Pełny opis angiografii naczyń mózgowych: wskazania, procedura

Miażdżyca

Z tego artykułu dowiesz się: czym jest angiografia naczyń mózgowych, jakie choroby można wykryć za jego pomocą, jak się do tego przygotować. Procedura, przeciwwskazania i powikłania.

Angiografia naczyniowa w mózgu jest procedurą diagnostyczną, która pozwala ocenić stan tętnic i żył tego mózgu.

Istnieją trzy rodzaje angiografii:

  1. Angiografia rentgenowska wykonywana jest za pomocą urządzenia emitującego fale rentgenowskie. Aby obrazy pokazywały naczynia, pacjentowi podawano środek kontrastowy na bazie jodu. Angiografia naczyń za pomocą aparatu rentgenowskiego
  2. Angiografia MR to badanie naczyń mózgowych za pomocą rezonansu magnetycznego. Ta metoda zwykle nie wymaga podawania środków kontrastowych. Jednak w celu uzyskania szczególnie szczegółowych obrazów można użyć preparatów kontrastowych na bazie gadolinu. Angiografia z rezonansem magnetycznym
  3. Angiografia TK jest procedurą diagnostyczną, która umożliwia uzyskanie szczegółowego trójwymiarowego obrazu naczyń krwionośnych za pomocą tomografu komputerowego. Wykorzystywane są również fale rentgenowskie. Dane z tomografu są przetwarzane przez komputer, w wyniku którego specjalista otrzymuje szczegółowy warstwowy obraz naczyń. Podczas angiografii CT stosuje się również środek kontrastowy zawierający jod. Angiografia przy użyciu tomografu komputerowego

Najdokładniejszą metodą jest angiografia CT.

Bezpośrednio sama procedura jest wykonywana przez lekarza angiograficznego. Rozszyfrowanie angiografii zajmuje się neurochirurgiem, angiologiem lub flebologiem.

Wskazania do przewodzenia

Angiografię naczyń mózgowych wykonuje się, jeśli pacjent jest dotknięty takimi objawami:

  • częste ataki bólów głowy;
  • zawroty głowy;
  • hałas lub dzwonienie w uszach;
  • ból i sztywność w odcinku szyjnym kręgosłupa;
  • niskie ciśnienie krwi;
  • nudności;
  • okresowe omdlenia.

Za pomocą angiografii można zidentyfikować:

  • zwężenie światła lub niedrożność naczyń przez blaszkę miażdżycową lub skrzeplinę;
  • skurcz naczyń krwionośnych;
  • zapalenie ścian naczyń krwionośnych;
  • patologiczna krętność;
  • tętniaki (wysunięcie ściany tętnicy);
  • zniekształcenia (połączenia między tętnicami i żyłami, które normalnie nie powinny występować);
  • uszkodzenie ścian naczyń, które prowadzą do krwotoków.

Ponadto, za pomocą angiografii może zdiagnozować guzy półkul mózgowych i siodła: w nowotworach naczyń mózgowych zmiany, jak również tworzenie nowych małych naczyń, kiełkowanie do guza.

Jak przygotować się do angiografii?

Najlepiej rano pójść do zabiegu na czczo, ponieważ nie można jeść 8-10 godzin przed angiografią.

Jeśli pacjent przyjmuje lek w chwili rozpoznania, powinien poinformować o tym lekarza. Może zdecydować o anulowaniu leku w dniu angiografii.

Przed zabiegiem pacjent będzie uczulony na środek kontrastowy. W tym celu dożylnie podawana będzie niewielka dawka leku. Jeśli w ciągu pół godziny nie pojawią się objawy alergii, można wykonać angiografię. Jeśli pojawią się objawy, takie jak wysypka, obrzęk, nudności, zawroty głowy, katar i suchy kaszel, to jesteś uczulony na środek kontrastowy. W takim przypadku tylko angiografia MR może być wykonywana bez użycia środka kontrastowego.

Natychmiast przed angiografią zostaniesz poproszony o usunięcie wszystkich metalowych ozdób, a także protez, jeśli takie są, i założenie specjalnej szaty szpitalnej.

Jak przebiega procedura?

Przed angiografią naczyń mózgu wstrzyknięty zostanie środek kontrastowy. Zrób to za pomocą cewnika - specjalnej plastikowej rurki. W zależności od tego, które naczynia powinny zostać zbadane, lek można wstrzykiwać w różne miejsca. Jeśli konieczne jest przeprowadzenie przeglądu wszystkich naczyń mózgu - cewnik jest doprowadzany do łuku aorty. Jeśli wymagana jest częściowa diagnostyka - cewnik może prowadzić do kręgosłupa lub tętnicy szyjnej.

Cewnik jest zawsze podawany przez mniejsze, obwodowe tętnice, na przykład łokieć lub kość udową. Zamiast cewnika można użyć igły. Cewnikowanie lub nakłucie wykonuje się w znieczuleniu miejscowym.

Procedura angiografii naczyń mózgowych

Podczas wstrzykiwania środka kontrastowego można poczuć pieczenie, uderzenie gorąca, metaliczny lub słony smak w ustach. Twarz może zmienić kolor na czerwony. Objawy te trwają zwykle minutę.

Ponadto, w zależności od rodzaju angiografii, leżą na stole komputera, tomografu rezonansu magnetycznego lub aparatu rentgenowskiego. Zostaniesz poproszony o leżenie bez ruchu do końca procedury.

Cały proces (wraz z cewnikowaniem) trwa około godziny. Zdjęcia są pokazane natychmiast podczas procedury. Jeśli są one niezadowalające, pacjentowi można podać dodatkową dawkę środka kontrastowego.

Po koronarografii będziesz pod nadzorem lekarza przez 5-6 godzin. Dopilnuje, aby nie rozwijały się komplikacje, a także aby obserwować stan tętnicy, do której wprowadzono cewnik lub igłę. Jeśli cewnikowanie nastąpi przez tętnicę udową, lekarz zaleci, aby nie zginać nogi przez 6 godzin po angiografii.

Możliwe powikłania

Po angiografii naczyń mózgowych mogą pojawić się efekty uboczne środka kontrastowego:

  • nudności i wymioty,
  • wysypka,
  • arytmia,
  • dreszcze,
  • niskie ciśnienie,
  • zaburzona czynność nerek.

W ciągu 6-8 godzin po badaniu diagnostycznym lekarz zauważa, że ​​silne działania niepożądane nie rozwijają się i jeśli to konieczne, prowadzi leczenie objawowe.

Mogą również występować powikłania związane z cewnikowaniem lub nakłuciem. Może to być siniak w obszarze nakłucia - w tym przypadku nie jest wymagane specjalne leczenie. Bardziej poważnym powikłaniem, które występuje rzadko, jest tworzenie się skrzepu w naczyniu, który był używany do cewnikowania.

Kto nie powinien wykonywać angiografii?

Angiografia naczyń mózgowych ma wiele przeciwwskazań. Zależą od rodzaju procedury.

Stosowanie środka kontrastowego jest przeciwwskazane, gdy:

  1. ciężkie choroby nerek i wątroby;
  2. alergie na leki zawierające jod;
  3. astma oskrzelowa;
  4. ciężka choroba serca.

Z wielką starannością stosuje się w wieku starszym i starczym.

Angiografia mózgu

Odkrycie promieniowania rentgenowskiego stało się impulsem do opracowania rewolucyjnego nowego etapu w medycynie diagnostycznej. Następnie możliwość oceny stanu narządów wewnętrznych w celu identyfikacji różnych chorób uległa wielu istotnym zmianom, których istotą było poprawienie dokładności uzyskanych wyników i zminimalizowanie negatywnego wpływu promieniowania jonizującego.

Angiografia naczyń mózgowych jest wynikiem kombinacji nowoczesnych osiągnięć z możliwościami promieni rentgenowskich, a może wykryć najbardziej różnorodnych stanów patologicznych mózgu spowodowanego chorobą układu naczyniowego, jak również innych chorób, bezpośrednio lub pośrednio wpływają na zmiany w cyrkulacji krwi.

