnią rolę przewodników, przez które przenoszone są wrażliwe i motoryczne impulsy. Równolegle do krwi wrzuca się "substancje rozkazujące" - hormony wytwarzane przez gruczoły wydzielania wewnętrznego. Ich źródłem są obwodowe narządy dokrewne - tarczyca, komórki wysp trzustkowych, nadnercza.

Organami najwyższego narządu układu dokrewnego są przysadka mózgowa, a jeszcze wyżej położonym ośrodkiem jest podwzgórze. Przysadka to niewielki gruczoł, mniej więcej wielkości fasoli szparagowej i waży około gram. Wytwarza różne hormony "tropiczne". Są to hormony, które kontrolują gruczoły wydzielania wewnętrznego i powodują, że albo zwiększają produkcję hormonów, albo redukują.

Jako przykład można wymienić ACTH lub hormon adrenokortykotropowy. Zwiększona produkcja powoduje, że kora nadnerczy intensywnie produkuje kortyzol (hormon stresu), a także męskie hormony płciowe - androgeny.

Hormon tylnego płata przysadki mózgowej - wazopresyna - wpływa na tkankę nerek. Zaczynają intensywnie ssać wodę, a organizm w rezultacie wydala mniej moczu. Zespół do uwolnienia wazopresyny powoduje aktywację osmoreceptorów podwzgórza, które zaczynają "czuć", że krew stała się grubsza.

Takie przykłady można podać bardzo dużo, jeśli rozdzielisz każdy hormon, który jest wydzielany przez przysadkę osobno. Ale nie zrobimy tego, aby historia o gruczolaku przysadki nie była nudna i zbyt naukowa. Zamiast tego przypominamy, że przysadka sama w sobie jest gruczołem i składa się z wysoko wyspecjalizowanych komórek tkanki gruczołowej. A to oznacza, że ​​tak jak w każdym gruczole, w przysadce mózgowej, jak w gruczole krokowym, "gruczolak może rosnąć."

Gruczolak przysadki: co to jest?

Gruczolak przysadki jest przede wszystkim guzem tej formacji. Gruczolak jest łagodnym nowotworem, ale jest zbyt wcześnie, aby się uspokoić. Nawet łagodny guz może wyrządzić wiele szkody. Hormony przysadki to substancje, które normalnie są wytwarzane w dawkach ultramikroskopowych.

A w gruczolaku tkanka rozpoczyna wydzielanie hormonów w sposób niekontrolowany iw dużych ilościach. Dlatego wszystko zależy od lokalizacji tej formacji: gruczolaki przysadki mózgowej umiejscowione w odległości milimetra od siebie, mogą wytwarzać różne hormony i różnić się bardzo różnymi klinikami.

Dlaczego występują guzy?

Odpowiedź na to pytanie jest wyjątkowo trudna. W niektórych przypadkach możliwe jest ustalenie wpływu niekorzystnego czynnika, ale tylko dlatego, że jest wymawiany, a pacjent może to zgłosić. Takie możliwe powody to:

  • wstrząśnienia i siniaki mózgu;
  • różne ostre i przewlekłe infekcje układu nerwowego (zapalenie opon mózgowych i zapalenie mózgu, ropnie, wczesne postacie kiły układu nerwowego i gruźlicy);
  • patologiczny przebieg ciąży;
  • długi okres stosowania u kobiet doustnych środków antykoncepcyjnych.

Czasami twórca gruczolaka jest bezpośrednią "głową" przysadki - podwzgórza. Czasem obwodowe gruczoły wydzielania wewnętrznego zmniejszają ich pracę, a to jest szybsze niż przysadka, odpowiada podwzgórze. Zaczyna działać i opracowuje własne czynniki uwalniające lub liberiny, które nie mogą bezpośrednio zwiększyć pracy gruczołów obwodowych.

Mogą wpływać tylko na przysadkę mózgową. Jest to genialna ilustracja biologicznego zastosowania zasady: "wasal wasala wasal nie jest moim wasalem". Typowym przykładem jest hipogonadyzm pierwotny, a także niedoczynność tarczycy (obrzęk śluzowaty), które czasami prowadzą do rozwoju gruczolaka przysadki.

