Angiografia naczyń: wskazania, proces badania i cechy procedury

Wstrząs

W 1986 Roentgen odkrył nowy typ promieniowania, w tym samym roku, utalentowani naukowcy byli w stanie dokonać nieprzepuszczalne dla promieni rentgenowskich naczynia różnych narządów ciała. Jednak ograniczone możliwości techniczne przez pewien czas uniemożliwiły rozwój angiografii naczyń.

Obecnie angiografia naczyń jest dość nową, lecz intensywnie rozwijającą się, zaawansowaną technologicznie metodą diagnozowania różnych chorób naczyń krwionośnych i narządów ludzkich.

Na standardowych zdjęć rentgenowskich nie widać lub tętnic lub żył i naczyń chłonnych lub naczyń włosowatych szczególnie ponieważ absorbują promieniowanie, a także otaczających tkanek miękkich. Dlatego, aby móc zobaczyć naczynia i oceny ich stanu, należy użyć specjalnej techniki angiografii z wprowadzenia specjalnych środków kontrastowych.

Technika tego wyjątkowego testu jest następująca: do naczynia naczyniowego wtryskuje się substancję nieprzepuszczającą promieniowania rentgenowskiego, a jednocześnie wykonuje się kilka zdjęć radiograficznych.

Zastosowanie angiografii naczyń

angiografii naczyń jest powszechnie stosowany do określania różnych patologii naczyniowych, takich jak zwężenie (zwężenie) naczynia, tętniak (rozszerzenie) statku, i tak dalej, oraz w celu określenia stanów chorobowych serca, diagnozy czynności nerek, w celu identyfikacji defektów i uszkodzeń narządów, do diagnozy nowotworów, cysty i wiele innych stanów patologicznych.

Prezentowany typ badań umożliwia wizualizację naczyń każdej wielkości (od aorty do najmniejszych naczyń włosowatych) oraz wszystkich układów i organów ludzkiego ciała. Ponadto angiografia naczyniowa jest często stosowana przed zabiegami chirurgicznymi w celu przygotowania i diagnozy przedoperacyjnej.

Wskazania i przeciwwskazania do badania

Istnieje dość duża lista chorób i stanów patologicznych, w których lekarze zalecają wykonywanie takich manipulacji diagnostycznych, jak angiografia naczyń.

Poniżej wymieniono tylko kilka najważniejszych z nich:

  • Miażdżyca głowy i tętnic wieńcowych;
  • Zakrzepica naczyń głębokich i powierzchownych kończyn górnych i dolnych;
  • Choroba zakrzepowo-zatorowa tętnicy płucnej;
  • Rozpoznanie patologii siatkówki;
  • Wykrywanie nowotworów naczyniowych i cyst;
  • Ocena stanu czynności nerek;
  • Jako diagnoza przedoperacyjna, a także metoda monitorowania przeprowadzonej manipulacji chirurgicznej na sercu lub mózgu;
  • i wiele więcej...

Jednakże, pomimo wystarczającego bezpieczeństwa i małej traumatyzacji tej procedury, istnieje szereg warunków, w których to ingerencja jest przeciwwskazana:

  1. Niewyrównana niewydolność serca, wątroby i nerek;
  2. Pewne dolegliwości psychiczne;
  3. Reakcje alergiczne na jod i jego pochodne, a także na inne substancje stosowane do kontrastowania naczyń;
  4. Choroby związane z zaburzeniem układu krzepnięcia krwi;
  5. Ciąża i laktacja.

Metodologia i szkolenie wstępne

Angiografia naczyń jest procedurą inwazyjną, która wymaga medycznego monitorowania stanu pacjenta przed i po zabiegu diagnostycznym. Ze względu na te cechy zwykle wymaga hospitalizacji pacjenta w szpitalu i prowadzenie pewną kliniczną zestawu testów laboratoryjnych: morfologii krwi, badanie ogólne moczu, chemii krwi, grupa krwi i czynnik Rh oraz szereg innych badań mogą być potrzebne. Zaleca się pacjentowi przerwanie przyjmowania wielu leków wpływających na układ krzepnięcia krwi (np. Aspirynę) kilka dni przed zabiegiem.

Nowoczesny Wydział Angiografii

Przed zabiegiem angiografii lekarz bada pacjenta i otrzymuje zgodę na manipulację.

Zaleca się, aby pacjent nie jadł 6-8 godzin przed rozpoczęciem procedury diagnostycznej. Jeśli włosy rosną w zamierzonym miejscu wprowadzenia igły, są następnie golone, po czym biorą higieniczny prysznic.

Sam zabieg przeprowadzany jest za pomocą miejscowych środków znieczulających, a także w przeddzień rozpoczęcia badania, zazwyczaj przepisuje się środki uspokajające (środki uspokajające).

Samą metodą badania angiograficznego jest wprowadzenie do łożyska naczyniowego preparatu radiokontrastowego oraz wykonanie kilku zdjęć rentgenowskich. W zależności od patologii i celu zabiegu miejsce podania środka kontrastowego może się różnić.

Przed wykonaniem angiografii każdy pacjent otrzymuje test na reakcję alergiczną na leki stosowane w kontrastowaniu. W tym celu podskórnie podaje się pewną ilość substancji i obserwuje reakcję organizmu. W przypadku działań niepożądanych (wysypka, nudności, świąd i inne), badanie angiograficzne zostaje anulowane. Następnie wykonuje się MR-angiografię (angiografię rezonansu magnetycznego), dla której stosowanie środków kontrastowych nie jest obowiązkowe.

Po wstępnym przygotowaniu roztworów środków antyseptycznych do znieczulenia miejscowego wykonuje się małe nacięcie skóry i stwierdza się obecność tętnicy. Wykonaj nakłucie specjalną igłą i za pomocą tej igły wprowadź metalowy przewodnik do pożądanego poziomu. Do tego przewodnika wprowadza się specjalny cewnik do określonego punktu, a przewodnik jest usuwany razem z igłą. Wszelkie manipulacje odbywające się w naczyniu odbywają się wyłącznie pod kontrolą telewizji rentgenowskiej. Przez cewnik wprowadzony do materiału nieprzepuszczalnego dla promieni rentgenowskich i naczynia w tym samym momencie z serii promieni rentgenowskich przeprowadza się przez zmianę położenia pacjenta, jeśli jest to konieczne.

Po zakończeniu zabiegu cewnik jest usuwany, a bardzo ciasny sterylny bandaż jest nakładany na miejsce nakłucia. Substancja wprowadzana do naczynia opuszcza organizm przez nerki w ciągu dnia. A sama procedura trwa około 40 minut.

Wideo: animacja procesu angiografii

Stan pacjenta po zabiegu i możliwe powikłania

Pacjentowi pokazano odpoczynek w łóżku w ciągu dnia. Pacjentowi towarzyszy lekarz, który dokonuje pomiaru temperatury ciała i bada obszar inwazyjnej interwencji. Następnego dnia bandaż zostaje usunięty i, z zadowalającą ludzką kondycją i bez krwotoku w obszarze nakłucia, jest uwalniany do domu.