Koncepcje ogólne

Zdobądź podstawową wiedzę na temat tego, co angiografia jest dość prosta - pamiętaj tylko, jak wygląda zdjęcie rentgenowskie jakiejkolwiek części ciała. W sercu diagnostyki rentgenowskiej leży całkowita lub częściowa zdolność tkanek ludzkiego ciała do przepuszczania promieniowania jonizującego. Przedstawione na obrazie kontury pozwalają na ocenę struktury narządu bez otwartej interwencji i zdiagnozowanie istniejącego stanu patologicznego.

"Przejrzystość" ludzkiego ciała na prześwietlenie jest podstawą angiografii naczyń mózgowych. Podczas przeprowadzania tej ostatniej do układu naczyniowego wprowadza się kontrastową substancję rentgenowską, która umożliwia uzyskanie wyraźnego obrazu całego układu krążenia od głównych tętnic i żył do najmniejszych naczyń.

Zastosowanie tej metody umożliwia nie tylko wizualnie ocenić przydatność mózgu fazy cyrkulacji, znaleźć przyczynę wykrytych stanów patologicznych, ale także w oparciu o zmiany, jakie występują w układzie krążenia krwi i diagnozowania obecności nowotworu.

W zależności od metody wprowadzania radiokontrastu, angiografię dzieli się na 2 typy:

Technika nakłucia polega na wprowadzeniu do tętnicy głównej materiału ropnego, za pomocą igły nakłuwającej, podczas gdy pod cewnikowaniem oznacza wprowadzenie powyższej substancji bezpośrednio do kanału naczyniowego za pomocą cewnika prowadzącego.

Konieczność badania różnych części mózgu determinuje podział angiografii mózgowej na następujące typy:

Aby zbadać stan naczyń krwionośnych w półkulach mózgowych, stosuje się angiografię tętnic szyjnych. Jego istotą jest bezpośrednie nakłucie tętnicy szyjnej zlokalizowanej na szyi lub dostarczenie środka kontrastowego do tego samego obszaru za pomocą cewnika przez tętnicę udową. Angiografia kręgosłupa służy do badania tylnego obszaru mózgu (dołu czaszki) i jest wykonywana przez nakłucie lub cewnikowanie różnych poziomów tętnicy kręgowej.

Ponadto, angiografia mózgowa, w zależności od techniki badania jest podzielona:

  • ogólnie - w tym przypadku badanie przeprowadza się przez wprowadzenie środka kontrastowego do aorty w celu uzyskania ogólnego przeglądu stanu układu naczyniowego mózgu;
  • selektywna - całkowita angiografia wykonywana przez naprzemienne cewnikowanie wszystkich naczyń odpowiedzialnych za dopływ krwi do mózgu;
  • superselective - w superselective angiograficznych produkować bardziej szczegółowe badanie wszystkich gałęzi tętnicy mózgowej (przedniej, środkowej i tylnej), do wprowadzenia kontrastu wykonywanych przez cewnikowanie oddziałów alternatywnie.

Metody

Oprócz różnic w technice angiografii mózgu wyróżniono również techniki stosowane do wizualizacji układu naczyniowego. Współczesna medycyna oferuje następujące metody wykonywania angiografii:

  • klasyczna angiografia;
  • angiografia za pomocą tomografu komputerowego (angiografia KT);
  • angiografia z zastosowaniem MRI (MR-angiografia).

Klasyczna angiografia

Najczęstszy do niedawna sposób wizualizacji tętnic mózgowych. Istotą tej techniki jest wprowadzenie środka kontrastowego do głównej tętnicy, a następnie wykonanie serii zdjęć rentgenowskich z małymi interwałami 1,5-2 sekund. Z reguły obrazy są wykonywane w kilku projekcjach, co pozwala ocenić różne fazy przepływu krwi i określić obecność i lokalizację patologii, jeśli takie istnieją.

KT-angiografia

Nowoczesna wersja klasycznej techniki, w której po wprowadzeniu kontrastu są wykonywane warstwowe obrazy rentgenowskie, a następnie rekonstrukcja trójwymiarowego obrazu za pomocą komputerowego przetwarzania danych. Ponieważ nie jest to konieczne do przeprowadzenia nakłucia tętnic jako środek kontrastowy podawany jest dożylnie, to znacznie zmniejsza ryzyko wystąpienia negatywnych skutków zabiegu (przebicie) oraz obciążenia radiologicznej na korpusie (promieniowanie jonizujące) dla KT-angiografii. Naczynia mają w tym przypadku szczególnie czytelną wizualizację, dzięki której informacyjność w prowadzeniu angiografii KT przekracza czasami standardową angiografię.

Angiografia MR

Przez informatywności rezonansu magnetycznego angiografii równoważnej diagnozy CT jednak zdolność MRI wizualizację tkanki miękkiej oraz brakiem obciążenia promieniowaniem pacjenta, do diagnozowania nawet niewielkie zmiany struktury naczyniowe mózgu u pacjentów z przeciwwskazaniami na promieniowanie, na przykład, u kobiet w ciąży kobiety. Procedura jest przeprowadzana za pomocą skanera MR, co przekłada się na tryb angiograficzny.

Głównym przeciwwskazaniem do prowadzenia angiografii MR jest obecność w ciele obiektów metalowych (przeszczepów):

  • rozrusznik serca;
  • implanty stawowe;
  • stalowe płyty w czaszce;
  • elektroniczny implant słuchowy.

Względną wadą tej techniki jest czas trwania procedury - jej ukończenie zajmuje 30-40 minut. W tym czasie pacjent musi pozostać całkowicie unieruchomiony.

Wskazania

Wskazaniami do angiografii mózgu są stany patologiczne, które powodują zaburzenia w mózgu. Naruszenie krążenia krwi typu krwotocznego:

Zaburzenie krążenia krwi spowodowane niedokrwieniem:

  • miażdżyca naczyń mózgowych;
  • skrzepy krwi;
  • deformacja tętnic.

Nowotwory nowotworowe prowadzące do zmiany w układzie naczyniowym, jak również brak wyników po innych metodach diagnozowania chorób mózgu w obecności następujących objawów:

  • uporczywe zawroty głowy, niezwiązane z ciśnieniem krwi;
  • napady padaczkowe;
  • niejasna świadomość;
  • zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe;
  • udar lub podejrzenie o mikrostrak;
  • wewnątrzczaszkowe krwiaki wywołane urazem głowy;
  • przewlekły ból głowy o nieznanym pochodzeniu;
  • nudności, któremu towarzyszą zawroty głowy i bóle głowy;
  • hałas w uszach.

Wskazane jest również wykonywanie angiografii mózgowej w celu planowania przyszłej operacji i monitorowania powrotu pacjenta po interwencji chirurgicznej w mózgu.

Przygotowanie

Przygotowanie do angiografii mózgowej obejmuje szereg działań:

  • uzyskanie pisemnej zgody pacjenta na rozpoznanie;
  • ostrzeżenie o odmowie przyjęcia pokarmu na 12-14 godzin przed zbliżającą się procedurą;
  • podawanie osobom uspokajającym lub uspokajającym pacjentowi z lękiem;
  • usuwanie włosów w obszarze nakłucia w przypadku nakłucia w fałdach pachwinowych;
  • Przed rozpoczęciem procedury przeprowadza się test pod kątem wrażliwości pacjenta na substancję nieprzepuszczającą promieniowania rentgenowskiego.

W celu zaimplementowania tej ostatniej niewielką ilość leku wstrzykuje się podskórnie, a niektóre reakcje obserwuje się przez jakiś czas. Jeśli występuje zwiększona wrażliwość na kontrast, procedura zostaje anulowana, zastępując ją MR-angiografią. Bezpośrednio przed zabiegiem (10-20 minut), przy czym pacjentowi podaje się Nospanum, atropina i Suprastin lub inne leki przeciwhistaminowe, w celu zmniejszenia wrażliwości zauważyć iniektat i ryzyko reakcji alergicznej na minimum.

Miejsce przyszłego nakłucia traktowane jest roztworem dezynfekcyjnym i wyposażone w znieczulenie miejscowe (novocaine). Jeśli pacjent ma zwiększone podniecenie lub napady padaczkowe, stosuje się znieczulenie ogólne.

