Zapalenie opon mózgowych

Wstrząs

Zapalenie opon mózgowych - zapalna choroba błon mózgowych.

Przyczyny zapalenia opon mózgowych

Według etiologii (przyczyn) w meningitis zakaźna, zakaźne i alergiczne - neyrovirusnyh i bakteryjnych (surowicze zapalenie opon mózgowych, takich jak grypa, zapalenie opon mózgowych, gruźlica, opryszczka), zapalenie opon mózgowych grzybicze i uraz.

Na lokalizacji zmian izolowane jest panmenigitis - wszystkie błonę mózgu są dotknięte, pachymeningitis - głównie dotyczy opony twardej, leptomeningitis - wpływa na pajęczynówki i miękkie opony oponowe. Pierwotne uszkodzenie osłonki pajęczynówki - zapalenie pajęczynówki - wynika z cech klinicznych i jest izolowane w odrębnej grupie.

Zapalenie opon mózgowych dzieli się na surowicze i ropne.

Przez pochodzenie odróżnić pierwotne - obejmują one większość neurowirusowego zapalenia opon mózgowych, ropne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i wtórne - grypa, gruźlica, syfilityczne.

Z natury płynu mózgowo-rdzeniowego - surowiczy, ropny, krwotoczny, mieszany.

Z przepływem - błyskawica, ostry, podostry, przewlekły.

Lokalizacja - konwekcyjna (powierzchowna) i podstawowa (głęboka - na podstawie mózgu).

Przez sposoby zapalenia opon - krwiopochodnej, Lymphogenous, okołonerwowe, kontakt (na przykład, choroby zatok, zapalenia ucha, zęby) z urazu czaszki.

Przy każdym zapaleniu opon mózgowych ma miejsce zespół opon mózgowych - zwiększone ciśnienie śródczaszkowe - pękający ból głowy z uczuciem ucisku na oczy i uszy, wymioty, światło i dźwięki drażniący (światłowstręt i hiperacusis), wysoka gorączka, możliwe epiki, wysypka. Objawy i leczenie zapalenia opon mózgowych jest inne.

Meningococcus pod mikroskopem

Ropne zapalenie opon mózgowych

Ropne zapalenie opon mózgowych - ciężkie zapalenie mikrobiologiczne opon mózgowych. Jest to zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych wywołane zakażeniem meningokokami, paciorkowcami, gronkowcami, pneumokokami i innymi drobnoustrojami - drobnoustrojami jelitowymi, Pseudomonas aeruginosa...

Czynniki ryzyka ropnego zapalenia opon mózgowych: zatrucie - palenie tytoniu, alkohol, infekcje, stres, hipotermia, nasłonecznienie - wszystko to osłabia zdolności ochronne organizmu.

Źródło choroby - nosiciele pierwszego rzędu (nie chorzy, ale niosą mikroba), drugi porządek (schorowany ARD, ból gardła, zapalenie gardła).

Mają zapalenie opon mózgowych w każdym wieku.

Meningococcus wchodzi do opon mózgowych z nosogardła w sposób hematogenny. To konwekcyjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych jest poważnym procesem zapalnym, ropne treści rozprzestrzeniają się, tworząc "ropny płaszcz".

Objawy ropnego zapalenia opon mózgowych

Ropne zapalenie opon charakteryzuje się szybkim początkiem - szybki wzrosty temperatury, ciągle bóle głowy, nudności, nawracające wymioty, mogą rozwijać epipristupa objawy nerwów czaszkowych, wpływa na narządy wewnętrzne - meningokokktsemiya - zapalenie osierdzia, wrzodu, pyelitis, zapalenie pęcherza moczowego wpływa na stawy. Pacjent przyjmuje charakterystyczną postawę ze zgiętymi nogami i odrzuconą głową. Istnieje opryszczka i wysypka krwotoczna, roseolous wysypka na skórze i błonach śluzowych. W dniu 2-3 może rozwinąć się śpiączka.

Wysypka z zapaleniem opon mózgowych

Pacjent jest badany przez okulistę - stagnacja pojawia się na dnie oka. Najważniejszym znaczeniem jest nakłucie lędźwiowe - określa się wzrost ciśnienia w CSF, zwiększa się zawartość neutrofilów.

Neurolog widzi oponowe znaki - sztywność karku (niemożność zginać głowę i dotykają mostka), Kernig objaw (niezdolność do Wyprostuj zgięta w stawie biodrowym i kolanowym stawów stóp), ból przy nacisku na gałki oczne, Brudzinskogo objawu (próbując przechylić głowę do przodu w pozycji leżącej nogi wygięte na kolanach, przy ciśnieniu na nogach pubis wygiętych w stawów kolanowych).

Konieczne jest badanie krwi - wykrywa się wysoką leukocytozę i COE, zmieniając formułę leukocytów w lewo. W ciężkich przypadkach ze zmniejszeniem obrony ciała - leukopenią.

Odporność na błyskawice zdarza się częściej u noworodków - dziecko krzyczy, dudniące dreszcze, wysoka gorączka i umiera (od godzin do 3 dni). U dorosłych kurs jest ostry, podostry. Zajmuje 4-5 tygodni z dobrą wydajnością. Podostry przepływ jest bardziej powszechny u osób starszych - powolny rozwój z długim okresem prekursorów. U osób w podeszłym wieku, nietypowy przebieg jest możliwy, występują tylko objawy zapalenia nosogardła lub epiprip. Być może łagodny, umiarkowany i ciężki przebieg zapalenia opon mózgowych.

Charakterystyczna postawa pacjenta z zaawansowanym zapaleniem opon mózgowych.
Głowa odchylona do tyłu

Poniższe zdjęcie nie jest zalecane dla dzieci i osób ze słabym układem nerwowym.

Stock Foto Mózg osoby zmarłej z ropnego zapalenia opon mózgowych - widoczne zmiany zapalne i ropne naloty - "ropny płaszcz" - na zwojach mózgu.

Powikłania ropnego zapalenia opon mózgowych

Możliwy rozwój powikłań: posocznica, wodogłowie, zespół podwzgórza, zaburzenia widzenia, słuch, zespół astno-nerwowy, uszkodzenie narządów wewnętrznych.

Leczenie ropnego zapalenia opon mózgowych

Im wcześniej diagnoza zostanie ustalona i leczenie zostanie rozpoczęte, tym bardziej korzystny będzie wynik choroby. Dlatego nie należy opóźniać leczenia lekarza i podejmować samodzielnego leczenia.

W mianowaniu leczenia dokładna definicja patogenu odgrywa szczególnie ważną rolę. To decyduje o konkretnej terapii i wyniku choroby.
Leczonych pacjentów z ropnym zapaleniem opon mózgowych w szpitalach zakaźnych z masywnymi dawkami antybiotyków (penicyliny, cefalosporyny, aminoglikozydy), leki sulfonamidy, spędzić najmocniejszy odwodnienie (hormony, leki moczopędne), detoksykacji. Leczenie objawowe jest przepisywany Terapeuta, okulisty, pulmonologa, ENT.

Obserwację kliniczną po wyzdrowieniu i wypisaniu ze szpitala zakaźnego wykonuje neurolog.

Samoleczenie jest niedopuszczalne i doprowadzi do śmierci. Tradycyjna medycyna nie jest używana.

Zapobieganie ropnego zapalenia opon mózgowych

Jako prewencja zwraca się uwagę na usankcjonowanie ognisk przewlekłego zakażenia - chorób jamy nosowej i zatok przynosowych, ucha, zębów. Cały kontakt z pacjentem jest obserwowany, przeprowadzana jest dezynfekcja pomieszczeń.