Dla większości ludzi badanie angiograficzne niesie za sobą żadne ryzyko. Według dostępnych danych zagrożenie powikłaniami w wykonaniu angiografii nie przekracza 5% i może składać się z następujących:

  1. Reakcje alergiczne na środek kontrastowy, antyseptyczny lub znieczulający, które są stosowane w procedurze;
  2. Krwotok lub krwawienie z miejsca nakłucia naczynia;
  3. W rzadkich przypadkach, w przypadku ciężkich współistniejących chorób, może rozwinąć się tak poważna patologia, jak zawał mięśnia sercowego, ostra niewydolność nerek itp.

Funkcje angiografii różnych narządów

Angiografia naczyń mózgowych

Do tej pory, angiografii naczyń mózgowych - najczęściej stosowaną metodą do zaburzeń przepływu mózgowego diagnozowania zwłaszcza w przypadkach diagnostycznie mylące, jak również do realizacji operacji neurochirurgicznych.

Pojawienie się wzoru naczyniowego pomoże zdiagnozować wiele procesów patologicznych, w tym nowotwory, mikroiniekty, cysty i inne. Istnieje wiele stanów patologicznych, które mogą wymagać wyznaczenia angiografii mózgowej:

  • Trwały długotrwały ból głowy, nie zadokowany konwencjonalnymi lekami;
  • Nudności i zawroty głowy;
  • Regularna krótkotrwała utrata przytomności;
  • Przed przeprowadzeniem operacji neurochirurgicznych na mózgu.

Angiografia serca

Wskazaniami do angiografii naczyń serca (koronarografii) są następujące choroby:

  1. Zawał mięśnia sercowego w wywiadzie;
  2. Postępująca dławica piersiowa;
  3. Zaburzenia rytmu serca;
  4. Angina pectoris, w której przyjmowanie kilku leków nie daje pożądanego efektu i innych warunków.

Angiografia kończyn dolnych

Niemal co trzecia osoba powyżej 65 roku życia cierpi na chorobę tętnic lub żył kończyn dolnych. Zaostrzają również tę patologię palenia i cukrzycy w historii. Główną cechą choroby tętnic kończyn dolnych - ból nóg podczas chodzenia dłuższych dystansach powstałych w różnych miejscach, w zależności od poziomu zmian naczyniowych.

W jakich przypadkach wykonuje się angiografię naczyń kończyn dolnych:

  • Zatamowanie miażdżycy i zapalenia stolca naczyń kończyn dolnych;
  • Zakrzepica żył głębokich;
  • Zakrzepowe zapalenie żył kończyn dolnych;
  • wiele innych stanów patologicznych.

Angiografia dna oka

Aby wykonać angiografię dna oka, nie jest wymagane specjalne przygotowanie, jak w innych typach angiografii. Zastosowanie angiografii dna oka pozwala na identyfikację we wczesnych stadiach takich nieprzyjemnych chorób jak zwyrodnienie plamki żółtej siatkówki, retinopatia cukrzycowa i wiele innych.

Indywidualne metody i rodzaje badań naczyniowych

CT angiografia

Tomografia komputerowa (CT) jest metodą diagnostyczną, która za pomocą promieniowania rentgenowskiego umożliwia uzyskanie plastrów-obrazów wszystkich narządów i układów. Otrzymane informacje są przetwarzane na komputerze i odtwarzany jest trójwymiarowy obraz objętości obserwowalnej części ciała.

W angiografii CT, radiopłaską substancję wprowadza się do naczynia podczas badania CT, zwykle dożylnie do żyły podskórnej przedramienia.

Tak więc ta metoda badania nie wymaga hospitalizacji pacjenta w szpitalu i znieczulenia wstępnego.

Angiografia MR

Wyżej wymieniony angiografię rezonansu magnetycznego (MR lub t.n.z. MR angiografii) - jest sposób postępowania, w oparciu wykorzystuje fale elektromagnetyczne i pól magnetycznych. Ta metoda ma szczególną wartość w diagnostyce chorób naczyniowych szyi i mózgu.

MR-angiografię można wykonać w kilku wariantach - z wprowadzeniem środka kontrastowego lub bez niego. Biorąc pod uwagę tę cechę, ta procedura może być wykonywana w warunkach ambulatoryjnych i u pacjentów z alergią na leki kontrastowe.

Ta procedura jest jednak bardziej czasochłonna i ma również wiele przeciwwskazań (klaustrofobia, ciąża, zaburzenia psychiczne, obecność metalowych protez w ciele itp.)

Angiografia fluorescencyjna

Angiografia fluorescencyjna jest stosowana do diagnostyki okulistycznej i polega na wprowadzeniu do żyły pacjenta specjalnej substancji (fluorescyny), a następnie zebraniu naczyń dna oka. Fluoresceina jest wstrzykiwana do łokcia osoby, a przez krwioobieg wchodzi do naczyń oka. Następnie promień światła o wskazanej długości fali jest kierowany do badanego oka, a następnie ta substancja zaczyna świecić.

Metoda dostarcza cennych informacji na temat konfiguracji naczyń dna oka, patologicznych zmian w przepływie krwi, a także stosuje się przed rozpoczęciem operacji okulistycznych.

Fluorescencyjna angiografia siatkówki

Koszt i skuteczność angiogramu

Koszt wdrożenia badań angiograficznych zależy od sposobu jego prowadzenia i spoczywa na specjalistycznym sprzęcie niezbędnym do jego prowadzenia. Średnia cena za te usługi w Moskwie i różnych regionach Rosji jest następująca:

  • Koronarografia: 13,5-14 tysięcy rubli;
  • Angiografia naczyń mózgowych: 11-12 tysięcy rubli;
  • Angiografia tętnic kończyn górnych: 11-12 tysięcy rubli;
  • Angiografia tętnic nerkowych: 11-12 tysięcy rubli;
  • Angiografia kończyn dolnych: 11-12 tysięcy rubli;

Do chwili obecnej metody angiografii są "złotym standardem" w diagnozowaniu dolegliwości układu krążenia. W ogromnej większości przypadków badanie z użyciem angiografii daje wiarygodne i dokładne wyniki, a recenzje pacjentów i lekarzy jedynie to potwierdzają. Metody te pozwalają nie tylko zdiagnozować chorobę i wybrać niezbędne taktyki leczenia, ale także zapewnić możliwość monitorowania wykonanych zabiegów chirurgicznych na naczyniach.

Angiografia naczyń mózgowych

W chorobach spowodowanych niewłaściwą pracą naczyń mózgowych konieczne jest przeprowadzenie dokładnej diagnozy w celu przepisania leków lub wykonania zabiegu chirurgicznego. Angiografia to nowoczesna metoda badania, która pomaga leczyć patologię bez szkody dla pacjenta.

Czym jest angiografia?

Trudno jest zobaczyć naczynia, jeśli wykonasz zdjęcie rentgenowskie. Specyfika angiografii polega na tym, że wprowadzana jest specjalna substancja kontrastowa, przy pomocy której podczas badania radiograficznego możliwe jest rozważenie zmian na zdjęciach. Metodologia pomaga zidentyfikować:

  • guzy;
  • patologia tętnic i żył;
  • fazy krążenia mózgowego;
  • choroby tkanek.