Prowadzenie

Aby wykonać przebicie tętnicy szyjnej, lekarz obmacuje strefę pulsacji i przymocowuje tętnicę palcami. Następnie igła do nakłuwania, pod kątem 60-70 °, przebija tętnicę. Aby ułatwić proces, można wykonać małe nacięcie w obszarze nakłucia, wstępne. Igła jest połączona ze strzykawką, uprzednio wypełnioną substancją nieprzepuszczalną dla promieni rentgenowskich (Urografine, Verografine).

Jeśli pacjent w jego umyśle jest ostrzeżony o wprowadzeniu leku, ponieważ mogą wystąpić różne skutki uboczne:

  • nudności;
  • ból w głowie lub klatce piersiowej;
  • ciepło w kończynach;
  • palpitacja;
  • zawroty głowy.

Wypełnienie jamy tętnicy szyjnej wymaga wprowadzenia około 10 ml kontrastu. Czas podawania nie powinien być dłuższy niż 2 sekundy, ponieważ przy długim wprowadzeniu stężenie substancji w łożysku naczyniowym zmniejszy się.

Co więcej, 4-5 zdjęć wykonano w różnych projekcjach, próbując zakryć obraz naczyń we wszystkich fazach przepływu krwi. W tym celu przedział czasowy obrazów jest obliczany na podstawie prędkości przepływu krwi. Po zakończeniu procedury igłę usuwa się, a miejsce nakłucia prasuje się przy pomocy gazikowego podkładu przez 10-20 minut, a następnie małe obciążenie umieszcza się na 2 godziny.

Przeciwwskazania

Angiografia naczyń mózgowych nie ma praktycznie żadnych przeciwwskazań, jednak istnieje wiele ograniczeń, gdy zastosowanie tej procedury diagnostycznej niesie ze sobą pewne ryzyko. W takim przypadku lekarz decyduje o możliwości skorzystania z tej metody. Biorąc pod uwagę możliwe negatywne skutki dla organizmu, stosowanie angiografii ma następujące ograniczenia:

  • reakcja alergiczna na substancje zawierające jod stosowane w diagnozie, niehamowana przez leki przeciwhistaminowe;
  • ciężkie zaburzenia psychiczne w ostrej fazie;
  • ostra niewydolność nerek, która jest przyczyną opóźnienia działania środka kontrastowego w organizmie;
  • zawał mięśnia sercowego;
  • przewlekła choroba wątroby w fazie dekompensacji;
  • ciąża jest przeciwwskazaniem, ponieważ materiał kontrastowy i promieniowanie rentgenowskie mają podwójny negatywny wpływ na płód;
  • naruszenie krzepnięcia krwi grozi krwawieniem w miejscu nakłucia;
  • pisemna odmowa wykonania angiografii przez pacjenta.

Komplikacje

Pomimo względnego bezpieczeństwa, prowadzenie angiografii mózgowej może mieć następujące negatywne konsekwencje:

  • wstrząs anafilaktyczny wywołany reakcją alergiczną na podanie substancji zawierającej jod;
  • zapalenie lub martwica tkanek otaczających naczynia z powodu wejścia kontrastu (wynaczynienia);
  • ostra niewydolność nerek.

Alergia jest głównym i najczęstszym problemem w angiografii. Ponieważ reakcja alergiczna na substancje jodkowe charakteryzuje się nagłym i szybko rozwijającym się prądem, może mieć następujące objawy:

  • obrzęk;
  • przekrwienie (zaczerwienienie);
  • swędzenie;
  • niedociśnienie (obniżenie ciśnienia krwi);
  • osłabienie i utrata przytomności.

Zastosowanie nowoczesnych środków do radioktnego kontrastowania typu niejonowego znacznie zmniejsza ryzyko wstrząsu anafilaktycznego.

Wynaczynienie z reguły jest konsekwencją niewłaściwej techniki wykonywania nakłucia ściany tętnicy. W tym przypadku przebija się tętnicę, a kontrast przenika do otaczających tętnic tkanek miękkich, powodując stan zapalny, aw rzadkich przypadkach martwicę.

Ostra niewydolność nerek występuje w przypadkach wcześniej występujących zaburzeń czynności nerek. Ponieważ usunięcie kontrastu z organizmu odbywa się głównie przez nerki, są one poddawane intensywnym negatywnym skutkom, co skutkuje niedokrwieniem miąższu i postępem dysfunkcji nerek. Rozpoznanie stanu funkcjonalnego układu moczowego jest obowiązkową metodą przed angiografią. Aby przyspieszyć usuwanie materiału kontrastowego z ciała i zmniejszyć obciążenie nerek, po przeprowadzeniu diagnozy pacjentowi pokazano dużo napoju.

Pomimo faktu, że angiografia naczyń mózgowych nie jest w zwykłym znaczeniu interwencją chirurgiczną, jest to dość złożona procedura inwazyjna, która wiąże się z poważnym obciążeniem organizmu. W związku z tym pacjent po postawieniu diagnozy powinien być pod nadzorem lekarza, aby zapobiec rozwojowi powikłań. Jednocześnie systematyczny pomiar temperatury i badanie miejsca nakłucia powinny być zawarte w obowiązkowej liście zdarzeń pooperacyjnych.

Angiografia naczyń: wskazania, proces badania i cechy procedury

W 1986 Roentgen odkrył nowy typ promieniowania, w tym samym roku, utalentowani naukowcy byli w stanie dokonać nieprzepuszczalne dla promieni rentgenowskich naczynia różnych narządów ciała. Jednak ograniczone możliwości techniczne przez pewien czas uniemożliwiły rozwój angiografii naczyń.

Obecnie angiografia naczyń jest dość nową, lecz intensywnie rozwijającą się, zaawansowaną technologicznie metodą diagnozowania różnych chorób naczyń krwionośnych i narządów ludzkich.

Na standardowych zdjęć rentgenowskich nie widać lub tętnic lub żył i naczyń chłonnych lub naczyń włosowatych szczególnie ponieważ absorbują promieniowanie, a także otaczających tkanek miękkich. Dlatego, aby móc zobaczyć naczynia i oceny ich stanu, należy użyć specjalnej techniki angiografii z wprowadzenia specjalnych środków kontrastowych.

Technika tego wyjątkowego testu jest następująca: do naczynia naczyniowego wtryskuje się substancję nieprzepuszczającą promieniowania rentgenowskiego, a jednocześnie wykonuje się kilka zdjęć radiograficznych.

Zastosowanie angiografii naczyń

angiografii naczyń jest powszechnie stosowany do określania różnych patologii naczyniowych, takich jak zwężenie (zwężenie) naczynia, tętniak (rozszerzenie) statku, i tak dalej, oraz w celu określenia stanów chorobowych serca, diagnozy czynności nerek, w celu identyfikacji defektów i uszkodzeń narządów, do diagnozy nowotworów, cysty i wiele innych stanów patologicznych.

Prezentowany typ badań umożliwia wizualizację naczyń każdej wielkości (od aorty do najmniejszych naczyń włosowatych) oraz wszystkich układów i organów ludzkiego ciała. Ponadto angiografia naczyniowa jest często stosowana przed zabiegami chirurgicznymi w celu przygotowania i diagnozy przedoperacyjnej.

Wskazania i przeciwwskazania do badania

Istnieje dość duża lista chorób i stanów patologicznych, w których lekarze zalecają wykonywanie takich manipulacji diagnostycznych, jak angiografia naczyń.

Poniżej wymieniono tylko kilka najważniejszych z nich:

  • Miażdżyca głowy i tętnic wieńcowych;
  • Zakrzepica naczyń głębokich i powierzchownych kończyn górnych i dolnych;
  • Choroba zakrzepowo-zatorowa tętnicy płucnej;
  • Rozpoznanie patologii siatkówki;
  • Wykrywanie nowotworów naczyniowych i cyst;
  • Ocena stanu czynności nerek;
  • Jako diagnoza przedoperacyjna, a także metoda monitorowania przeprowadzonej manipulacji chirurgicznej na sercu lub mózgu;
  • i wiele więcej...

