Zapalenie opon mózgowych jako leczone

Zapobieganie

Zapalenie opon mózgowych jest kliniczną postacią zakażenia meningokokami w organizmie człowieka, które jest poważną chorobą zakaźną wywołaną przez meningokoki z przenoszonym przez powietrze patogenem przenoszonym przez kropelki. Częstość występowania zakażenia meningokokami jest niewielka, ale każdego roku odnotowuje się przypadki zakażenia w różnych krajach. Dzieci i młodzież są bardziej wrażliwi na meningokoki.

Przypadki zapalenia opon mózgowych występują we wszystkich krajach. Częstość występowania jest wyższa w krajach afrykańskich, ponieważ ciepły klimat sprzyja rozprzestrzenianiu się infekcji. Zachorowalność jest większa w okresie wiosenno-zimowym, co wiąże się z osłabieniem organizmu ludzkiego na tle zmniejszonego spożycia witamin. Bardziej wrażliwe dzieci, młode i starsze, ponieważ mają układ odpornościowy, który jest słabszy wobec meningokoków. Źródłem zakażenia jest tylko osoba (zakażenie próchnicze), sposób przenoszenia meningokoków jest przenoszony drogą powietrzną, w środowisku są one wydalane z najmniejszymi kroplami śluzu (aerozolu) podczas kichania i mówienia. Następnie, gdy aerozol wchodzi do zdrowej osoby, zostaje zainfekowany. W kategoriach epidemiologicznych najniebezpieczniejsze są osoby z bezobjawową chorobą meningokokową i nosicielami bakterii, które aktywnie wydalają patogen do środowiska.

Przyczyny zapalenia opon mózgowych

Czynnikiem powodującym zakażenie meningokokowe jest bakteria meningokokowa, należąca do rodzaju Neisseria, która zawiera 2 rodzaje bakterii - meningokoki i gonokoki (powodujące rozwój rzeżączki). Meningokoki to bakterie sferyczne, które w ludzkim ciele zgrupowane są w pary i pokryte cienką kapsułką. Nie są stabilne w środowisku zewnętrznym i szybko wymierają z ludzkiego ciała. Roztwory antyseptyczne i gotowanie niszczą je natychmiast. Meningokoki zawierają wiele czynników patogenetycznych, które prowadzą do rozwoju choroby w organizmie człowieka, w tym:

  • Małe kosmki na powierzchni komórki bakteryjnej - promują jej przywiązanie (adhezję) do komórek błony śluzowej górnych dróg oddechowych i nosogardzieli.
  • Endotoksyna jest kompleksem lipopolisacharydowym zawartym w ścianie komórkowej meningokoków i uwalnianym po śmierci. Jest to główny czynnik meningokokowej patogen choroby, co powoduje wiele efektów - zaburzenia krzepliwości krwi, zmniejszając napięcie naczyń (spadek ciśnienia krwi) uczulające na rozwój reakcji alergicznych, gorączkę (właściwości pirogeniczne). Endotoksyna meningokoków jest kilkakrotnie silniejsza niż analogiczna substancja innych gatunków bakterii.
  • Capsule - obejmuje komórki bakteryjne, zapobiega ich fagocytozie (pożeraniu) przez komórki układu odpornościowego (makrofagi), a także ma zdolność tłumienia odpowiedzi immunologicznej organizmu w odpowiedzi na infekcję.
  • Enzym hialuronidazy jest produkowany przez komórki bakterii meningokokowych, rozbija cząsteczki międzykomórkowej przestrzeni tkanek ludzkiego ciała i promuje rozprzestrzenianie się infekcji.

Dzięki obecności pewnych antygenów na ścianie komórkowej, meningokoki dzielą się na kilka grup serologicznych - A, B i C. Najbardziej patogenną grupą jest A, która, gdy jest zakażona, prowadzi do rozwoju ciężkiego przebiegu infekcji meningokokowej.