Podczas wykonywania angiografii naczyń mózgowych substancje kontrastowe podaje się do tętnic szyjnych lub kręgowych. Preparaty zawierają jod. Należy go stosować ostrożnie u pacjentów uczulonych na ten lek. Należy zwrócić uwagę na działanie nefrotoksyczne - szkodliwe działanie leku na nerki. Do badań stosuje się środki kontrastowe:

Wskazania do celu badania

Angiografia mózgu służy do określenia patologii, diagnozowania chorób, planowania operacji. Przypisać tę metodę w przypadku:

  • podejrzenie guza;
  • częsta utrata przytomności;
  • zakrzepica zatok żylnych;
  • zwężenie (zwężenie) naczyń;
  • zator tętnic mózgowych;
  • miażdżyca mózgu;
  • tętniaki naczyniowe;
  • przewlekły ból głowy;
  • częste zawroty głowy.

Czy są jakieś przeciwwskazania?

Angiografia ma przeciwwskazania, w zależności od metody przeprowadzania. Istnieją ograniczenia dla wszystkich metod:

  • ciąża;
  • zaburzenia psychiczne;
  • laktacja;
  • patologie tarczycy;
  • niewydolność nerek;
  • alergia na jod;
  • niewydolność serca;
  • cukrzyca;
  • słaba krzepliwość krwi;
  • otyłość (pacjent nie pasuje do aparatu).

Przeciwwskazaniem do metody klasycznej i tomografii komputerowej jest zakaz napromieniania promieniami Roentgena. Angiografia rezonansu magnetycznego może mieć ograniczenia związane z użyciem pola magnetycznego. Obejmuje to:

  • Wszczepowy motoryczny rytm serca;
  • klaustrofobia;
  • elektroniczne implanty ucha;
  • części metalowe w ciele - płyty, połączenia.

Metody przeprowadzania ankiety

Podczas przeprowadzania angiografii, środek kontrastowy podaje się przez igłę do nakłuwania lub cewnik wprowadza się do pożądanego łożyska naczyniowego. Następnie rozpoczynają badanie. Lokalizacja kontrastu odróżnia angiografię:

  • ogólnie - kontrast przez cewnik wprowadza się do aorty piersiowej lub brzusznej;
  • selektywny - substancja jest wstrzykiwana do naczyń mózgowych;
  • superselektywny - kontrast przez cewnik prowadzi do najbardziej delikatnych gałęzi łóżka naczyniowego.

Istnieje kilka sposobów wykonywania angiografii naczyń mózgowych, które różnią się techniką wizualizacji. Każdy ma swoje osobliwości, jest przydzielany przez specjalistów zgodnie ze świadectwem pacjenta i wymaganą ilością informacji. Do badania wykorzystuje się metodę klasyczną - prześwietlenie mózgu wykonuje się po wprowadzeniu kontrastu, seria obrazów ujawnia patologie.

Nowoczesne metody angiografii są bardziej pouczające:

  • tomografia komputerowa naczyń mózgowych pozwala wykonać serię zdjęć z materiałem kontrastowym na tomografie komputerowym, a następnie wizualizację 3D tego, jak będzie wyglądał ogólny obraz;
  • Rezonans magnetyczny umożliwia kontrolę bez kontrastu, ale w szczególnych przypadkach możliwe jest jego wykorzystanie.

Angiografia CT naczyń mózgowych

Podczas wykonywania tomografii komputerowej środek kontrastowy jest wstrzykiwany do żyły fałdu ramienia łokcia. Jest to wygodne - nie ma interwencji chirurgicznej, jak w punkcji. Następnie wykonuje się filmowanie mózgu według warstwy, obrazy są przetwarzane za pomocą specjalnych programów w trójwymiarowe obrazy, na których naczynia są wyraźnie widoczne. Wyniki badania mogą wykazywać patologie, służyć jako informacje do przeprowadzenia operacji. Promieniowanie rentgenowskie przy tego typu badaniu jest znacznie niższe niż w klasycznym.

W jaki sposób wykonuje się angiografię naczyń mózgowych?

Angiografia jest skuteczną techniką diagnozowania różnych zmian naczyniowych, w tym zlokalizowanych w mózgu.

We współczesnej medycynie badania te wykorzystują innowacyjny sprzęt, który umożliwia rozwiązanie kilku problemów naraz: pozwala na dokładną diagnozę pacjenta, a jednocześnie nie szkodzi jego zdrowiu. Podobne procedury nazywa się angiografią CT i MR.

Istota procedury

Za pomocą kontrastu wykonuje się angiografię CT i MR wizualizacja przepływu krwi żylnej i tętniczej mózg w trójwymiarowym obrazie. Może być stosowany do oceny stanu pierścienia naczyniowego półkul mózgowych, tętnic regionalnych w korze mózgowej, zatokach czaszki i żyłach.

Badania pozwala określić naczyniową patologię mózgu, takie jak:

  • patologia rozwoju;
  • zwężenie i zwężenie światła aorty;
  • nadmierna skrzywienie i obluzowanie sieci naczyniowej;
  • asymetria w rozgałęzianiu naczyń krwionośnych;
  • zniekształcenie, itp.

Techniki CT i MP

Aby wykonać diagnostyczną angiografię naczyń krwionośnych, można wraz z nią zastosować komputer (CT) lub obrazowanie rezonansu magnetycznego (MRI) mózgu. Obie metody różnią się dokładnością i wysoką wydajnością, ale mają swoje osobliwości i są przypisane w różnych przypadkach.

MRA ma minimalna liczba przeciwwskazań i nie szkodzi zdrowiu pacjenta, ponieważ w większości przypadków można to zrobić bez wprowadzania kontrastu. Ponadto umożliwia badanie nie tylko stanu naczyń mózgowych, ale także pobliskich tkanek miękkich.

To jest optymalna opcja dla takich pacjentów - tomografia komputerowa. Należy zauważyć, że CT pokazuje również najlepszy wynik w diagnostyce tętniaka i pozwala określić nie tylko zasięg dotkniętego obszaru, ale także wykryć skrzepliny lub skrzepy wewnątrz niego, a także ocenić operacyjność pacjenta.

Wskazania i przeciwwskazania

W liczbie wskazań do angiografii naczyń mózgowych:

  • mózgowa miażdżyca naczyń mózgowych;
  • wrodzone wady serca;
  • zakrzepy i zapalenie naczyń;
  • zwężenie nerek, tętnic szyjnych, wieńcowych i innych tętnic;
  • okluzja naczynia;
  • malformacje naczyniowe;
  • bóle głowy, omdlenia i inne podobne objawy niewyjaśnionego pochodzenia;
  • udar (np. udar lacunar) i historia mikrostraku;
  • podejrzenie guza mózgu;
  • przygotowanie do operacji chirurgicznych, a także monitorowanie wykonanego leczenia w okresie pooperacyjnym;
  • uraz czaszkowo-mózgowy.

Jak każda inna procedura medyczna, angiografia ma szereg przeciwwskazań, w tym:

  • reakcje alergiczne na miejscowe środki znieczulające i środek kontrastowy;
  • upośledzona krzepliwość krwi;
  • niewydolność serca, wątroby, niewydolność nerek w fazie dekompensacji;
  • wiele chorób psychicznych (na przykład klaustrofobia);
  • zaburzenia tarczycy;
  • choroby weneryczne;
  • obecność implantów, rozruszników serca i protez (w przypadku MRI);
  • ciąża i laktacja.