Objawy gruczolaka przysadki u ludzi

Oznaki gruczolaka przysadki mózgowej nie są wcale podobne do objawów jakiejkolwiek choroby. W końcu przysadka kontroluje różne procesy - od dojrzewania i zmiany ilości moczu, od wzrostu tkanek ciała i do zmian temperatury ciała. Dlatego nie będziemy nudzić czytelników z dokładnym wykazem objawów różnych rodzajów gruczolaków. Powiedzmy, że "dobrze rozwinięta" gruczolak manifestuje się na dwa sposoby:

  • Ściska pobliskie zlokalizowane tkanki (przede wszystkim ścieżki wzrokowe), co przejawia się w objawach neurologicznych, które nazywa się zespołem ophthalmo-neurologicznym;
  • W przypadku, gdy gruczolak produkuje hormony, czyli jest aktywny, występują różne zaburzenia metaboliczne. Dość często zaczyna "atakować" gruczoł dokrewny, na przykład tarczycy. Pacjenci są w pełni przekonani, że mają gruczoł tarczycy, ale nikt nie podejrzewa, że ​​przyczyną jest gruczolak przysadki, dopóki osoba nie wykona pełnego badania;
  • W rzadkich i zaniedbanych przypadkach może pojawić się tak zwany panopodypocytaryzm. Ta złożona nazwa oznacza "całkowite zmniejszenie funkcji przysadki mózgowej". Zwykle gruczolak wytwarza charakterystyczny hormon i przez długi czas wywołuje charakterystyczną klinikę, ale ostatecznie niszczy przysadkę mózgową, chociaż nie jest nowotworowa. Po prostu cała żywność przechodzi na nią, a inne działy "zanikają" i przestają w pełni produkować hormony tropiczne.

Zbadajmy bardziej szczegółowo objawy kliniczne gruczolaka wytwarzającego hormony przysadki mózgowej.

Oftalmofauna

Najczęściej polega na utracie pola widzenia, ze względu na to, że guz ściska jedną lub dwie wizualne ścieżki naraz. Biorąc pod uwagę, że każdy sposób przenosi częściową informację wzrokową z siatkówki obu oczu, pojawiają się różne wypadnięcia, ale z gruczolakami przysadki mózgowej, częściej dotyczy to tylko środkowej części chizmy lub wizualnego skrzyżowania. Właśnie tam i "siedzi" guz.

  • W wyniku tego dochodzi do heliopii bicie-brwiowej: zewnętrzne lub czasowe pola widzenia są "ślepe".

Można to łatwo zweryfikować: musisz siedzieć naprzeciw siebie, patrzeć prosto w oczy i nie odwracać wzroku. Następnie musisz usunąć pionowy obiekt, na przykład palec, ściśle na boki. Gdy zniknie z pola widzenia, musisz to zgłosić. U pacjenta z czasową hemianopsją znika on znacznie wcześniej po obu stronach niż u zdrowej osoby. Osoba z taką przegraną może przez długi czas nie zauważać martwych punktów na bokach, zaczyna po prostu rozglądać się i częściej odwracać głowę.

Ponadto mogą występować czasowe bóle głowy, atrofie nerwów wzrokowych o silnym ucisku, objawiające się stopniową utratą wzroku i podwójne widzenie w oczach (rzadko). W przypadku, gdy guz przysadki wyrasta w górę, w kierunku podwzgórza, występuje obustronny ból głowy w obszarze czołowym, ponieważ guz najpierw rozciąga przeponę tureckiego siodła.

Kiedy ją łzy, ból maleje. Ale są też zaburzenia podwzgórza: popęd płciowy spada, rozmiar narządów płciowych maleje i pojawia się otyłość.

Endokrynologiczne i zespół metaboliczny

Tutaj po prostu przeprowadzamy małe badanie poszczególnych guzów, ale postępujemy odwrotnie - syntetycznie, od symptomu do diagnozy. Nie będziemy się zagłębiać, ale tylko najważniejsze, mocne strony. A więc:

  • jeśli nie jest zbieg młodzież, a ludzie znacznie więcej niż 2 metry, aw dorosłym życiu zaczyna wysokości uszu, nosa, palców - to wskazuje na obecność nadmiaru syntezy hormonu wzrostu - to somatotropinoma;
  • jeśli kobiety mają takie objawy jak naruszenie cyklu, aż do jego zniknięcia i bezpłodności, arbitralny przydział siary z sutków - to ten gruczolak przysadki nazywa się prolactinoma. Mężczyźni cierpią również na mdłości (wydzielanie siary). Ponadto rozwijają się impotencja i brak pożądania seksualnego;
  • w takim przypadku, jeśli osoba zaczyna odkładanie się tłuszczu na twarzy, pleców, brzucha i ramion, jest pigmentacja skóry, jeśli staje się otyły, ale z cienkich ramionach i nogach - to się nazywa kortikotropinomy gruczolak przysadki i produkuje Corticotropin. Osoba ma rozstępy na skórze, purpurowe lub fioletowe. Ma czerwone policzki, a jego twarz ma owalny kształt w kształcie księżyca. Włosy na ciele rosną w nadmiarze, według rodzaju hirsutyzmu. Wszystkie te i inne objawy są związane z pojawieniem się hiperkortyzacji, która powstaje jako odpowiedź gruczołów nadnerczy na nowotwór poprzez produkcję kortyzolu.