Jednakże, pomimo wystarczającego bezpieczeństwa i małej traumatyzacji tej procedury, istnieje szereg warunków, w których to ingerencja jest przeciwwskazana:

  1. Niewyrównana niewydolność serca, wątroby i nerek;
  2. Pewne dolegliwości psychiczne;
  3. Reakcje alergiczne na jod i jego pochodne, a także na inne substancje stosowane do kontrastowania naczyń;
  4. Choroby związane z zaburzeniem układu krzepnięcia krwi;
  5. Ciąża i laktacja.

Metodologia i szkolenie wstępne

Angiografia naczyń jest procedurą inwazyjną, która wymaga medycznego monitorowania stanu pacjenta przed i po zabiegu diagnostycznym. Ze względu na te cechy zwykle wymaga hospitalizacji pacjenta w szpitalu i prowadzenie pewną kliniczną zestawu testów laboratoryjnych: morfologii krwi, badanie ogólne moczu, chemii krwi, grupa krwi i czynnik Rh oraz szereg innych badań mogą być potrzebne. Zaleca się pacjentowi przerwanie przyjmowania wielu leków wpływających na układ krzepnięcia krwi (np. Aspirynę) kilka dni przed zabiegiem.

Nowoczesny Wydział Angiografii

Przed zabiegiem angiografii lekarz bada pacjenta i otrzymuje zgodę na manipulację.

Zaleca się, aby pacjent nie jadł 6-8 godzin przed rozpoczęciem procedury diagnostycznej. Jeśli włosy rosną w zamierzonym miejscu wprowadzenia igły, są następnie golone, po czym biorą higieniczny prysznic.

Sam zabieg przeprowadzany jest za pomocą miejscowych środków znieczulających, a także w przeddzień rozpoczęcia badania, zazwyczaj przepisuje się środki uspokajające (środki uspokajające).

Samą metodą badania angiograficznego jest wprowadzenie do łożyska naczyniowego preparatu radiokontrastowego oraz wykonanie kilku zdjęć rentgenowskich. W zależności od patologii i celu zabiegu miejsce podania środka kontrastowego może się różnić.

Przed wykonaniem angiografii każdy pacjent otrzymuje test na reakcję alergiczną na leki stosowane w kontrastowaniu. W tym celu podskórnie podaje się pewną ilość substancji i obserwuje reakcję organizmu. W przypadku działań niepożądanych (wysypka, nudności, świąd i inne), badanie angiograficzne zostaje anulowane. Następnie wykonuje się MR-angiografię (angiografię rezonansu magnetycznego), dla której stosowanie środków kontrastowych nie jest obowiązkowe.

Po wstępnym przygotowaniu roztworów środków antyseptycznych do znieczulenia miejscowego wykonuje się małe nacięcie skóry i stwierdza się obecność tętnicy. Wykonaj nakłucie specjalną igłą i za pomocą tej igły wprowadź metalowy przewodnik do pożądanego poziomu. Do tego przewodnika wprowadza się specjalny cewnik do określonego punktu, a przewodnik jest usuwany razem z igłą. Wszelkie manipulacje odbywające się w naczyniu odbywają się wyłącznie pod kontrolą telewizji rentgenowskiej. Przez cewnik wprowadzony do materiału nieprzepuszczalnego dla promieni rentgenowskich i naczynia w tym samym momencie z serii promieni rentgenowskich przeprowadza się przez zmianę położenia pacjenta, jeśli jest to konieczne.

Po zakończeniu zabiegu cewnik jest usuwany, a bardzo ciasny sterylny bandaż jest nakładany na miejsce nakłucia. Substancja wprowadzana do naczynia opuszcza organizm przez nerki w ciągu dnia. A sama procedura trwa około 40 minut.

Wideo: animacja procesu angiografii

Stan pacjenta po zabiegu i możliwe powikłania

Pacjentowi pokazano odpoczynek w łóżku w ciągu dnia. Pacjentowi towarzyszy lekarz, który dokonuje pomiaru temperatury ciała i bada obszar inwazyjnej interwencji. Następnego dnia bandaż zostaje usunięty i, z zadowalającą ludzką kondycją i bez krwotoku w obszarze nakłucia, jest uwalniany do domu.

Dla większości ludzi badanie angiograficzne niesie za sobą żadne ryzyko. Według dostępnych danych zagrożenie powikłaniami w wykonaniu angiografii nie przekracza 5% i może składać się z następujących:

  1. Reakcje alergiczne na środek kontrastowy, antyseptyczny lub znieczulający, które są stosowane w procedurze;
  2. Krwotok lub krwawienie z miejsca nakłucia naczynia;
  3. W rzadkich przypadkach, w przypadku ciężkich współistniejących chorób, może rozwinąć się tak poważna patologia, jak zawał mięśnia sercowego, ostra niewydolność nerek itp.

Funkcje angiografii różnych narządów

Angiografia naczyń mózgowych

Do tej pory, angiografii naczyń mózgowych - najczęściej stosowaną metodą do zaburzeń przepływu mózgowego diagnozowania zwłaszcza w przypadkach diagnostycznie mylące, jak również do realizacji operacji neurochirurgicznych.

Pojawienie się wzoru naczyniowego pomoże zdiagnozować wiele procesów patologicznych, w tym nowotwory, mikroiniekty, cysty i inne. Istnieje wiele stanów patologicznych, które mogą wymagać wyznaczenia angiografii mózgowej:

  • Trwały długotrwały ból głowy, nie zadokowany konwencjonalnymi lekami;
  • Nudności i zawroty głowy;
  • Regularna krótkotrwała utrata przytomności;
  • Przed przeprowadzeniem operacji neurochirurgicznych na mózgu.

Angiografia serca

Wskazaniami do angiografii naczyń serca (koronarografii) są następujące choroby:

  1. Zawał mięśnia sercowego w wywiadzie;
  2. Postępująca dławica piersiowa;
  3. Zaburzenia rytmu serca;
  4. Angina pectoris, w której przyjmowanie kilku leków nie daje pożądanego efektu i innych warunków.

Angiografia kończyn dolnych

Niemal co trzecia osoba powyżej 65 roku życia cierpi na chorobę tętnic lub żył kończyn dolnych. Zaostrzają również tę patologię palenia i cukrzycy w historii. Główną cechą choroby tętnic kończyn dolnych - ból nóg podczas chodzenia dłuższych dystansach powstałych w różnych miejscach, w zależności od poziomu zmian naczyniowych.

W jakich przypadkach wykonuje się angiografię naczyń kończyn dolnych:

  • Zatamowanie miażdżycy i zapalenia stolca naczyń kończyn dolnych;
  • Zakrzepica żył głębokich;
  • Zakrzepowe zapalenie żył kończyn dolnych;
  • wiele innych stanów patologicznych.

Angiografia dna oka

Aby wykonać angiografię dna oka, nie jest wymagane specjalne przygotowanie, jak w innych typach angiografii. Zastosowanie angiografii dna oka pozwala na identyfikację we wczesnych stadiach takich nieprzyjemnych chorób jak zwyrodnienie plamki żółtej siatkówki, retinopatia cukrzycowa i wiele innych.

Indywidualne metody i rodzaje badań naczyniowych

CT angiografia

Tomografia komputerowa (CT) jest metodą diagnostyczną, która za pomocą promieniowania rentgenowskiego umożliwia uzyskanie plastrów-obrazów wszystkich narządów i układów. Otrzymane informacje są przetwarzane na komputerze i odtwarzany jest trójwymiarowy obraz objętości obserwowalnej części ciała.

W angiografii CT, radiopłaską substancję wprowadza się do naczynia podczas badania CT, zwykle dożylnie do żyły podskórnej przedramienia.

Tak więc ta metoda badania nie wymaga hospitalizacji pacjenta w szpitalu i znieczulenia wstępnego.

Angiografia MR

Wyżej wymieniony angiografię rezonansu magnetycznego (MR lub t.n.z. MR angiografii) - jest sposób postępowania, w oparciu wykorzystuje fale elektromagnetyczne i pól magnetycznych. Ta metoda ma szczególną wartość w diagnostyce chorób naczyniowych szyi i mózgu.

MR-angiografię można wykonać w kilku wariantach - z wprowadzeniem środka kontrastowego lub bez niego. Biorąc pod uwagę tę cechę, ta procedura może być wykonywana w warunkach ambulatoryjnych i u pacjentów z alergią na leki kontrastowe.