Wtórne ropne zapalenie opon mózgowych

Wtórne ropne zapalenie opon mózgowych ma bardziej miękki przepływ, nie ma szorstkiego początku, nie jest tak wysoka temperatura. Występuje w sepsie, okresie pooperacyjnym, zapaleniu kości i szpiku, ciężkim zapaleniu płuc.

Ostre limfatyczne zapalenie opon mózgowych

Ostre limfatyczne zapalenie opon mózgowych - surowicze zapalenie opon mózgowych występuje w postaci epidemii i sporadycznych przypadków. Nosicielami wirusa są myszy (polowe i domowe), które izolują wirusa z wydzielinami nosowymi, moczem, kałem i zanieczyszczają otaczające obiekty. W przypadku zarażenia występuje ostra choroba żołądkowo-jelitowa (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha), normalna lub wysoka gorączka i rozwój zespołu oponowo-oponowego. Możliwe uszkodzenia 3 i 6 par nerwów czaszkowych (okoruchowej i wyładowania).

Prąd różni się odwrotnym opracowaniem bez efektów rezydualnych.

Grupa surowiczego zapalenia opon mózgowych obejmuje zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych wywołane wirusami Coxsackie podobnymi do poliomyelitis, ECHO. Różnią się one sezonowością letnią i jesienną i częściej dotykają dzieci. Rozwój ostrej - temperatura, zespół opon mózgowych, zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Możliwy jest przepływ dwóch fal.

Rozwój surowiczego zapalenia opon mózgowych jest możliwy przy zapaleniu przyusznicy, grypie, infekcji herpetycznej, chorobach grzybiczych, pierwotniakach (malaria, toksoplazmoza).

W przypadku nakłucia lędźwiowego płyn mózgowo-rdzeniowy jest przezroczysty, ciśnienie wzrasta, następuje pleocytoza limfocytowa. Z płynu mózgowo-rdzeniowego i płukania jamy nosowo-gardłowej można wyizolować wirusa surowiczego zapalenia opon mózgowych. Wirus Coxsackie można wyizolować z kału. W śwince w ślinie poszukuje się zapalenia opon mózgowych. Cryptococcus powoduje ciężką postać zapalenia opon mózgowych u pacjentów z AIDS. Z kiłą rozwija się późne syfilityczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.

Guzkowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych jest surowiczym zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych.

Czynnikiem sprawczym jest prątek gruźlicy (prątek) Koch. Prawie wszyscy ludzie są nosicielami. Ścieżka transmisji jest w powietrzu.

Wszystkie kategorie wiekowe są chore. Wcześniej zaobserwowano sezonowość wiosna-jesień, zachorowalność na gruźlicę rośnie i nie ma sezonowości, występuje ona przez cały rok. Na wzrost zachorowalności wpływają społeczne warunki życia - niehigieniczne warunki życia, niedożywienie, bezrobocie, wzrost "nieleczonych" pacjentów z gruźlicą. W kontakcie są wszystkie. Na błonę mózgową wpływa obecność w ciele ogniska gruźlicy w płucach, układzie kostno-stawowym, nerkach, narządach płciowych.

Dystrybucja w ciele: sposób hematogeniczno-alkoholowy.

Guzowe zapalenie opon mózgowych jest podstawowym procesem - trzecia komora mózgu, podłużny mózg waroli.

Rozwój objawów jest stopniowy z długim okresem prekursorów - astenia, adynamia, zaburzenia snu, apetyt, lekka gorączka, długotrwałe nocne poty, ból głowy, który może trwać 2-3 tygodnie. Następnie zwiększa się ból głowy, pojawiają się wymioty, rozwija się zespół oponowo-mózgowy. Co więcej, stan pogarsza się, nerwy czaszkowe są dotknięte (zwykle druga, trzecia, szósta, siódma para). W tym przypadku pojawia się opadanie powiek (opadanie powiek), zez, ograniczenie ruchów gałek ocznych, oko nie może całkowicie się zamknąć, róg pyska wisi, policzek nie zatrzymuje powietrza i "żegluje" podczas oddychania. W przypadku braku specyficznego leczenia możliwe są porażenia, zaburzenia oddychania, połykanie, śpiączka.

Przebieg gruźliczego zapalenia opon mózgowych jest bardziej anormalny niż typowy.

Odróżniaj gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych ostrym przebiegiem, z atakiem epileptycznym, bez oznak opon mózgowych, rozwoju pseudo-guza, podpajęczynówkowego.

Rozpoznanie jest niezwykle trudne. Nie zależy od postaci gruźlicy. To może być pierwszy przejaw gruźlicy. Diagnostyka różnicowa jest wykonywana z innymi postaciami zapalenia opon mózgowych, krwotoku podpajęczynówkowego, guza. Wykrywanie prątków jest szczególnie ważne dla prawidłowego i terminowego leczenia. Bez określonego leczenia śmiertelność jest bardzo wysoka. Przed odkryciem PASCA w 1952 r. Z gruźliczego zapalenia opon mózgowych stwierdzono 100% umieralność od 3 do 4 tygodni po wystąpieniu choroby.

Powikłania największy ze wszystkich opon mózgowych - niedowłady, porażenia, wodogłowie, zanik nerwu wzrokowego, vestibulopathy, zaburzenia podwzgórza i móżdżku, hiperkinezą, tuberculoma.

Leczenie jest długie, w przychodniach gruźlicy. Specyficzne leczenie przypisuje phthisiatrician (pASK, ftivazid, tubazid, rifadin, izoniazyd). Niespecyficzny - neurolog. Stosowania terapii hormonalnej, odwodnienie, detoksykacji, leczenie objawowe, środki antiholinesteraznye, witaminę terapii i środki neuroochronne. Leczenie trwa długo, do roku i pół roku. Po leczeniu szpitalnym na południowym wybrzeżu stosuje się leczenie sanatoryjno-uzdrowiskowe.

Więcej informacji o tej chorobie można przeczytać w artykule "gruźlicze zapalenie opon mózgowych".

Przygotowana masy zapobiegania gruźlicy - podstawowe szczepienia BCG noworodków jeszcze w szpitalu (po raz pierwszy szczepionka była podawana do noworodka 1921), kontrola odporności - test Mantoux wybrać pacjentów ponownego szczepienia rentgenowskiej analizy całej populacji. Konieczne jest, aby zakończyć leczenie wszystkich pacjentów i kontrolować monitorowanie wszystkim historię TB TB, aby zapobiec epidemii.

W 1993 r. WHO uznało gruźlicę za katastrofę narodową, a 24 marca - Światowy Dzień TB. Nasilenie problemu gruźlicy można ocenić na podstawie specjalnego programu WHO, który pozwala zidentyfikować i leczyć pacjentów pracujących w 180 krajach na całym świecie.
Szczepienia, masowo produkowane (zgodnie z kalendarzem szczepień), zapobiegają wielu chorobom, które mogą powodować zapalenie opon mózgowych. Używane szczepionka przeciwko Hib, choroby meningokokowej, choroby pneumokokowej, odra, świnka, różyczka, ospa wietrzna, grypa.

Konsultacja z lekarzem na temat zapalenia opon mózgowych:

Pytanie: kiedy dokonano nakłucia lędźwiowego w przypadku gruźliczego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych?
Odpowiedź: W obecności minimalnego zjawiska meningizmu wskazane jest natychmiastowe nakłucie lędźwiowe. Występuje wysokie ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego, zwiększona zawartość białka, spada poziom cukru, zmniejsza się ilość chlorków. Do siewu prątnicy gruźlicy analizuje się trzy probówki, w których tworzy się błona podczas osiadania i znajduje się w niej wzbudnica. Alkohol jest przyjmowany dwa razy dziennie w celu postawienia diagnozy, 2-3 tygodnie po przepisaniu określonego leczenia w celu kontrolowania zalecanych dawek, a następnie trzy razy przed wypisem w celu kontroli powrotu do zdrowia.

