Padaczka - przyczyny, objawy i leczenie u dorosłych

Wstrząs

Co to jest: padaczka jest zaburzeniem psychicznym, które charakteryzuje się nawracającymi napadami padaczkowymi i towarzyszą mu różne objawy parakliniczne i kliniczne.

Jednocześnie między atakami pacjent może być całkowicie normalny, nie różni się od innych osób. Ważne jest, aby pamiętać, że pojedyncze napady nie są jeszcze padaczką. Diagnoza zostaje postawiona osobie tylko wtedy, gdy wystąpiły co najmniej dwa napady padaczkowe.

Choroba ta jest również znana z literatury starożytnej, wspomniano kapłanów egipskich (około 5000 pne), Hipokratesa, lekarze medycyny tybetańskiej, i inne. W CIS padaczka nazywany „spada choroba” lub po prostu „upadku choroby.”

mogą wystąpić pierwsze objawy padaczki w wieku 5 i 14 lat i ma charakter rosnący. Na początku rozwoju osoby mogą wystąpić łagodne ataki w odstępach maksymalnie 1 rok lub więcej, ale z czasem częstotliwość ataków rośnie, w większości przypadków, nawet kilka razy w miesiącu, ich charakter i nasilenie zmienia się w miarę upływu czasu.

Przyczyny

Co to jest? Przyczyny aktywności epileptycznej w mózgu niestety nie są jeszcze wystarczająco jasne, ale przypuszczalnie są związane ze strukturą błony komórkowej mózgu, a także z charakterystyką chemiczną tych komórek.

Padaczka jest klasyfikowane ze względu na występowanie w idiopatycznej (w obecności predyspozycji genetycznej i brak zmian strukturalnych w mózgu), objawowa (wykrywania uszkodzenia mózgu konstrukcyjnego, na przykład, torbiele, guzy, krwotok, wady) i skrytopochodnymi (bez możliwości wykrycia przyczyny choroby ).

Według danych WHO na całym świecie około 50 milionów ludzi cierpi na padaczkę - jest to jedna z najczęstszych chorób neurologicznych w skali globalnej.

Objawy epilepsji

W padaczce wszystkie objawy występują spontanicznie sprowokowany mniej jasną latarkę, głośne dźwięki lub gorączka (wzrost temperatury ciała powyżej 38C, towarzyszy gorączka, ból głowy i ogólne osłabienie).

  1. Manifestacje uogólnionego konwulsyjnego dopasowania to zazwyczaj konwulsje toniczno-kloniczne, chociaż mogą występować tylko drgawki toniczne lub tylko kloniczne. Pacjent opada w trakcie dopasowania i często otrzymuje znaczne obrażenia, często gryzie język lub traci mocz. Dopasowanie w zasadzie kończy się epileptyczną śpiączką, ale jest też podniecenie epileptyczne, któremu towarzyszy zmierzchowe zaciemnienie świadomości.
  2. Napady częściowe występują, gdy w pewnym szczególnym obszarze kory mózgowej powstaje gorąca plama nadmiernej pobudliwości elektrycznej. Manifestacja częściowego ataku zależy od umiejscowienia takiego ogniska - mogą być motoryczne, wrażliwe, autonomiczne i mentalne. 80% wszystkich napadów padaczkowych u dorosłych i 60% napadów u dzieci ma charakter częściowy.
  3. Napady toniczno-kloniczne. To uogólnione konwulsyjne ataki, które obejmują patologiczny proces kory mózgowej. Atak rozpoczyna się od faktu, że pacjent zamarza na miejscu. Wtedy mięśnie oddechowe kurczą się, szczęki kurczą się (język może gryźć). Oddychanie może być związane z sinicą i hiperwolemią. Pacjent traci zdolność kontrolowania oddawania moczu. Czas trwania fazy tonicznej wynosi około 15-30 sekund, po czym rozpoczyna się faza kloniczna, w której następuje rytmiczne skurczenie wszystkich mięśni ciała.
  4. Absencje - ataki nagłego rozłączenia świadomości na bardzo krótki czas. Osoba podczas typowego absurdu nagle, absolutnie bez wyraźnego powodu, zarówno dla siebie, jak i innych, przestaje reagować na zewnętrzne czynniki drażniące i całkowicie zawiesza się. Nie mówi, nie porusza oczami, kończynami i ciałem. Taki atak trwa najwyżej kilka sekund, po czym także nagle kontynuuje swoje działania, jakby nic się nie stało. Napad pozostaje zupełnie niezauważony dla samego pacjenta.

Przy łagodnej postaci choroby drgawki występują rzadko i mają ten sam charakter, z ciężką postacią, w której występują codziennie, występują 4-10 razy z rzędu (stan padaczkowy) i mają inny charakter. Również pacjenci doświadczają zmian osobowości: pochlebstwa i miękkość na przemian z złą wolą i małostkowością. Wielu ma opóźnienie w rozwoju umysłowym.

Pierwsza pomoc

Zazwyczaj padaczkowy rozpoczyna się z faktem, że dana osoba ma napady, to przestaje kontrolować swoje działania, w niektórych przypadkach, tracąc przytomność. Raz tam, powinien natychmiast zadzwonić „pogotowie”, wyjąć pacjenta z wszystkimi szwami, cięcie, ciężkich przedmiotów, spróbuj umieścić go na plecach, z głową odrzuconą do tyłu.

W przypadku wymiotów należy go sadzić, lekko podpierając głowę. Pozwoli to uniknąć wniknięcia wymiocin do dróg oddechowych. Po poprawieniu stanu pacjenta można podać trochę wody do picia.

Interleukowe objawy epilepsji

Wszyscy znają takie objawy epilepsji jak napady padaczkowe. Ale, jak się okazało, zwiększona aktywność elektryczna i konwulsyjna gotowość mózgu nie pozostawiają cierpiących nawet w okresie między atakami, kiedy wydawałoby się, że nie ma oznak choroby. Padaczka jest niebezpieczna z powodu rozwoju encefalopatii padaczkowej - w tym stanie pogarsza się nastrój, pojawia się niepokój, zmniejsza się poziom uwagi, pamięci i funkcji poznawczych.

Ten problem jest szczególnie istotny dla dzieci, ponieważ może prowadzić do opóźnień w rozwoju i zapobiegają tworzeniu się umiejętności językowych, czytania, pisania i inny rachunek. i zaburzenia aktywności elektrycznej pomiędzy atakami mogą przyczynić się do poważnych chorób, takich jak autyzm, migrena, zaburzenia nadpobudliwości.

Życie z epilepsją

Wbrew powszechnej opinii, że osoba z epilepsją będzie musiała ograniczać się na wiele sposobów, że wiele dróg przed nim jest zamkniętych, życie z epilepsją nie jest tak surowe. Pacjent, jego rodzina i inni muszą pamiętać, że w większości przypadków nie potrzebują nawet rejestracji niepełnosprawności.