Ta procedura jest jednak bardziej czasochłonna i ma również wiele przeciwwskazań (klaustrofobia, ciąża, zaburzenia psychiczne, obecność metalowych protez w ciele itp.)

Angiografia fluorescencyjna

Angiografia fluorescencyjna jest stosowana do diagnostyki okulistycznej i polega na wprowadzeniu do żyły pacjenta specjalnej substancji (fluorescyny), a następnie zebraniu naczyń dna oka. Fluoresceina jest wstrzykiwana do łokcia osoby, a przez krwioobieg wchodzi do naczyń oka. Następnie promień światła o wskazanej długości fali jest kierowany do badanego oka, a następnie ta substancja zaczyna świecić.

Metoda dostarcza cennych informacji na temat konfiguracji naczyń dna oka, patologicznych zmian w przepływie krwi, a także stosuje się przed rozpoczęciem operacji okulistycznych.

Fluorescencyjna angiografia siatkówki

Koszt i skuteczność angiogramu

Koszt wdrożenia badań angiograficznych zależy od sposobu jego prowadzenia i spoczywa na specjalistycznym sprzęcie niezbędnym do jego prowadzenia. Średnia cena za te usługi w Moskwie i różnych regionach Rosji jest następująca:

  • Koronarografia: 13,5-14 tysięcy rubli;
  • Angiografia naczyń mózgowych: 11-12 tysięcy rubli;
  • Angiografia tętnic kończyn górnych: 11-12 tysięcy rubli;
  • Angiografia tętnic nerkowych: 11-12 tysięcy rubli;
  • Angiografia kończyn dolnych: 11-12 tysięcy rubli;

Do chwili obecnej metody angiografii są "złotym standardem" w diagnozowaniu dolegliwości układu krążenia. W ogromnej większości przypadków badanie z użyciem angiografii daje wiarygodne i dokładne wyniki, a recenzje pacjentów i lekarzy jedynie to potwierdzają. Metody te pozwalają nie tylko zdiagnozować chorobę i wybrać niezbędne taktyki leczenia, ale także zapewnić możliwość monitorowania wykonanych zabiegów chirurgicznych na naczyniach.

Angiografia naczyń mózgowych

Angiografia naczyń mózgowych (angiografia naczyń mózgowych lub angiografia naczyń mózgowych) jest przeznaczona do oceny stanu naczyń mózgowych i badania krążenia mózgowego. Diagnozę przeprowadza się za pomocą urządzenia rentgenowskiego lub specjalnego tomografu.

Czym jest angiografia?

Angiografia naczyń jest instrumentalną metodą badania określonego obszaru układu krążenia (tętnic, żył, naczyń limfatycznych) w celu wykrycia jakichkolwiek patologii, na przykład:

  • zwężenie;
  • ekspansja;
  • zablokowanie skrzeplin;
  • krwawienie wewnętrzne;
  • procesy nowotworowe i tak dalej.

Po wprowadzeniu angiografii do naczynia wprowadza się specjalny środek kontrastowy i równolegle przeprowadza się badanie rentgenowskie - może to być klasyczna radiografia, tomografia komputerowa lub tomografia komputerowa. Technika ta zapewnia możliwość konsekwentnego badania wszystkich faz przepływu krwi w mózgu (przepływ krwi przez duże tętnice, małe naczynia i żyły) oraz ustalenie lokalizacji patologicznych zmian w jej układzie krążenia.

Ważne: zawał serca i udar mózgu - przyczyna prawie 70% wszystkich zgonów na świecie!

Nadciśnienie i nagły wzrost ciśnienia spowodowane przez to - w 89% przypadków pacjent jest zabijany z atakiem serca lub udarem mózgu! Dwie trzecie pacjentów umiera w ciągu pierwszych 5 lat choroby!

Preparat kontrastowy podaje się przez nakłucie lub cewnikowanie naczyń krwionośnych.

  1. Po przebiciu substancja jest wstrzykiwana bezpośrednio do naczynia przez igłę.
  2. Cewnikowanie polega na doprowadzeniu do naczynia cewnika (specjalnej probówki), przez który dochodzi kontrast. Mózg zaopatrywany jest w krew z tętnic szyjnych i kręgowych, więc środek kontrastowy można wstrzyknąć do jednego z nich. Często wykonuje się także cewnikowanie tętnicy udowej (dużego naczynia, które rozciąga się od zewnętrznej tętnicy biodrowej pod więzadłem pachwinowym).

Preparaty rozpuszczalne w wodzie zawierające jod są stosowane jako środek kontrastowy, dlatego przy planowaniu angiografii należy wziąć pod uwagę możliwe reakcje alergiczne na jod i istniejące problemy z nerkami.

Angiografia naczyń mózgowych jest przepisywana w przypadku podejrzenia poważnej choroby:

  • tętniaki naczyń mózgowych;
  • krwiaki;
  • nowotwory;
  • ciężkie zaburzenia krążenia.

Wskazania i ogólne przeciwwskazania

Angiografia mózgowa jest przepisywana w celu ustalenia patologii naczyń mózgowych w następujących schorzeniach i stanach:

  • miażdżyca mózgu i zwężenie (zwężenie naczyń spowodowane tworzeniem się sklerotycznych płytek na ich ścianach);
  • zakrzepica lub zator tętnic mózgu;
  • tętniaki naczyń krwionośnych i inne nieprawidłowości w rozwoju układu krążenia, wrodzone lub nabyte;
  • zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe;
  • krwotok śródczaszkowy;
  • podejrzenie guza mózgu;
  • przewlekłe bóle i zawroty głowy nieznanego pochodzenia;
  • utrzymujące się nudności;
  • częste omdlenia;
  • napady padaczkowe;
  • stan po udarze;
  • stały hałas lub dzwonienie w uszach;
  • ogniskowe objawy neurologiczne (objawy towarzyszące klęsce dowolnej części mózgu).

Angiografia mózgowa jest stosowany nie tylko jako sposobu dokładnej diagnozy, ale także jako obowiązkową procedurę wszelkich planowanych operacjach neurochirurgicznych.

Powszechnymi przeciwwskazaniami do wszystkich typów angiografii są:

  • reakcja alergiczna na leki zawierające jod, jeśli zabieg przeprowadzany jest przy użyciu środka kontrastowego;
  • ciężka niewydolność serca, nerek lub wątroby;
  • zaburzenia krzepnięcia krwi;
  • ciężki stan ogólny lub śpiączka;
  • jakaś choroba psychiczna;
  • ciąża i laktacja.

Odmiany

W zależności od miejsca wstrzyknięcia kontrastowego preparatu może wystąpić angiografia:

  • ogólne - środek kontrastowy podaje się przez cewnikowanie do aorty brzusznej lub piersiowej;
  • selektywny - lek wstrzykuje się bezpośrednio do tętnic mózgu;
  • superselektywny - przeciwstawia się gałęzie głównych tętnic mózgu.

Porównanie wyników po angiografii klasycznej i angiografii CT

Ponadto istnieją różne sposoby wizualizacji:

Uderzające odkrycie w leczeniu nadciśnienia tętniczego

Od dawna mocno to potwierdza z nadciśnienia nie można usunąć na stałe. Aby poczuć ulgę, konieczne jest ciągłe picie drogich preparatów farmaceutycznych. Czy to naprawdę tak? Rozumiem!

  1. Klasyczna angiografia jest najstarszą metodą wykorzystującą konwencjonalną radiografię, która jest dziś coraz mniej używana. Przy klasycznej angiografii w znieczuleniu miejscowym wykonuje się przebicie tętnicy szyjnej, do której wstrzykuje się preparat kontrastowy w objętości 10-12 ml, ogrzany do temperatury ciała. Następnie promieniowanie rentgenowskie wykonuje się w dwóch projekcjach z przerwą 1-2 sekund, co pozwala ocenić różne fazy mózgowego przepływu krwi.
  2. Angiografia TK odnosi się do nowoczesnych metod badań nad dopływem krwi do mózgu. W tym przypadku preparat kontrastowy w objętości około 100 ml wprowadza się przez cewnik do żyły na łokciu. Następnie zdjęcia mózgu są wykonywane w kilku sekcjach, a następnie program komputerowy rekonstruuje trójwymiarowy obraz z wizualizacją łożyska naczyniowego.
  3. MT-angiografia - ta technika wykorzystuje właściwości pola magnetycznego zamiast promieni rentgenowskich. Stan naczyń i faza krążenia krwi są badane na podstawie monitorowania zmian energii w tkankach. Angiografia rezonansu magnetycznego może być wykonywana zi bez leku kontrastowego, a druga opcja jest częściej używana.