Pytanie: jak możesz się zabezpieczyć, gdy masz kontakt z pacjentem z zapaleniem opon mózgowych?
Odpowiedź: w kontakcie z pacjentem musi wykorzystać gaza bandaż, umyć ręce wodą z mydłem, zdezynfekowane zastawy stołowej, osoby będące w bliskich profilaktyki farmakologicznej kontaktowych - ryfampicyna, ceftriakson, immunoglobuliny.

Pytanie: czy tomografia komputerowa służy do diagnostyki zapalenia opon mózgowych?
Odpowiedź: Tak, tak, diagnostyka różnicowa wymaga wyłączenia poważnych chorób mózgu - krwotoku podpajęczynówkowego, ropnia mózgu, guza mózgu.

Pytanie: Czym jest meningizm?
Odpowiedź: Meningizm jest niewyraźną manifestacją objawów oponowych na tle infekcji, grypy, zatrucia. Trwa 2 - 3 dni i przechodzi. Częściej występuje zjawisko meningizmu u dzieci.

Zapalenie opon mózgowych

Zapalenie opon mózgowych - zapalenie błon mózgowych i rdzenia kręgowego. Zapalenie parestezji - zapalenie opony twardej, zapalenie opon mózgowych - zapalenie łagodnych i pajączaków. Zapalenie miękkich błon występuje częściej, w takich przypadkach stosuje się termin "zapalenie opon mózgowych". Jego patogenami mogą być te lub inne patogenne mikroorganizmy: bakterie, wirusy, grzyby; Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych jest rzadziej spotykane. Zapalenie opon mózgowych objawia się silnym bólem głowy, przeczulicą, wymiotami, sztywnością mięśni potylicznych, typową pozycją pacjenta w łóżku, krwotocznymi wysypkami na skórze. Aby potwierdzić rozpoznanie zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i ustalić jego etiologię, wykonuje się nakłucie lędźwiowe i kolejne badanie płynu mózgowo-rdzeniowego.

Zapalenie opon mózgowych

Zapalenie opon mózgowych - zapalenie błon mózgowych i rdzenia kręgowego. Zapalenie parestezji - zapalenie opony twardej, zapalenie opon mózgowych - zapalenie łagodnych i pajączaków. Zapalenie miękkich błon występuje częściej, w takich przypadkach stosuje się termin "zapalenie opon mózgowych". Jego patogenami mogą być te lub inne patogenne mikroorganizmy: bakterie, wirusy, grzyby; Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych jest rzadziej spotykane.

Etiologia i patogeneza zapalenia opon mózgowych

Zapalenie opon mózgowych może występować na kilka sposobów. Kontakt sposób - występowanie zapalenia opon mózgowych występuje w warunkach istniejącego zakażenia ropne. Rozwój sinusogennogo opon mózgowych przyczynia zakażenia ropne zatok przynosowych (zapalenie zatok), otogennyh - sutkowatego lub ucha środkowego (otitis media), zębopochodne - patologia zubov.Zanos zakaźne środki do opon możliwe lymphogenous, krwiopochodną, ​​chrezplatsentarnym, okołonerwowe sposoby, iw warunkach, gdy liquorrhea uraz czaszkowo-mózgowy lub otwarty uraz rdzenia kręgowego, złamanie kości lub złamanie podstawy czaszki.

Patogeny infekcji, wchodzące do organizmu przez bramę wjazdową (oskrzela, przewód pokarmowy, nosogardła), powodują zapalenie (typ surowiczy lub ropny) opon mózgowych i sąsiedniej tkanki mózgowej. Kolejny obrzęk prowadzi do zakłócenia mikrokrążenia w naczyniach mózgu i jego błonach, spowolnieniu resorpcji płynu mózgowo-rdzeniowego i jego nadmiernemu wydzielaniu. W tym samym czasie wzrasta ciśnienie wewnątrzczaszkowe i powstaje obrzęk mózgu. Być może dalsze rozprzestrzenianie się procesu zapalnego na substancję mózgu, korzenie nerwów czaszkowych i rdzeniowych.

Klasyfikacja zapalenia opon mózgowych

Zapalenie opon mózgowych jest klasyfikowane według kilku kryteriów.

O etiologii:
  • bakteryjne (pneumokokowe, gruźlicze, meningokokowe itp.)
  • wirusowe (powodowane przez enterowirusy Coxsackie i ECHO, ostre limfocytowe zapalenie przewlekłe, itp.)
  • grzybicze (kryptokoki, kandydoza itp.)
  • pierwotniak (z malarią, z toksoplazmozą itp.)
Z natury procesu zapalnego:
  • ropny (w płynie mózgowo-rdzeniowym dominują neutrofile)
  • surowiczy (limfocyty przeważają w płynie mózgowo-rdzeniowym)
Przez patogenezę:
  • pierwotny (w wywiadzie nie ma żadnej ogólnej infekcji lub choroby zakaźnej jakiegokolwiek organu)
  • wtórne (jako powikłanie choroby zakaźnej)
Przez rozpowszechnienie procesu:
  • uogólniony
  • ograniczone
W trakcie trwania choroby:
  • błyskawica szybko
  • ostry
  • podostre
  • przewlekły
Według stopnia nasilenia:
  • lekka forma
  • średnia grawitacja
  • poważne
  • wyjątkowo ciężki

Kliniczny obraz zapalenia opon mózgowych

Objawem dowolnego kształtu opon mózgowych obejmuje obscheinfektsionnye objawy (gorączka, dreszcze, gorączka), zwiększone oddychanie i jego naruszenie rytm, zmiany rytmu serca (tachykardia na początku choroby, progresji choroby - bradykardia).

Skład zespołu opon mózgowych obejmuje objawy mózgowe, objawiające się tonicznym napięciem mięśni tułowia i kończyn. Często występują normalne objawy (katar, ból brzucha itp.). Wymioty w zapaleniu opon mózgowych nie są związane z przyjmowaniem pokarmu, ale pojawiają się natychmiast po zmianie pozycji lub przy wzmożonym bólu głowy. Bóle głowy, z reguły rozrywające się, są bardzo bolesne dla pacjenta, mogą być zlokalizowane w okolicy potylicznej i podawane szyjce kręgosłupa. Ponadto pacjenci reagują boleśnie na najdrobniejszy hałas, dotyk, światło, więc starają się unikać mówienia i kłamania z zamkniętymi oczami. W dzieciństwie mogą wystąpić drgawki.

Zapalenie opon mózgowych charakteryzuje się hiperestezją skóry i bolesnością czaszki z udarem. Na początku choroby dochodzi do nasilenia odruchów ścięgnistych, ale wraz z rozwojem choroby zmniejszają się one i często zanikają. W przypadku zaangażowania w proces zapalny substancji mózgu, rozwijają się paraliż, odruchy patologiczne i niedowład. Ciężkiemu przebiegowi zapalenia opon mózgowych towarzyszy zwykle rozszerzenie źrenic, podwójne widzenie, zez, osłabienie kontroli narządów miednicy (w przypadku rozwoju zaburzeń psychicznych).

Objawy zapalenia opon mózgowych w starszym wieku są nietypowe: słaby przejawem bóle głowy lub ich całkowity brak, drżenia głowy i kończyn, senność, zaburzenia psychiczne (apatia lub, wręcz przeciwnie, pobudzenie psychoruchowe).