Przygotowanie i postępowanie

Przed badaniem pacjent zaleca się poddanie serii testów, w tym badania krwi (ogólne, biochemiczne) i moczu, oznaczanie czynnika Rh, koagulogramu krwi itp., a także gromadzenie pełnej historii i objawów.

W przeciwieństwie do konwencjonalnej angiografii, procedura wykonywana za pomocą CT lub MR, nie wymaga specjalnego przeszkolenia (w niektórych przypadkach pacjent będzie musiał zrezygnować z niektórych leków i przyjmować pokarm na 8-12 godzin przed zabiegiem).

Jedyne, co trzeba zrobić przed wizytą w klinice usuwaj metalowe przedmioty i dekoracje. W tym przypadku hospitalizacja w szpitalu również nie jest potrzebna, więc pacjent może opuścić placówkę medyczną natychmiast po zakończeniu badania.

W pierwszym etapie wstrzykuje się łokieć lub przedramię pacjenta około 100 ml środka kontrastowego. Ta manipulacja jest absolutnie bezbolesna, a jedyną rzeczą, którą może poczuć pacjent, jest uczucie ciepła. Następnie zmienia się pacjenta i umieszcza na ruchomym stole, który podczas zabiegu znajdzie się w części pierścieniowej tomografu.

Diagnoza nie powoduje również żadnego dyskomfortu u pacjentów, a jeśli są jakieś problemy z nimi związane, konieczne jest poinformowanie personelu medycznego poprzez wewnętrzną komunikację. Procedura trwa około 30 minut, a po otrzymaniu zdjęć z obszaru badań pacjent może wrócić do domu.

Porady dla pacjentów

W większości przypadków angiografia CT i MR nie powoduje żadnych skutków ubocznych, a jedyną komplikacją może być alergia na środek kontrastowy.

Normalnie kontrast jest wydalany przez nerki przez około 1-1,5 dni - aby przyspieszyć proces, pacjentowi zaleca się więcej płynu. W dalszej części człowiek może nadal prowadzić zwykły tryb życia.

Zasady dekodowania wyników

Dekodowanie obrazów uzyskanych w wyniku angiografii mózgowej naczyń mózgowych, a także diagnoza mogą być wykonywane wyłącznie przez specjalistę, ponieważ wymaga specjalnej wiedzy.

Zasady dekodowania opierają się na fakcie, że ilość promieniowania, które przenika przez tkanki, zależy bezpośrednio od jego gęstości. Na zdjęciach ten wskaźnik wyraża się w różnych kolorach: czarnym, białym i różnych odcieniach szarości. Kość, jako najgęstsza tkanka, będzie miała biały kolor na zdjęciach, płyn rdzeniowy i przestrzeń podpajęczynówkowa - czarna, a materia - szara o różnej intensywności.

Oceny stanu tkanki mózgowej i obecności możliwych patologii dokonuje się na podstawie ich gęstości, lokalizacji i kształtu. Aby uzyskać wyraźniejszy obraz sieć naczyń krwionośnych może być badana w trybie dynamicznym.

Możliwe odchylenia od normy

  • Zmiany średnicy naczynia i jego światła. Może być konsekwencją rozwoju arteriosklerozy, obecności blaszki miażdżycowej, malformacji lub przetoki tętniczo-żylnej, a także skurczu naczyń.
  • Odwodnienie przepływu krwi. Najczęściej pacjent rozwija nadciśnienie wewnątrzczaszkowe.
  • Przemieszczenie naczyniowe. Pozwala mówić o obecności nowotworu, obrzęku mózgu lub zaburzeniach odpływu płynu mózgowo-rdzeniowego. Obraz sieci naczyniowej, który zasila guz krwią, umożliwia wyjaśnienie jego lokalizacji i pochodzenia, a także ocenę, czy interwencja chirurgiczna jest możliwa lub niemożliwa.

  • Zmiana ogólnej struktury zewnętrzna tętnica szyjna i stosunek jej struktur. Jest to znak nowotworów pozakomórkowych (w szczególności oponiaków), które znajdują się na zewnątrz lub w obrębie dużych półkul.
  • Wybrzuszenie lub poszerzenie ściany naczynia. Podobne zjawisko obserwuje się w obecności tętniaka (obraz uzyskany w wyniku angiografii umożliwia pomiar stopnia uszkodzenia powierzchni i innych parametrów).
  • Średni koszt

    Cena angiografii żył i tętnic mózgu, przeprowadzona za pomocą CT lub MRI, może różnić się w zależności od cech zabiegu, dlatego dokładny koszt lepiej jest określić indywidualnie.

    Angiografia CT i MRI naczyń mózgowych - bezpieczne, bezbolesne i dokładne procedury diagnostyczne, praktycznie nie ma przeciwwskazań. Są polecane prawie wszystkim pacjentom z patologiami naczyniowymi lub podejrzeniami chorób mózgu, ponieważ pozwalają na szybkie wykrycie najmniejszych naruszeń i rozpoczęcie odpowiedniego leczenia.

    Angiografia mózgu

    Odkrycie promieniowania rentgenowskiego stało się impulsem do opracowania rewolucyjnego nowego etapu w medycynie diagnostycznej. Następnie możliwość oceny stanu narządów wewnętrznych w celu identyfikacji różnych chorób uległa wielu istotnym zmianom, których istotą było poprawienie dokładności uzyskanych wyników i zminimalizowanie negatywnego wpływu promieniowania jonizującego.

    Angiografia naczyń mózgowych jest wynikiem kombinacji nowoczesnych osiągnięć z możliwościami promieni rentgenowskich, a może wykryć najbardziej różnorodnych stanów patologicznych mózgu spowodowanego chorobą układu naczyniowego, jak również innych chorób, bezpośrednio lub pośrednio wpływają na zmiany w cyrkulacji krwi.

    Koncepcje ogólne

    Zdobądź podstawową wiedzę na temat tego, co angiografia jest dość prosta - pamiętaj tylko, jak wygląda zdjęcie rentgenowskie jakiejkolwiek części ciała. W sercu diagnostyki rentgenowskiej leży całkowita lub częściowa zdolność tkanek ludzkiego ciała do przepuszczania promieniowania jonizującego. Przedstawione na obrazie kontury pozwalają na ocenę struktury narządu bez otwartej interwencji i zdiagnozowanie istniejącego stanu patologicznego.

    "Przejrzystość" ludzkiego ciała na prześwietlenie jest podstawą angiografii naczyń mózgowych. Podczas przeprowadzania tej ostatniej do układu naczyniowego wprowadza się kontrastową substancję rentgenowską, która umożliwia uzyskanie wyraźnego obrazu całego układu krążenia od głównych tętnic i żył do najmniejszych naczyń.

    Zastosowanie tej metody umożliwia nie tylko wizualnie ocenić przydatność mózgu fazy cyrkulacji, znaleźć przyczynę wykrytych stanów patologicznych, ale także w oparciu o zmiany, jakie występują w układzie krążenia krwi i diagnozowania obecności nowotworu.