Gwarancją pełnoprawnego życia bez ograniczeń jest regularne nieprzerwane przyjmowanie leków wybranych przez lekarza. Mózg chroniony przed narkotykami staje się mniej podatny na wywoływanie efektów. Dlatego pacjent może prowadzić aktywny tryb życia, pracować (w tym przy komputerze), uprawiać fitness, oglądać telewizję, latać samolotami i wiele więcej.

Ale istnieje wiele klas, które są zasadniczo "czerwoną szmatą" dla mózgu u pacjenta z epilepsją. Takie działania powinny być ograniczone:

  • prowadzenie samochodu;
  • pracować z automatycznymi mechanizmami;
  • pływanie na otwartej wodzie, pływanie w basenie bez opieki;
  • samo-anulowanie lub pomijanie tabletek.

Istnieją również czynniki, które mogą powodować atak epileptyczny nawet u zdrowej osoby, a także należy się ich obawiać:

  • brak snu, praca na nocnych zmianach, codzienne godziny pracy.
  • chroniczne stosowanie lub nadużywanie alkoholu i narkotyków

Padaczka u dzieci

Prawdziwa liczba pacjentów z padaczką jest trudna do ustalenia, ponieważ wielu pacjentów nie wie o swojej chorobie ani jej nie ukrywa. W Stanach Zjednoczonych, według ostatnich badań, co najmniej 4 miliony ludzi cierpi na padaczkę, a jej rozpowszechnienie sięga 15-20 przypadków na 1000 osób.

Padaczka u dzieci często występuje ze wzrostem temperatury - około 50 na 1000 dzieci. W innych krajach wskaźniki te są prawdopodobnie mniej więcej takie same, ponieważ częstość występowania nie zależy od płci, rasy, statusu społeczno-ekonomicznego ani miejsca zamieszkania. Choroba rzadko prowadzi do śmierci lub poważnego naruszenia kondycji fizycznej lub zdolności umysłowych pacjenta.

Padaczka jest klasyfikowana zgodnie z jej pochodzeniem i rodzajem napadów. Istnieją dwa główne typy pochodzenia:

  • padaczka idiopatyczna, w której nie można zidentyfikować przyczyny;
  • objawowa padaczka związana z pewnym organicznym uszkodzeniem mózgu.

Około 50-75% przypadków to padaczka idiopatyczna.

Padaczka u dorosłych

Napady padaczkowe, które pojawiają się po dwudziestu latach, z reguły mają postać symptomatyczną. Przyczyny epilepsji mogą być następujące:

  • uraz głowy;
  • guzy;
  • tętniak;
  • udar;
  • ropień mózgu;
  • zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu lub ziarniniaki zapalne.

Objawy padaczki u dorosłych przejawiają się w różnych postaciach napadów padaczkowych. Gdy ognisko padaczki znajduje się w wyraźnie określonych obszarach mózgu (padaczka czołowa, ciemieniowa, skroniowa, potyliczna), tego rodzaju napady są nazywane ogniskowymi lub częściowymi. Patologiczna zmiana aktywności bioelektrycznej całego mózgu wywołuje uogólnione napady padaczkowe.

Diagnostyka

Opiera się na opisie ataków osób, które je obserwowały. Oprócz rozmowy z rodzicami, lekarz dokładnie bada dziecko i wyznacza dodatkowe egzaminy:

  1. MRI (obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego) mózgu: pozwala wykluczyć inne przyczyny epilepsji;
  2. EEG (elektroencefalografia): specjalne czujniki umieszczone na głowie, pozwalają ustalić aktywność epileptyczną w różnych częściach mózgu.

Padaczka jest leczona

Każdy, kto cierpi na epilepsję, jest dręczony takim pytaniem. Współczesny poziom osiągania pozytywnych wyników w dziedzinie leczenia i zapobiegania chorobom pozwala nam stwierdzić, że istnieje realna możliwość ratowania pacjentów przed padaczką.

Prognoza

W większości przypadków, po pojedynczym ataku, rokowanie jest korzystne. Około 70% pacjentów na tle leczenia przechodzi remisję, to znaczy napady są nieobecne przez 5 lat. W 20-30% napadów drgawkowych nadal, w takich przypadkach, często wymaga jednoczesnego podawania kilku leków przeciwdrgawkowych.

Leczenie padaczki

Celem leczenia jest zatrzymanie napadów padaczkowych przy minimalnych skutkach ubocznych i prowadzenie pacjenta w taki sposób, aby jego życie było jak najbardziej pełne i produktywne.

Przed mianowaniem leków przeciwpadaczkowych lekarz powinien przeprowadzić dokładną analizę kliniczną pacjenta - i elektroencefalograficznego uzupełnionej analizy EKG, wątroby i nerek, krwi, moczu danych CT lub MRI badań.

Pacjent i jego rodzina powinni otrzymać instrukcje dotyczące przyjmowania leku i być poinformowani o realistycznych wynikach leczenia, a także o możliwych działaniach niepożądanych.

Zasady leczenia padaczki:

  1. Zgodność z rodzajem napadów padaczkowych i epilepsją (każdy lek ma pewną selektywność w przypadku tego lub tego rodzaju napadów padaczkowych i padaczki);
  2. Jeśli to możliwe, stosować monoterapię (stosowanie jednego leku przeciwpadaczkowego).

Leki przeciwpadaczkowe są wybierane w zależności od postaci epilepsji i charakteru napadów. Lek jest zwykle przepisywany w małej początkowej dawce ze stopniowym wzrostem do optymalnego efektu klinicznego. Jeśli lek jest nieskuteczny, jest stopniowo anulowany i zaleca się następujące postępowanie. Pamiętaj, że pod żadnym pozorem nie powinieneś sam zmieniać dawki leku ani przerywać leczenia. Nagła zmiana dawki może wywołać pogorszenie stanu i zwiększenie napadów.

Leczenie lekami łączy się z dietą, określeniem trybu pracy i odpoczynku. Pacjentom z padaczką zaleca się dietę z ograniczoną ilością kawy, pikantne przyprawy, alkohol, słone i pikantne potrawy.

Padaczka u dorosłych

Padaczka u dorosłych - ta utajona choroba w sferze psychicznej i neurologicznej jest bardzo powszechna, ponieważ według statystyk prawie co setna osoba jest chora na tę patologię. Występuje w populacji ogólnej w procentach 8-10% populacji, co stanowi znaczną część światowej populacji.

Mikroskopowe objawy epilepsji u dorosłych, nawet objawiają się niezauważalnie dla samych ludzi, to jest ogromnej liczby osób i nie zdają sobie sprawy, że mają pewne objawy padaczki. Epilepsja drugiej części populacji, która wie o ich chorobie, ukrywa ich patologię, ponieważ w społeczeństwie są one negatywne w stosunku do takich osób. Ich rozległa stygmatyzacja, a to z kolei powoduje pewne pewne trudności we wszystkich sferach życia (ekonomicznej, moralnej, społeczno-kulturalnej, etycznej). A dzisiaj, w większości krajów cywilizowanego świata, istnieją pewne ograniczenia dla pacjentów z padaczką (zakaz prowadzenia samochodu, wybór kwalifikacji).