Diagnoza i diagnostyka różnicowa

Główną metodą diagnozowania (lub eliminowania) zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych jest nakłucie lędźwiowe, a następnie badanie płynu mózgowo-rdzeniowego. Na korzyść tej metody mów jej bezpieczeństwo i prostota, dlatego nakłucie lędźwiowe jest wskazane we wszystkich przypadkach podejrzenia zapalenia opon mózgowych. W przypadku wszystkich postaci zapalenia opon mózgowych charakterystyczne jest przeciekanie płynu pod wysokim ciśnieniem (czasami strumień). W przypadku surowiczego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych płyn mózgowo-rdzeniowy jest klarowny (czasami lekko opalizujący), z ropnym zapaleniem opon mózgowych - mętny, o barwie żółtozielonej. Za pomocą badań laboratoryjnych płynu mózgowo-rdzeniowego ustala się pleocytozę (neutrofile w ropnym zapaleniu opon mózgowych, limfocyty w surowiczym zapaleniu opon mózgowych), zmiany w proporcji liczby komórek i zwiększoną zawartość białka.

Aby określić czynniki etiologiczne choroby, zaleca się określenie poziomu glukozy w płynie mózgowo-rdzeniowym. W przypadku gruźliczego zapalenia opon mózgowych, a także zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych wywołanego przez grzyby, zmniejsza się poziom glukozy. W przypadku ropnego zapalenia opon mózgowych typowe (do zera) obniżenie poziomu glukozy.

Główne wytyczne neurologa w różnicowaniu zapalenia opon mózgowych - badanie płynu mózgowo-rdzeniowego, a mianowicie określenie stosunku komórek, cukru i białka.

Leczenie zapalenia opon mózgowych

W przypadku podejrzenia zapalenia opon mózgowych hospitalizacja pacjenta jest obowiązkowa. W ciężkiej fazie przedszpitalnej (depresja, gorączka) pacjentowi podaje się prednizolon i benzylopenicylinę. Wykonanie nakłucia lędźwiowego na etapie przedszpitalnym jest przeciwwskazane!

Podstawą terapii ropne zapalenie opon - na początku podawania sulfonamidów (etazol, norsulfazol) i antybiotyki (penicylina). Umożliwia on wprowadzenie penicyliny intralyumbalno (w skrajnych przypadkach). Jeśli takie leczenie zapalenia opon mózgowych w ciągu pierwszych 3 dni nie jest skuteczne, konieczne jest, aby kontynuować leczenie półsyntetyczne antybiotyki (ampicyliny + oksacylinę, karbenicylinę), w połączeniu z monomitsin, gentamycyna, nitrofurany. Efektywność takiej kombinacji antybiotyków do izolacji i identyfikacji patogennego organizmu, jego wrażliwość na antybiotyki. Maksymalny okres takiego skojarzonego leczenia - 2 tygodnie, a następnie należy udać się do monoterapii. Kryteria odwołania również służyć jako zmniejszenie temperatury ciała, normalizacja liczby komórek (100 komórek), regresja mózgu oraz objawów oponowych.

Podstawą do skojarzonego leczenia gruźlicy opon mózgowych obejmuje ciągłe podawanie bakteriostatyczne dawkach dwa, trzy antybiotyki (np izoniazyd + streptomycyny). Kiedy nie jest potrzebna potencjalne skutki uboczne (zaburzenia przedsionkowe, straty, nudności słuchu) unieważnienia tego leczenia, to pokazuje zmniejszenie dawki antybiotyku i tymczasowego oprócz leczenia leków antysensowych (difenhydramina, prometazyna), a także innych leków przeciw gruźlicy (ryfampicyna, PASK, ftivazid). Wskazania pacjenta ekstrakt: brak objawów, gruźlicze zapalenie opon mózgowych, szczotkowanie płynu mózgowo-rdzeniowego (po 6 miesiącach od rozpoczęcia) i poprawa ogólnego stanu pacjenta.

Leczenie wirusowego zapalenia opon mózgowych może być ograniczone do stosowania leków objawowych i naprawczych (glukoza, metamizol, witaminy, metyluracyl). W ciężkich przypadkach (wyrażone objawy mózgowe) przepisywane są kortykosteroidy i leki moczopędne, rzadziej powtarzane nakłucie rdzenia kręgowego. W przypadku stratyfikacji infekcji bakteryjnej można przepisać antybiotyki.

Rokowanie i zapobieganie zapaleniu opon mózgowych

W przyszłości ważną rolę odgrywa forma zapalenia opon mózgowych, terminowość i adekwatność środków terapeutycznych. Jako objawy rezydualne po gruźlicy i ropnym zapaleniu opon mózgowych, bóle głowy, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, napady padaczkowe oraz zaburzenia widzenia i słuchu są często obecne. Ze względu na spóźnione rozpoznanie i oporność patogenu na antybiotyki śmiertelność spowodowana ropnym zapaleniem opon mózgowych (zakażenie meningokokami) jest wysoka.

Jako środki zapobiegawcze w celu zapobiegania zapaleniu opon mózgowych zapewnia regularne twardnienie (terapię wodną, ​​sport), terminowe leczeniu przewlekłych i ostrych chorób zakaźnych, jak również krótkie kursy leków odpornościowych wzmacniające (żeń-szeń syberyjski, żeń-szeń) w ogniskach meningokokowe zapalenie opon mózgowych (przedszkola, szkoły, itd.)

Zapalenie opon mózgowych: prezentacja, niebezpieczeństwo i jakie są komplikacje

Poważna i dość ciężka choroba neuroinfekcyjna to zapalenie opon mózgowych - proces zapalny w miękkich i pajęczych sieciach mózgu, prowadzący do obrzęku struktur mózgu i zagrożenia życia pacjenta.

Zapalenie opon mózgowych jest niebezpieczną i przejściową chorobą

Klasyfikacja zapalenia opon mózgowych

Zgodnie z pierwotną przyczyną zapalenia opon mózgowych, wtórne i pierwotne zapalenie opon mózgowych jest izolowane. Wtórny jest często wyzwalany przez CCT lub występuje jako powikłanie po operacjach neurochirurgicznych, a ropne choroby laryngologiczne (zapalenie ucha, zapalenie zatok szczękowych) również mogą być przyczyną. Pierwotne zapalenie opon mózgowych jest spowodowane działaniem czynnika chorobotwórczego bezpośrednio na struktury układu nerwowego (np. Zakażenie meningokokami).

Zgodnie z pierwotną lokalizacją procesu zapalnego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych może być:

  • Wypukły.
  • Podstawowy.
  • Cerebrospinal.

Z natury przebiegu procesu patologicznego można go sklasyfikować:

  • Błyskawiczne zapalenie opon mózgowych.
  • Ostre.
  • Podstępny.
  • Chroniczny.

Ponadto zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych może różnić się ciężkością: łagodną, ​​umiarkowaną, ciężką.

Główne przyczyny choroby

Istnieją dwa główne typy czynników powodujących zapalenie opon mózgowych: wirusy i bakterie. Inne czynniki etiologiczne (grzybice, pierwotniaki, rickettsia) występują stosunkowo rzadko.

Zapalenie opon mózgowych może być spowodowane przez różne patogeny

Wśród wirusowych patogenów tej choroby najważniejsze są wirusy Coxsackie, ECHO. To jest wirusowa etiologia choroby, która jest diagnozowana w 60% przypadków. Najmniejsza część, około 30%, jest spowodowana zapaleniem błon mózgowych o charakterze bakteryjnym.

Główne bakterie powodujące zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych u dorosłych - pneumokoki, meningokoki, pręt hemofilny. U niemowląt w okresie noworodkowym patogeny, enterokoki, Klebsiella mogą również stać się patogenami.

Jak rozwija się proces zapalny

Najczęstszym sposobem rozprzestrzeniania się infekcji jest krwiak. Ścieżka kontaktu jest rzadziej odnotowywana, na przykład w obecności ropnego zapalenia kości czaszki, zatok przynosowych, ucha środkowego.

