Pełny przegląd encefalopatii dyscirculatory: przyczyny i leczenie

Wstrząs

Z tego artykułu dowiesz się: czym jest encefalopatia dyskirulacyjna, jakie choroby prowadzą do jej rozwoju. Jakie metody są stosowane w celu ustalenia diagnozy. Leczenie tej choroby i opieki nad pacjentem.

Encefalopatia (w skrócie DE) - naruszenie funkcjonowania mózgu, który rozwija się w wyniku uszkodzenia rozproszonego tkance z powodu przewlekłej niewydolności mózgowego przepływu krwi (tj naczyń mózgu).

W przypadku przewlekłej niewydolności ukrwienia tkanka mózgowa nieustannie doświadcza deficytu tlenu i składników odżywczych dostarczanych przez krew. Z reguły DE jest spowodowane przez powszechne uszkodzenie małych naczyń krwionośnych, dlatego zaburzenia funkcjonowania komórek występują w całym mózgu.

Praktycznie niemożliwe jest wyeliminowanie patologicznych zmian w małych naczyniach mózgowych i konsekwencje przedłużonego niedoboru tlenu i składników odżywczych. DE jest powoli postępującą chorobą, która w ciężkich przypadkach prowadzi do całkowitej utraty zdolności do pracy, samoobsługi i umiejętności społecznych.

Neurolodzy i psychiatrzy zajmują się DE.

Przyczyny

Przyczyny DE jednoczą ich szkodliwy wpływ na mózgowe naczynia krwionośne. Do nich należą:

  • miażdżyca mózgu;
  • choroba nadciśnieniowa;
  • cukrzyca;
  • Choroby sercowo-naczyniowe z objawami przewlekłej niewydolności krążenia;
  • zaburzenia rytmu serca;
  • niedociśnienie tętnicze.

Wszystkie te choroby prowadzą do pogorszenia dopływu krwi do mózgu z powodu zmniejszenia przepływu krwi lub zaburzeń po stronie ścian naczyń krwionośnych. Z powodu przewlekłego niedoboru tlenu i składników odżywczych dochodzi do rozproszonej śmierci komórek mózgowych i ich atrofii.

Po całkowitym zablokowaniu niewielkich naczyń mózgowych z blaszkami miażdżycowymi pacjenci rozwijają wiele małych udarów, które nie powodują żadnych zauważalnych objawów. Jednak u takich osób występuje zwiększone ryzyko rozwoju encefalopatii dysko-cytacyjnej.

Objawy

Główne objawy DE można podzielić na zaburzenia poznawcze i neurologiczne. Oprócz tych objawów, u pacjentów z encefalopatią krążenia obserwuje się zaburzenia emocjonalne, które występują wahania nastroju, bezmyślne płakać czy śmiać się, inercji, utrata zainteresowania otoczeniem.

Upośledzenie funkcji poznawczych

Upośledzenie funkcji poznawczych to pogorszenie zdolności umysłowych, które wpływa głównie na pamięć, myślenie, zdolność uczenia się, rozwiązywania codziennych problemów i postrzegania nowych informacji.

Wczesne oznaki zaburzeń poznawczych w AD:

  1. Spowolnienie myślenia.
  2. Trudności w planowaniu ich działań.
  3. Problemy ze zrozumieniem.
  4. Problemy z koncentracją uwagi.
  5. Zmiany w zachowaniu lub nastroju.
  6. Problemy z pamięcią krótkoterminową i mową.

W początkowych stadiach choroby objawy te mogą być trudno zauważalne, czasami są przyjmowane w celu wykrycia objawów innej choroby - na przykład depresji. Jednak ich obecność wskazuje, że dana osoba ma pewien stopień uszkodzenia mózgu i że potrzebuje leczenia.

Z czasem pogarsza się obraz kliniczny zaburzeń funkcji poznawczych. Postęp choroby rozwija się powoli, chociaż u niektórych pacjentów może występować wystarczająco szybko przez kilka miesięcy lub lat. Do późnych objawów upośledzenia funkcji poznawczych w AD należą:

  • Znaczące spowolnienie myślenia.
  • Dezorientacja w czasie i miejscu.
  • Utrata pamięci i wyraźna trudność z koncentracją uwagi.
  • Trudności w znalezieniu właściwych słów.
  • Ciężkie zmiany osobowości - na przykład agresywność.
  • Depresja, wahania nastroju, brak zainteresowania lub entuzjazm.
  • Rosnące trudności z wykonywaniem codziennych zadań.

Zaburzenia neurologiczne

Oprócz upośledzenia poznawczego u pacjentów z ciężkim DE rozwijają się objawy neurologiczne, do których należą:

  • zawroty głowy;
  • ból głowy;
  • niestabilność podczas chodzenia, zaburzenia chodu;
  • pogorszenie koordynacji ruchów;
  • spowolnienie ruchów;
  • drżenie kończyn;
  • zaburzenia mowy i połykania;
  • utrata kontroli nad oddawaniem moczu i defekacja.

Diagnostyka

Na rozpoznanie naczyniowych encefalopatii lekarzy przesłuchać pacjenta lub jego rodziny na objawy niepokojące go ustalić obecność chorób, które mogą prowadzić do słabego dopływu krwi do mózgu. Po że badanie ogólne i neurologiczne, w tym identyfikacji odruchów ścięgnistych, napięcia mięśni i wytrzymałość, wrażliwość, koordynacji i równowagi.

W celu potwierdzenia rozpoznania stosuje się badanie laboratoryjne i instrumentalne, oceniające upośledzenie funkcji poznawczych.

Badania laboratoryjne

Przy pomocy testów laboratoryjnych próbują wyjaśnić powody rozwoju DE. Aby to zrobić, określ:

  1. Ogólne badanie krwi z użyciem wzoru leukocytów.
  2. Wskaźnik krzepliwości krwi (koagulogram).
  3. Profil lipidowy (poziom różnych rodzajów cholesterolu).
  4. Poziom glukozy we krwi.
  5. Poziom hormonów tarczycy.

Badanie instrumentalne

Celem badania instrumentalnego z DE jest wizualizacja uszkodzeń naczyń krwionośnych i tkanek mózgu, a także identyfikacja przyczyn tej choroby.

Główne badania, które pozwalają uzyskać obraz tkanki mózgowej:

  • Tomografia komputerowa (CT) jest bezbolesnym badaniem, podczas którego duża liczba promieni rentgenowskich jest wykonywana pod różnymi kątami. Następnie komputer, wykorzystując otrzymaną informację, tworzy szczegółowy obraz mózgu. CT dostarcza informacji na temat struktury mózgu, pozwala wykrywać ogniska udarów i mikroskopijnych uderzeń, zmian w naczyniach krwionośnych i guzach. Czasami, aby uzyskać bardziej szczegółową wizualizację i zwiększyć wartość diagnostyczną badania, pacjentowi podaje się CT z kontrastem, podczas którego pacjentowi wstrzyknięto dożylnie kontrastowy lek rentgenowski.

  • Rezonans magnetyczny (MRI) - metoda, która wykorzystuje do wizualizacji fal radiowych mózgu i silnych pól magnetycznych. Badanie to trwa dłużej niż badanie TK, jednak jest również całkowicie bezbolesne. Za pomocą MRI można uzyskać bardziej szczegółowe informacje na temat udarów, mikroskopii i patologii naczyń mózgowych.
  • W DE przeprowadza się również szereg innych egzaminów:

    1. Badanie ultrasonograficzne tętnic szyjnych jest badaniem, które za pomocą fal dźwiękowych o wysokiej częstotliwości może wykryć miażdżycę lub zmiany strukturalne z głównych naczyń krwionośnych dostarczających krew do mózgu.
    2. Elektroencefalografia jest metodą rejestrowania aktywności elektrycznej mózgu.
    3. Oftalmoskopia - badanie dna oka, na którym znajdują się naczynia krwionośne. Jeśli dana osoba ma uszkodzenie tętnic mózgowych, jest to najczęściej odbijane w stanie naczyń siatkówki.
    4. Elektrokardiografia to metoda rejestrowania aktywności elektrycznej serca, dzięki której można wykryć wiele chorób prowadzących do niewydolności serca - na przykład arytmie.