Być może jest to jedyny z guzów, które mogą przerodzić się w złośliwe, a nawet dają przerzuty.

  • jeśli jest nerwowość, kołatanie serca, uczucie gorąca, niekontrolowana utrata wagi - to objawy nadczynności tarczycy. Ich występowanie jest promowane przez tyreotropinom;
  • wreszcie, jeśli zmniejszenie narządów płciowych z tym samym mlekotoku, może to prowadzić do guza wytwarzającego gonadotropinę.

Należy stwierdzić, że na ogólnym obrazie często występują oznaki zaburzeń metabolicznych - hiperkortyzacja, tyreotoksykoza. Istnieje całkowita pewność, że winą za to są nadnercza i tarczycy. Zdarza się to najczęściej, ale zawsze trzeba pamiętać o gruczolaku przysadki mózgowej. Początkowo dochodzi do zaburzeń endokrynologicznych, a następnie - objawów okulistycznych i neurologicznych, które dokładnie wskazują na lokalizację zaburzenia.

Ponadto nie należy zapominać, że istnieje zakaz wydzielniczą przysadki hormonów guza i otaczających tkanek, co może pośrednio wpłynąć na jego działanie: czaszkogardlaka, oponiak, oraz innych podmiotów, pochodzących ze struktur sąsiadujących.

Należy również dodać, że oprócz syndromów bezpośrednich mogą rozwinąć się inne stany związane z lokalizacją wzrostu gruczolaka, na przykład moczówki prostej (jeśli stopa przysadki jest uszkodzona na wysokim miejscu). Przejawia się w silnym pragnieniu, ostro wyrażonej objętości przydzielonego moczu o obniżonej gęstości, coraz rzadsze.

Gruczolak przysadki u dzieci

Gruczolak przysadki u dzieci często wymyka się doświadczeniu i wiedzy pediatry. W końcu ciało dziecka nie ma tak dobrze wyregulowanej pracy hormonów, a dojrzewanie jest daleko przed sobą. Dlatego obraz kliniczny może być bardzo różny, aż po wymazane formy.

Na przykład, ciągłe wzbudzenie lub letarg, obecność ginekomastii, zarówno u chłopców, jak i dziewcząt - jest wymówką, aby pokazać dziecko endokrynologowi. Powodem tego może być spowolnienie dojrzewania i inne, pozornie niezwiązane bezpośrednio ze stanem gruczolaka.

Jak zdiagnozować guz?

W chwili obecnej nieporównywalnie łatwiej jest zidentyfikować gruczolaka przysadki niż dotychczas, dzięki MRI. Ona "widzi" najmniejsze nieprawidłowości strukturalne, pozwala odróżnić torbiele od guzów, identyfikuje obszary krwotoku. A jeśli użyjesz MRI z kontrastem, wtedy możliwości badań staną się jeszcze większe.

Wcześniej, na ogół, nikt nie widział gruczolaka, dopóki nie został usunięty przez neurochirurga, ponieważ diagnoza została dokonana pośrednio - ze względu na obecność wysokiego poziomu hormonów, obraz kliniczny i brak innych przyczyn choroby.

Oczywiście wszystko zaczyna się od rutynowej radiografii czaszki, która pokazuje stan tureckiego siodła, ponieważ duże guzy powodują przerzedzenie i wzrost tej formacji. Ale jeśli nie jest to typowe cechy kliniczne, takie jak akromegalii lub choroba Cushinga (gdy kortikotropinomy), trzeba najpierw zrobić MRI, oraz w celu potwierdzenia diagnozy przez badanie hormonów we krwi obwodowej, a następnie, jeśli chodzi o przygotowanie, takich jak chirurgia, zrobić prześwietlenie czaszki.

Schematy leczenia gruczolaka przysadki

Może wydawać się paradoksalne, możliwe jest spontaniczne wyleczenie. Tak więc, prolactinoma - guz, który wydziela prolaktynę, ma dużą szansę na spontaniczny krwotok do organizmu guza. Potem umiera. Zdarza się to rzadko i nie ma innego sposobu samoleczenia się z natury.

Ale to "samoleczenie" jest również tragiczne i niebezpieczne, ponieważ krwotok prowadzi do nagłego wzrostu objętości gruczolaka. Jest to apopleksja przysadki, a wraz z nią ostra utrata wzroku. W takim przypadku wymagana jest pilna operacja - operatywne dekompresja zwrotnicy.

Dlatego musisz zapomnieć o wszystkich opowieściach, które może "rozwiązać", i udać się do lekarza - endokrynologa. Leczenie gruczolaka przysadki jest połączeniem leków, operacji i radioterapii. Oczywiście najlepiej jest operować z gruczolakiem.