    W zależności od metody wprowadzania radiokontrastu, angiografię dzieli się na 2 typy:

    Technika nakłucia polega na wprowadzeniu do tętnicy głównej materiału ropnego, za pomocą igły nakłuwającej, podczas gdy pod cewnikowaniem oznacza wprowadzenie powyższej substancji bezpośrednio do kanału naczyniowego za pomocą cewnika prowadzącego.

    Konieczność badania różnych części mózgu determinuje podział angiografii mózgowej na następujące typy:

    Aby zbadać stan naczyń krwionośnych w półkulach mózgowych, stosuje się angiografię tętnic szyjnych. Jego istotą jest bezpośrednie nakłucie tętnicy szyjnej zlokalizowanej na szyi lub dostarczenie środka kontrastowego do tego samego obszaru za pomocą cewnika przez tętnicę udową. Angiografia kręgosłupa służy do badania tylnego obszaru mózgu (dołu czaszki) i jest wykonywana przez nakłucie lub cewnikowanie różnych poziomów tętnicy kręgowej.

    Ponadto, angiografia mózgowa, w zależności od techniki badania jest podzielona:

    • ogólnie - w tym przypadku badanie przeprowadza się przez wprowadzenie środka kontrastowego do aorty w celu uzyskania ogólnego przeglądu stanu układu naczyniowego mózgu;
    • selektywna - całkowita angiografia wykonywana przez naprzemienne cewnikowanie wszystkich naczyń odpowiedzialnych za dopływ krwi do mózgu;
    • superselective - w superselective angiograficznych produkować bardziej szczegółowe badanie wszystkich gałęzi tętnicy mózgowej (przedniej, środkowej i tylnej), do wprowadzenia kontrastu wykonywanych przez cewnikowanie oddziałów alternatywnie.

    Metody

    Oprócz różnic w technice angiografii mózgu wyróżniono również techniki stosowane do wizualizacji układu naczyniowego. Współczesna medycyna oferuje następujące metody wykonywania angiografii:

    • klasyczna angiografia;
    • angiografia za pomocą tomografu komputerowego (angiografia KT);
    • angiografia z zastosowaniem MRI (MR-angiografia).

    Klasyczna angiografia

    Najczęstszy do niedawna sposób wizualizacji tętnic mózgowych. Istotą tej techniki jest wprowadzenie środka kontrastowego do głównej tętnicy, a następnie wykonanie serii zdjęć rentgenowskich z małymi interwałami 1,5-2 sekund. Z reguły obrazy są wykonywane w kilku projekcjach, co pozwala ocenić różne fazy przepływu krwi i określić obecność i lokalizację patologii, jeśli takie istnieją.

    KT-angiografia

    Nowoczesna wersja klasycznej techniki, w której po wprowadzeniu kontrastu są wykonywane warstwowe obrazy rentgenowskie, a następnie rekonstrukcja trójwymiarowego obrazu za pomocą komputerowego przetwarzania danych. Ponieważ nie jest to konieczne do przeprowadzenia nakłucia tętnic jako środek kontrastowy podawany jest dożylnie, to znacznie zmniejsza ryzyko wystąpienia negatywnych skutków zabiegu (przebicie) oraz obciążenia radiologicznej na korpusie (promieniowanie jonizujące) dla KT-angiografii. Naczynia mają w tym przypadku szczególnie czytelną wizualizację, dzięki której informacyjność w prowadzeniu angiografii KT przekracza czasami standardową angiografię.

    Angiografia MR

    Przez informatywności rezonansu magnetycznego angiografii równoważnej diagnozy CT jednak zdolność MRI wizualizację tkanki miękkiej oraz brakiem obciążenia promieniowaniem pacjenta, do diagnozowania nawet niewielkie zmiany struktury naczyniowe mózgu u pacjentów z przeciwwskazaniami na promieniowanie, na przykład, u kobiet w ciąży kobiety. Procedura jest przeprowadzana za pomocą skanera MR, co przekłada się na tryb angiograficzny.

    Głównym przeciwwskazaniem do prowadzenia angiografii MR jest obecność w ciele obiektów metalowych (przeszczepów):

    • rozrusznik serca;
    • implanty stawowe;
    • stalowe płyty w czaszce;
    • elektroniczny implant słuchowy.

    Względną wadą tej techniki jest czas trwania procedury - jej ukończenie zajmuje 30-40 minut. W tym czasie pacjent musi pozostać całkowicie unieruchomiony.

    Wskazania

    Wskazaniami do angiografii mózgu są stany patologiczne, które powodują zaburzenia w mózgu. Naruszenie krążenia krwi typu krwotocznego:

    Zaburzenie krążenia krwi spowodowane niedokrwieniem:

    • miażdżyca naczyń mózgowych;
    • skrzepy krwi;
    • deformacja tętnic.

    Nowotwory nowotworowe prowadzące do zmiany w układzie naczyniowym, jak również brak wyników po innych metodach diagnozowania chorób mózgu w obecności następujących objawów:

    • uporczywe zawroty głowy, niezwiązane z ciśnieniem krwi;
    • napady padaczkowe;
    • niejasna świadomość;
    • zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe;
    • udar lub podejrzenie o mikrostrak;
    • wewnątrzczaszkowe krwiaki wywołane urazem głowy;
    • przewlekły ból głowy o nieznanym pochodzeniu;
    • nudności, któremu towarzyszą zawroty głowy i bóle głowy;
    • hałas w uszach.

    Wskazane jest również wykonywanie angiografii mózgowej w celu planowania przyszłej operacji i monitorowania powrotu pacjenta po interwencji chirurgicznej w mózgu.

    Przygotowanie

    Przygotowanie do angiografii mózgowej obejmuje szereg działań:

    • uzyskanie pisemnej zgody pacjenta na rozpoznanie;
    • ostrzeżenie o odmowie przyjęcia pokarmu na 12-14 godzin przed zbliżającą się procedurą;
    • podawanie osobom uspokajającym lub uspokajającym pacjentowi z lękiem;
    • usuwanie włosów w obszarze nakłucia w przypadku nakłucia w fałdach pachwinowych;
    • Przed rozpoczęciem procedury przeprowadza się test pod kątem wrażliwości pacjenta na substancję nieprzepuszczającą promieniowania rentgenowskiego.

    W celu zaimplementowania tej ostatniej niewielką ilość leku wstrzykuje się podskórnie, a niektóre reakcje obserwuje się przez jakiś czas. Jeśli występuje zwiększona wrażliwość na kontrast, procedura zostaje anulowana, zastępując ją MR-angiografią. Bezpośrednio przed zabiegiem (10-20 minut), przy czym pacjentowi podaje się Nospanum, atropina i Suprastin lub inne leki przeciwhistaminowe, w celu zmniejszenia wrażliwości zauważyć iniektat i ryzyko reakcji alergicznej na minimum.

    Miejsce przyszłego nakłucia traktowane jest roztworem dezynfekcyjnym i wyposażone w znieczulenie miejscowe (novocaine). Jeśli pacjent ma zwiększone podniecenie lub napady padaczkowe, stosuje się znieczulenie ogólne.