    Ocena funkcji poznawczych

    Głównym problemem dla pacjentów z DE i bliskimi im osobami jest upośledzenie funkcji poznawczych. Aby ocenić funkcje poznawcze, istnieje wiele specjalnych testów neuropsychologicznych, które mają na celu ocenę zdolności pacjenta:

    • mówić, pisać, rozumieć mowę mówioną i pisaną;
    • pracować z liczbami;
    • postrzegać i zapamiętywać informacje;
    • opracować plan działania;
    • skutecznie reagować na hipotetyczne sytuacje.

    Leczenie

    Leczenie encefalopatii dyssulacyjnej ma na celu zatrzymanie lub spowolnienie postępu uszkodzenia mózgu, zapobieganie rozwojowi udarów, leczenie chorób prowadzących do mózgowej niewydolności krążenia.

    Zwykle plan terapeutyczny obejmuje zmiany stylu życia:

    • Zdrowe jedzenie.
    • Normalizacja wagi.
    • Odmowa palenia i picia alkoholu.
    • Aktywność fizyczna.

    Leczenie lekiem DE prowadzi się w następujących obszarach:

    1. Terapia hipotensyjna mająca na celu normalizację ciśnienia krwi. Utrzymywanie prawidłowych wartości ciśnienia krwi może pomóc w zapobieganiu lub spowolnieniu postępu AD. W większości przypadków, obecność przewlekłych mózgowo lekarzy niewydolności polecić preparaty zastosowania należącym do grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (ramipryl, peryndopryl) lub angiotensyny II (kandesartan, losartan) z receptorem, jak uważa się, że posiadają one działanie ochronne w stosunku do mózgu, naczyń krwionośnych serce i nerki. Jeśli do kontroli ciśnienia krwi tych leków nie jest wystarczające, to łączy się z innymi lekami, - leki moczopędne (hydrochlorotiazyd, indapamid), beta-blokery (bisoprololu, nebiwolol) blokera kanału wapniowego (amlodypina, felodypina). Nadaje się dla pacjentów z preparatami DE z naciskiem może wyznaczyć tylko lekarza.
    2. Obniżenie poziomu cholesterolu we krwi. Ponieważ drugi główną przyczyną zaburzeń erekcji jest mózgowa miażdżyca, pacjenci z tą chorobą są często przepisywane leki, które obniżają poziom cholesterolu we krwi. Najczęściej stosowane statyny (atorwastatyna, rosuwastatyna), które - oprócz redukcji cholesterolu - również polepszają stan wewnętrznych naczyń śródbłonka (warstwy) zmniejszenie lepkości krwi, zatrzymanie lub spowolnienie postępu miażdżycy, mają działanie przeciwutleniające.
    3. Terapia antyagregacyjna. Jeden z obowiązkowych składników planu leczenia dla DE. Środki przeciwagregacyjne wpływają na płytki krwi, zapobiegając ich sklejaniu (agregacji), co poprawia krążenie mózgowe. Najczęściej przepisywana aspiryna w małych dawkach.

    Te trzy obszary terapii lekowej dla encefalopatii powodującej dyskomfort są rozpoznawane przez prawie wszystkich lekarzy. Ponadto wielu neurologów zaleca następujące rodzaje leczenia:

    • Terapia antyoksydacyjna jest metodą leczenia opartą na założeniu korzyści płynących z leków, które tłumią szkodliwe działanie wolnych rodników. Należą do nich witamina E, kwas askorbinowy, actovegin, mexidol.
    • Używanie leków połączonych. Uważa się, że te środki normalizowania krzepliwości krwi, przepływ krwi w mózgu, w małych naczyniach żylnych odpływu z mózgu i właściwości przeciwutleniające, angioproteguoe i własności neuroprotekcyjne. Najczęściej neurologów przepisać Winpocetyna, pentoksyfiliną Piracetam, Cynaryzyna.
    • Terapia metaboliczna. Wielu lekarzy uważa, że ​​poprawa metabolizmu w komórkach mózgowych jest integralną częścią leczenia dyskomfortowej encefalopatii. Najczęściej przepisywana cerebrolizyna, korteksyna, glicyna.
    • Poprawa funkcji poznawczych. Aby leczyć zaburzenia pamięci, myślenia, oceny i planowania działań, najczęściej przepisuje się leki zwiększające poziom neuroprzekaźników. Należą do nich donepezil, galantamina, memantyna.

    U większości pacjentów nie jest możliwe całkowite wyeliminowanie encefalopatii dyskomfortowej za pomocą terapii lekowej. Dobrym rezultatem leczenia jest zatrzymanie lub spowolnienie progresji choroby i upośledzenie funkcji poznawczych.

    Ratujący życie pacjenci z ciężką encefalopatią dyskonunkulacyjną

    Istnieje wiele różnych metod, dzięki którym można ułatwić życie pacjentom z ciężkim DE. Należą do nich:

    • Terapia porodowa - aby zidentyfikować problemy w życiu codziennym, które mogą obejmować ubieranie lub pranie oraz ich rozwiązania.
    • Terapia mowy - pomaga wyeliminować problemy z komunikacją.
    • Terapeutyczny trening fizyczny jest przydatny w eliminowaniu problemów z ruchami.
    • Psychoterapia - aby poprawić pamięć, zdolności umysłowe, interakcje społeczne.
    • Zmiany w domu - na przykład zapewnienie dobrego oświetlenia we wszystkich pomieszczeniach, wyeliminowanie śliskich siedzeń i dywanów, dodanie poręczy i poręczy, tworzenie wygodnych warunków, antypoślizgowe obuwie.

    U pacjentów z degradacji ED lęku mogą występować w nowych warunkach (na przykład, przy przyjęciu do szpitala), poddane działaniu nadmiernego szumu, jeżeli dostanie się do dużego nagromadzenia obcych, jeśli to konieczne do realizacji złożonych zadań.

    Opieka nad pacjentem z ciężką postacią DE jest procesem wyniszczającym fizycznie i psychologicznie. Osoba, która ją ma, może odczuwać gniew, złość, poczucie winy, rozczarowanie, przygnębienie i smutek. Dlatego zwracanie większej uwagi na własne zdrowie, odpoczynek, zaspokojenie swoich potrzeb jest bardzo ważne zarówno dla osób opiekujących się pacjentem z DE, jak i dla samych pacjentów.

    Prognoza

    Rokowanie zależy od stadium i przyczyny tej choroby. Wrodzona encefalopatia mózgu praktycznie nie nadaje się do całkowitego wyleczenia. Celem terapii jest spowolnienie lub zatrzymanie postępu upośledzenia funkcji poznawczych i objawów neurologicznych.

    DE zwiększa śmiertelność, ryzyko obrażeń spowodowanych upadkami.

    Encefalopatia układu sercowo-naczyniowego

    Encefalopatia krążeniowa jest powszechną chorobą neurologiczną, która jest spowodowana powoli postępującym przewlekłym zaburzeniem krążenia mózgowego o różnych etiologiach.

    W ogólnej strukturze naczyniowej patologii neurologicznej, encefalopatia dyskomfortowa zajmuje pierwsze miejsce w częstości występowania w populacji ogólnej. Choroba częściej występuje u osób starszych, ale w ostatnich latach wzrosła liczba przypadków encefalopatii powodującej dyskomfort w grupie wiekowej poniżej 40 lat.

    W celu wczesnego wykrywania encefalopatii powodującej dyskomfort zaleca się regularne badania profilaktyczne z udziałem neurologa dla osób z grupy ryzyka.