Mechanizm zapalenia opon mózgowych

Bramą wejściową dla meningokoków jest błona śluzowa górnych dróg oddechowych, a mianowicie nosogardzieli. Przy pomocy kosmków bakterie przyczepiają się do nabłonka, co powoduje aktywację lokalnej niespecyficznej odpowiedzi immunologicznej. U osób osłabionych i dzieci, meningokoki łatwo pokonują lokalne czynniki obronne i przenikają do warstwy podśluzówkowej. W przyszłości, w zależności od natury patogenu (obecność czynników patogennych) i stanu organizmu człowieka (przede wszystkim funkcjonalna aktywność układu odpornościowego), mechanizm rozwoju choroby może przebiegać kilkoma ścieżkami:

  • Meningokokowe zapalenie błony śluzowej nosa i gardła - bakterie zlokalizowane są w warstwie podśluzówkowej nosa i gardła, powodując w nim miejscowe reakcje zapalne. W tym samym czasie bakterie są aktywnie wychwytywane przez makrofagi, ale dzięki obecności kapsułki nie są niszczone, ale pozostają żywe.
  • Zapalenie opon mózgowych (zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych) - czynnik sprawczy przez otwory w kratownicowej kości lub drodze okrężnej (przez powłoki nerwowe) przenika do błon mózgowych wraz z rozwojem ropnego zapalenia.
  • Meningokokemia - uderza meningokoki we krwi z miejsca jego pierwotnego (nosogardzieli) i średnich (błonach mózgu) z lokalizacją w rozwoju poważnych ogólnego zatrucia, rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC) i ciężkiej niewydolności wielu narządów. Ten wariant przepływu w mechanizmie rozwoju infekcji nazywa się uogólnieniem procesu i może prowadzić do poważnych komplikacji, a nawet śmierci.

Ogólnie patogenezę zakażenia meningokokami określają właściwości patogenu, grupa serologiczna meningokoków (grupa A prowadzi częściej do ciężkiego przebiegu patologii) i zdolności ochronne zakażonego organizmu. U dorosłych z wystarczającą aktywnością czynnościową układu odpornościowego, zakażenie meningokokami występuje częściej w postaci zapalenia nosogardła lub bakteriokarstwy. W dzieciństwie iu osób osłabionych często rozwija się zapalenie opon mózgowych lub meningokokemia.

Objawy zapalenia opon mózgowych

Czas trwania okresu inkubacji zakażenia meningokokami wynosi 5-6 dni (rzadziej do 10 dni). Objawy choroby zależy patogenetycznego przepływu typu infekcji meningokokowej wydzielają różne formy infekcji - bacteriocarrier i bez objawów zapalenia nosa i gardła, zapalenie opon mózgowych, meningokokom meningokokemia i połączonej postaci.

Bezobjawowy prąd i bakteriokarieraz

Ta forma kliniczna charakteryzuje się obecnością meningokoków w ciele ludzkim (w błonie śluzowej i warstwie podśluzówkowej nosogardzieli) bez żadnych objawów klinicznych. Czasami, w momencie spożycia meningokoków w jamie nosowej i gardle, mały dyskomfort może rozwinąć się w postaci potu, który przechodzi niezależnie.

Meningokokowe zapalenie błony śluzowej nosa i gardła

Objawy tej postaci klinicznej charakteryzują się występowaniem lokalnych objawów w postaci wycieków z nosa, wydzieliny śluzowej lub ropnej z nosa oraz potu w gardle. W przypadku cięższego przebiegu zapalenia nosogardła, wzrost temperatury ciała do 38 ° C i ogólne osłabienie oraz lekkie bóle mięśni i stawów, które trwają około 3 dni, są powiązane. Ogólnie rzecz biorąc, zapalenie błony śluzowej nosa może trwać do tygodnia, a następnie następuje powrót do bakterio-nośnika. W przypadku osłabionej odporności człowieka rozwija się przejście zakażenia w cięższe postacie kliniczne.