Okres inkubacji stanu zapalnego błon mózgowych zależy od czynnika etiologicznego. Tak więc, w wirusowym zapaleniu opon mózgowych, może to być od trzech do siedmiu dni, a w bakteryjnym zapaleniu opon mózgowych, z dnia na tydzień. Guzkowe zapalenie opon mózgowych często ma dłuższy czas inkubacji, do 10-14 dni; czasami ten okres jest uważany za prodromalny, gdy nie ma specyficznych objawów zmian i obrzęku mózgu, ale ogólne osłabienie, złe samopoczucie, zaburzenia snu.

Po przeniknięciu czynnika chorobotwórczego do przestrzeni podpajęczynówkowej dochodzi do zmian zapalnych i obrzęku w obrębie meningum, który nie jest w stanie się rozciągnąć. W konsekwencji następuje przesunięcie struktur móżdżku i rdzenia przedłużonego, co prowadzi do obrzęku mózgu i zagraża życiu pacjenta. Ten rozwój choroby jest charakterystyczny dla ciężkiego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych z początkiem piorunów. W przewlekłym przebiegu choroby obrzęk mózgu ma mniejszą ekspresję, a symptomy choroby mogą nie być tak jasne.

Objawy zapalenia opon mózgowych

Bez względu na etiologię choroby, opis jego obrazu klinicznego składa się z trzech głównych zespołów:

  • Odurzający
  • Meningeal
  • Charakterystyczne zmiany w płynie mózgowo-rdzeniowym.

Zespół zatrucia

Ten kompleks objawów obejmuje objawy charakterystyczne dla każdej innej patologii zakaźnej. Istnieje hipertermia, przy ostrym zapaleniu bakteryjnym może osiągnąć 39 stopni lub więcej, przewlekły przebieg (np. Zaostrzenie procesu etiologii gruźlicy) często towarzyszy niewielki wzrost temperatury do 37,5 stopnia.

Inne objawy zapalenia opon mózgowych to uczucie dreszczy, nadmiernego pocenia się, osłabienia, utraty siły. W laboratoryjnych wskaźnikach krwi obwodowej występuje przesunięcie leukocytów w lewo, wzrost ESR, charakterystyczny dla ostrego procesu zapalnego.

Zespół opon mózgowych

Obejmuje on manifestacje mózgowe i rzeczywiste objawy opon mózgowych. Pranie mózgu jest konsekwencją obrzęku opon mózgowo-rdzeniowych i zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego. Główne cechy tego zespołu: silny ból głowy o charakterze rozproszonym, nudności, może wystąpić wiele wymiotów. W ciężkim przebiegu choroby, świadomość jest zepsuta, od lekkiego ogłuszenia do śpiączki. W niektórych przypadkach choroba może przejawiać się poprzez pobudzenie psychoruchowe, halucynacje i zaburzenia intelektualno-mezonowe.

Kernig Symptom Check

Prawidłowe znaki oponowe są cechą charakterystyczną patologii i pozwalają lekarzowi ustalić podstawową diagnozę już na podstawie badania pacjenta. Obejmują one objawy hiperestezji - zwiększoną wrażliwość na światło, dźwięk, dotyk na skórze. Druga grupa to bolesne zjawiska (Kerer, Mendel, Pulatov) i tzw. Przykurcze mięśni. Te ostatnie są najczęściej używane w praktyce medycznej do diagnozowania, ich główne cechy:

  • Niemożliwość całkowitego zgięcia głowy pacjenta w pozycji leżącej - sztywne mięśnie karku.
  • Objaw Kernig - napięcie mięśni tylnej części uda, w wyniku którego niemożliwe jest rozwikłanie osoby leżącej na plecach zgiętego kolana w kolanie.
  • Tak zwana postawa meningiowa - gdy z powodu nadmiernego napięcia mięśni długich pleców występuje maksymalne wydłużenie pleców z odrzuconą głową i przynoszoną do żołądka, a kolana ugięte w kolana.

Obecność oznak opon mózgowych oznacza stan zapalny i obrzęk opon mózgowych, w obecności takich objawów konieczne jest jak najszybsze poszukiwanie pomocy medycznej.

Zmiany w trunku

Nakłucie lędźwiowe, a następnie diagnostyka laboratoryjna płynu mózgowo-rdzeniowego (CSF), pozwala nie tylko potwierdzić rozpoznanie zapalenia opon mózgowych, ale także poznać jego etiologię. Procesy zapalne i obrzęk opon mózgowych objawiają się znacznym wzrostem ciśnienia w tętnicach piersiowych, z badaniem zewnętrznym, może zmienić przezroczystość lub kolor. Jest to szczególnie charakterystyczne dla procesu bakteryjnego - płyn staje się mętny, o barwie jasnożółtej.

Analiza laboratoryjna pokazuje zmianę w kompozycji komórkowej w kierunku jej wzrostu (pleocytozy). Gdy proces jest powodowany przez bakterie, obserwuje się wzrost liczby neutrofilów, ze zmianą wirusa - limfocytów. Dalsze badania mikrobiologiczne pomagają zidentyfikować rodzaj patogenu, a tym samym jego wrażliwość na konkretny antybiotyk. Podczas analizy płynu mózgowo-rdzeniowego podano również opis ilości cukru i białka zawartego w nim. W niektórych klinikach dodatkowo prowadzi się reakcje serologiczne.

Inne objawy zapalenia opon mózgowych obejmują charakterystyczne objawy skórne. Na przykład, gdy infekcja meningokokowa pojawia się gwiaździsta (krwotoczna) wysypka na kończynach, brzuch, rzadziej na głowie.

Należy pamiętać, że obecność wysokiej temperatury ciała, w połączeniu z silnym bólem głowy, nudnościami, wymiotami, pojawieniem się wysypki na ciele może wskazywać na ciężką postać zapalenia opon mózgowych.

W takim przypadku należy natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską, ponieważ szybki jak błyskawica przebieg takiej choroby może powodować obrzęk mózgu i zagrażać życiu pacjenta.

Powikłania zapalenia opon mózgowych

W ostrym okresie choroby obrzęk mózgu jest najbardziej niebezpieczny i stanowi powikłanie wtórnego zapalenia mózgu (bezpośrednie uszkodzenie tkanki mózgowej). Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych może objawiać się ogniskowymi i rozsianymi objawami neurologicznymi, które czasami utrzymują się przez długi czas po ustąpieniu pacjenta, aw ciężkich przypadkach stają się przyczyną niepełnosprawności.

Szczególnie niebezpiecznym powikłaniem może być powstawanie ropnia mózgu, które często występuje z wtórnym bakteryjnym zapaleniem opon mózgowych na tle istniejącej patologii ENT (zapalenie zatok, zapalenie ucha środkowego). Powoduje szybki perifocalny obrzęk tkanki mózgowej i przemieszczenie struktur mediany, a zatem zagraża życiu pacjenta. W tym przypadku, wraz z leczeniem zachowawczym, przeprowadza się leczenie operacyjne.

Leczenie

Im szybciej rozpocznie się leczenie zapalenia opon mózgowych, tym bardziej prawdopodobne jest, że pacjent będzie miał pełne wyzdrowienie

Terapia zapalenia opon mózgowych o dowolnej etiologii jest prowadzona tylko w szpitalu. Z reguły pierwotne formy choroby (bakteryjne lub wirusowe) są leczone w oddziale zakaźnym, wtórnym - w przedziale profilu, w zależności od głównej diagnozy (neurochirurgia, laryngologia). W ciężkim przebiegu z szybko postępującym obrzękiem mózgu pacjent znajduje się na oddziale intensywnej terapii.

Terapeutyczny obwód opon mózgowych zawiera trzy główne składniki: antybiotyki, leczenie objawowe i środki w celu wyeliminowania mechanizmów patogennych (detoksykacji, obrzęk anty-mózgowy, neuroprotekcji, korekcja mleczanowej).