    Dostarczanie krwi do mózgu odbywa się wzdłuż czterech tętnic (dwóch tętnic szyjnych wewnętrznych od wspólnego układu tętnic szyjnych i dwóch układów kręgowych z układu tętnicy podobojczykowej). Senne tętnice zapewniają 70-85% przepływu krwi do mózgu. Tętnice kręgowe tworzące kręgowy basen dostarczają krew do tylnych części mózgu (szyjnego rdzenia kręgowego i móżdżku, rdzenia przedłużonego) i zapewniają 15-30% przepływu krwi do mózgu. W tkance mózgowej krew jest dostarczana przez tętnice, które oddalają się od koła Willisa utworzonego przez główne tętnice w pobliżu podstawy czaszki. Mózg w spoczynku zużywa 15% objętości krwi, a jednocześnie 20-25% tlenu uzyskanego przez oddychanie. Od wewnętrznych i zewnętrznych żył mózgu, krew dostaje się do żylnych zatok mózgu, które są zlokalizowane pomiędzy arkuszami twardej opony. Wypływ krwi z głowy i szyi jest wykonywany przez żyły szyjne, które należą do układu żyły górnej górnej i znajdują się na szyi.

    W przypadku pogorszenia krążenia mózgowego na tle niekorzystnych skutków różnych czynników, trofizm tkanki mózgowej zostaje przerwany, rozwija się hipoksja, co prowadzi do śmierci komórki i powstania ognisk rozcieńczenia tkanki mózgowej. Przewlekłe niedokrwienie głębokich części mózgu powoduje przerwanie połączeń między korą mózgową a zwojami podkorowymi, które z kolei stanowią główny patogenetyczny mechanizm powstawania encefalopatii dyskruzyjnej.

    Przyczyny i czynniki ryzyka

    Główną przyczyną encefalopatii dysko-nerwowej jest przewlekłe niedokrwienie mózgu. Około u 60% pacjentów choroba jest spowodowana zmianami miażdżycowymi w ścianach naczyń mózgu.

    W przypadku braku odpowiedniego leczenia na czas istnieje ryzyko rozwoju demencji naczyniowej.

    Ponadto, encefalopatia często występuje w przypadku przewlekłego nadciśnienia (jako skutek stanów spastycznych mózgowych naczyń krwionośnych, co prowadzi do zubożenia mózgowego przepływu krwi), nadciśnienie, choroby policystycznych nerek, przewlekłe zapalenie kłębuszków nerkowych, guza chromochłonnego, przysadka - Cushinga.

    Inne choroby, które mogą stać się przyczyną patologicznego procesu obejmują osteochondroza, Kimerli anomalię, na anomalię tętnic kręgowych, niestabilność kręgosłupa szyjnego z dysplastycznych charakter, a także po odebranych urazy rdzenia. Encefalopatia może rozwinąć się u pacjentów z cukrzycą, szczególnie w przypadkach, w których pacjenci mają makroangiopatię cukrzycowej. Wśród innych przyczyn chorób przeznaczają układowe zapalenie naczyń, dziedzicznej angiopatii, urazowe uszkodzenie mózgu, choroba niedokrwienna serca, zaburzenia rytmu serca.

    Czynniki ryzyka obejmują:

    • predyspozycje genetyczne;
    • hipercholesterolemia;
    • nadwaga;
    • niewystarczająca aktywność fizyczna;
    • nadmierny stres psychiczny;
    • złe nawyki (w szczególności nadużywanie alkoholu);
    • irracjonalne żywienie.

    Formy choroby

    Zgodnie z czynnikiem etiologicznym, encefalopatia dyskwalifikująca dzieli się na następujące typy:

    • miażdżyca - najczęstsza postać, wraz z postępem choroby, funkcje mózgu pogarszają się;
    • hipertoniczny - może pojawić się w młodym wieku, nasilony podczas nadciśnienia tętniczego; istnieje ryzyko progresji naruszeń inteligencji i pamięci do głębokiej demencji;
    • żylne - funkcje mózgu pogarszają się na tle obrzęku, który rozwija się z powodu trudności w odpływie krwi;
    • mixed - łączy cechy form miażdżycowych i hipertonicznych.

    W początkowej fazie choroby pacjenci wykazują leczenie sanatoryjne.

    W zależności od charakteru przebiegu choroby choroba może być powoli postępująca (klasyczna), ustępująca i szybko postępująca (galopująca).

    Etapy choroby

    W przebiegu encefalopatii dyskirulacyjnej określa się trzy stadia.

    1. Brak zmian w stanie neurologicznym; odpowiednie leczenie zwykle pozwala uzyskać stabilną długotrwałą remisję.
    2. Początek niedostosowania społecznego, obiektywne zaburzenia neurologiczne są obserwowane i zachowana jest zdolność do samoobsługi.
    3. Rozwój otępienia naczyniowego, nasilenie zaburzeń neurologicznych, całkowite uzależnienie pacjenta od innych.

    Objawy encefalopatii dysko-cytacyjnej

    Encefalopatia krążeniowa charakteryzuje się upośledzoną funkcją poznawczą, zaburzeniami motorycznymi i zaburzeniami emocjonalnymi.

    Charakterystyczny stopniowy i subtelny początek rozwoju procesu patologicznego. Na początkowym etapie encefalopatii dyskomfortowej obraz kliniczny jest zwykle zdominowany przez zaburzenia emocjonalne. Około 65% pacjentów skarży się na depresję i niski nastrój. Charakteryzują się one utrwalaniem na niewygodnych odczuciach o charakterze somatycznym (ból w plecach, stawach, narządach wewnętrznych, ból głowy, hałas lub dzwonienie w uszach itp.), Które nie zawsze są związane z istniejącymi chorobami. Stan depresyjny z encefalopatią dyskomfortową z reguły występuje pod wpływem niewielkiej przyczyny psychotraumatycznej lub spontanicznie, słabo podatnej na korektę za pomocą środków przeciwdepresyjnych i technik psychoterapeutycznych. W 20% przypadków nasilenie depresji osiąga znaczny stopień.

    U pacjentów z początkową fazą encefalopatii dyskomfortowej zaostrzenia są często spowodowane przez przeciążenie psychoemotoryczne, ryzyko zawodowe.

    Inne objawy encefalopatii naczyniowego początkowo obejmują drażliwość, napady agresji wobec innych, wahania nastroju, napady niekontrolowanego płaczu przyczyn nieistotnych, dezorientacja, zmęczenie, zaburzenia snu. U 90% pacjentów z zaburzeniami pamięci obserwowaną, słaba koncentracja, trudności w planowaniu i / lub organizowanie wszelkiej działalności, zmęczenie z ładunkiem intelektualnym, spowolnienie tempa myślenia, zmniejszoną aktywność poznawczą, trudności w przejściu z jednej aktywności do drugiej. Czasami nie jest zwiększona zdolność reagowania na bodźce zewnętrzne (hałas, jasne światło), asymetria twarzy, odchylenie język od linii środkowej, zaburzenia okoruchowe, pojawienie się patologicznych odruchów, niestabilny podczas chodzenia, nudności, wymioty i zawroty głowy podczas chodzenia.

    Drugi etap encefalopatii dyskomfortowej charakteryzuje się nasileniem zaburzeń poznawczych i motorycznych. Występuje znaczne pogorszenie pamięci i uwagi, zauważalny spadek intelektualny, trudności w wykonywaniu wcześniej wykonalnych zadań intelektualnych, apatia, utrata zainteresowania poprzednimi zainteresowaniami. Pacjenci nie są w stanie krytycznie ocenić swojego statusu, przeszacować swoich zdolności intelektualnych i wydajności, charakteryzują się egocentryzmem. Wraz z postępem patologicznego procesu u pacjentów utrata zdolności do generalizowania, orientacji w czasie i przestrzeni, następuje codzienna senność i zły nocny sen. Typowym przejawem encefalopatii dysko-rkulacyjnej na tym etapie jest opóźnione tasowanie chodzenia małymi krokami ("chód narciarza"). W trakcie chodzenia trudno pacjentowi rozpocząć ruch i równie trudno jest go zatrzymać. W tym przypadku nie obserwuje się zaburzeń motorycznych w pracy kończyn górnych.

    W ogólnej strukturze naczyniowej patologii neurologicznej, encefalopatia dyskomfortowa zajmuje pierwsze miejsce w częstości występowania w populacji ogólnej.