Zapalenie opon mózgowych (zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych)

Stanowi poważną postać kliniczną zakażenia meningokokami, w którym patogen rozprzestrzenia się z jego osiadaniem na błonach mózgu i jego substancji (zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych). Charakteryzuje się szybkim początkiem choroby z rozwojem kilku głównych objawów:

  • Ostry początek choroby ze wzrostem temperatury ciała do 39-40 ° C
  • Stały ból głowy od pierwszych dni choroby, który jest wzmacniany przez działanie różnych bodźców - głośny dźwięk, światło.
  • Hipotezje - zwiększona wrażliwość skóry.
  • Wielokrotne wymioty, które są wynikiem podrażnienia centrum wymiotnego środkowego rdzenia przedłużonego.
  • Objawy podrażnienia błon mózgowych (oponowe emaliowane) - sztywne mięśnie szyi, która jest określona przez ich odporność próbując przechylić głowę do przodu, zwiększając ból podczas podnoszenia i zginanie nóg w pozycji leżącej (napięcie objawem rdzenia kręgowego).
  • Zaburzenia świadomości, aż do utraty i rozwoju śpiączki - mogą rozwijać się szybko, w ciągu kilku dni od wystąpienia choroby.

Ogólnie rzecz biorąc, czas trwania tej klinicznej postaci zakażenia meningokokami jest inny, średnio wynosi około tygodnia, z zastrzeżeniem wdrożenia aktywnych środków terapeutycznych.

Połączona forma kliniczna

Jest to poważniejszy wariant przebiegu choroby, w którym najczęściej występuje wspólny rozwój zapalenia opon mózgowych i meningococcemii.

Meningococcemia

Postać kliniczna, charakteryzująca się przenikaniem meningokoków do krwi wraz z rozwojem ciężkiego przebiegu choroby, odróżnia typowy i nietypowy przebieg meningokokcjum. Typowy przebieg charakteryzuje się pojawieniem się wielu objawów, które obejmują:

  • Szybki początek choroby z wysoką temperaturą ciała, dreszczami i ciężkimi objawami ogólnego zatrucia (ogólne osłabienie, brak apetytu, bóle mięśni i stawów).
  • Pojawienie się rozproszonego (rozproszonego) bólu głowy z okresowymi wymiotami (objawy podrażnienia błon mózgowych z meningokokemią są nieobecne).
  • Wzrost częstości akcji serca, któremu może towarzyszyć spadek ciśnienia krwi.
  • Pojawienie się charakterystycznej wysypki meningokokowej na skórze - ma wygląd płytkich ciemnych punktów o gwiaździstym kształcie, charakteryzujących się pojawieniem się pierwszych elementów na skórze zginanej powierzchni stawów i naturalnych fałd. Objaw ten jest charakterystyczny dla meningokokcjum i jest sygnałem do wystąpienia nagłych interwencji terapeutycznych.
  • Pobudzenie psychoruchowe na tle ogólnego zatrucia organizmu może czasami towarzyszyć rozwojowi napadów toniczno-klonicznych.

Nietypowa forma meningococcemii przebiega bez erupcji, co komplikuje jej rozpoznanie. Nie piorunująca postać meningokokemia w którym wszystkie objawy rozwijają się bardzo szybko i w krótkim czasie rozwijającego DIC krwawienie w narządach wewnętrznych i wstrząsu toksycznego z niewydolnością ciężkie uszkodzenie narządu, postępującego obniżenia układowego ciśnienia tętniczego krwi. Wraz z rozwojem piorunującej postaci występuje wysokie ryzyko śmierci, szczególnie w dzieciństwie. Dlatego bardzo ważnym środkiem jest wczesne rozpoznanie i leczenie infekcji meningokokowej.