Leczenie operacyjne

Usunięcie gruczolaka przysadki można przeprowadzić na dwa sposoby. Jeśli guz jest mały, to neurochirurgi szybko i atraumatycznie, stosując technikę endoskopową, usuwają ją przez nos, czyli transnazalno. Ale jeśli osiągnął olbrzymie rozmiary i ścisnął inne tkanki, potrzebna jest duża operacja z trepanacją czaszki.

Możliwe jest również przeprowadzenie niepełnego, ale częściowego usunięcia, na przykład, jeśli całkowite usunięcie jest niebezpieczne dla otaczających tkanek (zakrzepica zatoki jamistej). W takim przypadku pacjent jest poddawany radioterapii. Jest również widoczny u osób w podeszłym wieku, a także u pacjentów, którzy mają przeciwwskazania do operacji.

Leczenie farmakologiczne

Jednak niektóre gruczolaki nie powinny być usuwane, tylko dlatego, że "dobrze się układają" w leczeniu zachowawczym. W szczególności obejmują one prolactinoma. Najpierw przepisuj leki, takie jak "Bromokryptyna", "Abergin" lub "Parlodel". Leki te są agonistami dopaminy i zastępują je przyjmowaniem z podwzgórza.

Oprócz prolaktyny pacjenci z kortykotropinem i zespołem Cushinga są dobrze leczeni. Często po wyznaczeniu tych leków nowotwór stabilizuje się, przestaje rosnąć, a w przyszłości zostaje dobrze zniszczony przez radioterapię.

Radioterapia

Radioterapia pozwala usunąć małe guzy (mikrogruczaki). Praktycznie stosuje się wszystkie metody: gamma-terapię (gamma-nóż), terapię protonową, a nawet bezpośrednie wprowadzanie do mikrokapsułek przysadki z substancją radioaktywną.

Jednak ostatnia metoda (brachyterapia) - jest obecnie aktywne badane i nie weszła jeszcze w szerokiej praktyce w gruczolakach jako jedynym wskazaniem do jego stosowania w obrębie jamy czaszkowej - złośliwy nowotwór gałki ocznej.

Niebezpieczeństwo wystąpienia gruczolaka i rokowania

Powyżej podano, że gruczolak prawie (z rzadkim wyjątkiem) nie jest złośliwy. Oznacza to, że nawet przy znacznym wzroście nie jest w stanie zniszczyć innych części mózgu i nie kiełkuje kości. Ale jej uszkodzenie może polegać na tym, że usuwając pobliskie formacje, gruczolak powoduje naruszenie krążenia krwi, co prowadzi do zaburzenia funkcji i pojawienia się różnych progresywnych objawów.

Konsekwencje gruczolaka przysadki mózgowej są różne w zależności od wielkości formacji. Wiadomo, że najlepszym sposobem leczenia gruczolaka jest operacja. Tak więc, wielu uważa, że ​​im większy guz, tym łatwiej go usunąć, a tym mniej powoduje jego konsekwencje. W rzeczywistości tak nie jest.

Mały guz jest łatwiejszy do usunięcia i po prostu nie ma czasu na przedłużenie jego "macek" na duże odległości. Dlatego, jeśli guz zajmuje średnicę większą niż 2 cm i jest gigantyczny, to po jego najbardziej ostrożnym usunięciu pozostaje wysokie ryzyko nawrotu. Jeśli w ciągu 5 lat nie powstały, wówczas ryzyko pojawienia się w późniejszym okresie jest znacznie zmniejszone.

Oprócz wielkości i rodzaju tkanki gruczołowej również znacząco wpływa na rokowanie. Przeciętnie, jeśli nie likwidacji niektórych typów gruczolaków, pełne odzyskanie funkcjonalne i normalizację wydzielania wszystkich hormonów we krwi (tj odzysku, zarówno klinicznej i biochemicznej), występuje u 68% wszystkich przypadków. Ale jeśli weźmiemy pod uwagę podgrupę gruczolaków, które produkują hormon wzrostu (STH), a następnie w pełni odzyskać tylko co czwarty pacjent. Reszta wymaga trwającej całe życie terapii korekcyjnej.

Przeanalizowaliśmy pokrótce niektóre z objawów u kobiet i mężczyzn, zasady leczenia i prognozy różnych postaci gruczolaka przysadki. Choroba ta, która znajduje się na styku neurologii, neurochirurgii, terapii, onkologii i endokrynologii. W diagnostyce i leczeniu zaangażowane są najnowocześniejsze metody i technologie.

Dlatego też, w naszych czasach, istnieje duża szansa, że ​​tak szybko, jak to możliwe - w ciągu kilku dni, w tym wniosku wstępnego, dokładnego rozpoznania oraz, jeżeli jest wskazany do leczenia operacyjnego, nawet w ciągu kilku dni (w przypadku braku kolejek do operacji), pozbyć się guza.