Padaczka u dorosłych przejawia się w typowych powtórzeniach epic, różniących się intensywnością i charakterem. Pacjenci są predysponowani do spontanicznego pojawiania się epikulidów, które objawiają się zaburzeniami motorycznymi, przejściowymi zniekształceniami wrażliwej sfery, zaburzeniami ruchowymi, myśleniem i objawami wegetatywnymi, stanami przedsomatycznymi.

Analizując patogenezą, jest oczywiste, że takie zmiany są spowodowane, co następuje: gdy nastąpi nagłe silne rozładowanie przewzbudzenia neurony tworzą konwulsyjne trzonu i który ponadto powoduje epipristup. Uszkodzić go, jako takie, nie w mózgu, ale tylko zmienione komórkowych struktur nerwowych i electroactivity mózgu. Takie modyfikacje mogą być spowodowane przez: krążenia, niedokrwienie okołoporodowe patologii ważonego historii rodzinnej, urazowe uszkodzenie mózgu, chorób somatycznych, trwałe infekcje wirusowe, nowotwory, zaburzenia metaboliczne procesy metaboliczne, udaru, toksyczne i oddziaływania chemicznego. Uszkodzonego obszaru jest zorganizowana tkanki bliznowatej w torbieli, a mianowicie ta struktura naciska otaczającej tkanki i tworzenia zakończeń nerwowych w strefie napędu niż wywołać drgawki.

Gotowość konwulsyjna, może objawiać się przy minimalnym elektroekspresji ogniska - będzie to brak padaczki u dorosłych (krótkotrwały, za pomocą środków tymczasowych, zamykanie świadomości bez drgawek).

Pierwsze objawy padaczki u dorosłych często po raz pierwszy pojawiają się w młodym wieku, forma starcza, związana ze słabością funkcji czepnych, jest znacznie mniej powszechna.

Klasyfikować epilepsję u dorosłych w następujących kategoriach:

• Idiopatyczna łagodna padaczka u osób dorosłych jest jedną z najłatwiejszych i najłatwiej leczyć form leczenia szpitalnego.

• Wtórna objawowa padaczka u dorosłych - powstaje w obecności patologicznych czynników szkodliwych.

• Uogólniona padaczka u dorosłych jest obustronna, bez objawów ogniskowych. Obejmuje: epikulidy toniczno-kloniczne i epilepsję nieobecności u dorosłych.

• Częściowe epikuspidy są najbardziej rozpowszechnioną postacią.

• Padaczka Jacksona u dorosłych jest formą choroby, w której występuje tendencja do generalizowania napadów padaczkowych, z ich zwyrodnieniem od prostych do złożonych.

• Padaczka pourazowa u dorosłych rozwija się po urazie czaszki.

• Epilepsja związana z alkoholem u dorosłych rozwija się wraz z nadużywaniem alkoholu, dochodzi do destrukcji mózgu. Od dziesięcioleci rozwija się bardzo powoli.

• Padaczka nocna u dorosłych - jest wykrywana podczas snu, z ugryzieniem mięśnia języka, niekontrolowanym wydalaniem z moczem i kalodynamiką.

Padaczka u dorosłych: przyczyny

Czynniki przyczynowe padaczki u dorosłych nie są autentycznie ustalone, najbardziej domniemanym czynnikiem ryzyka jest dziedziczność, ponieważ około 40% osób z epipripletami miało przypadki tej choroby w swoim rodzaju.

Prowokatorzy ryzyka to:

- traumatyczne czynniki profilu czaszkowo-mózgowego przez całe życie, ponieważ nawet trauma uzyskana w procesie porodu może dać znać nawet po dziesięcioleciach;

- niedokrwienie, zwłaszcza u osób starszych;

- Infekcja mózgu (zapalenie opon mózgowych, meningokokemia, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, ropień mózgu);

- nowotwór cephalalny i rozległe stwardnienie;

- brak zaopatrzenia mózgu w tlen z uwagi na jego pełne funkcjonalne zastosowanie i patologię krwioobiegu naczyń mózgowych;

- wpływ stałego przyjmowania leków: leków przeciwdepresyjnych, neuroleptyków, tabletek uspokajających, antybiotyków i leków rozszerzających oskrzela;

- użycie co najmniej jednego narkotyku, a zwłaszcza amfetaminy, kokainy, efedryny - są one najbardziej zwrotne dla elementów mózgu-tkanki i łatwo przechodzą przez przeszkodę blokującą - krew-mózg;

- dziedziczne patologie genetyczne;

- starsze pokolenie od siedemdziesięciu lat;

- Uraz poporodowy u pacjenta z padaczką;

- patologia szyjki macicy: osteochondroza z zaburzeniami kręgowo-podstawowymi;

Padaczka u dorosłych: objawy i oznaki

Symptomocomplex jest indywidualny, ze względu na różnice w procesach aktywności nerwów mózgowych u różnych typów ludzi. Istnieje jednak zależność od zonalności uszkodzenia mózgu u wszystkich jednakowo, a kompleks objawów jest bezpośrednim odbiciem połączenia z dotkniętym chorobą oddziałem w tkance mózgowej.

Pierwsze oznaki padaczki u dorosłych mogą być następujące: zaburzenia motoryczne, patologia aparatu mówionego, zmniejszone lub odwrotnie zwiększone napięcie mięśniowe, przesunięcia w funkcjonowaniu psyche danej osoby.

Epipripadki na symptomatologię różnią się także w różnych podgatunkach:

→ jacksoniści epipristupy - zaburzenia zmian, których granice w komórkach strukturalnie tkanki ludzkiego mózgu, bez jakiegokolwiek styku z sąsiednimi, w związku z którą jasno określone pewne objawy grup mięśni szkieletowych. Takie objawy są krótkotrwałe i przemijające, ciało odzyskuje szybko po takich napadów. Człowiek jest w Jackson zmieścić się w nieuporządkowany świadomości, ustalenie werbalne lub inny kontakt z taką osobą nie jest możliwe. Świadomość tego, co dzieje się w tam pacjenta, który sprawia, że ​​trudno jest udzielić pierwszej pomocy. występują skurcze mięśni lub drętwienie rąk, stóp i dalsze rozprzestrzenianie kompletnego uogólnienia też ma miejsce. Fazy ​​takich epiklików są podzielone:

• Aura-prekursor - patologicznie niespokojny, pojawiający się wcześniej, stan, wraz z wzrostem nerwowego podniecenia (nadmierne skupienie aktywności elektrycznej mózgu rośnie i przechwytuje wszystkie nowe strefy);

• drgawki mięśni szkieletowych Tonic - nagle i boleśnie napięte, z głową odchyloną do tyłu, osoba spada, organizm łukowate i zgięty pineth nastąpi zatrzymanie oddechu i obrócić niebieską skórę, trwa około minuty czasu;

• Konwulsje kloniczne - mięśnie są równomiernie skurczone, występuje obfite ślinienie, pienienie w ustach, trwające do pięciu minut;

• Stupor - po elektroaktywności następuje ostre, intensywne hamowanie wszystkich procesów, rozluźnienie mięśni, odruchy nie mogą być indukowane, czas trwania wynosi do pół godziny;

• Sen jest końcową fazą. Po przebudzeniu pacjent może być zaburzony przez bóle migrenowe, zaburzenia motoryczne.