Komplikacje

Infekcja meningokokowa z powodu jej ciężkiego przebiegu, w zależności od postaci klinicznej, może prowadzić do różnych powikłań, które mogą pozostawać w człowieku przez całe życie. Należą do nich:

  • Wstrząs toksyczny (ITSH) i DIC - wskutek tego, że w obiegu dużych ilości endotoksyny we krwi może prowadzić do krwawienia z różnych narządów, zaburzeń czynnościowych aktywności aż do śmierci.
  • Zespół Waterhouse'a-Frideriksena - ostra niewydolność czynności nadnerczy, która wytwarza wiele hormonów, towarzyszy stopniowemu obniżaniu ciśnienia krwi.
  • Zawał mięśnia sercowego - martwica części warstwy mięśniowej serca, powikłanie to rozwija się głównie u osób starszych.
  • Obrzęk mózgu na tle zatrucia, z późniejszym zaklinowaniem rdzenia przedłużonego do kanału kręgosłupa.
  • Zmniejszona inteligencja jest częstym powikłaniem, które jest następstwem zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych z ropnym zapaleniem błon i substancji mózgowej.
  • Głuchota z powodu toksycznego uszkodzenia nerwu słuchowego przez endotoksyny meningokoków.

W zależności od obecności lub braku powikłań, wczesne rozpoczęcie leczenia, zakażenie meningokokami może wystąpić z kilkoma skutkami:

  • W przypadku braku leczenia śmiertelność z choroby osiąga 100%.
  • Całkowite wyleczenie kliniczne bez powikłań jest możliwe dzięki terminowemu i wystarczającemu rozpoczęciu leczenia zakażenia meningokokami.
  • Resztkowe skutki i komplikacje w postaci głuchoty, zmniejszonej inteligencji, ślepoty, wodogłowia, okresowych napadów padaczkowych - częsty wynik, który może być nawet z terminowym rozpoczęciem leczenia.

Takie warianty wyniku choroby wskazują na jej ciężki przebieg, dlatego też w przypadku wczesnego rozpoczęcia terapii ważną metodą jest diagnoza na czas.

Diagnostyka

Specyficzna diagnostyka, oprócz identyfikacji charakterystycznych objawów klinicznych, obejmuje metody badań laboratoryjnych mające na celu identyfikację czynnika sprawczego w organizmie człowieka:

  • Bezpośredni bacterioscopy (badanie mikroskopowe) zabarwione smugi pochodzące z płynu jamy nosowo-gardłowej lub mózgowo-rdzeniowego (CSF) - w tym samym czasie wykazały kuliste bakterie, które są pogrupowane w pary.
  • Badanie bakteriologiczne - materiał biologiczny (krew, płyn mózgowo-rdzeniowy, śluz z nosogardzieli) jest wysiewany na specjalnych pożywkach w celu uzyskania kultury mikroorganizmów, które są następnie identyfikowane.
  • Serologiczne badanie krwi w celu wykrycia swoistych przeciwciał przeciwko meningokokom przeprowadza się w dynamice, zwiększenie miana przeciwciał wskazuje na trwający proces zakaźny w organizmie człowieka.

Aby określić stopień zatrucia, zmiany strukturalne w narządach wewnętrznych i ośrodkowym układzie nerwowym, przeprowadza się dodatkowe badanie:

  • Analiza kliniczna krwi i moczu.
  • Hemogram do określania zakresu zaburzeń w układzie krzepnięcia krwi.
  • Analiza kliniczna płynu mózgowo-rdzeniowego - wykonuje się przebicie (przebicie) błon mózgowych na poziomie odcinka lędźwiowego kręgosłupa w celu pobrania płynu mózgowo-rdzeniowego. Pobrany płyn jest badany pod mikroskopem, może bezpośrednio identyfikować meningokoki, policzyć liczbę leukocytów (ich wysoka zawartość wskazuje na proces ropny), określać obecność białka i jego stężenie.
  • Badanie instrumentalne (elektrokardiogram, badanie ultrasonograficzne, prześwietlenie płuc i głowy) pozwala na określenie i określenie stopnia zmian strukturalnych odpowiednich narządów.