Każda technika ma swoje zalety i wady. Niezbędny wariant badania jest wybierany przez lekarza, biorąc pod uwagę indywidualne wskazania.

Charakterystyka typów angiografii (tabela)

  • niska cena w porównaniu z innymi rodzajami badań;
  • dokładność wyniku.
  • inwazyjność metody (procedura związana z penetracją do tkanek ciała);
  • narażenie na ciało promieni Roentgena.
  • alergia na jod;
  • wyraźna miażdżyca naczyń mózgowych;
  • nadciśnienie o ciężkim stopniu;
  • niewydolność nerek;
  • ciąża i laktacja.
  • mniejsze ryzyko powikłań po interwencji inwazyjnej w porównaniu z klasyczną angiografią;
  • wyższa zawartość informacji;
  • brak nakładek cienia na zdjęciach.
  • inwazyjność;
  • dawka promieniowania rentgenowskiego, aczkolwiek mniejsza, niż w przypadku klasycznej angiografii.
  • alergia na jod;
  • cukrzyca;
  • patologie tarczycy;
  • niewydolność nerek;
  • ciąża i laktacja;
  • trzeci stopień otyłości.
  • brak promieniowania rentgenowskiego na ciele;
  • najwyższa zawartość informacji;
  • możliwość wykonywania zabiegu u pacjentów z alergią na substancje zawierające jod.
  • długi czas trwania procedury;
  • wysoki koszt.
  • obecność implantów zawierających metal w ciele;
  • obecność rozrusznika;
  • niewydolność serca;
  • zaburzenia psychiczne;
  • klaustrofobia (ponieważ osoba jest umieszczana przez długi czas w urządzeniu kapsułkowym);
  • trzeci stopień otyłości;
  • ciąża.

Procedura

Przygotowanie do ankiety

Przede wszystkim przed angiografią wykonuje się test pod kątem wrażliwości na jod. W tym celu do żyły powoli wprowadza się 2 ml kontrastującego leku, po czym osoba jest obserwowana. Jeśli w ciągu kilku godzin pojawi się jeden lub kilka objawów, takich jak duszenie, kaszel, ból głowy, obrzęk, zaczerwienienie i wysypka na skórze, wówczas nie można wykonać angiografii rentgenowskiej ani angiografii CT. W takim przypadku angiografię MT można przeprowadzić bez użycia środka kontrastowego.

Angiografii, ponieważ - inwazyjne procedury, w którym integralność naczynia krwionośnego jest uszkodzony, konieczne będzie przesyłać wszystkie podstawowe badania laboratoryjne i diagnostyczne instrumentalne przebieg, który obejmuje:

  • ogólna analiza krwi i moczu;
  • badanie czynności nerek;
  • Fluorografia;
  • EKG;
  • analiza krzepliwości krwi, określenie jej grupy i czynnika Rh.

Będzie również wymagać porady terapeuty i anestezjologa. Anulowanie leczenia nie jest wymagane. Wyjątek stanowią leki, które rozcieńczają krew, aby uniknąć możliwych powikłań w postaci krwawienia. Jeśli to konieczne, można przepisywać leki uspokajające i przeciwhistaminowe.

Ponadto przed egzaminem należy przestrzegać następujących zasad:

  • Nie jeść przez 8-10 godzin i nie pić wody 4 godziny przed badaniem;
  • bezpośrednio przed zabiegiem, aby usunąć z siebie wszystkie przedmioty zawierające metal: biżuterię, protezy itp.

Procedura badania

  1. Procedura jest wykonywana w pozycji leżącej, osoba jest umieszczona na kanapie lub stole.
  2. W znieczuleniu miejscowym wykonuje się przebicie tętnicy szyjnej lub cewnikowanie tętnicy udowej. Kiedy cewnik jest najpierw nakłuty, następnie przez niego wprowadza się sondę - cienką plastikową, dobrze zginaną rurkę, która stopniowo dociera do łuku aorty. Ruch cewnika wewnątrz naczynia jest kontrolowany przez przeniesienie obrazu do monitora.
  3. Następnie przez sondę wprowadza się preparat nieprzepuszczający promieniowania rentgenowskiego. Wszelkie wyrażone uczucia w tym przypadku są nieobecne. Po wprowadzeniu leku kontrastowego może pojawić się metaliczny smak w jamie ustnej lub uderzenie gorąca w twarz. Są to chwilowe zjawiska, które szybko mijają.
  4. Natychmiast po wprowadzeniu kontrastu obrazy rentgenowskie głowy są wykonywane w prostych i bocznych projekcjach. Następnie dodaje się środek kontrastowy i procedurę powtarza się. Seria uzyskanych obrazów pozwala ocenić krążenie mózgowe w dynamice.
  5. Po badaniu usuwa się igłę i cewnik, miejsce nakłucia zaciska się za pomocą wacika, który następnie zastępuje się bandażem ciśnieniowym. Czas trwania zabiegu angiografii wynosi od 40 minut do 1 godziny.

Ważne! Po zabiegu można wypożyczyć łóżko na dzień, ale możesz wstać. Powinieneś pić tyle czystej wody, jak to możliwe, aby usunąć substancję zawierającą jod z ciała. Jeśli tętnica udowa została poddana nakłuciu, nie zaleca się zginania nogi, aby nie było krwawienia.

Podczas wykonywania MRI-angiografii bez użycia środka kontrastowego nie jest wymagane żadne specjalne przygotowanie. Zabieg wykonuje się za pomocą tomografii MR w ten sam sposób, co konwencjonalny MRI mózgu.

Możliwe konsekwencje

Pomimo pewnych niedogodności, angiografia jest bardzo pouczającym narzędziem diagnostycznym i jest uważana za stosunkowo bezpieczną technikę. Według statystyk wszelkie komplikacje odnotowuje się tylko w 5% przypadków. Podczas wykonywania nieinwazyjnej angiografii wszystkie powyższe zagrożenia są nieobecne.

Koszt

Możesz wykonać angiografię w dowolnej klinice wyposażonej w niezbędny sprzęt. Ceny dla angiografii mózgowej wahają się od 3000 do 8000 rubli, w zależności od rodzaju studiów, regionu, poziomu kliniki i kwalifikacji personelu medycznego.

Recenzje

Sam zdecydowałem się na wykonanie MRI i angiografii mózgu bez skierowania od lekarza, ponieważ wątpiłem w diagnozę, którą podał mi neurolog. Płatny MRT w wielu przychodniach robi dla wszystkich chętnych. Specjalne szkolenie nie jest wymagane, jeśli badanie przeprowadza się bez użycia środka kontrastowego. Przed procedurą zostali poproszeni o wypełnienie formularza, w którym należało podać dane osobowe i skargi ze stanu zdrowia. Poprosili o usunięcie wszystkich rzeczy za pomocą metalowych części: biżuterii, zegarków, dżinsów z nitami, rozdali pokrowce na buty i jednorazową suknię. MRI głowy, specjalny hełm jest umieszczony na głowie. Głowa powinna być bezwzględnie nieruchoma, bez zwojów, możesz mrugać. W ręce dajesz gruszkę, do której musisz nacisnąć, jeśli stanie się źle - wtedy procedura się skończy, ale pieniądze nie zostaną zwrócone. Wypiłem z góry tabletkę gidazepamu, chociaż obawiam się, że nie ma zamkniętej przestrzeni, ale silnego hałasu. Dlatego zabrała ze sobą zatyczki do uszu. A dźwięki z MRI są naprawdę nieprzyjemne. Raport medyczny wraz z zapisem na dysku został wydany 40 minut po badaniu. Napisano tam, że nie ujawniono żadnych patologii, wszystko w granicach normy wieku. Zaletą angiografii MRI jest bezpieczeństwo, niezawodność, brak napromieniowania, szczegółowe skanowanie. Wady - wysoka cena, długa i hałaśliwa procedura.