→ Małe napady - sekwencyjną obniżenie o mniej intensywnych objawów niż epipristupy Jacksona. Charakteryzują się one: zmiany wyrazu twarzy - grymas, gwałtownego spadku tonem osoby z nagłym nacisk na podłodze, ale ważne jest, aby pamiętać, że świadomość jest przechowywany, napady nieświadomości sporadycznie występują zjawiska lub odwrotnie hipertoniczność ze zdziwieniem.

→ stan padaczkowy - sekwencja kilku naraz epipristupov, przez krótki okres czasu, przerwy są nie odzyskał przytomność, ton jest obniżony, odruchy są nieobecne, zaobserwowano: mirdiaz lub skurcze, tachykardia, niedotlenienie i obrzęk komórek mózgowych, z nieodwracalnymi dalszymi konsekwencjami, łącznie ze śmiercią.

W przypadku wszystkich kategorii klasyfikacji charakterystyczne są następujące objawy epizootyczne:

- nagły nagły spadek;

- krzycząc z skurczu głośni;

- Oprzyj głowę, muskulatura ciała;

- okresowe świszczący oddech, z możliwym bezdechem i obrzękiem naczyń szyjnych;

- marmurkowanie skóry lub sinica;

- Chaotyczne ruchy mięśni;

- niewydolność języka, piany z ust z siniakami ze skorupy śluzu lub języka;

- całkowite odprężenie i relaks do snu.

Wszystkie te epizody zadebiutują i zakończą się bardzo ostro i spontanicznie.

Aura ma objawy: dyskomfort w nadbrzuszu, marmurkowatość skóry, pocenie się, jeżenie się włosów, halucynacje optyczne, hemianopsia, zapachy (metaliczny smak, gorzki smak), halucynacje słuchowe (trzaskające, szelest, muzyka, krzyki), irracjonalny lęk i strach, euforia, tachykardia, dyskomfort w klatce piersiowej, nudności, niekontrolowane odwraca oczy i głowy, pocięte wargi, ssanie mimowolne skurcze, nagłych zwrotów krzyki i nic nie znaczące słowa, dreszcze, parestezje.

Klasyfikacja padaczki u osób dorosłych za pomocą zespołu objawów:

- Temporal Postać: wieloaspektowe objawy ze szczególnym aury (skurcze brzucha, fałszywy dławica piersiowa, zaburzenia rytmu serca i aktywność skurczową mięśnia serca, dezorientację, paniką, próbował uciec, osobiste niepowodzenia, patologia środowiska seksualnej, łamanie elektrolitu i bilansu wodnego i procesów metabolicznych).

- Brak padaczki u dorosłych: nieoczekiwane zanikanie, brak widzenia, brak przypominania irytujących manewrów.

- Rolandic: parestezje krtani i gardła, drętwienie dziąseł i aparat językowy, stukot zębów, trudności w mówieniu, nadmierne ślinienie się, konwulsje podczas snu.

- Alkohol: z długotrwałym, przez dziesięciolecia nadużywaniem alkoholu.

- Bessodorozhnaya: objawami są zamęt i halucynacje, są urojenia i zaburzenia psychiczne.

Obserwowane są także zmiany osobiste, które są następujące:

- Zmiany w charakterze: egoizm; pedanteria; punktualność; uległość; skłonność do nienormalnego przywiązania; infantylizm.

- Naruszenie myśli: spowolnienie procesu myślenia u dorosłych, "lepkość"; szczegóły wydarzeń.

- Zaburzenia emocjonalnego planu: impulsywność; miękkość i bolesne postrzeganie negatywnego stosunku do siebie.

- Pogorszenie mechanizmów pamięci i inteligencji; demencja.

- Zmiana rodzaju temperamentu.

Padaczka u dorosłych: diagnoza

Środki diagnostyczne do określenia genezy choroby - epilepsja u dorosłych, przedstawiono w następujących punktach:

- Szczegółowy kwestionariusz dotyczący historii choroby i życia poprzednich chorób obciążających oraz sytuacji traumatycznych (fizycznych i psychogennych) u konkretnego pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem patologii genetycznie dziedzicznej.

- specjalistów medycznych przeprowadzili badania (neurolog psychiatra), w celu identyfikacji głównych objawów: ból w skroni lub typu migreny, która może służyć jako pierwsze dzwonek alarmowy o wzroście organicznej natury problemu.

- Jednym z obowiązkowych środków jest tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny i badanie emisji pozytonów na tomografie.

- Złota metoda badania - elektroencefalografia zmian w elektroaktywności mózgu. Metoda ta służy do oceny "fal szczytowych" podczas aktywności i podczas snu danej osoby. Fale epileptyczne są ważne dla rozróżnienia między osobami całkowicie zdrowymi somatycznie i psychologicznie, ponieważ mogą one zostać tymczasowo wyłonione i rozpatrywane z medycznego punktu widzenia jako wariant normy. Aby potwierdzić diagnozę, przeprowadza się kilka sesji elektroencefalografii z prowokacjami, monitoruje wideo obserwacje EEG o codziennym charakterze.

- Ogólny test krwi włośniczkowej i biochemiczne badanie pobierania próbek krwi żylnej - ustalenie metabolitów metabolicznych w ciele ludzkim.

- Konsultacja okulisty (badanie patologii obrzęku w dyskach wzrokowych) i określenie stanu struktur naczyniowych dna oka.

Pierwsza pomoc w leczeniu padaczki u dorosłych

Jeśli dana osoba zostanie znaleziona, z już rozpoczętym atakiem epileptycznym, każda osoba powinna być w stanie zapewnić ofierze kwalifikowaną pierwszą pomoc, ponieważ jest możliwe, że ta osoba będzie zależna od tej pomocy. Obecnie programy o tematyce medycznej są organizowane na tematy epileptyczne, ponieważ ta kwestia jest ważna dla całego współczesnego społeczeństwa.

Algorytm wspomagania padaczki u dorosłych jest następujący:

- Należy starać się jak najwięcej, aby odróżnić ofiary od traumatycznych rzeczy podczas rzeczywistego epipristupa, upadek człowieka, a ziemia jest już wstrząsana pacjenta (usunąć cięcia, kłucia, zadławienia, twardych przedmiotów).

- Odpiąć maksymalnie lub, jeśli to możliwe, usunąć miażdżące cechy odzieży (paski, krawaty, szaliki, zamki, guziki).