Te techniki diagnostyczne są również wykorzystywane do monitorowania skuteczności trwających interwencji terapeutycznych.

Leczenie zapalenia opon mózgowych

Biorąc pod uwagę ostrość przebiegu, częsty rozwój powikłań i możliwy niekorzystny wynik zakażenia meningokokami, jego leczenie przeprowadza się tylko w szpitalu medycznym. Wraz z rozwojem zapalenia opon mózgowych lub meningoktsemii osoba przeniesiony na oddział intensywnej terapii lub oddziale intensywnej opieki medycznej, gdzie istnieje możliwość stałego monitorowania wszystkich istotnych parametrów funkcjonowania układu krążenia i układu oddechowego. Środki lecznicze do zakażenia meningokokami obejmują leczenie etiotropowe, patogenetyczne i objawowe.

Terapia etiotropowa

Meningokoki są wrażliwe na prawie wszystkie środki przeciwbakteryjne, które powodują ich śmierć. Do ich zniszczenia najczęściej stosuje się antybiotyki z grupy penicylin lub ich półsyntetyczne analogi (amoksycylinę). Antybiotykoterapię przeprowadza się ostrożnie, lek stosuje się w dawce, która nie powoduje śmierci bakterii (działanie bakteriobójcze), ale zatrzymuje ich wzrost i rozwój (działanie bakteriostatyczne). Wynika to z faktu, że podczas masowej śmierci meningokoków w organizmie uwalniana jest duża ilość endotoksyny, co może prowadzić do rozwoju szoku wywołanego przez infekcję. Czas trwania antybiotykoterapii zależy od stanu klinicznego pacjenta, średnio 10 dni, jeśli to konieczne lub dalszy rozwój objawów zakażenia meningokokami, stosowanie antybiotyków trwa.

Terapia patogenetyczna

Głównym celem tego typu leczenia zakażenia meningokokami jest odtruwanie organizmu, polega ono na wiązaniu i wydalaniu endotoksyn. W tym celu stosuje się roztwory do podawania dożylnego - sól fizjologiczną, Reosorbylact (sorbent zdolny do wiązania endotoksyny), glukozę. Środki te są wykonywane na tle terapii zmian funkcjonalnych w narządach wewnętrznych i mózgu. W przypadku rozwoju obrzęku mózgu wykonuje się odwodnienie za pomocą diuretyków (diuretyków). Odwodnienie przeprowadza się ostrożnie, ponieważ gwałtowne zmniejszenie obrzęku mózgu może prowadzić do kolejnego zaklinowania rdzenia przedłużonego w kanale kręgosłupa. Aby znormalizować hemostazę (układ krzepnięcia krwi), pod kontrolą laboratoryjną (hemogram) stosuje się hemostatyki (środki poprawiające krzepnięcie krwi).

Objawowe leczenie

Zabieg ten przeprowadza się w celu zmniejszenia nasilenia głównych objawów zakażenia meningokokami. Stosuje się leki przeciwzapalne, przeciwbólowe, przeciwhistaminowe (antyalergiczne). Sama terapia objawowa nie prowadzi do poprawy stanu narządów wewnętrznych i układu centralnego, ale tylko pozwala poprawić subiektywne samopoczucie osoby.

W zależności od postaci klinicznej, nasilenie przebiegu zakażenia meningokokami, połączenie leków i podejścia terapeutycznego są różne.

Zapobieganie

Główną metodą zapobiegania rozwojowi choroby jest niespecyficzne zapobieganie, w tym środki mające na celu identyfikację, izolację i leczenie pacjentów. Przeprowadza się także sanację (oczyszczanie organizmu patogenów) osób z bezobjawową infekcją meningokokową lub nosicielami bakterii. Profilaktyka swoista polega na szczepieniach interwencyjnych przeciwko grupom meningokoków A i C w przypadku znacznego zwiększenia zachorowalności lub epidemii.