    U pacjentów z III stadium encefalopatii powodującej dyskomfort obserwuje się ciężkie zaburzenia myślenia, a zdolność do pracy jest tracona. Wraz z dalszym postępem procesu patologicznego traci się zdolność do samoobsługi. Pacjenci z tym stadium choroby są często zaangażowani w pewnego rodzaju bezproduktywne działanie, ale w większości przypadków brak im motywacji do jakiegokolwiek zajęcia, zauważa się obojętność na to, co dzieje się wokół nich, ich otoczenie i samych siebie. Rozwińcie ciężkie zaburzenia mowy, nietrzymanie moczu, drżenie, niedowład lub porażenie kończyn, zespół pseudobulbarowy, w niektórych przypadkach napady padaczkowe. Pacjenci często upadają podczas chodzenia, szczególnie na zakrętach i zatrzymują się. W połączeniu połączonej encefalopatii dyscirculatory z osteoporozą podczas takich upadków występują złamania (najczęściej - złamanie szyjki uda).

    Główne objawy neurologiczne choroby obejmują ożywienie odruchy, zwiększenie stref odruchowych, zaburzenia przedsionkowe, sztywność mięśni, clonuses dolnych.

    Diagnostyka

    Rozpoznanie encefalopatii dyskruzyjnej ustala się na podstawie ciężkich objawów choroby przez sześć miesięcy lub dłużej.

    Aby postawić diagnozę, należy zebrać skargi i anamnezy. Ponieważ upośledzenie funkcji poznawczych we wczesnych stadiach choroby może pozostać niezauważone dla pacjenta i jego bliskich, zalecane są specjalne testy diagnostyczne. Na przykład, pacjent jest proszony o powtórzenie poszczególnych słów dla lekarza, narysuj tarczę ze strzałkami wskazującymi określony czas, a następnie ponownie przypomnij sobie słowa, które pacjent powtórzył po lekarzu itp.

    Główną przyczyną encefalopatii dysko-nerwowej jest przewlekłe niedokrwienie mózgu.

    Prowadzenie dopplerografii ultrasonograficznej naczyń głowy i szyi, skanowanie dwustronne i angiografię rezonansu magnetycznego naczyń mózgowych. W niektórych przypadkach, przypisanych tomografia komputerowa, która pozwala na określenie stopnia uszkodzenia mózgu, oraz ustala stopień gąbczastej naczyń (I stadium choroby określonej przez drobne organicznych uszkodzeń mózgu na II - małe kieszenie zmniejszonej gęstości białej, rozszerzenie bruzd i komór mózgowych, w III etap - zaznaczony zanik mózgu).

    Rezonans magnetyczny mózgu pozwala różnicować discirculatory encefalopatia z chorobą Alzheimera, choroby Creutzfeldta - Jakoba, rozpowszechniane zapalenia mózgu i rdzenia. Najbardziej wiarygodne objawy wskazujące na tę chorobę obejmują wykrywanie ognisk "niemych" zawałów mózgowych.

    Wskazania to elektroencefalografia, echoencefalografia, reenoencefalografia.

    W celu zidentyfikowania czynnika etiologicznego wymaganej konsultacji z kardiolog pomiaru ciśnienia krwi, elektrokardiogramu, przeprowadzenie testów koagulacji krwi, analizy chemicznej krwi (określanie całkowitego cholesterolu, lipoproteiny o wysokiej i niskiej gęstości, glukoza). Aby wyjaśnić diagnozę, należy skonsultować się z okulistą za pomocą oftalmoskopii i określić pole widzenia. Aby określić zaburzenia neurologiczne, konieczna jest konsultacja neurologa.

    Leczenie encefalopatii dysko-rukacyjnej

    Leczenie encefalopatii dyskomfortowej ma na celu wyeliminowanie czynnika etiologicznego, poprawę krążenia mózgowego, ochronę komórek nerwowych przed niedotlenieniem i niedokrwieniem.

    Mózg w spoczynku zużywa 15% objętości krwi, a jednocześnie 20-25% tlenu uzyskanego przez oddychanie.

    W początkowej fazie choroby pacjenci wykazują leczenie sanatoryjne.

    Podstawą patogenetycznej terapii choroby są leki poprawiające hemodynamikę mózgu (blokery kanału wapniowego, inhibitory fosfodiesterazy). W wykrywaniu zwiększonej agregacji płytek stosuje się leki przeciwpłytkowe. Z nadciśnieniem tętniczym - leki hipotensyjne, które pomagają zapobiegać powikłaniom i spowalniają postęp choroby. W przypadku wysokiego stężenia cholesterolu we krwi, które nie zmniejsza się wraz z dietą, przepisywane są leki hipolipidemiczne. Aby zmniejszyć nasilenie zaburzeń funkcji poznawczych, stosuje się nootropy. W zawrotach głowy stosuje się leki wazoaktywne i roślinne. W obecności zaburzeń emocjonalnych pokazano leki przeciwdepresyjne o działaniu analeptycznym, które są przyjmowane rano, oraz leki przeciwdepresyjne o działaniu uspokajającym, które są przyjmowane po południu. Wskazana jest witaminoterapia.

    Z metod fizjoterapii, efektywne są elektroforezy produktów leczniczych, magnetoterapia, tlenoterapia, refleksoterapia, a także balneoterapia.

    Głównymi celami psychoterapii dyskrecylacyjnej encefalopatii mózgu są adaptacja psychologiczna do otoczenia, adaptacja psychiczna i społeczna, eliminacja objawów astenicznych.

    W przypadku zwężenia światła tętnicy szyjnej do 70%, a na szybką progresję choroby, leczenie chirurgiczne (tętnicy szyjnej, powstawanie wyjątkowo wewnątrzczaszkowego zespolenia). W przypadku nieprawidłowości tętnicy kręgowej wykonuje się jej rekonstrukcję.

    W zaburzeniach motorycznych pokazano ćwiczenia terapeutyczne ze stopniowym wzrostem obciążenia, terapia równowagowa.

    Choroba częściej występuje u osób starszych, ale w ostatnich latach wzrosła liczba przypadków encefalopatii powodującej dyskomfort w grupie wiekowej poniżej 40 lat.

    Warunkiem koniecznym skuteczności leczenia jest odrzucenie złych nawyków, korekta nadmiaru masy ciała, przestrzeganie diety ograniczającej tłuszcze zwierzęce, żywność zawierająca cholesterol, sól kuchenna. Pacjenci z wczesnych stadiach encefalopatii naczyniowej często prowadzą do zaostrzenia psycho-emocjonalny przepięcie, ryzyko zawodowe (praca w nocy, wibracja, praca w warunkach wysokiej temperatury i wysokiego poziomu hałasu), w konsekwencji, zaleca się, aby uniknąć tych negatywnych czynników.

    Możliwe powikłania i konsekwencje

    W przypadku braku odpowiedniego leczenia na czas istnieje ryzyko rozwoju demencji naczyniowej.

    Szybkie postępy w patologicznym procesie, przeciwko któremu rozwinęła się encefalopatia układu krążenia (udar niedokrwienny, układowe choroby tkanki łącznej, złośliwe formy nadciśnienia tętniczego), prowadzi do niepełnosprawności.

    Prognoza

    Terminowe i prawidłowo wybrane leczenie na pierwszym i drugim etapie choroby pozwala znacznie spowolnić postęp procesu patologicznego, zapobiec niepełnosprawności i zwiększyć oczekiwaną długość życia pacjentów bez obniżania ich jakości. Rokowania pogarszają się z ostrymi zaburzeniami krążenia mózgowego, kryzysami nadciśnieniowymi, źle kontrolowaną hiperglikemią.

    Zapobieganie

    Aby zapobiec rozwojowi encefalopatii dysko-rukacyjnej, zaleca się:

    • terminowe leczenie chorób, które mogą prowadzić do rozwoju encefalopatii dyskonunkulacyjnej;
    • wystarczająca aktywność fizyczna;
    • racjonalne żywienie;
    • korekta masy ciała;
    • odrzucenie złych nawyków;
    • racjonalny sposób pracy i odpoczynku.