- Aby zapobiec spadaniu języka i późniejszego bezdechu, należy wykonać obracając głowę na bok i zapobiec jego rozprzestrzenianiu się, bez stosowania siły trzymać kończyny z powodu urazu. Umieszczona pod szyi, twarzy i ciała miękką szmatką lub wyściółka ubrania, nie ruszaj pacjenta (zwłaszcza na wzgórzu - może spaść), ma to na celu zapewnienie, że ofiara nie jest szczególnie padaczkowe kiepskie piwo na twardej podłodze lub na ziemi.

- W żadnym wypadku nie próbować próbować podważyć usta, zwłaszcza z twardymi przedmiotami lub gag, doprowadzi to do traumatycznego urazu zarówno dla pacjenta, jak i osoby, która w tym przypadku ma pierwszej pomocy (gryźć załamania zęby i połykania ich fragmenty raskusyvanie stały obiekt i jego połknięcie, uduszenie spowodowane takimi manipulacjami).

- Nie należy przeprowadzać sztucznej wentylacji płuc metodą samego usta - usta z epicentrum. W tym przypadku lepiej jest włożyć do ust miękką tkaninę lub chusteczkę, aby ochronić mięsień językowy przed pękaniem i zębami.

- Nie próbuj pić z epi-fitem, to tylko pogorszy sytuację, lub pacjent całkowicie się udławi.

- Śledź zakres czasowy epiprip.

- Zadzwoń po pomoc w nagłych wypadkach lub poproś o nią innych w celu zapewnienia opieki medycznej.

- Kiedy dana osoba opuszcza epicaprice po snu, nie należy natychmiast go budzić, należy pozwolić, aby jego system nerwowy odpoczął od niedawnego szoku po ataku.

Padaczka u dorosłych: leczenie

Dzięki odpowiednim środkom i odpowiedniej diagnozie możemy porozmawiać o dalszej taktyce leczenia terapeutycznego, a następnie opracować program rehabilitacji (często przez całe życie) dla pacjentów ze zdiagnozowaną padaczką u dorosłych.

Przy wyborze leków i dalszego leczenia konieczne jest podjęcie decyzji na etapie podstawowym - jak to będzie: ambulatoryjnie lub stacjonarnie (szpital neurologiczny lub psychiatryczny). W ambulatoryjnej postaci leczenia za pacjentem występuje neurolog lub psychiatra.

Postulaty działań medycznych realizują następujące cele:

- Znieczulenie epipristupov, ponieważ często pacjenci doświadczają bólu przed i po epipristupa, nie tylko z powodu odniesionych ran, ale także bóle mięśni po silnych skurczów utrzymywać się przez kilka dni po epipristupa. Ten rozpuszczalny za pomocą systemowego podawanie leków znieczulających lub przeciwdrgawkowe, wzbogacanie żywności z wapniem i magnezem lub biorąc suplementy lub witamin, które są bogate w tych minerałów.

- Zapobieganie w ogóle, lub przynajmniej minimalizacja częstotliwości występowania epicasis, jest osiągalne dzięki metodom interwencji chirurgicznych i korekcji sfery neurologiczno-mentalnej za pomocą leków doustnych.

- Zmniejszenie czasu trwania epiprip.

- Osiągnięcie głównego celu - życie bez napadów i bez wsparcia medycznego naraz.

- Zminimalizuj niepożądane zdarzenia wynikające z przyjmowanych leków.

- Zabezpiecz społeczeństwo przed hipotetycznie niebezpiecznymi dla ludzi życiem konkretnych osób o agresywnych przejawach epic.

Procedury stopniowego leczenia:

- Zróżnicowanie typu specyficznego epiprime, dla maksymalnie dopasowanego i wydajnego schematu leczenia.

- Poszukaj etiopatogennego kompleksu.

Zasadniczo stosuj następujące grupy leków:

• Leki przeciwdrgawkowe - mogą stosować się do grup leków przeciwdrgawkowych, co prowadzi do dalszego zmniejszenia częstości i czasu trwania napadów padaczkowych per se. Leki te są w niektórych przypadkach w stanie całkowicie zapobiec pojawieniu się drgawek, z ich prawidłowymi metodami i przestrzeganiem zaleceń lekarza prowadzącego. Leki te obejmują: karbamazepinę, lewetyracetam, etosuksymid.

• Leki neurotropowe, które w swoich działaniach obniżają lub, wręcz przeciwnie, stymulują mechanizm przejścia impulsowego wzbudzenia struktur nerwowych, w szczególności nad procesami glejowymi mózgu.

• Leki psychotropowe mogą całkowicie zmienić psychologiczne postrzeganie otaczających czynników i funkcjonalnych zdolności ludzkiego układu nerwowego.

• Racetameny są psychotropowymi środkami nootropowymi.

Do niemedycznych metod oddziaływania zaliczamy: zabieg chirurgiczny, metodę Wojty, dietę zbalansowaną ketogenicznie.

Warto zwrócić uwagę na kompleks reguł pacjenta, dla bardziej skutecznego leczenia. Podczas zabiegów medycznych i przyjmowania leków doustnych należy przestrzegać następujących zasad:

- Ściśle przestrzegać harmonogramu i czasu przyjmowania leków.

- Nie należy zastępować analogów medycznych samodzielnie ani włączać innych grup leków, które mogą hamować działanie leków przeciwpadaczkowych, a sam pacjent nie będzie o tym przypuszczał, zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

- Nie należy przerywać już rozpoczętego leczenia spontanicznie, co prowadzi do poważnych konsekwencji.

- Z czasem powiadomić lekarza prowadzącego o objawach pojawiających się podczas leczenia w stanie zdrowia.

Leki przeciwpadaczkowe pomagają tłumić padaczkę u dorosłych w 63% populacji, w 18% - w celu zminimalizowania częstości występowania objawów.

Do dziś nie wynaleziono żadnego leku ani metody, aby całkowicie wyleczyć tę dolegliwość, ale podjęte środki pozwalają człowiekowi w pełni żyć w społeczeństwie, nie ograniczając swoich możliwości.

Dieta na padaczkę u dorosłych

Zmiana wizerunku odżywiania może znacząco wpłynąć na częstotliwość występowania epi-drgawek i jakość życia pacjenta z epipidami jako całością, aż do całkowitego wyniszczenia tej dolegliwości. Taka dieta jest stosowana tylko w połączeniu z leczeniem medycznym i tylko przez lekarza prowadzącego, nie wolno stosować samodzielnie diety ketogenicznej, ponieważ może to mieć zły wpływ na ogólne samopoczucie danej osoby.

Dieta w epilepsji jest również metodą leczenia i instrumentem zapobiegania wtórnym zmianom patologicznym w ciele. Dieta pacjenta powinna być zrównoważona, bez szczególnie surowych ograniczeń i jednego planu posiłków.

Dieta ketogenna na padaczkę u dorosłych Jest często stosowany w środowisku stacjonarnym, ponieważ istnieje możliwość ścisłej kontroli nad pokarmem pacjenta i musi być monitorowany, powikłania są możliwe. Taka dieta na padaczkę u dorosłych obejmuje zawartość menu 70% tłuszczów, a tylko 30% przypada na stosunek białek - węglowodanów.