Potrzeba zakażenia meningokokami nie straciła na dzisiaj znaczenia. Pomimo stosowania nowoczesnych technik diagnostycznych, terminowe leczenie antybiotykami, poziom rozwoju powikłań i umieralności z powodu tej infekcji pozostaje wysoki, szczególnie w przypadkach choroby wieku dziecięcego.

Zapalenie opon mózgowych

Zapalenie opon mózgowych to zapalenie błon mózgowych i rdzenia kręgowego. Oznacza to, że w tej chorobie komórki mózgu nie są uszkodzone, proces zapalny rozwija się z zewnątrz.

Pamiętaj, że od dzieciństwa rodzice często nam powtarzali: "załóż kapelusz, złap się przeziębić, zapadnij na zapalenie opon mózgowych". Z pewnością nie podejrzewaliśmy, że jest to straszna bestia, taka jak zapalenie opon mózgowych, a raczej traktowano ją z pogardą. Spróbujmy zrozumieć - czy to naprawdę straszne to zapalenie opon mózgowych, kiedy jesteśmy malowani.

Spis treści

Patogeny

Patogeny wirusów opon mózgowych, bakterii, grzybów. Możesz dostać zapalenie opon mózgowych w każdym wieku. Przeciwnie, częstość występowania zależy nie od wieku, ale od stanu organizmu. Na przykład przedwcześnie urodzone niemowlęta (ponieważ są osłabione) przede wszystkim zagrażają zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych. Również do grupy osób, które są bardziej podatne na tę chorobę, można zaliczyć osoby z różnymi wadami centralnego układu nerwowego, z uszkodzeniami głowy lub pleców. Ogólnie rzecz biorąc, istnieje wiele czynników, które w taki czy inny sposób wpływają na zachorowalność.

Konsekwencje zapalenia opon mózgowych jako takiego nie powinny być. Po przeniesionej chorobie osoba staje się taka sama jak przed nią - narządy, systemy nie cierpią. Ale są wyjątki i dość poważne. Może nastąpić całkowita ślepota, głuchota, opóźnienie w rozwoju, a nawet śpiączka i śmierć. Takie komplikacje są rzadkie. Według statystyk twierdzi, że w Moskwie takie konsekwencje występują tylko w 1-2 procentach przypadków. Po zapaleniu opon mózgowych druga choroba nie występuje, ale są wyjątki.

Meningokokowe zapalenie opon mózgowych

Meningokokowe zapalenie opon mózgowych rozpoczyna się ostro z wysoką gorączką, dreszczami. Pierwszego lub drugiego dnia większość pacjentów ma wysypkę krwotoczną. Objawy meningalne pojawiają się również w pierwszym drugim dniu choroby. Płyn mózgowo-rdzeniowy jest mętny, mleczno-biały lub żółtawy, zawiera kilka tysięcy krwinek białych obojętnochłonnych na ml, w cytoplazmie często widoczne są charakterystyczne bibułkowate diplokoki; podczas wysiewu można rozróżnić kulturę patogena. Ilość białka jest znacznie zwiększona, zmniejszona glukoza.

Za pomocą metod immunologicznych można wykryć antygen patogenu w płynie mózgowo-rdzeniowym i wykorzystać jego łańcuchową reakcję polimerazy (PCR), jego DNA. W krwi ostro wyrażone zmiany zapalne. Jeśli nie ma odpowiedniego leczenia, śmiertelność z zapaleniem opon mózgowych sięga 50%. Dzięki szybkiemu leczeniu śmiertelność wynosi mniej niż 5%, głównie z powodu ciężkich postaci meningococcemii powikłanych szokiem toksycznym, w którym uszkodzenia mózgu są słabo wyrażane.