    W celu wczesnego wykrywania gąbczastej naczyniowego zaleca się poddać regularnych badań kontrolnych przez neurologa do osób z grupy wysokiego ryzyka (pacjenci z nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą, miażdżycą zmian naczyniowych, w podeszłym wieku).

    Encefalopatia układu sercowo-naczyniowego

    Encefalopatia układu sercowo-naczyniowego - uszkodzenia mózgu w wyniku przewlekłego postępuje powoli mózgowych zaburzeń krążenia o różnej etiologii. Encefalopatia objawia się kombinacją zaburzeń poznawczych z zaburzeniami ruchowymi i sfery emocjonalnej. W zależności od nasilenia objawów encefalopatii składa się z 3 etapów. Na liście badań przeprowadzonych z encefalopatią naczyniowego należą oftalmoskopem, EEG, REG, Echo-EG UZGD i skanowanie dwustronne naczyń mózgowych, MRI mózgu. Encefalopatia jest traktowany indywidualnie wybrany przeciwnadciśnieniowe kombinacji, układu sercowo-naczyniowego, przeciwpłytkowe neuroprotekcyjne i innych leków.

    Encefalopatia układu sercowo-naczyniowego

    Encefalopatia krążeniowa (DEP) jest powszechną chorobą neurologiczną. Według danych statystycznych około 5-6% populacji rosyjskiej cierpi na encefalopatię dyskomfortową. Wraz z ostrymi udarami, zniekształceniami i tętniakami naczyń mózgowych DAP odnosi się do naczyniowej patologii neurologicznej, której struktura zajmuje pierwsze miejsce w częstotliwości występowania.

    Tradycyjnie, encefalopatia dyskomfortowa jest uważana za chorobę głównie w podeszłym wieku. Jednakże ogólna tendencja do "odmłodzenia" chorób sercowo-naczyniowych jest również obserwowana w odniesieniu do DEP. Wraz z dławicą piersiową zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, encefalopatia dysko-cytacyjna obserwuje się coraz częściej u osób w wieku poniżej 40 lat.

    Przyczyny dyskomfortowej encefalopatii

    W sercu DEP jest przewlekłe niedokrwienie mózgu wynikające z różnych patologii naczyniowych. Około 60% z gąbczastej spowodowane miażdżycą, mianowicie miażdżycowych zmian w ścianach naczyń mózgowych. Druga przyczyna DEP wykonuje przewlekłe nadciśnienie, które obserwuje się w przypadku nadciśnienia, przewlekłe zapalenie kłębuszków nerkowych, choroby policystycznych nerek, guz chromochłonny, choroby Cushinga, i innych. Nadciśnienie encefalopatia rozwija się w wyniku spastycznych stanów naczyń mózgowych, w wyniku wyczerpania mózgowego przepływu krwi.

    Jednym z powodów, dla których istnieje encefalopatia pojedyncze patologii tętnic kręgowych, zapewniając do 30% krążenia mózgowego. Zespół tętnicy kręgowej kliniki obejmuje objawy encefalopatii i naczyniowej w kręgowo-podstawnej basenie mózgu. Powoduje słaby przepływ krwi w tętnicach kręgowych, prowadzącej do DEP mogą być: osteochondroza, dysplazji szyjki macicy niestabilność kręgosłupa charakter lub wychodzenie z uszkodzenia rdzenia kręgowego, uszkodzeń Kimerli anomalii tętnicy kręgowej.

    Encefalopatia dyskomfortowa często występuje na tle cukrzycy, szczególnie w przypadkach, gdy nie jest możliwe utrzymanie poziomu cukru we krwi w górnej granicy normy. W takich przypadkach makroangiopatia cukrzycowa prowadzi do pojawienia się objawów DAP. Wśród innych czynników encefalopatia naczyniowa przyczynowej można nazwać urazowe uszkodzenie mózgu, układowe zapalenie naczyń, dziedziczna angiopatia, zaburzenia rytmu serca, uporczywe lub częste niedociśnienie.

    Mechanizm rozwoju encefalopatii dysko-rukacyjnej

    Czynniki etiologiczne DEP w taki czy inny sposób prowadzą do upośledzenia krążenia mózgowego, a tym samym do niedotlenienia i zaburzenia trofizmu komórek mózgowych. W wyniku tego dochodzi do obumierania komórek mózgowych z tworzeniem się obszarów rozcieńczenia tkanki mózgowej (leukoareoza) lub wielu małych ognisk tak zwanych "zawałów wyciszenia".

    Najbardziej narażone na przewlekłe upośledzenie krążenia mózgowego są istoty białej głębokich odcinków mózgu i podkorowych struktur. Wynika to z ich umiejscowienia na granicy basenów kręgowych i szyjnych. Przewlekłe niedokrwienie głębokich części mózgu prowadzi do rozerwania połączeń między zwojami podkorowymi a korą mózgową, która stała się znana jako "zjawisko separacji". Według współczesnych koncepcji jest „zjawisko separacji” to główne mechanizmy patogenetyczne encefalopatii naczyniowej i określa jego główne objawy kliniczne: zaburzenia poznawcze, sfery emocjonalnej i funkcji motorycznych. Charakterystycznie, encefalopatia na początku jego przebiegu zaburzenia objawia funkcjonalne, które jeśli są poprawne operacje mogą być noszone odwracalny, a następnie stopniowo tworzy trwałe deficytu neurologicznego, co często prowadzi do niepełnosprawności pacjenta.

    Należy zauważyć, że w około połowie przypadków encefalopatia dyskomfortowa postępuje w połączeniu z procesami neurodegeneracyjnymi w mózgu. Wynika to z ogólności czynników prowadzących do rozwoju zarówno chorób mózgowo-naczyniowych mózgu, jak i zmian zwyrodnieniowych w tkance mózgowej.

    Klasyfikacja encefalopatii dysko-rukacyjnej

    Etiologię dyskomfortowej encefalopatii dzieli się na nadciśnienie, miażdżycę, żylność i mieszanie. Z natury przepływu wydzielana jest powoli postępująca (klasyczna), uwalniająca i szybko postępująca (galopująca) encefalopatia dyskracyjna.

    W zależności od nasilenia objawów klinicznych, na etapie choroby klasyfikowana jest encefalopatia dyskoprocesowa. Encefalopatia dezintegracyjna pierwszego stopnia charakteryzuje się subiektywnością większości objawów, łagodnymi zaburzeniami poznawczymi i brakiem zmian w stanie neurologicznym. Dyskryminacyjna encefalopatia stopnia II charakteryzuje się wyraźnymi zaburzeniami poznawczymi i motorycznymi, nasileniem zaburzeń emocjonalnych. Dyskryminacyjna encefalopatia III stadium jest zasadniczo otępieniem naczyniowym o różnym nasileniu, któremu towarzyszą różne zaburzenia motoryczne i psychiczne.

    Początkowe objawy encefalopatii dysko-cytacyjnej

    Charakterystyczny jest dyskretny i stopniowe encefalopatia początek naczyniowy. W początkowej fazie DEP na pierwszy plan wysuwają się zaburzenia sfery emocjonalnej. Około 65% pacjentów z encefalopatią krążenia jest depresja. Charakterystyczną cechą depresji naczyniowej jest to, że pacjenci nie mają tendencję do skarżą się na niskie nastroju i depresji. Najbardziej podoba hipochondrycznych pacjentów nerwicy, pacjenci z DEP ustalona na różne dolegliwości somatycznych. Encefalopatia występuje w takich przypadkach skarg na bóle pleców, bóle stawów, bóle głowy, dzwonienie lub szum w uszach, ból w różnych narządach i innych wyrażeń, które nie do końca pasuje do istniejącego pacjenta kliniki patologii somatycznej. W odróżnieniu od nerwicy depresyjnej, depresja z encefalopatią naczyniowej występuje na tle niewielkim traumatycznych sytuacji lub bez powodu, słabo reaguje na lek przeciwdepresyjny i psychoterapii.