Mechanizmem jego działania jest przeciwdrgawkowa aktywność ketonów (są to związki o charakterze organicznym, które mogą hamować skurcze powstające w strukturach mózgu).

Lista produktów zatwierdzonych do padaczki u dorosłych: produkty mięsne (pożądane jest, aby wziąć w wieprzowiny żywności i wołowiny), ryby, jaja, twaróg, mleko, ser twardy, śmietana, Rjażenka, jogurt, masło, oliwa z oliwek lub warzyw, produktów roślinnych, owoców, zbóż, zup, bulionów o niskiej zawartości tłuszczu, subproduktsiya (wątroba, serce i nerki), słaby tEA (kawy pożądane jest ograniczenie do strony), chleb, herbatniki, suchy.

Lista produktów zakazanych do leczenia padaczki u dorosłych: alkohol, słone produkty, marynowane potrawy, marynaty, sosy, przyprawy, produkty wędzone, czekolada, kakao.

Ważne jest, aby zrozumieć, że przepisana dieta do ataków epi, jak również każda inna, jest zjawiskiem indywidualnym, wybór dań odbywa się dla konkretnej osoby w połączeniu z lekarzem. Jest to proces długotrwały, ale wynik uzasadnia wszystko - stan pacjenta jest poprawiony, a częstotliwość i siła epicasps jest zredukowana.

Padaczka

Padaczka jest przewlekłą chorobą układu nerwowego, której głównym objawem są okresowe drgawki. Podczas tych ataków pacjent upada na ziemię, co dało początek nazwie - chorobie, która upadła. Ta choroba jest bardzo powszechna. Cierpią 0,2 - 0,5% populacji (2-5 osób na tysiąc).

Klasyfikacja padaczki

Dostępne są następujące typy:

  1. Objawowa padaczka. Spowodowane przez organiczną chorobę mózgu, taką jak nowotwór itp. Ataki w tym przypadku są objawami choroby organicznej.
  2. Prawdziwa epilepsja. Nie ma oznak organicznego uszkodzenia mózgu.

Prawdziwa lub prawdziwa padaczka jest dość ciężką przewlekłą chorobą układu nerwowego. Wyróżnia się szeregiem chorób neurologicznych z powtarzającymi się ostrymi atakami, którym towarzyszą ciężkie napady padaczkowe i utrata przytomności.

Klasyfikacja typów napadów:

2. Drugi uogólniony.
3.Hemikonvulsivnye, paroksyzmy z przerywanymi ogniskami patologicznymi.

Każda z tych grup zawiera wiele rodzajów napadów padaczkowych, charakteryzujących się ogniskowymi objawami, wskazaniami elektroencefalografu w śródmiąższowej przerwie czasu i podczas napadu. Istnieje około 40 rodzajów napadów padaczkowych.

Przyczyny epilepsji

Padaczka może być spowodowana czynnikami zewnętrznymi i wewnętrznymi.

Zewnętrzne przyczyny epilepsji

Czynniki zewnętrzne obejmują takie czynniki, jak uraz mózgu, zatrucie, proces zakaźny. Szczególnie silny wpływ na ryzyko wystąpienia choroby mają dzieci, przodkowie z obrażeniami głowy, a także zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, cierpiący na macicę lub we wczesnym dzieciństwie. Czynnikiem, który ma silny wpływ na ryzyko padaczki, jest alkohol.

Wewnętrzne przyczyny epilepsji

Czynniki wewnętrzne obejmują naruszenia systemów hormonalnych i autonomicznych, zaburzenia metaboliczne, cechy wieku. Cechy wieku mają szczególnie silny wpływ na konwulsyjną gotowość. Wiadomo więc, że mózg dziecka, mózg nastolatka, jest szczególnie wrażliwy, a okres seksualnego więdnięcia i starości uważane są za niebezpieczne.

Wśród ważnych czynników wewnętrznych można również zidentyfikować predyspozycje dziedziczne. Tak więc, w szczególności, wiadomo, że odpowiednią dziedziczność stwierdzono w około 20% przypadków.

Innymi przyczynami endogennymi są alkoholizm rodziców (zwłaszcza ciężarnych matek!), Kiła u rodziców, a także inne infekcje lub zatrucia ciężarnej kobiety, na przykład zatrucie.

Mechanizm powstawania i rozwoju choroby jest bardzo złożony i nie w pełni ujawniony. Nie stwierdzono nawet patogenezy zespołu "drgawkowego napadu". Naukowcy są przekonani, że zależy to od szeregu czynników:

- organiczne zmiany w mózgu

- efekt poprzedniego zajęcia

Symptomatologia

Głównym objawem choroby jest atak epilepsji. Istnieją następujące rodzaje napadów:

Duży pas

Największy atak to najczęstszy objaw. Prawie nie ma pacjentów z padaczką, którzy mieliby tylko drobne napady. W dużym ataku rozróżnia się następujące fazy:

  1. Aura to różnorodność prekursorów utraty przytomności, co nie zawsze ma miejsce. Symptomologia aury pokazuje lokalizację dotkniętego obszaru mózgu (ogniskowe napady padaczkowe). Podkreśla gatunki auryczne:

- wegetatywny - może to być nieprzyjemne odczucia cielesne, wymioty, zmiany w cerze, głód, pragnienie i inne zmiany.

- motor - mimowolne skurcze niektórych grup mięśniowych

- zmysłowy - ból, jakiekolwiek wizualne, dźwiękowe, węchowe, dotykowe odczucie

- umysłowe - halucynacja, delirium, nagłe wahania nastroju, udręka, złość, ucisk, dewastacja, błogość itd.

  1. Konwulsje toniczne. Jest utrata przytomności, pacjent upada, oddychanie ustaje. Twarz tonu najpierw blednie, potem staje się sinoczulca. Głowa jest odwrócona na bok. Oczy - również na boki lub w górę. Żyły są noszone na szyi. Ściśnięta szczęka. Palce zaciskają się w pięści. Ogólne wrażenie jest takie, że pacjent się dusi. Zazwyczaj czas trwania napadów tonicznych od 5 do 30 sekund. Potem drży.
  2. Konwulsje kloniczne. Szyja wygina się i unosi, głowa obraca się z boku na bok, mięśnie twarzy kurczą się, pacjent potrząsa głową o ziemię, kończyny wchodzą w ruch. Przywraca oddychanie, staje się chrapliwy. Cera zostaje przywrócona. Impuls jest szybki. Średni czas trwania fazy wynosi od trzydziestu sekund do pięciu minut. Pod koniec tego okresu zasypia się (od kilku minut do kilku godzin).

Całkowity czas trwania napadu wynosi od 3 do 5 minut. W końcowym etapie obserwuje się słabą reakcję źrenic na bodźce świetlne. Odruchy (kolano i Achilles) mogą być nieobecne lub podwyższone.