    Prowadzenie

    Aby wykonać przebicie tętnicy szyjnej, lekarz obmacuje strefę pulsacji i przymocowuje tętnicę palcami. Następnie igła do nakłuwania, pod kątem 60-70 °, przebija tętnicę. Aby ułatwić proces, można wykonać małe nacięcie w obszarze nakłucia, wstępne. Igła jest połączona ze strzykawką, uprzednio wypełnioną substancją nieprzepuszczalną dla promieni rentgenowskich (Urografine, Verografine).

    Jeśli pacjent w jego umyśle jest ostrzeżony o wprowadzeniu leku, ponieważ mogą wystąpić różne skutki uboczne:

    • nudności;
    • ból w głowie lub klatce piersiowej;
    • ciepło w kończynach;
    • palpitacja;
    • zawroty głowy.

    Wypełnienie jamy tętnicy szyjnej wymaga wprowadzenia około 10 ml kontrastu. Czas podawania nie powinien być dłuższy niż 2 sekundy, ponieważ przy długim wprowadzeniu stężenie substancji w łożysku naczyniowym zmniejszy się.

    Co więcej, 4-5 zdjęć wykonano w różnych projekcjach, próbując zakryć obraz naczyń we wszystkich fazach przepływu krwi. W tym celu przedział czasowy obrazów jest obliczany na podstawie prędkości przepływu krwi. Po zakończeniu procedury igłę usuwa się, a miejsce nakłucia prasuje się przy pomocy gazikowego podkładu przez 10-20 minut, a następnie małe obciążenie umieszcza się na 2 godziny.

    Przeciwwskazania

    Angiografia naczyń mózgowych nie ma praktycznie żadnych przeciwwskazań, jednak istnieje wiele ograniczeń, gdy zastosowanie tej procedury diagnostycznej niesie ze sobą pewne ryzyko. W takim przypadku lekarz decyduje o możliwości skorzystania z tej metody. Biorąc pod uwagę możliwe negatywne skutki dla organizmu, stosowanie angiografii ma następujące ograniczenia:

    • reakcja alergiczna na substancje zawierające jod stosowane w diagnozie, niehamowana przez leki przeciwhistaminowe;
    • ciężkie zaburzenia psychiczne w ostrej fazie;
    • ostra niewydolność nerek, która jest przyczyną opóźnienia działania środka kontrastowego w organizmie;
    • zawał mięśnia sercowego;
    • przewlekła choroba wątroby w fazie dekompensacji;
    • ciąża jest przeciwwskazaniem, ponieważ materiał kontrastowy i promieniowanie rentgenowskie mają podwójny negatywny wpływ na płód;
    • naruszenie krzepnięcia krwi grozi krwawieniem w miejscu nakłucia;
    • pisemna odmowa wykonania angiografii przez pacjenta.

    Komplikacje

    Pomimo względnego bezpieczeństwa, prowadzenie angiografii mózgowej może mieć następujące negatywne konsekwencje:

    • wstrząs anafilaktyczny wywołany reakcją alergiczną na podanie substancji zawierającej jod;
    • zapalenie lub martwica tkanek otaczających naczynia z powodu wejścia kontrastu (wynaczynienia);
    • ostra niewydolność nerek.

    Alergia jest głównym i najczęstszym problemem w angiografii. Ponieważ reakcja alergiczna na substancje jodkowe charakteryzuje się nagłym i szybko rozwijającym się prądem, może mieć następujące objawy:

    • obrzęk;
    • przekrwienie (zaczerwienienie);
    • swędzenie;
    • niedociśnienie (obniżenie ciśnienia krwi);
    • osłabienie i utrata przytomności.

    Zastosowanie nowoczesnych środków do radioktnego kontrastowania typu niejonowego znacznie zmniejsza ryzyko wstrząsu anafilaktycznego.

    Wynaczynienie z reguły jest konsekwencją niewłaściwej techniki wykonywania nakłucia ściany tętnicy. W tym przypadku przebija się tętnicę, a kontrast przenika do otaczających tętnic tkanek miękkich, powodując stan zapalny, aw rzadkich przypadkach martwicę.

    Ostra niewydolność nerek występuje w przypadkach wcześniej występujących zaburzeń czynności nerek. Ponieważ usunięcie kontrastu z organizmu odbywa się głównie przez nerki, są one poddawane intensywnym negatywnym skutkom, co skutkuje niedokrwieniem miąższu i postępem dysfunkcji nerek. Rozpoznanie stanu funkcjonalnego układu moczowego jest obowiązkową metodą przed angiografią. Aby przyspieszyć usuwanie materiału kontrastowego z ciała i zmniejszyć obciążenie nerek, po przeprowadzeniu diagnozy pacjentowi pokazano dużo napoju.

    Pomimo faktu, że angiografia naczyń mózgowych nie jest w zwykłym znaczeniu interwencją chirurgiczną, jest to dość złożona procedura inwazyjna, która wiąże się z poważnym obciążeniem organizmu. W związku z tym pacjent po postawieniu diagnozy powinien być pod nadzorem lekarza, aby zapobiec rozwojowi powikłań. Jednocześnie systematyczny pomiar temperatury i badanie miejsca nakłucia powinny być zawarte w obowiązkowej liście zdarzeń pooperacyjnych.

    Angiografia naczyń mózgowych: co to jest, wskazania i przeciwwskazania

    Angiografia naczyń mózgowych jest instrumentalną metodą badań, która pozwala dosłownie "widzieć" naczynia mózgu. W celu przeprowadzenia badania konieczne jest umieszczenie środka kontrastowego w odpowiednim naczyniu mózgowym i obecność aparatu rentgenowskiego, przez który zostanie ustalony obraz naczyń wypełnionych tym kontrastem. Angiografia naczyń mózgowych nie jest rutynową metodą diagnozy, ma własne wskazania i przeciwwskazania, a także, niestety, powikłania. Jaka jest ta metoda diagnozy, w jakich przypadkach jest ona używana, jak dokładnie spędzasz na innych niuansach angiografii naczyń mózgowych, możesz dowiedzieć się z tego artykułu.

    Angiografia w najszerszym tego słowa znaczeniu to nabywanie obrazów dowolnych naczyń ciała za pomocą promieni Roentgena. Angiografia naczyń mózgowych jest tylko jedną z odmian tej rozległej metody badawczej.

    Angiografia znana jest medycynie od prawie 100 lat. Został po raz pierwszy zaproponowany przez portugalskiego neurologa E. Moniza w 1927 roku. W 1936 r. W praktyce klinicznej stosowano angiografię, a w Rosji metoda zaczęła być stosowana od 1954 r. Dzięki neurochirurgom Rostow VA Nikola i E. S. Temirov. Pomimo tak długiego okresu użytkowania, angiografia naczyń mózgowych nadal poprawia się i obecnie.

    Czym jest angiografia naczyń mózgowych?