Ponieważ bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych jest stanem zapalnym i obrzękiem opon mózgowo-rdzeniowych spowodowanym przez szczególny rodzaj patogenu, leczenie antybiotykami prowadzi się przy użyciu odpowiednich antybiotyków lub szerokiego spektrum działania. Ponadto lek przeciwbakteryjny musi przenikać dobrze przez barierę krew-mózg. Najczęściej stosowany cefotaksym, ceftriakson w połączeniu z ampicyliną, penicyliną benzylową.

Leczenie wirusowego zapalenia opon mózgowych obejmuje leki przeciwwirusowe - tyloron, rekombinowane interferony, immunoglobuliny. Leki przeciwgruźlicze są przepisywane, gdy potwierdzona jest gruźlicza etiologia choroby.

Rehabilitacja

Po wypisaniu ze szpitala pacjent otrzymuje zalecenia dotyczące okresu leczenia w domu. Również w ciągu dwóch lat, który był chory na zapalenie opon mózgowych, jest w rekordzie medycznym z neurologiem.

W umiarkowanych do ciężkich formach zapalenia opon mózgowych i zapalenie opon po wyznaczony tabletkowane postacie leków: środki neuroprotekcyjne (piracetam, Encephabol), kompleksy multiwitaminowe (Vitrum, Duovit) Adaptogeny. Gdy występują szczątkowe objawy neurologiczne (niedowład, porażenie), zaleca się terapię ruchową, masaż, fizjoterapię. Leczenie okulistą, lekarzem laryngologiem, jest wskazane w przypadku zaburzeń wzroku lub słuchu.

Pełna rehabilitacja po zapaleniu opon mózgowych obejmuje także korektę odżywiania. Dieta powinna być kompletna, a więc z wiążącym włączenie odpowiedniej ilości łatwo ulegających trawieniu białka (kurczak, królików, nie tłuste ryby, ser, napoje fermentowane mleko), warzyw, owoców, olejów roślinnych bogatych w wielonienasycone kwasy tłuszczowe (z oliwek, siemię lniane).

Przez okres około sześciu miesięcy ciężkie ćwiczenia fizyczne, praca w nocy, na wysokości są przeciwwskazane.

Zapobieganie

Główną prewencją zapalenia opon mózgowych jest wzmocnienie układu odpornościowego, które zapewnia odpowiednie odżywianie, odpoczynek jakościowy i regularna aktywność fizyczna. Konieczne jest również leczenie w odpowiednim czasie i pod nadzorem lekarza ropiejące ogniska czaszki, na przykład zapalenie ucha lub zapalenie zatok, przechodzą regularne badania lekarskie w celu identyfikacji ognisk gruźlicy.

Po wybuchu zapalenia opon mózgowych w DDU instytucja jest zamknięta na dwutygodniową kwarantannę

Jeżeli chore dziecko uczęszczało do przedszkola, grupa jest poddawana kwarantannie. Zgodnie z terminami odpowiada to okresowi inkubacji choroby. W wirusowym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych trwa do 7 dni z zakażeniem meningokokami, kwarantanna trwa do 10 dni. Należy pamiętać, że jeśli dziecko odwiedza przedszkole w dniu zakażenia, może nadal chodzić w grupie podczas całego okresu kwarantanny. W szkole, gdy występuje manifestacja zapalenia opon mózgowych, kwarantanna zwykle nie jest ogłaszana. Rodzice dzieci powinni być informowani o tym, czym jest zapalenie opon mózgowych, jakie są jego objawy, o pierwszych oznakach i możliwych powikłaniach. Jeśli istnieje podejrzenie zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (wysoka gorączka, bóle głowy, wymioty, wysypka na ciele), należy niezwłocznie udać się do placówki medycznej.

Zapalenie opon mózgowych

Zapalenie opon mózgowych jest kliniczną postacią zakażenia meningokokami w organizmie człowieka, które jest poważną chorobą zakaźną wywołaną przez meningokoki z przenoszonym przez powietrze patogenem przenoszonym przez kropelki. Częstość występowania zakażenia meningokokami jest niewielka, ale każdego roku odnotowuje się przypadki zakażenia w różnych krajach. Dzieci i młodzież są bardziej wrażliwi na meningokoki.

Przypadki zapalenia opon mózgowych występują we wszystkich krajach. Częstość występowania jest wyższa w krajach afrykańskich, ponieważ ciepły klimat sprzyja rozprzestrzenianiu się infekcji. Zachorowalność jest większa w okresie wiosenno-zimowym, co wiąże się z osłabieniem organizmu ludzkiego na tle zmniejszonego spożycia witamin. Bardziej wrażliwe dzieci, młode i starsze, ponieważ mają układ odpornościowy, który jest słabszy wobec meningokoków. Źródłem zakażenia jest tylko osoba (zakażenie próchnicze), sposób przenoszenia meningokoków jest przenoszony drogą powietrzną, w środowisku są one wydalane z najmniejszymi kroplami śluzu (aerozolu) podczas kichania i mówienia. Następnie, gdy aerozol wchodzi do zdrowej osoby, zostaje zainfekowany. W kategoriach epidemiologicznych najniebezpieczniejsze są osoby z bezobjawową chorobą meningokokową i nosicielami bakterii, które aktywnie wydalają patogen do środowiska.

Przyczyny zapalenia opon mózgowych

Czynnikiem powodującym zakażenie meningokokowe jest bakteria meningokokowa, należąca do rodzaju Neisseria, która zawiera 2 rodzaje bakterii - meningokoki i gonokoki (powodujące rozwój rzeżączki). Meningokoki to bakterie sferyczne, które w ludzkim ciele zgrupowane są w pary i pokryte cienką kapsułką. Nie są stabilne w środowisku zewnętrznym i szybko wymierają z ludzkiego ciała. Roztwory antyseptyczne i gotowanie niszczą je natychmiast. Meningokoki zawierają wiele czynników patogenetycznych, które prowadzą do rozwoju choroby w organizmie człowieka, w tym:

  • Małe kosmki na powierzchni komórki bakteryjnej - promują jej przywiązanie (adhezję) do komórek błony śluzowej górnych dróg oddechowych i nosogardzieli.
  • Endotoksyna jest kompleksem lipopolisacharydowym zawartym w ścianie komórkowej meningokoków i uwalnianym po śmierci. Jest to główny czynnik meningokokowej patogen choroby, co powoduje wiele efektów - zaburzenia krzepliwości krwi, zmniejszając napięcie naczyń (spadek ciśnienia krwi) uczulające na rozwój reakcji alergicznych, gorączkę (właściwości pirogeniczne). Endotoksyna meningokoków jest kilkakrotnie silniejsza niż analogiczna substancja innych gatunków bakterii.
  • Capsule - obejmuje komórki bakteryjne, zapobiega ich fagocytozie (pożeraniu) przez komórki układu odpornościowego (makrofagi), a także ma zdolność tłumienia odpowiedzi immunologicznej organizmu w odpowiedzi na infekcję.
  • Enzym hialuronidazy jest produkowany przez komórki bakterii meningokokowych, rozbija cząsteczki międzykomórkowej przestrzeni tkanek ludzkiego ciała i promuje rozprzestrzenianie się infekcji.

Dzięki obecności pewnych antygenów na ścianie komórkowej, meningokoki dzielą się na kilka grup serologicznych - A, B i C. Najbardziej patogenną grupą jest A, która, gdy jest zakażona, prowadzi do rozwoju ciężkiego przebiegu infekcji meningokokowej.