Po przebudzeniu chory nie pamięta ataku, odczuwa rozbicie, ból głowy. W rzadkich przypadkach pacjent nie zasypia natychmiast po ataku, ale automatycznie mówi, robi coś, czego później nie pamięta. Są halucynacje.

Mały krój

Niewielki atak padaczki to krótkotrwała utrata przytomności, bez utraty równowagi. Pacjent stoi lub siedzi. Blada twarz, z powiększonymi źrenicami, bez reakcji na światło. Mogą wystąpić niewielkie drgawki mięśni twarzy lub konwulsje kończyn. Czas trwania - do 30 sekund. Podczas napadu pacjent zatrzymuje się, przerywa aktywność, która wznawia się pod koniec napadu, nie pamiętając nic. Taki atak może przejść zupełnie niezauważony dla otaczających ludzi, w tym rodziców chorego dziecka.

Mentalny odpowiednik

Termin ten oznacza krótkie ostre zaburzenia psychiczne, tak jakby zastępował atak. Zaczyna się bez szczególnych powodów i może trwać od kilku sekund do kilku godzin i kilku dni. Symptomatologia jest różnorodna - zmieniony, stan półmroku psychiki, czynów i mowy jest obcy jego codziennemu zachowaniu poza napadami.

Przestrzenie między atakami

W okresie poza dorosłością pacjenci są przeważnie pod wrażeniem całkowicie zdrowych osób. Dokładne badanie ujawnia różne zaburzenia neurologiczne - w odruchach, unerwienie, drgawkach itp. W rzadkich przypadkach obserwuje się charakterystyczną zmianę w psychice.

Wiek epilepsji

Ponad 50% epileptyków zachoruje na 20 lat, 75% - do 25. Większość pacjentów leczonych jest w okresie od 16 do 20 lat. Dlatego epilepsję najczęściej wykrywa się w młodym wieku. Przebieg choroby różni się znacznie, począwszy od pacjentów, którzy doświadczyli tylko kilku napadów w całym okresie choroby, do pacjentów z ciężkimi zaburzeniami, ze znacznymi zaburzeniami psychicznymi.

Stan epileptyczny

Stan epileptyczny wyraża się w powtarzających się atakach, które następują bez przerwy. Przez cały czas trwania epilepsji pacjent jest nieprzytomny. Występuje w 5-8% przypadków. Towarzyszy mu wysoka gorączka (38-41), często w moczu zawiera białko. Śmiertelność w stanie epilepsji sięga 30% przypadków.

Zwykły napad nie stwarza bezpośredniego zagrożenia życia, z wyjątkiem różnych urazów związanych ze znalezieniem pacjenta w momencie napadu w niebezpiecznym miejscu (wysokość, woda, stres elektryczny, ruchliwa autostrada itp.). W takim przypadku epilepsja może spowodować poważne uszkodzenie i śmierć.

Leczenie padaczki

Pierwsza pomoc

Podczas napadów padaczkowych konieczne jest podjęcie działań, które nie pozwolą na zranienie pacjenta. Konieczne jest przeniesienie pacjenta do bezpiecznej przestrzeni, kołnierz musi być odpięty, pasek powinien zostać poluzowany. Pod głową trzeba ułożyć poduszkę, pakiet odzieży wierzchniej itp., Aby uniknąć obrażeń głowy. Nie możesz podać pacjentowi żadnego leku podczas ataku, nie możesz go obudzić po ataku.

Leczenie stanu epileptycznego

Ze stanem epileptycznym wymaga zestawu środków.

  1. Wprowadzenie leków przeciwdrgawkowych. Zastosowanie „seduksen” (jedna ampułka powoli podaje się dożylnie) „heksenal” lub „TIOPENTAL” - 1 Dziesięć miligramów na kilogram masy ciała (10% domięśniowo, dożylnie powoli 1%), siarczan magnezu, chlorek wapnia. Używane jako wlewu do żołądka przez zgłębnik wodnej zawiesiny rozdrobnionych „difenin«tabletki»heksamidyny«»Benzonalum«»fenobarbital". W niektórych przypadkach lewatywę wstrzykuje się chlorowodorkiem (dorosłemu 30-50 mililitrów 5% roztworu). W ciężkich przypadkach stosuje się znieczulenie, środki zwiotczające mięśnie i aparaty oddechowe.
  2. Normalizacja zaburzeń sercowo-naczyniowych obejmuje stosowanie leków takich jak „strofantin”, „Korglikon”, „kofeina”, „”, „euffilin papaweryny”, „No-spa.”
  3. Przywrócenie zaburzonej homeostazy, walka z odwodnieniem, obrzęk mózgu.

Jeśli leki przeciwdrgawkowe nie dają szybkiego efektu, pacjent musi zostać przeniesiony na oddział intensywnej terapii. Pamiętaj, że w przypadku epilepsji padaczka może doprowadzić do śmierci pacjenta.

Ogólne leczenie

Na ogół leczenie pacjenta systematycznie wykonuje się następujące preparaty: „bromo”, „prześwitu”, „dilantyną”, „heksamidyny”, „Benzonalum”, „hlorakon” odwadniający leków. Wyznacz witaminy PP, C, D, B, kwas glutaminowy. Pacjent jest przepisywany w ramach reżimu, fizjoterapii.

Sprawdzone "dilantin", "heksamidyna", "tegretol". "Dilantin" dwa lub trzy razy dziennie 0,1 g. "Heksamidyna" jest przepisywana przez okres co najmniej 6 miesięcy, dawka dzienna jest stopniowo zwiększana z 0,125 do 1,5 g dla dorosłych, od 0,125 do 0,75 g dla dzieci. "Tegretol" 2-3 r. / Dzień 200 - 400 mg.

W przypadku małych napadów "trimetina" jest często bardziej skuteczna (0,2 do 0,3 g dla dorosłych, 0,1 do 0,2 g dla dzieci dwa lub trzy razy dziennie), "morfolip" i "sulex".

Przyjmowanie leków przeciwdrgawkowych nie powinno być w żadnym wypadku ostre, ponieważ może to powodować częste napady padaczki, a nawet stan padaczkowy.

Jeśli zidentyfikowane zostanie miejsce patologii, a lek nie daje właściwego efektu w ciągu 3 lat, możliwa jest interwencja chirurgiczna, subpical ssanie kory mózgowej lub operacja stereotaktyczna w podkorowym regionie. Epilepsja jest chorobą słabo poznaną i obecnie prowadzone są badania mające na celu znalezienie najlepszych form leczenia, w tym chirurgicznych.

Reżim dzienny, zapobieganie napadom

Pacjenci muszą codziennie dużo spać. Przeciwwskazane długie zatrzymanie późno w nocy. W weekendy konieczny jest pełny odpoczynek, staraj się przywrócić siłę tak bardzo, jak to możliwe. Przydatny lekki ładunek fizyczny - proste ćwiczenia, spacery po lesie. Jedzenie powinno być regularne i zrównoważone. Dieta terapeutyczna obejmuje przewagę w diecie warzyw i produktów mlecznych o wysokiej zawartości tłuszczu. Miej oko na stan jelita! Zmniejsz spożycie soli.