    Istota tej metody badania jest następująca. Pacjentowi w pewnej arterii mózgu (lub całej sieci tętnic mózgu) podaje się rentgenowską substancję kontrastującą, zwykle na bazie jodu (Urografine, Triiodrast, Omnipak, Ultravist i inne). Odbywa się to w ten sposób, że obraz naczynia można zamocować na filmie rentgenowskim, ponieważ naczynia są słabo zwizualizowane na zwykłym obrazie. Wprowadzenie kontrastowej substancji rentgenowskiej jest możliwe poprzez nakłucie odpowiedniego naczynia (jeśli jest to technicznie możliwe) lub poprzez cewnik prowadzony do niezbędnego naczynia z obrzeża (zwykle z tętnicy udowej). Kiedy materiał kontrastowy znajduje się w łożysku naczyniowym, seria obrazów rentgenowskich jest wytwarzana w dwóch rzutach (bezpośrednim i bocznym). Otrzymane zdjęcia są szacowane przez lekarza-roentgenologa, zawierają wnioski dotyczące obecności lub braku określonej patologii naczyń mózgowych.

    Odmiany

    W zależności od sposobu podawania leku, ta metoda badania może być:

    • przebicie (gdy kontrast zostanie wprowadzony przez nakłucie odpowiedniego naczynia);
    • cewnikowanie (gdy kontrast dostarcza się przez cewnik wprowadzony przez tętnicę udową i przesuwa się wzdłuż łożyska naczyniowego do wymaganego miejsca).

    Zgodnie z ogromem obszaru badań, angiografia naczyń mózgowych jest:

    • ogólne (wizualizowane wszystkie naczynia mózgu);
    • selektywny (rozważa się jedną umywalkę, tętnicę szyjną lub kręgosłupa);
    • superselektywny (bada się statek o mniejszym kalibercie w jednej z puli krwi).

    Superselective angiografii stosuje się nie tylko jako metody badawczej, lecz także sposobu wewnątrznaczyniowej traktowania przy określaniu „problem” jest wytwarzany w danym zbiorniku „usuwanie” tego problemu, za pomocą techniki mikrochirurgiczne (np embolizacji malformacji tętniczo-żylnej lub krzepnięcia).

    W związku z tym powszechne wprowadzenie nowoczesnych metodach diagnostycznych, takich jak tomografia komputerowa (CT) i magnetycznego rezonansu jądrowego (MRI), w ostatnich latach coraz częściej przeprowadza się angiografię CT i MR angiografii. Badania te są wykonywane w obecności odpowiednich tomografów, są mniej traumatyczne i bezpieczniejsze niż po prostu angiografia. Ale o tym później.

    Wskazania do przewodzenia

    Angiografia naczyń mózgowych jest wyspecjalizowaną metodą diagnozy, którą powinien przepisać tylko lekarz. Nie wykonuje się go na życzenie pacjenta. Główne wskazania to:

    • podejrzenie tętniczego lub tętniczo-żylnego tętniaka naczyń mózgowych;
    • podejrzenie malformacji tętniczo-żylnej;
    • określenie stopnia zwężenia (zwężenia) lub okluzji (zablokowania) naczyń mózgowych, czyli ustalenie światła odpowiednich naczyń. W tym przypadku ustala się nasilenie zmian miażdżycowych w naczyniach i potrzebę późniejszej interwencji chirurgicznej;
    • ustalenie relacji naczyń mózgowych z pobliskim nowotworem w celu planowania dostępu operacyjnego;
    • kontrolować lokalizację klipsów umieszczonych na naczyniach mózgu.

    Chciałbym zauważyć, że po prostu skargi na zawroty głowy, ból głowy, szumy uszne i tym podobne nie są same w sobie wskazówką do angiografii. Pacjenci z tą symptomatologią powinni zostać zbadani przez neurologa, a wyniki badania, a także inne metody badań, określają potrzebę angiografii. Ta potrzeba jest ustalana przez lekarza!

    Przeciwwskazania

    Główne przeciwwskazania to:

    • reakcja alergiczna (nietolerancja) na preparaty jodu i inne substancje nieprzepuszczalne dla promieniowania;
    • ciąża (z powodu promieniowania jonizującego podczas zabiegu). W takim przypadku możliwe jest wykonanie angiografii MR;
    • choroba psychiczna, która nie pozwala na spełnienie wszystkich warunków zabiegu (na przykład osoba nie może pozostać nieruchoma podczas robienia zdjęcia);
    • ostre choroby zakaźne i zapalne (wraz ze wzrostem ryzyka powikłań);
    • naruszenie parametrów układu krzepnięcia krwi (zarówno w dół, jak iw górę);
    • ogólny stan pacjenta, uważany za ciężki (może to być niewydolność serca trzeciego stopnia, końcowe stadia niewydolności nerek i wątroby, śpiączka, i tak dalej). W gruncie rzeczy ta podgrupa przeciwwskazań jest względna.

    Przygotowanie do angiografii

    Aby uzyskać dokładne wyniki i zmniejszyć ryzyko powikłań po zabiegu, zaleca się:

    • przejść ogólne i biochemiczne badania krwi, w tym - w celu określenia parametrów układu krzepnięcia (okres przedawnienia analiz nie powinien przekraczać 5 dni). Grupa krwi i czynnik Rh są również określane dla możliwych powikłań;
    • wykonać EKG i FG (FG, jeśli nie przeprowadzono go w ciągu ostatniego roku);
    • nie pij alkoholu w ciągu 14 dni;
    • w ostatnim tygodniu nie brać leków, które wpływają na krzepnięcie krwi;
    • wykonać test alergiczny za pomocą środka kontrastowego. Aby wykonać to przez 1 do 2 dni dożylnie, pacjentowi podaje się 0,1 ml odpowiedniego preparatu i ocenia się reakcję (wystąpienie świądu, wysypki, trudności w oddychaniu i tym podobne). W przypadku reakcji procedura jest przeciwwskazana!
    • w przeddzień zażywania leków przeciwhistaminowych (antyalergicznych) i środków uspokajających (jeśli to konieczne i tylko zgodnie z zaleceniami lekarza!);
    • Nie jeść przez 8 godzin i nie pić wody 4 godziny przed badaniem;
    • kąpać się i golić (jeśli to konieczne) miejsce nakłucia lub cewnikowania naczynia;
    • przed samym badaniem usuń wszystkie metalowe przedmioty (spinki do włosów, biżuterię).

    Technika badań

    Na samym początku pacjent podpisuje zgodę na tego typu badania. Pacjent otrzymuje dożylny cewnik obwodowy, aby mieć natychmiastowy dostęp do układu krążenia. Następnie wykonuje się premedykację (około 20-30 minut przed zabiegiem): leki przeciwhistaminowe, uspokajające, znieczulające są podawane w celu zminimalizowania dyskomfortu podczas zabiegu i ryzyka powikłań.