    Encefalopatia początkowym etapie mogą być wyrażone w zwiększonej labilność emocjonalna, drażliwość, wahania nastroju, niekontrolowane płacz przypadki nieznacznej okazji atakuje agresywną postawę wobec innych. Podobne objawy, wraz z skargami pacjenta na zmęczenie, zaburzenia snu, bóle głowy, roztargnienie, początkową encefalopatię dyskomfortową są podobne do neurastenii. Jednakże, w przypadku encefalopatii powodującej dyskomfort, typowe jest połączenie tych objawów z oznakami naruszenia funkcji poznawczych.

    W 90% przypadków upośledzenie funkcji poznawczych objawia się na najwcześniejszych etapach rozwoju encefalopatii dyskrali- cyjnej. Należą do nich: naruszenie zdolności koncentrowania uwagi, zaburzenia pamięci, trudności w organizowaniu lub planowaniu jakiejkolwiek aktywności, spowolnienie tempa myślenia, zmęczenie po stresie psychicznym. Typowe dla DEP jest zakłócenie odtwarzania otrzymywanych informacji przy jednoczesnym zachowaniu pamięci zdarzeń życiowych.

    Zaburzenia ruchowe towarzyszące początkowemu stadiu encefalopatii dyskomfortowej obejmują głównie skargi na zawroty głowy i pewną niestabilność w chodzeniu. Mogą wystąpić nudności i wymioty, ale w przeciwieństwie do prawdziwej ataksji przedsionkowej, one, podobnie jak zawroty głowy, pojawiają się tylko podczas chodzenia.

    Objawy encefalopatii dysko-rulacyjnej II-III

    Encefalopatia dyskowirusowa stadium II-III charakteryzuje się nasileniem zaburzeń poznawczych i motorycznych. Występuje znaczne pogorszenie pamięci, brak uwagi, spadek intelektualny, wyrażane trudności, gdy jest to konieczne, aby wykonać wcześniej wykonaną pracę umysłową. Jednocześnie pacjenci z DAP nie są w stanie odpowiednio ocenić ich stanu, przeszacować ich sprawności i zdolności intelektualnych. Z biegiem czasu pacjenci z encefalopatią powodującą dyskomfort tracą zdolność do generalizowania i rozwijania programu działań, zaczynają słabo nawigować w czasie i miejscu. W trzecim etapie encefalopatii dyskomfortowej odnotowuje się wyraźne zaburzenia myślenia i praktyki, zaburzenia osobowości i zachowania. Demencja się rozwija. Pacjenci tracą zdolność do prowadzenia działalności zawodowej, a przy głębszych naruszeniach tracą umiejętność samoobsługi.

    Z zaburzeń sfery emocjonalnej encefalopatia dyskomfortowa późnych stadiów najczęściej towarzyszy apatii. Następuje utrata zainteresowania poprzednimi hobby, brak motywacji do jakiegokolwiek zawodu. W stadium III fazy z powodu dyskomfortowej encefalopatii pacjenci mogą wykonywać niektóre czynności nieproduktywne i często nie podejmują żadnych działań. Są obojętni wobec siebie i wydarzeń wokół nich.

    Nieistotne w pierwszym etapie zaburzeń motorycznych dyskomfortowej encefalopatii, w kolejnych stają się oczywiste dla innych. Typowe dla DEP są opóźnione chodzenie małymi krokami, któremu towarzyszy tasowanie ze względu na to, że pacjent nie może oderwać stopy od podłogi. Taki tasowanie chodu z dyskomfortową encefalopatią nazywano "chodzeniem narciarza". Charakterystyczne jest, że podczas chodzenia do pacjenta z DEP trudno jest ruszyć do przodu, a także trudno go zatrzymać. Te objawy, podobnie jak sam chód pacjenta z DAP, wykazują znaczące podobieństwo do kliniki choroby Parkinsona, ale w przeciwieństwie do niej nie towarzyszą upośledzenie ruchowe rąk. W związku z tym kliniczne objawy kliniczne dyskomfortowej encefalopatii są nazywane "parkinsonizmem dolnej części ciała" lub "naczyniowym parkinsonizmem".

    W trzecim etapie DEP obserwuje się objawy automatyzmu jamy ustnej, ciężkie zaburzenia mowy, drżenie, niedowład, zespół rzekomego pępka, nietrzymanie moczu. Mogą występować napady padaczkowe. Często w fazie dyskomfortowej encefalopatii II-III towarzyszą upadki podczas chodzenia, szczególnie przy zatrzymywaniu się lub skręcaniu. Takie upadki mogą prowadzić do złamań kończyn, zwłaszcza w przypadku połączenia DEP z osteoporozą.

    Rozpoznanie encefalopatii dysko-rukacyjnej

    Niezaprzeczalne znaczenie ma wcześniejsze wykrycie objawów encefalopatii dysko-cytacyjnej, która pozwala na terminowe rozpoczęcie terapii naczyniowej istniejących zaburzeń krążenia mózgowego. W tym celu zaleca się okresowe badanie neurologa u wszystkich pacjentów z ryzykiem rozwoju DAP: pacjentów z nadciśnieniem, diabetyków i osób ze zmianami miażdżycowymi. Ostatnia grupa może obejmować wszystkich starszych pacjentów. Ponieważ upośledzenie funkcji poznawczych towarzyszącej encefalopatii dyskomfortowej początkowych etapów może pozostać niezauważone przez pacjenta i jego krewnych, potrzebne są specjalne testy diagnostyczne w celu ich wykrycia. Na przykład pacjentowi zaproponowano powtórzenie słów wypowiedzianych przez lekarza, narysuj tarczę ze strzałkami wskazującymi dany czas, a następnie przypomnij sobie słowa, które powtórzył dla lekarza.

    Jako część diagnozy gąbczastej naczyniowego przeprowadziła konsultacje z okulisty oftalmoskopii i definicji pola widzenia, EEG, Echo-EG i REG. Znaczenie identyfikacji zaburzeń naczyniowych w głowicy DEP UZDG i naczyń szyjnych, skanowanie dupleksu MPA naczyń mózgowych. Prowadzenie MRI mózgu pomaga odróżnić discirculatory encefalopatia z mózgowym patologii innego pochodzenia: choroba Alzheimera, rozsianego zapalenia mózgu i rdzenia, choroby Creutzfeldta - Jakoba. Najbardziej istotną cechą jest wykrywanie gąbczastej naczyń fokusa „milczących” ataków serca, podczas gdy objawy atrofii mózgu i leukoarajoza części mogą być również obserwowane w chorobach neurodegeneracyjnych.

    Wyszukiwarka diagnostyczny dla czynników sprawczych za rozwój encefalopatii naczyniowej obejmuje konsultację kardiolog, pomiar ciśnienia krwi, koagulacja, oznaczanie cholesterolu i lipoprotein we krwi, analizę poziomu cukru we krwi. W razie potrzeby pacjenci z DEP otrzymują konsultacje endokrynologa, 24-godzinne monitorowanie ciśnienia krwi, konsultacje nefrologa, diagnostykę arytmii - EKG i 24-godzinny monitoring EKG.

    Leczenie encefalopatii dysko-rukacyjnej

    Najskuteczniejszym sposobem zapobiegania encefalopatii dyskirulacyjnej jest złożone leczenie etiopatogenetyczne. Powinien mieć na celu kompensację istniejącej choroby przyczynowej, poprawę mikrokrążenia i krążenia mózgowego, a także ochronę komórek nerwowych przed niedotlenieniem i niedokrwieniem.

    Przyczynowego leczenia encefalopatii naczyń może zawierać indywidualny wybór przeciwnadciśnieniowych i środków przeciwcukrzycowych, antymiażdżycowo diety, itd. Jeśli encefalopatia występuje na tle wysokiego poziomu cholesterolu we krwi nie jest zmniejszona przez dietę, DEP leczenia obejmują leki obniżające cholesterol (lowastatyna, gemfibrozyl, probukol).