Ambroziya

http://irecommend.ru/content/idite-na-eto-obsledovanie-tolko-po-naznacheniyu-umnykh-vrachei-chtoby-ne-potratit-zrya-dengi

W 2004 roku otrzymałem angiografię, była to niezbędna procedura. W największym naczyniu biodrowym wstrzyknięto substancję barwiącą, a następnie trzy promienie rentgenowskie pobrano z każdej strony głowy. To nieprzyjemne uczucie, jakby wrząca woda wlewała się do twojej głowy, a więc 6 razy z rzędu. Ale nie możesz się ruszać i ruszać, bo inaczej będziesz musiał wszystko powtarzać, ale nie ma takiego pragnienia. Na podstawie angiografii miałem tętniak, a następnie operację mózgu. Wszystko poszło dobrze, jestem wdzięczny lekarzom, praktycznie uratowali mi życie.

Ja

http://forum.ykt.ru/viewmsg.jsp?id=5507591

Jak wykonuje się angiografię naczyń mózgowych (wideo)

Angiografia naczyń mózgowych jest metodą diagnostyczną z dużą informatywnością. Za jego pomocą można badać nie tylko stan fizjologiczny naczyń na obecność patologii, ale także analizować proces krążenia w dynamice.

Angiografia naczyń mózgowych

Od 1986 r. Rozpoczęła się nowa era w diagnostyce medycznej, która wiąże się z odkryciem promieni rentgenowskich. Od tego dnia lekarze zdążyli "zajrzeć" do żywego organizmu, co umożliwiło przeprowadzenie skutecznej diagnostyki różnych stanów patologicznych.

W ciągu ostatniego stulecia, nauka medyczna aktywnie posuwa się naprzód, a wraz z nią diagnostyka rentgenowska. Każdego dnia pojawiają się nowe metody diagnostyczne, które różnią się dokładnością i bezpieczeństwem dla pacjentów.

Ogromne znaczenie we współczesnej medycynie ma taka metoda diagnozy, jak angiografia naczyń mózgowych. W końcu na zwykłym zdjęciu rentgenowskim czaszki nie widać ani tętnic, ani żył mózgu. W tym celu opracowano angiografię, która jest "złotym standardem" ustalania patologii łożyska naczyniowego.

Czym jest angiografia naczyń mózgowych?

Podstawą angiografii mózgowej jest badanie rentgenowskie głowy po kontrastowaniu naczyń mózgowych ze specjalnymi substancjami radiokontrastowymi. Technika ta umożliwia sekwencyjną wizualizację wszystkich faz krążenia mózgowego (tętniczego, kapilarnego i żylnego), patrz patologiczne zmiany w naczyniach mózgu i ich lokalizacja, jest ważna w określaniu diagnozy guzów mózgu.

Angiografię wykonuje się przez nakłucie lub cewnikowanie naczyń, podawanie środka kontrastowego i późniejsze obrazowanie.

Mózg zaopatrzony jest w krew z 2 głównych basenów - tętnicy szyjnej (tętnicy szyjnej) i kręgosłupa (tętnica kręgowa). W związku z tym, kontrastowanie może być albo tętnicą szyjną, albo kręgową. W praktyce najczęściej kontrast wstrzykuje się do tętnicy szyjnej.

Jako substancje nieprzepuszczające promieniowania stosuje się preparaty zawierające jod - urographine, veropain, hypac, cardiotrust, triodontrast, triombrast. Wszystkie te substancje są rozpuszczalne w wodzie i są podawane pozajelitowo. Głównymi powikłaniami w ich stosowaniu są reakcje alergiczne na jod i nefrotoksyczność, które należy wziąć pod uwagę u pacjentów ze zmniejszoną czynnością nerek.

Miejsce do angiografii tętnic mózgowych

Jakie typy angiografii naczyń mózgowych istnieją?

W zależności od metody wdrożenia, istnieje kilka typów angiografii naczyń mózgowych:

  1. W zależności od sposobu podania środka kontrastowego:
  • przebicie - substancja jest wstrzykiwana bezpośrednio do naczynia przez igłę do nakłuwania;
  • cewnikowanie - wprowadzenie kontrastu przez cewnik, doprowadzone do niezbędnego łożyska naczyniowego.
  1. W zależności od miejsca kontrastu naczyń:
  • ogólna angiografia - kontrast wprowadza się przez cewnik do aorty brzusznej lub piersiowej;
  • selektywny - gdy substancja jest wstrzykiwana bezpośrednio do naczyń mózgowych poprzez nakłucie lub cewnikowanie;
  • superselektywny - gdy kontrast dostarczany jest za pomocą cewnika do gałęzi głównych tętnic mózgowych 2-4 rzędów.
  1. W zależności od techniki wizualizacji naczyń krwionośnych może wystąpić angiografia:
  • klasyczny (seria zdjęć rentgenowskich po kontrastowaniu naczyń mózgowych za pomocą jednej z metod opisanych powyżej);
  • CT angiografia (seria obrazów na tomografie komputerowym po porównaniu z późniejszym modelowaniem trójwymiarowym tomograficznego obrazu łożyska naczyniowego);
  • Angiografia MR lub angiografia bez kontrastu (zastosowanie obrazowania metodą rezonansu magnetycznego do badania naczyń krwionośnych, które nie wymaga wstępnego kontrastowania naczyń, chociaż może być stosowane w celu zwiększenia zdolności diagnostycznej metody).

Każdy wariant angiografii naczyń mózgowych ma swoje zalety i wady. Tylko specjalista może wybrać wymagany wariant badania po uzyskaniu wyraźnych wskazań do angiografii u konkretnego pacjenta.

Wskazania do angiografii naczyń mózgowych

Angiografia służy do diagnozowania patologii naczyń mózgowych i niektórych innych chorób tkanki mózgowej:

  • miażdżyca mózgu i zwężenie światła naczyń z blaszkami miażdżycowymi (zwężenie);
  • zakrzepica lub zator tętnic mózgowych;
  • tętniaki naczyniowe i inne wady rozwojowe (nabyte lub wrodzone) mózgu;
  • w przypadku przewlekłego bólu głowy, jeżeli nie można ustalić jego przyczyny za pomocą nieinwazyjnych metod diagnostycznych;
  • przewlekłe zawroty głowy;
  • nudności o centralnej genezie, szczególnie gdy towarzyszy temu ból głowy i zawroty głowy;
  • napady padaczkowe;
  • częsta utrata przytomności;
  • podejrzenie guza mózgu;
  • przewlekłe nadciśnienie wewnątrzczaszkowe;
  • stały hałas i dzwonienie w głowie;
  • po udarze lub udarze mózgu;
  • zakrzepica żylnej zatoki mózgu;
  • wewnątrzczaszkowe krwiaki i krwotoki;
  • Rozpoznanie niewydolności mózgu;
  • z pojawieniem się ogniskowych objawów neurologicznych.

Angiografia naczyń mózgowych jest bardzo wartościową metodą nie tylko do wyjaśnienia diagnozy, ale także do planowania przyszłej operacji. Na przykład, tworząc model 3D guza i jego unaczynienie, neurochirurg może dokładnie przećwiczyć wszystkie etapy operacji, co znacznie zmniejsza ryzyko powikłań podczas samej operacji.

Tętniak podczas angiografii CT naczyń mózgowych

Przygotowanie do angiografii

Obowiązkowe przed wykonaniem angiografii przetestuj pod kątem wrażliwości na jod. W tym celu dożylnie wstrzykuje się 2 ml środka kontrastowego, po czym stan pacjenta monitoruje się przez kilka godzin. Jeśli wystąpił kaszel, uduszenie, wysypka, zaczerwienienie, swędzenie, obrzęk, mdłości, bóle głowy i inne reakcje niefizjologiczne, badanie za pomocą substancji kontrastowych jodu zostało anulowane. Zamiast tego można zastosować angiografię MR, w której wprowadzenie kontrastu nie jest konieczne.