Mechanizm zapalenia opon mózgowych

Bramą wejściową dla meningokoków jest błona śluzowa górnych dróg oddechowych, a mianowicie nosogardzieli. Przy pomocy kosmków bakterie przyczepiają się do nabłonka, co powoduje aktywację lokalnej niespecyficznej odpowiedzi immunologicznej. U osób osłabionych i dzieci, meningokoki łatwo pokonują lokalne czynniki obronne i przenikają do warstwy podśluzówkowej. W przyszłości, w zależności od natury patogenu (obecność czynników patogennych) i stanu organizmu człowieka (przede wszystkim funkcjonalna aktywność układu odpornościowego), mechanizm rozwoju choroby może przebiegać kilkoma ścieżkami:

  • Meningokokowe zapalenie błony śluzowej nosa i gardła - bakterie zlokalizowane są w warstwie podśluzówkowej nosa i gardła, powodując w nim miejscowe reakcje zapalne. W tym samym czasie bakterie są aktywnie wychwytywane przez makrofagi, ale dzięki obecności kapsułki nie są niszczone, ale pozostają żywe.
  • Zapalenie opon mózgowych (zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych) - czynnik sprawczy przez otwory w kratownicowej kości lub drodze okrężnej (przez powłoki nerwowe) przenika do błon mózgowych wraz z rozwojem ropnego zapalenia.
  • Meningokokemia - uderza meningokoki we krwi z miejsca jego pierwotnego (nosogardzieli) i średnich (błonach mózgu) z lokalizacją w rozwoju poważnych ogólnego zatrucia, rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC) i ciężkiej niewydolności wielu narządów. Ten wariant przepływu w mechanizmie rozwoju infekcji nazywa się uogólnieniem procesu i może prowadzić do poważnych komplikacji, a nawet śmierci.

Ogólnie patogenezę zakażenia meningokokami określają właściwości patogenu, grupa serologiczna meningokoków (grupa A prowadzi częściej do ciężkiego przebiegu patologii) i zdolności ochronne zakażonego organizmu. U dorosłych z wystarczającą aktywnością czynnościową układu odpornościowego, zakażenie meningokokami występuje częściej w postaci zapalenia nosogardła lub bakteriokarstwy. W dzieciństwie iu osób osłabionych często rozwija się zapalenie opon mózgowych lub meningokokemia.

Objawy zapalenia opon mózgowych

Czas trwania okresu inkubacji zakażenia meningokokami wynosi 5-6 dni (rzadziej do 10 dni). Objawy choroby zależy patogenetycznego przepływu typu infekcji meningokokowej wydzielają różne formy infekcji - bacteriocarrier i bez objawów zapalenia nosa i gardła, zapalenie opon mózgowych, meningokokom meningokokemia i połączonej postaci.

Bezobjawowy prąd i bakteriokarieraz

Ta forma kliniczna charakteryzuje się obecnością meningokoków w ciele ludzkim (w błonie śluzowej i warstwie podśluzówkowej nosogardzieli) bez żadnych objawów klinicznych. Czasami, w momencie spożycia meningokoków w jamie nosowej i gardle, mały dyskomfort może rozwinąć się w postaci potu, który przechodzi niezależnie.

Meningokokowe zapalenie błony śluzowej nosa i gardła

Objawy tej postaci klinicznej charakteryzują się występowaniem lokalnych objawów w postaci wycieków z nosa, wydzieliny śluzowej lub ropnej z nosa oraz potu w gardle. W przypadku cięższego przebiegu zapalenia nosogardła, wzrost temperatury ciała do 38 ° C i ogólne osłabienie oraz lekkie bóle mięśni i stawów, które trwają około 3 dni, są powiązane. Ogólnie rzecz biorąc, zapalenie błony śluzowej nosa może trwać do tygodnia, a następnie następuje powrót do bakterio-nośnika. W przypadku osłabionej odporności człowieka rozwija się przejście zakażenia w cięższe postacie kliniczne.

Zapalenie opon mózgowych (zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych)

Stanowi poważną postać kliniczną zakażenia meningokokami, w którym patogen rozprzestrzenia się z jego osiadaniem na błonach mózgu i jego substancji (zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych). Charakteryzuje się szybkim początkiem choroby z rozwojem kilku głównych objawów:

  • Ostry początek choroby ze wzrostem temperatury ciała do 39-40 ° C
  • Stały ból głowy od pierwszych dni choroby, który jest wzmacniany przez działanie różnych bodźców - głośny dźwięk, światło.
  • Hipotezje - zwiększona wrażliwość skóry.
  • Wielokrotne wymioty, które są wynikiem podrażnienia centrum wymiotnego środkowego rdzenia przedłużonego.
  • Objawy podrażnienia błon mózgowych (oponowe emaliowane) - sztywne mięśnie szyi, która jest określona przez ich odporność próbując przechylić głowę do przodu, zwiększając ból podczas podnoszenia i zginanie nóg w pozycji leżącej (napięcie objawem rdzenia kręgowego).
  • Zaburzenia świadomości, aż do utraty i rozwoju śpiączki - mogą rozwijać się szybko, w ciągu kilku dni od wystąpienia choroby.

Ogólnie rzecz biorąc, czas trwania tej klinicznej postaci zakażenia meningokokami jest inny, średnio wynosi około tygodnia, z zastrzeżeniem wdrożenia aktywnych środków terapeutycznych.

Połączona forma kliniczna

Jest to poważniejszy wariant przebiegu choroby, w którym najczęściej występuje wspólny rozwój zapalenia opon mózgowych i meningococcemii.

Meningococcemia

Postać kliniczna, charakteryzująca się przenikaniem meningokoków do krwi wraz z rozwojem ciężkiego przebiegu choroby, odróżnia typowy i nietypowy przebieg meningokokcjum. Typowy przebieg charakteryzuje się pojawieniem się wielu objawów, które obejmują:

  • Szybki początek choroby z wysoką temperaturą ciała, dreszczami i ciężkimi objawami ogólnego zatrucia (ogólne osłabienie, brak apetytu, bóle mięśni i stawów).
  • Pojawienie się rozproszonego (rozproszonego) bólu głowy z okresowymi wymiotami (objawy podrażnienia błon mózgowych z meningokokemią są nieobecne).
  • Wzrost częstości akcji serca, któremu może towarzyszyć spadek ciśnienia krwi.
  • Pojawienie się charakterystycznej wysypki meningokokowej na skórze - ma wygląd płytkich ciemnych punktów o gwiaździstym kształcie, charakteryzujących się pojawieniem się pierwszych elementów na skórze zginanej powierzchni stawów i naturalnych fałd. Objaw ten jest charakterystyczny dla meningokokcjum i jest sygnałem do wystąpienia nagłych interwencji terapeutycznych.
  • Pobudzenie psychoruchowe na tle ogólnego zatrucia organizmu może czasami towarzyszyć rozwojowi napadów toniczno-klonicznych.

Nietypowa forma meningococcemii przebiega bez erupcji, co komplikuje jej rozpoznanie. Nie piorunująca postać meningokokemia w którym wszystkie objawy rozwijają się bardzo szybko i w krótkim czasie rozwijającego DIC krwawienie w narządach wewnętrznych i wstrząsu toksycznego z niewydolnością ciężkie uszkodzenie narządu, postępującego obniżenia układowego ciśnienia tętniczego krwi. Wraz z rozwojem piorunującej postaci występuje wysokie ryzyko śmierci, szczególnie w dzieciństwie. Dlatego bardzo ważnym środkiem jest wczesne rozpoznanie i leczenie infekcji meningokokowej.