    Podstawą patogenetycznego leczeniu encefalopatii naczyniowego zrobić leków, które poprawiają hemodynamiki mózgowej i nie prowadzą do efektu „ukraść”. Należą blokery kanałów wapniowych (nifedypinę, nimodypinę, flunaryzynę), inhibitory fosfodiesterazy (pentoksyfilina, Ginkgo biloba), antagonistów receptora a2-adrenergicznego (pirybedilu, Nicergolina). Ponieważ encefalopatia często towarzyszy zwiększenie agregacji płytek krwi u pacjentów z DEP zaleca żywotność praktycznie otrzymywania leków przeciwpłytkowych: kwas acetylosalicylowy lub tiklopidynę, w obecności przeciwwskazań do niej - dipirydamol (wrzód żołądka, krwawienia z przewodu pokarmowego i tak dalej.).

    Ważnym elementem leczenia encefalopatii leków naczyniowych stanowi działanie neuroprotekcyjne, zwiększając zdolności komórek nerwowych do pracy w warunkach przewlekłe niedotlenienie. Spośród tych leków dla pacjentów z encefalopatią krążenia określonych pochodnych pirolidonu (piracetam, etc.), pochodne GABA (N-nikotynoilu gamma-aminomasłowy, kwas gamma-aminomasłowy, aminofenilmaslyanaya kwasu), leki dla zwierząt (gemodializat z krwi cieląt mlecznych, udar hydrolizy świń, cortexin) leki membrana (cholina alphosceratus), kofaktory i witaminy.

    W przypadkach, w których encefalopatii powodowanych przez zwężenie światła tętnicy szyjnej wewnętrznej, osiągając 70%, a charakteryzuje się szybką progresją epizody TIA lub małym skoku leczenie operacyjne DEP. W przypadku zwężenia operacja polega na endarterektomii tętnicy szyjnej, z całkowitym niedrożnością - w tworzeniu zespolenia zewnątrz-wewnątrzczaszkowego. Jeśli encefalopatia dyskomfortowa jest spowodowana anomalią tętnicy kręgowej, wówczas wykonuje się jej rekonstrukcję.

    Rokowanie i zapobieganie encefalopatii dysko-cytacyjnej

    W większości przypadków odpowiednie i terminowe regularne leczenie może spowolnić postęp gąbczastej I i nawet etapu II. W niektórych przypadkach nie jest szybki postęp w którym każdy kolejny etap rozwija się w okresie ostatnich 2 lat. Słabe prognostyczny znak jest kombinacja gąbczastej naczyń z zmiany degeneracyjne mózgu, występujący na tle DEP przełomu nadciśnieniowego, ostre wypadków naczyniowych mózgu (TIA, udary niedokrwienne albo krwotoczne), hiperglikemia jest słabo kontrolowane.

    Najlepsza profilaktyka encefalopatii naczyniowej stanowi korektę istniejących naruszeń metabolizmu lipidów, walce z miażdżycą, skuteczność leczenia hipotensyjnego, odpowiedni dobór terapii przeciwhiperglikemicznego dla diabetyków.

    Cechy pierwszego stopnia dyscekulacyjnej encefalopatii

    Encefalopatia krążeniowa (DEP) - uszkodzenie tkanki mózgowej w wyniku zakłócenia pracy jej naczyń. Jest to postępująca choroba o charakterze niezapalnym, która w większości przypadków rozwija się powoli. Z powodu utrzymującego się niedoboru tlenu substancja mózgowa ulega degradacji i zanikowi, co prowadzi do zmniejszenia funkcjonalności narządu. Pod koniec ubiegłego wieku encefalopatia dyskomfortowa I stopnia - początkowy etap choroby - została zdiagnozowana głównie u osób starszych. Niekorzystne warunki środowiskowe, odmowa aktywności fizycznej, stosowanie szkodliwej żywności i przewlekły stres doprowadziły do ​​tego, że choroba jest zauważalnie "młodsza". Obecnie jest coraz częściej wykrywane u osób w średnim wieku, a niektóre formy choroby są typowe nawet dla nastolatków.

    Co to jest encefalopatia dysko-cytacyjna 1 stopnia

    DEP 1 stopnia jest stadium przewlekłej choroby mózgu, kiedy naruszenia w organizmie już wystąpiły i stopniowo się zwiększają, a obraz kliniczny nie jest jeszcze oczywisty. Ze względu na niezapalny charakter objawy choroby są rozmazane. Utrzymująca się niewydolność krążenia, prowadząca do niedoboru tlenu, może doprowadzić do całkowitego zaburzenia funkcji ośrodkowego układu nerwowego z powodu atrofii jego tkanek.

    Według statystyk DEP występuje u połowy populacji zamieszkującej planetę. Wielu ignoruje jego rozwój i przejawy, przyjmując niepokojące sygnały o konsekwencjach zmęczenia lub stresu. W większości przypadków ludzie szukają pomocy tylko wtedy, gdy występują typowe objawy, które są charakterystyczne dla 2. etapu patologii.

    Przyczyny DEP 1 stopnia

    Encefalopatia krążeniowa może być wrodzona lub nabyta. W pierwszym przypadku przyczyną zaburzeń naczyniowych jest patologia genetyczna, stosowanie antybiotyków w czasie ciąży, niedotlenienie płodu, uraz porodowy.

    Ryzyko rozwoju DAP jest wielokrotnie wyższe u dzieci kobiet, które zażywały narkotyki, alkohol lub paliły w trakcie rodzenia dziecka. Nabyta postać choroby w większości przypadków jest wynikiem świadomych działań samej osoby.

    Główne przyczyny stopnia DEP 1:

    • arterioskleroza naczyń krwionośnych;
    • wysokie ciśnienie krwi;
    • wpływ toksyn na organizm;
    • szereg cech przebiegu chorób narządów wewnętrznych;
    • promieniowanie radioaktywne;
    • uraz czaszkowo-mózgowy;
    • choroby zapalne naczyń krwionośnych;
    • choroby kręgosłupa szyjnego.

    Osobną grupę przyczyn stanowi prowadzenie niezdrowego stylu życia. Do DEP 1 stopnia może prowadzić do niewłaściwego odżywiania, palenia, alkoholu i narkotyków. Ryzyko przerwania naczyń krwionośnych mózgu wzrasta wraz z chronicznym brakiem snu, stresem, porzuceniem aktywności fizycznej, nadużywaniem leków. Na stan kanałów krwi może niekorzystnie wpływać niekorzystna sytuacja ekologiczna.

    Objawy choroby

    W 1 etapie choroby dochodzi do niewielkiego uszkodzenia tkanki mózgowej. Alarmujące oznaki są już oczywiste, ale można je łatwo pomylić z przejawami zależności meteorologicznej, przemęczenia lub sezonowej depresji. Symptomatologia nie jest swoista, jest charakterystyczna dla innych chorób mózgu, co komplikuje diagnozę.

    Manifestacje DEP 1 stopnia:

    • systematyczne bóle głowy;
    • degradacja jakości pamięci;
    • zaburzenie rytmu snu, zmiana jego głębokości i czasu trwania;
    • zawroty głowy, zaburzenia koordynacji ruchów;
    • hałas w uszach lub szum w głowie;
    • pogorszenie zdolności intelektualnych;
    • chroniczne zmęczenie i zmniejszona wydajność;
    • płaczliwość, kapryśność, stan depresyjny;
    • drażliwość, wahania nastroju;
    • złożoność z percepcją nowych informacji.

    Objawy te mogą całkowicie zniknąć po długim odpoczynku i zaostrzyć tło napięć psycho-emocjonalnych. Terminowe wykrycie encefalopatii powodującej dyskomfort w 1. stopniu u osoby i początek leczenia profilowego pozwala uzyskać stabilną remisję. W takim przypadku jakość życia nie zmniejszy się, nie wystąpią zaostrzenia lub ich częstotliwość będzie minimalna. W przeciwnym razie niepełnosprawność jest prawie nieunikniona.

    W jaki sposób diagnozuje się DEP pierwszego stopnia?