    Pacjent zostaje umieszczony na stole i podłączony do instrumentów (monitor serca, pulsoksymetr). Po leczeniu skóry miejscowym znieczuleniem i znieczuleniem, odpowiednie naczynie (tętnica szyjna lub tętnica kręgowa) jest nakłuta. Ponieważ nie zawsze możliwe jest dostanie się do tych tętnic, po niewielkim nacięciu skóry i nakłuciu tętnicy udowej najczęściej następuje zanurzenie cewnika i przeniesienie go przez naczynia do miejsca badania. Postępowi cewnika wzdłuż łoża tętniczego nie towarzyszy ból, ponieważ wewnętrzna ściana naczyń jest pozbawiona receptorów bólowych. Kontrolę postępu cewnika wykonuje się za pomocą promieniowania rentgenowskiego. Po wprowadzeniu cewnika do ujścia koniecznego naczynia, preparat kontrastowy wstępnie ogrzewa się do temperatury ciała w objętości 8-10 ml. Wprowadzeniu kontrastu może towarzyszyć pojawienie się metalicznego smaku w ustach, uczucie ciepła, przypływ krwi do twarzy. Te uczucia trwają same przez kilka minut. Po wprowadzeniu kontrastu promienie rentgenowskie są pobierane w projekcjach bezpośrednich i bocznych niemal co kilka razy (co pozwala zobaczyć tętnice, fazę kapilarną i żyły). Zdjęcia pokazują i natychmiast oceniają. Jeśli coś pozostaje niezrozumiałe dla lekarza, wstrzykuje się dodatkową porcję środka kontrastowego i obrazy są powtarzane. Cewnik jest następnie usuwany, a sterylny bandaż impregnujący ciśnienie jest nakładany na miejsce nakłucia naczyniowego. Pacjent powinien być obserwowany przez personel medyczny przez co najmniej 6-10 godzin.

    Komplikacje

    Według danych statystycznych powikłania w trakcie tej metody diagnostyki występują w 0,4-3% przypadków, co nie jest tak często. Ich występowanie może być związane zarówno z samą procedurą (np. Przepływem krwi z miejsca nakłucia naczynia), jak iz użyciem środka kontrastowego. Należy pamiętać, że przestrzeganie wszystkich warunków przygotowania i prowadzenia angiografii jest zapobieganiem ewentualnym powikłaniom. Stosowanie leków zawierających jod najnowszej generacji (Omnipac i Ultravist) charakteryzuje się mniejszą liczbą statystyk powikłań.

    Zatem możliwe powikłania angiografii naczyń mózgowych to:

    • wymioty;
    • reakcja alergiczna na lek zawierający jod: świąd, obrzęk i zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia, a następnie pojawienie się duszności (odruchowe zaburzenie oddychania), spadek ciśnienia krwi i zaburzenie rytmu serca. W ciężkich przypadkach może dojść do wstrząsu anafilaktycznego, który zagraża życiu;
    • skurcz naczyń mózgowych i, w rezultacie, ostre zaburzenia krążenia mózgowego (do udaru);
    • napady drgawkowe;
    • przenikanie środka kontrastowego do tkanki miękkiej w obszarze nakłucia naczynia (poza łożysko naczyniowe). Jeśli ilość przelewa się do tkanki leku jest do 10 ml, konsekwencje są minimalne, jeśli więcej - następnie zapalenie skóry i podskórnej tkanki tłuszczowej;
    • przepływ krwi z miejsca nakłucia naczynia.

    Angiografia CT i MR: jakie cechy?

    Angiografia CT i MRI naczyń mózgowych jest z natury podobnym badaniem jak angiografia. Ale istnieje wiele cech tych procedur, które odróżniają je od angiografii naczyń mózgowych. O to chodzi i rozmawiaj.

    CT angiografia

    • odbywa się to za pomocą tomografu, a nie zwykłego aparatu rentgenowskiego. Badanie opiera się również na promieniowaniu rentgenowskim. Jednak jego dawka jest znacznie mniejsza niż w przypadku konwencjonalnej angiografii naczyń mózgowych, co jest bezpieczniejsze dla pacjenta;
    • komputerowe przetwarzanie informacji umożliwia uzyskanie trójwymiarowego obrazu naczyń w każdym punkcie badania (dotyczy to tak zwanej angiografii spiralnej CT wykonywanej na specjalnym tomografie spiralnym);
    • lek kontrastowy jest wstrzykiwany do żyły łokciowej, a nie do tętniczej sieci (co znacznie zmniejsza ryzyko powikłań, ponieważ lek staje się zwykłym dożylnym wstrzyknięciem przez cewnik obwodowy).
    • do wykonywania angiografii TK istnieje ograniczenie masy ciała osoby. Większość tomografów może wytrzymać ciężar ciała do 200 kg;
    • zabieg przeprowadzany jest w trybie ambulatoryjnym i nie wymaga monitorowania pacjenta na zakończenie procedury.

    Angiografia MR

    Angiografia MR charakteryzuje się następującymi cechami:

    • odbywa się za pomocą magnetycznego tomografu rezonansowego, czyli metoda oparta jest na zjawisku jądrowego rezonansu magnetycznego. Oznacza to całkowity brak promieni rentgenowskich podczas zabiegu (dlatego w czasie ciąży możliwe jest wykonanie angiografii MR;
    • można wykonać zarówno za pomocą środka kontrastowego (dla lepszej wizualizacji), jak i bez niego (na przykład z nietolerancją preparatów jodowych u pacjentów). Ten niuans jest niekwestionowany
      przewaga nad innymi typami angiografii. Jeśli konieczne jest użycie kontrastu, substancja jest również wstrzykiwana do żyły ujściowej przez cewnik obwodowy;
    • obraz naczyń jest uzyskiwany trójwymiarowo z powodu przetwarzania komputerowego;
    • seria zdjęć trwa nieco dłużej w porównaniu do innych typów angiografii, podczas gdy osoba musi zawsze leżeć w rurce tomografu. Dla osób cierpiących na klaustrofobię (lęk przed zamkniętą przestrzenią) jest to niewykonalne;
    • procedura jest przeciwwskazana w obecności sztucznego rozrusznika serca, metalowych klipsów na naczyniach, sztucznych stawów, elektronicznych implantów ucha wewnętrznego);
    • jest wykonywany w warunkach ambulatoryjnych, a pacjent jest natychmiast uwalniany do domu.

    Ogólnie można stwierdzić, że angiografia CT i MR to nowoczesne, mniej niebezpieczne i bardziej informacyjne metody badawcze niż konwencjonalna angiografia naczyń mózgowych. Jednak nie zawsze są one wykonalne, dlatego też zwykła angiografia naczyń mózgowych jest wciąż aktualną metodą badania naczyniowej patologii mózgu.

    Zatem angiografia naczyń mózgowych jest bardzo informacyjną metodą diagnozowania, głównie chorób naczyniowych mózgu, w tym zwężenia i okluzji, które są przyczyną udarów. Sama metoda jest dość przystępna, wymaga jedynie obecności aparatu rentgenowskiego i środka kontrastowego. Przy wszystkich warunkach przygotowania i przeprowadzenia badania, angiografia naczyń mózgowych daje dokładną odpowiedź na postawione mu pytanie z minimalnymi komplikacjami. Ponadto nowoczesna medycyna ma takie innowacyjne metody, jak angiografia CT i MR, bardziej wstrząsające, mniej szkodliwe i traumatyczne dla pacjenta. Angiografia CT i MR pozwala uzyskać trójwymiarowy obraz naczyń, a zatem z większym prawdopodobieństwem nie można przeoczyć istniejącej patologii.

    Animacja medyczna na temat "Angiografia móżdżkowa":