Ponieważ angiografia jest inwazyjną metodą diagnostyczną, w której narusza się integralność łożyska naczyniowego, przed badaniem przypisano spektrum wszystkich niezbędnych laboratoryjnych i instrumentalnych metod diagnostycznych:

  • badania krwi i moczu;
  • badanie czynności nerek;
  • EKG;
  • fluorografia;
  • konsultacja z terapeutą i anestezjologiem;
  • koagulacja krwi.

Obowiązkowe jest ustalenie czynnika Rh i grupy krwi w przypadku, gdy procedura jest skomplikowana przez krwawienie i będzie potrzeba przetoczenia składników krwi.

Z reguły pacjent nie musi anulować stałej terapii lekowej przed angiografią, wyjątkiem są leki rozrzedzające krew (profilaktyka krwawienia).

Zabrania się jedzenia przez 8-10 godzin przed badaniem, nie można pić wody 4 godziny przed angiografią. Przed rozpoczęciem badania pacjent zostaje poproszony o usunięcie wszystkich metalowych przedmiotów, które mogą pojawić się na obrazie i zniekształca obraz. Jeśli dana osoba bardzo martwi się o przyszłą manipulację, może wstrzyknąć mu środek uspokajający jako premedykację.

Klasyczna angiografia naczyń mózgowych

Jest to pierwszy wariant angiografii tętnic mózgowych, który był stosowany przez długi czas w praktyce klinicznej przed wprowadzeniem CT i MRI. Obecnie ta technika jest coraz rzadziej stosowana ze względu na dostępność bardziej informatywnych i bezpiecznych technik angiografii.

Badanie jest następujące. W znieczuleniu miejscowym zewnętrzna tętnica szyjna jest nakłuta specjalną igłą, przez którą wstrzykuje się niezbędną porcję środka kontrastowego (10-12 ml). Kontrast jest wstępnie ogrzany do temperatury ciała.

Następnie serię konwencjonalnych zdjęć rentgenowskich wykonuje się w 2 rzutach z odstępem 1-2 sekund. Umożliwia to konsekwentną ocenę fazy tętniczej, kapilarnej i żylnej przepływu krwi i zobacz typ i lokalizację problemu, jeśli taki występuje.

Przeciwwskazania w tej procedurze jest uczulony na jod, dzieci aberracji psychicznych wyrażone miażdżycy naczyń mózgowych, śpiączkę, nadciśnienie tętnicze w wysokim stopniu, ciąża, końcowe stadium niewydolności nerek.

Cewnikowanie tętnicy udowej w celu selektywnej angiografii

Angiografia CT naczyń mózgowych

CT angiografia dotyczy nowoczesnych metod badania łożyska naczyniowego mózgu. Istota procedury jest następująca. Substancję kontrastową podaje się dożylnie (żyły fałdu łokciowego kończyny górnej). Następnie wykonywana jest tomografia komputerowa, polegająca na dwuwarstwowej implementacji zdjęć rentgenowskich mózgu, które następnie są rekonstruowane na obrazy komputerowe z obszernymi obrazami z wyraźnie wizualizowanymi naczyniami.

Głównymi zaletami angiografii TK są:

  • nie ma ryzyka interwencji chirurgicznej, tak jak w przypadku konwencjonalnej angiografii (przebicie tętnicy);
  • znacznie zmniejszyło obciążenie radiograficzne ciała;
  • informatyzacja jest wielokrotnie większa niż klasyczna angiografia.

Jeszcze bardziej informatywną metodą jest angiografia SCT, w której wykorzystuje się tomografię komputerową ostatniej generacji - spiralny CT.

Przeciwwskazania do angiografii CT:

  • alergia na jod;
  • końcowy etap niewydolności nerek;
  • Zdekompensowana cukrzyca;
  • ciąża i laktacja;
  • ciężki stopień otyłości (pacjent nie pasuje do tomografu komputerowego, co do zasady, takie ograniczenie dla większości pojazdów jest 180-200 kg, ale istnieją specjalne skanery dla osób otyłych z limitem 400 kg);
  • patologia tarczycy;
  • ciężki stan ogólny i śpiączka.

Przygotowanie do angiografii CT nie różni się od procedury opisanej powyżej. Samo badanie jest przeprowadzane na zasadzie ambulatoryjnej. Pacjent umieszcza się na stole tomografu komputerowego, a za pomocą żylnego cewnika i specjalnego urządzenia dozującego (pompy), kontrast w przybliżeniu 100 ml wstrzykuje się do żyły łokciowej przez cały zabieg. Następnie wykonują serię zdjęć.

Film o możliwościach angiografii tomografii komputerowej:

Angiografia MR naczyń mózgowych

Jest to technika wizualizacji naczyń mózgowych za pomocą tomografu rezonansu magnetycznego, w którym zamiast promieni rentgenowskich stosowane jest pole magnetyczne. Tak więc, przy angiografii MR, nie ma obciążenia promieniami X na ciele ludzkim, co niewątpliwie jest zaletą tej techniki.

Angiografię MR można również przeprowadzić z kontrastem lub bez (w zależności od celów). Ta metoda angiografii jest alternatywą u pacjentów, którzy są przeciwwskazani do wprowadzenia kontrastu.

Przeciwwskazania do MR-angiografii:

  • Wszczepiony sztuczny rozrusznik;
  • implanty zawierające metal w ciele (metalowe płytki, sztuczne połączenia, elektroniczny implant uszny, metalowe klipsy hemostatyczne w ciele);
  • klaustrofobia;
  • zaburzenia psychiczne;
  • ciężka otyłość;
  • ciężki stan ogólny pacjenta;
  • ciąża (nie ma dowodów na szkodliwość lub jej brak na płód pola magnetycznego).

Wadą tej techniki jest względny czas jej wdrożenia - potrzeba 20 do 40 minut pobytu pacjenta w jednostce MRI.

Film o wskazaniach i możliwościach MR-angiografii:

Możliwe powikłania po koronarografii

Wynaczynienie środka kontrastowego

Jest to wprowadzenie kontrastującej substancji zawierającej jod w miękkie tkanki wokół naczynia żylnego. Może się to zdarzyć przy niewłaściwej technice nakłucia żyły (przebicie ściany żyły) lub gdy nie utrzymuje się ściany żyły ciśnieniowej, w której kontrast jest wprowadzany za pomocą specjalnej pompy. Z reguły wydajność do 10 ml kontrastu nie powoduje poważnych powikłań, ale gdy ta ilość jest większa, możliwe jest rozwinięcie stanu zapalnego tłuszczu i skóry w miejscu wynaczynienia aż do martwicy.

Alergia na jod

Jest to najpoważniejsza komplikacja angiografii. Ale ostatnio, w związku z użyciem nowoczesnych i bezpiecznych substancji o kontrastach radiowych, liczba takich przypadków znacznie się zmniejszyła.

Zazwyczaj pojawia się nagle alergia na jod (reakcja alergiczna jest natychmiastowa lub anafilaktyczna). Występuje ostry swędzenie, zaczerwienienie i obrzęk w miejscu kontrastu, a następnie duszność, ogólne osłabienie, spadek ciśnienia krwi, co prowadzi do rozwoju wstrząsu anafilaktycznego.

Dlatego też wszystkie pomieszczenia, w których przeprowadza się kontrasty, powinny być wyposażone w leki do natychmiastowej pomocy, a taką procedurę należy prowadzić wyłącznie pod nadzorem lekarza.

Częstym powikłaniem środków kontrastowych zawierających jod jest reakcja alergiczna

Ostra niewydolność nerek

Faktem jest, że rentgenowska substancja kontrastowa jest wydalana z organizmu głównie przez nerki. W przypadku wystąpienia nieprawidłowości w układzie nerek (przewlekłą niewydolność nerek) wprowadzenie dużej ilości przeciwieństwie prowadzi do niedokrwienia kory nerki i szybką progresję niewydolności nerek, ostre aż do uszkodzenia i konieczność dializy. Dlatego przed angiografią z użyciem kontrastu ocenia się koniecznie stan funkcjonalny układu wydalniczego.

Pomimo wszystkich jego wad, angiografia naczyń mózgowych pozostaje "złotym standardem" w diagnostyce patologii naczyniowej.