    Nawet jeden z powyższych objawów jest wskazaniem do wizyty u lekarza. Kiedy pojawiają się 3 z wymienionych znaków, istnieje podejrzenie o encefalopatię dyskomfortową. Ale na podstawie tylko anamnezy, nie postawiono diagnozy DEP pierwszego stopnia. Aby potwierdzić wersję wstępną, przeprowadza się szereg badań laboratoryjnych i sprzętowych.

    Metody diagnostyczne do wykrywania stopnia DEP 1:

    • TK lub MRI mózgu - szacuje się gęstość tkanki mózgowej, która może się zmieniać z powodu pojawienia się w niej ognisk zmian;
    • USG naczyń mózgowych i kręgosłupa szyjnego - pomaga zidentyfikować problemy z dopływem krwi do ciała i jego oddziałów, w celu wykrycia wad wrodzonych lub nabytych w strukturze sieci naczyniowej;
    • RTG kręgosłupa szyjnego - jest konieczne w przypadku podejrzenia patologii anatomicznych, które zakłócają prawidłowy dopływ krwi do czaszki;
    • EEG - skuteczne, gdy jest to konieczne do oceny aktywności elektrycznej substancji mózgowej;
    • REG jest kolejną metodą oceny jakości przepływu krwi w mózgu;
    • biochemia krwi - sprawdzany jest poziom cholesterolu i szybkość koagulacji biomasy.

    Ponadto, pacjent jest badany przez neurologa. Specjalista ocenia napięcie mięśniowe i ścięgna, sprawdza odruchy, próbuje zidentyfikować oznaki zaburzonej aktywności ruchowej i koordynacji, nieprawidłowości w autonomicznym układzie nerwowym.

    Leczenie DEP o 1 stopień

    Terapia w przypadku encefalopatii dyskonunkulacyjnej powinna być złożona. Jego działanie ma na celu wyeliminowanie przyczyn problemu, walkę z objawami, ogólne wzmocnienie organizmu i zapobieganie powikłaniom. Główne cele leczenia to normalizacja przepływu krwi w mózgu, przywrócenie funkcjonalności sieci naczyniowej, ochrona tkanek nerwowych przed atrofią.

    Styl życia i złe nawyki

    Wprowadzanie zmian w zwykłym trybie jest warunkiem wstępnym leczenia DEP pierwszego stopnia. Często samo to wystarczy, aby uzyskać trwałe pozytywne rezultaty. Kilka tygodni po rozpoczęciu takiej terapii następuje wyraźna poprawa stanu pacjenta. Jeśli lekceważysz zasady, nawet przyjmowanie leków nie przyniesie pożądanego efektu.

    W leczeniu DAP i zapobieganiu jego progresji styl życia powinien wyglądać następująco:

    • odmowa złych nawyków - palenie i używanie alkoholu zatruwa wszystkie organizmy, a mózg cierpi przede wszystkim;
    • dieta - wykluczenie z diety półproduktów, tłustych i smażonych potraw, prostych węglowodanów. Zastąpienie czerwonego mięsa białą lub chudą rybą morską. Jedzenie dużo warzyw i owoców;
    • wprowadzenie do reżimu wysiłku fizycznego - ich intensywność powinna być dobierana zgodnie z wiekiem, płcią i ogólnym stanem pacjenta;
    • kontrola masy ciała - jeśli to konieczne, musisz pozbyć się nadwagi i upewnić się, że nie wróci;
    • terapia witaminowa - przebieg kompleksów witaminowych i mineralnych jest skoordynowany z lekarzem;
    • pełny sen - nocny odpoczynek powinien wynosić co najmniej 8 godzin, od dnia, w którym lepiej jest całkowicie odmówić.

    Zasady te nie powinny być przestrzegane aż do pojawienia się pozytywnej dynamiki, ale życia. Tylko w tym przypadku ryzyko pogorszenia sytuacji lub regularnego zaostrzenia problemu zostanie zminimalizowane.

    Leki

    Przyjmowanie leków powinno odbywać się ściśle według schematu opracowanego przez lekarza prowadzącego. Jest on indywidualny w każdym przypadku i zapewnia pracę we wszystkich obszarach problematycznych. W niektórych przypadkach terapia lekami staje się środkiem tymczasowym, w innych jest koniecznością dożywotnią.

    W zależności od przyczyn choroby i stanu pacjenta, takie grupy leków można stosować:

    • hipotensyjne - w celu znormalizowania nadciśnienia;
    • venotonic - wzmacnia ściany kanałów krwi i zapobiega ich zerwaniu;
    • diuretyki - zapobiegają obrzękom, usuwają niepotrzebny płyn z organizmu, utrzymują cenny potas w komórkach mózgowych;
    • beta-adrenoblockery - pozytywnie wpływają na pracę serca, naczyń krwionośnych, narządów oddechowych;
    • nootropy - stymulują aktywność mózgu;
    • leki normalizujące skład krwi i oczyszczające naczynia krwionośne z blaszek cholesterolu.

    Ponadto może być konieczne zażywanie środków uspokajających lub uspokajających. Są one przepisywane przez neurologów lub psychoterapeutów w obliczu oczywistych zmian w stanie psychoemotionalnym pacjenta. Bezwzględnie zabronione jest uzupełnianie lub korygowanie schematu wybranego przez lekarza samodzielnie.

    Fizjoterapia

    Główny plan leczenia jest uzupełniany w większości przypadków metodami fizjoterapii. Nie dają pacjentom nieprzyjemnych wrażeń, zwiększają skuteczność leków, mają pozytywny ogólny efekt. Może to być masaż leczniczy, akupunktura, terapia ruchowa. W pomieszczeniach specjalnych i sanatoriach pacjenci są leczeni kąpielami tlenowymi i radonowymi, elektrowstrzymaniem, fono i elektroforezą, stosowane są metody laserowe.

    Leczenie środkami folk

    Stosowanie metod terapii nietradycyjnej jest wstępnie uzgodnione z lekarzem. Jeśli podejście jest stosowane jako pomocnicze, może przynieść wiele korzyści dla pacjenta. Jako jedna opcja leczenia nie można stosować tradycyjnej medycyny - ich skuteczność jest niewystarczająca. Naturalne leki nie radzą sobie ze zmianami w strukturze tkanki mózgowej.

    Ludowe sposoby zwalczania przejawów dyskomfortowej encefalopatii:

    • stabilizacja ciśnienia krwi i wzmocnienie serca - alkoholowe lub wodne nalewki z propolisu, głóg, koniczyna, uszy;
    • wzmocnienie układu nerwowego - wywary i herbaty z rumianku, melisy, waleriany lub mięty;
    • obniżyć poziom cholesterolu, zwiększyć tonację naczyń - wywar z dzikiej róży lub lucerny, nalewki alkoholowej na czosnku.

    Wymienione produkty są stosowane przez kursy przez 1-3 tygodnie w zależności od rodzaju produktu. Następnie przerwę wykonuje się przez 2-4 tygodnie i przeprowadza się kolejny cykl. Jeśli wybrany środek nie przyniesie negatywnych skutków, można go wykorzystać kilka razy w roku.

    Prognoza na etapie DEP 1 stopnia

    W pierwszym etapie choroby szanse pacjenta na utrzymanie wysokiej jakości życia są wysokie. Najważniejsze, aby nie wahać się z diagnozą i rozpoczęciem terapii, stosować się do zaleceń lekarza i przestrzegać zasad zdrowego stylu życia. Progresję choroby można powstrzymać tylko w rzadkich przypadkach, ale przy odpowiednim podejściu rozwój choroby ulega znacznemu spowolnieniu. Ludzie z początkowym stadium DAP mogą prowadzić pełne życie i nawet nie zauważają oznak patologii.

    Ile możesz żyć z DEP 1 stopnia zależy od wieku pacjenta, stanu ogólnego, obecności towarzyszących problemów i jakości terapii. W wielu przypadkach wskaźnik ten jest obliczany na lata, a nawet dziesiątki lat. To prawda, pod warunkiem, że terapia się nie zatrzyma, a pacjent będzie regularnie odwiedzał specjalistów w celu diagnozy i oceny stanu zdrowia.