Napoje alkoholowe są kategorycznie zabronione w dowolnych dawkach. Palenie tytoniu jest wykluczone lub, w przypadku niemożności, ograniczone do minimum. Epilepsja może być wywołana przez zatrucie organizmu.

Dbaj o migotanie światłocienia, w tym w kinie i telewizji, światła itp.

Co to jest duży i mały napad padaczkowy, jakie są jego cechy i niebezpieczeństwa?

Najczęściej diagnozowaną chorobą neurologiczną jest epilepsja. Głównym objawem choroby jest napad epileptyczny (EP).

Wynika to ze zwiększonej pobudliwości neuronów.

Ataku nie zawsze towarzyszy utrata przytomności i konwulsji, pacjent może po prostu zatroszczyć się o pewne grupy mięśni lub pojawić chaotyczne niekontrolowane ruchy.

Choroba u dzieci i dorosłych objawia się dużymi i małymi napadami padaczkowymi.

Napady padaczkowe i ich fazy u dzieci i dorosłych

Uogólnione

Jeśli ogniska epileptyczne pacjenta są częste we wszystkich częściach mózgu, rozwija się uogólniony atak. Nazywa się to "dużym rozwiniętym atakiem epileptycznym".

Dzieli się na dwie duże fazy: tonizującą i kloniczną. Dzięki szczegółowemu studium jest o wiele więcej etapów:

  • Prodromy (odległe prekursory).
  • Aura (najbliższe zwiastuny).
  • Utrata przytomności.
  • Konwulsje toniczne.
  • Konwulsje kloniczne.
  • Śpiączka.
  • Zepsucie padaczkowe.
  • Prodromy zaczynają się wiele godzin lub nawet dni przed napadem.

    Pacjent odczuwa niewielkie złe samopoczucie w postaci bólów głowy, depresji. Potem nadchodzi krótki okres aury.

    Pacjent może nagle odczuwać mdłości, nieprzyjemny zapach lub słyszeć dziwne dźwięki.

    Po tym, osoba traci przytomność, rozpoczyna toniczny skurcz mięśni, w wyniku którego padaczka upada. Z powodu skurczu mięśni krtani, pacjent wydaje krzyki lub jęki.

    Konwulsje toniczne trwają do 1 minuty, czemu towarzyszy blednięcie skóry, rozciąganie kończyn, zaciskanie zębów, mimowolne oddawanie moczu, zatrzymanie oddechu.

    Następnie następuje etap klonalny, który wyraża się w drganiu rąk, stóp i twarzy. Głowa obraca się w lewo i prawo, gałki oczne obracają się, język wystaje, grymasy zmieniają się na twarzy.

    Pacjent wypluwa ślinę, piany, oddech staje się chrapliwy i przerywany. Ten okres trwa 2-3 minuty, konwulsje stopniowo słabną i dochodzą do skutku.

    Następny etap to śpiączka. Padaczka nie reaguje na bodźce zewnętrzne, nie ma odruchów źrenicznych i ścięgien, skóra staje się szara.

    Ten okres trwa do 30 minut. Po osoba może natychmiast zasnąć przez kilka godzin lub stopniowo ożywają.

    Pacjent nie pamięta, co się z nim stało. Odgadnij tylko konsekwencje: ból głowy, słabość, słabość.

    Inny typ dużego napadu padaczkowego jest nieskuteczny.

    Nazywa się to tak, ponieważ niektóre przejawy są nieobecne lub słabo wyrażone. Na przykład może nie być aury.

    Drgawki i konwulsje nie rozprzestrzeniają się na wszystkie grupy mięśni, ale na jedną część ciała (głowa, ramiona). Czasami atak ogranicza się do fazy tonicznej.

    Czas trwania takiego napadu nie przekracza 3 minut, powrót do zdrowia jest znacznie szybszy, z mniejszymi konsekwencjami.

    Posłowie do PE postępują w różnych formach:

    1. Nieobecność. Charakteryzuje się krótkim odłączeniem świadomości. Pacjent wygląda tak, jakby myślał.

    Nie reaguje na bodźce zewnętrzne, patrzy na jeden punkt, zastyga w pewnej pozie. W tym stanie osoba pozostaje na kilka sekund, a następnie kontynuuje swoją aktywność.

  • Atak Akinetyczny. W epilepsji nagle pojawia się rozluźnienie mięśni, dlatego gwałtownie upada, może doznać poważnego urazu. Świadomość jest wyłączona lub uratowana. Ten stan trwa 2-3 sekundy.

  • Mały napad miokloniczny. Dzieje się to z częściową lub całkowitą utratą przytomności.

    Pacjent zaczyna drgać mięśnie w pewnej części ciała. Napady takie mogą wystąpić raz lub kolejno.

    Charakterystyczne dla epilepsji u dzieci, która często mija, gdy dorastasz. Rzadko, mioklony rozwijają się w uogólnioną dużą EP.

  • Dopasowanie psychomotoryczne. Charakteryzuje się tymczasowym zamgleniem świadomości. Pacjent w tym stanie wykonuje niekontrolowane działania, nawet nie zdając sobie z tego sprawy, choć ze strony swoich działań nie wygląda dziwnie.

    Po powrocie świadomości pacjent niczego nie pamięta. Jest to najmniej korzystna forma epilepsji, w której dochodzi do degradacji osobowości.

  • Konsekwencje i komplikacje

    Konsekwencje ataku zależą od rodzaju choroby. Po dużym EP, pacjent ma silne osłabienie, wyczerpanie, senność, ból we wszystkich mięśniach, chociaż osoba nie pamięta, co się stało.

    Niebezpieczeństwo BEP polega na tym, że pacjent może zostać zraniony podczas upadku, zadusić się wymiocinami lub zadławić się z powodu zatonięcia języka.

    Szczególnie niebezpieczne są drgawki, które zaczęły się podczas jazdy, kąpieli, pracy za maszyną.

    Najbardziej poważnym powikłaniem jest stan epileptyczny (seria napadów padaczkowych). Pacjent nie odzyskuje przytomności i umiera z zatrzymania oddechu.

    Mała EP-ka, mimo że nie stwarza bezpośredniego zagrożenia dla życia, ale ma nie mniej straszne konsekwencje. W dzieciństwie absencje mogą pozostać niewykryte przez długi czas, co prowadzi do opóźnień rozwojowych i zaburzeń psychicznych.

    Ponadto w przypadku braku leczenia posłowie do PE zamieniają się w wysokiej jakości EP.

    Dlatego ważne jest, aby zdiagnozować chorobę na czas i rozpocząć terapię przeciwpadaczkową.

    Padaczka jest poważną chorobą neurologiczną objawiającą się różnego rodzaju napadami drgawkowymi.

    Objawy zależą od stopnia uszkodzenia mózgu i stadium patologii.

    Najgorsze rokowanie pod względem wyleczenia to epilepsja z uogólnionymi napadami padaczkowymi. Małe EP są podatne na korektę.