Pneumokokowe zapalenie opon mózgowych

Pneumokokowe zapalenie opon mózgowych z reguły poprzedzone jest zapaleniem ucha, zapaleniem zatok lub zapaleniem płuc, ale u połowy pacjentów występuje jako pierwotny. Wystąpienie ostrego zespołu opon mózgowych ujawnia się nieco później niż z meningokokowym zapaleniem opon mózgowych. Nawet w warunkach wczesnej hospitalizacji choroba szybko postępuje, wcześnie pojawiają się zaburzenia świadomości, konwulsje, często niedowład nerwów czaszkowych, niedowład połowiczy.

Ropny płyn mózgowo-rdzeniowy, często ksantochromowy, znajduje się zewnątrzkomórkowo w kształcie lancetowatych diplokoków. W związku z szybkim zaangażowaniem substancji mózgowej i komór w procesie, szybką konsolidacją ropnego wysięku, śmiertelność osiąga 15-25%, nawet jeśli terapia została rozpoczęta we wczesnych stadiach.

Hemophilus influenzae

Zapalenie opon mózgowych spowodowane prętem hemofilnym występuje częściej u dzieci poniżej 1 roku życia; może rozpocząć się zarówno ostro, jak i stopniowo, gorączką, nieżytem. Objawy meningeal pojawiają się w drugim - piątym dniu choroby. W tym przypadku, u dzieci poniżej 1 roku, najpoważniejsze objawy można uznać za niedomykalność lub wymioty, niemotywowane ostre krzyki, obrzęk i zatrzymanie pulsacji fontanelu.

Ogromne trudności przedstawiono w diagnostyce zapalenia opon mózgowych u pacjentów leczonych antybiotykami w nieodpowiednich dawkach do wyleczenia. W takich przypadkach temperatura ciała spada do 37,5 - 38,5 ° C, objawy opon mózgowych ustępują, ból głowy staje się mniej intensywny, ale utrzymuje się, często występują nudności, rzadko wymioty. Kilka dni później, w związku z rozprzestrzenianiem się procesu na komory i substancję mózgową, pacjenci pogarszają się gwałtownie. Istnieje ogólna neurologiczna symptomatologia mózgu i ognisk. W tej grupie pacjentów dramatycznie wzrasta śmiertelność i częstotliwość zdarzeń resztkowych.

Wirusowe zapalenie opon mózgowych

Wirusowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych może rozpocząć się od objawów związanych z odpowiednią infekcją, podczas gdy obraz zapalenia opon mózgowych rozwija się później. W tych przypadkach występuje dwufazowy przebieg choroby. Ale zapalenie opon mózgowych od pierwszych dni może być wiodącym objawem choroby. W przeciwieństwie do ropnego bakteryjnego zapalenia opon mózgowych, w tym przypadku gorączka jest umiarkowana, objawy meningalne pojawiają się w drugim, trzecim lub piątym-siódmym dniu po wystąpieniu choroby, czasem później.

Pomimo intensywnego bólu głowy i złego stanu zdrowia pacjentów, objawy meningalne są umiarkowanie wyrażane, często nie w pełni, zaburzenia świadomości (z wyjątkiem wirusowego zapalenia opon i mózgu) nie są charakterystyczne. Nakłucie lędźwiowe przy opróżnieniu 4-8 ml płynu mózgowo-rdzeniowego przynosi pacjentowi wyraźną ulgę.

Płyn mózgowo-rdzeniowy jest przezroczysty, liczba elementów komórkowych mierzona jest w dziesiątkach lub setkach, ponad 90% białych krwinek to limfocyty. Zawartość glukozy jest zwiększana lub normalna, ilości białka mogą być albo zmniejszona (rozcieńczony CSF) (czasami neutrofili. W tych przypadkach, po jednym lub dwóch dni należy unikać diagnostycznych powtarzania błędu badania. Mogą przeważać w pierwszych dwóch dniach choroby), a także nieznacznie podniesiony, podczas wysiewu płynu mózgowo-rdzeniowego jest sterylny (aseptyczne zapalenie opon mózgowych).