Komplikacje

Infekcja meningokokowa z powodu jej ciężkiego przebiegu, w zależności od postaci klinicznej, może prowadzić do różnych powikłań, które mogą pozostawać w człowieku przez całe życie. Należą do nich:

  • Wstrząs toksyczny (ITSH) i DIC - wskutek tego, że w obiegu dużych ilości endotoksyny we krwi może prowadzić do krwawienia z różnych narządów, zaburzeń czynnościowych aktywności aż do śmierci.
  • Zespół Waterhouse'a-Frideriksena - ostra niewydolność czynności nadnerczy, która wytwarza wiele hormonów, towarzyszy stopniowemu obniżaniu ciśnienia krwi.
  • Zawał mięśnia sercowego - martwica części warstwy mięśniowej serca, powikłanie to rozwija się głównie u osób starszych.
  • Obrzęk mózgu na tle zatrucia, z późniejszym zaklinowaniem rdzenia przedłużonego do kanału kręgosłupa.
  • Zmniejszona inteligencja jest częstym powikłaniem, które jest następstwem zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych z ropnym zapaleniem błon i substancji mózgowej.
  • Głuchota z powodu toksycznego uszkodzenia nerwu słuchowego przez endotoksyny meningokoków.

W zależności od obecności lub braku powikłań, wczesne rozpoczęcie leczenia, zakażenie meningokokami może wystąpić z kilkoma skutkami:

  • W przypadku braku leczenia śmiertelność z choroby osiąga 100%.
  • Całkowite wyleczenie kliniczne bez powikłań jest możliwe dzięki terminowemu i wystarczającemu rozpoczęciu leczenia zakażenia meningokokami.
  • Resztkowe skutki i komplikacje w postaci głuchoty, zmniejszonej inteligencji, ślepoty, wodogłowia, okresowych napadów padaczkowych - częsty wynik, który może być nawet z terminowym rozpoczęciem leczenia.

Takie warianty wyniku choroby wskazują na jej ciężki przebieg, dlatego też w przypadku wczesnego rozpoczęcia terapii ważną metodą jest diagnoza na czas.

Diagnostyka

Specyficzna diagnostyka, oprócz identyfikacji charakterystycznych objawów klinicznych, obejmuje metody badań laboratoryjnych mające na celu identyfikację czynnika sprawczego w organizmie człowieka:

  • Bezpośredni bacterioscopy (badanie mikroskopowe) zabarwione smugi pochodzące z płynu jamy nosowo-gardłowej lub mózgowo-rdzeniowego (CSF) - w tym samym czasie wykazały kuliste bakterie, które są pogrupowane w pary.
  • Badanie bakteriologiczne - materiał biologiczny (krew, płyn mózgowo-rdzeniowy, śluz z nosogardzieli) jest wysiewany na specjalnych pożywkach w celu uzyskania kultury mikroorganizmów, które są następnie identyfikowane.
  • Serologiczne badanie krwi w celu wykrycia swoistych przeciwciał przeciwko meningokokom przeprowadza się w dynamice, zwiększenie miana przeciwciał wskazuje na trwający proces zakaźny w organizmie człowieka.

Aby określić stopień zatrucia, zmiany strukturalne w narządach wewnętrznych i ośrodkowym układzie nerwowym, przeprowadza się dodatkowe badanie:

  • Analiza kliniczna krwi i moczu.
  • Hemogram do określania zakresu zaburzeń w układzie krzepnięcia krwi.
  • Analiza kliniczna płynu mózgowo-rdzeniowego - wykonuje się przebicie (przebicie) błon mózgowych na poziomie odcinka lędźwiowego kręgosłupa w celu pobrania płynu mózgowo-rdzeniowego. Pobrany płyn jest badany pod mikroskopem, może bezpośrednio identyfikować meningokoki, policzyć liczbę leukocytów (ich wysoka zawartość wskazuje na proces ropny), określać obecność białka i jego stężenie.
  • Badanie instrumentalne (elektrokardiogram, badanie ultrasonograficzne, prześwietlenie płuc i głowy) pozwala na określenie i określenie stopnia zmian strukturalnych odpowiednich narządów.

Te techniki diagnostyczne są również wykorzystywane do monitorowania skuteczności trwających interwencji terapeutycznych.

Leczenie zapalenia opon mózgowych

Biorąc pod uwagę ostrość przebiegu, częsty rozwój powikłań i możliwy niekorzystny wynik zakażenia meningokokami, jego leczenie przeprowadza się tylko w szpitalu medycznym. Wraz z rozwojem zapalenia opon mózgowych lub meningoktsemii osoba przeniesiony na oddział intensywnej terapii lub oddziale intensywnej opieki medycznej, gdzie istnieje możliwość stałego monitorowania wszystkich istotnych parametrów funkcjonowania układu krążenia i układu oddechowego. Środki lecznicze do zakażenia meningokokami obejmują leczenie etiotropowe, patogenetyczne i objawowe.

Terapia etiotropowa

Meningokoki są wrażliwe na prawie wszystkie środki przeciwbakteryjne, które powodują ich śmierć. Do ich zniszczenia najczęściej stosuje się antybiotyki z grupy penicylin lub ich półsyntetyczne analogi (amoksycylinę). Antybiotykoterapię przeprowadza się ostrożnie, lek stosuje się w dawce, która nie powoduje śmierci bakterii (działanie bakteriobójcze), ale zatrzymuje ich wzrost i rozwój (działanie bakteriostatyczne). Wynika to z faktu, że podczas masowej śmierci meningokoków w organizmie uwalniana jest duża ilość endotoksyny, co może prowadzić do rozwoju szoku wywołanego przez infekcję. Czas trwania antybiotykoterapii zależy od stanu klinicznego pacjenta, średnio 10 dni, jeśli to konieczne lub dalszy rozwój objawów zakażenia meningokokami, stosowanie antybiotyków trwa.

Terapia patogenetyczna

Głównym celem tego typu leczenia zakażenia meningokokami jest odtruwanie organizmu, polega ono na wiązaniu i wydalaniu endotoksyn. W tym celu stosuje się roztwory do podawania dożylnego - sól fizjologiczną, Reosorbylact (sorbent zdolny do wiązania endotoksyny), glukozę. Środki te są wykonywane na tle terapii zmian funkcjonalnych w narządach wewnętrznych i mózgu. W przypadku rozwoju obrzęku mózgu wykonuje się odwodnienie za pomocą diuretyków (diuretyków). Odwodnienie przeprowadza się ostrożnie, ponieważ gwałtowne zmniejszenie obrzęku mózgu może prowadzić do kolejnego zaklinowania rdzenia przedłużonego w kanale kręgosłupa. Aby znormalizować hemostazę (układ krzepnięcia krwi), pod kontrolą laboratoryjną (hemogram) stosuje się hemostatyki (środki poprawiające krzepnięcie krwi).

Objawowe leczenie

Zabieg ten przeprowadza się w celu zmniejszenia nasilenia głównych objawów zakażenia meningokokami. Stosuje się leki przeciwzapalne, przeciwbólowe, przeciwhistaminowe (antyalergiczne). Sama terapia objawowa nie prowadzi do poprawy stanu narządów wewnętrznych i układu centralnego, ale tylko pozwala poprawić subiektywne samopoczucie osoby.

W zależności od postaci klinicznej, nasilenie przebiegu zakażenia meningokokami, połączenie leków i podejścia terapeutycznego są różne.

Zapobieganie

Główną metodą zapobiegania rozwojowi choroby jest niespecyficzne zapobieganie, w tym środki mające na celu identyfikację, izolację i leczenie pacjentów. Przeprowadza się także sanację (oczyszczanie organizmu patogenów) osób z bezobjawową infekcją meningokokową lub nosicielami bakterii. Profilaktyka swoista polega na szczepieniach interwencyjnych przeciwko grupom meningokoków A i C w przypadku znacznego zwiększenia zachorowalności lub epidemii.

Potrzeba zakażenia meningokokami nie straciła na dzisiaj znaczenia. Pomimo stosowania nowoczesnych technik diagnostycznych, terminowe leczenie antybiotykami, poziom rozwoju powikłań i umieralności z powodu tej infekcji pozostaje wysoki, szczególnie w przypadkach choroby wieku dziecięcego.