W wyniku badań immunologicznych w płynie mózgowo-rdzeniowym można wykryć antygeny wirusów lub przeciwciał metodą PCR - obecność wirusowego kwasu nukleinowego. Obraz krwi w większości przypadków jest mało charakterystyczny.

Gruźlicze zapalenie opon mózgowych

Gruźlicze zapalenie opon mózgowych, które wcześniej musiało skończyć się śmiercią pacjenta, jest obecnie bardziej powszechne, a u większości pacjentów jest to pierwszy kliniczny przejaw zakażenia gruźlicą. Często gruźlicze zapalenie opon mózgowych występuje nietypowo, więc jeśli istnieje duża liczba skutecznych leków przeciwprątkowych, śmiertelność wynosi 15-25%. Zwykle choroba zaczyna się od gorączki.

Kilka dni później pojawia się ból głowy i wymioty. Objawy meningeal pojawiają się w trzecim - dziesiątym dniu choroby. Często można znaleźć pareazy nerwów czaszkowych. Pod koniec drugiego tygodnia, czasem później, pojawiają się objawy mózgowe.

W przypadku braku specyficznej terapii pacjenci umierają pod koniec miesiąca, ale nawet niespecyficzna terapia może wydłużyć życie pacjenta do 1,5-2 miesięcy. Ważne jest, aby podkreślić, że terapia nie-ukierunkowana aminoglikozydami, ryfampicyną, jak również innymi lekami przeciwdrobnoustrojowymi może spowodować tymczasową poprawę, co znacznie komplikuje diagnozę.

Płyn mózgowo-rdzeniowy w gruźliczym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych, opalizujący, przepływa pod wysokim ciśnieniem. Liczba leukocytów (głównie limfocytów) wynosi od kilku dziesiątek do trzech lub czterystu na 1 μl. Zawartość białka jest zwykle zwiększona; ilość glukozy - od drugiego tygodnia choroby - jest zmniejszona, testy osadów są bardzo pozytywne.

Mycobacterium tuberculosis w płynie mózgowo-rdzeniowym występuje bardzo rzadko. Aby potwierdzić diagnozę, ważne jest, aby znaleźć antygeny patogenu testu ELISA, aby zidentyfikować proces płucny (częściej gruźlica prosówkowa).

Leczenie zapalenia opon mózgowych

Bez względu na wiek, pacjent jest leczony w szpitalu zapaleniem opon mózgowych. Leczenie jest złożone. Składa się z antybiotyków, leków antywirusowych. Możliwe, w ciężkich warunkach, zabiegi resuscytacyjne. Zapalenie opon mózgowych jest całkowicie wyleczone.

W niektórych przypadkach w celu zapobiegania zapaleniu opon mózgowych (osłabiony pacjent, osoby, które zmieniają miejsce zamieszkania, wpada w miejsca, w których istnieje największe prawdopodobieństwo zakażenia zapaleniem opon mózgowych), wykonuje się inokulację. Niestety, nie ma żadnych szczepień przeciwko wszystkim z powodu tego rodzaju zapalenia opon mózgowych. Dlatego nikt nie jest w 100% odporny na tę chorobę. Tak, a szczepionka, która jest obecnie stosowana - nie dłużej niż 4 lata.

Niespecyficzna profilaktyka przeciwko zapaleniu opon mózgowych, takim jak witaminy, higiena osobista czy noszenie - nie ma zużytych nakryć głowy. Najważniejsze, aby zwrócić uwagę na objawy choroby i wezwać lekarza.

Zapalenie opon mózgowych

Zapalenie opon mózgowych Jest procesem zapalnym, który występuje w błonach mózgu i rdzenia kręgowego. W tym przypadku rozróżniamy pachymeningitis (zapalenie stałej błony mózgu) i zapalenie opon mózgowych (zapalenie miękkich i pajęczynochłonnych błon mózgowych).

Według specjalistów, częściej zdiagnozowano przypadki zapalenia miękkich opon mózgowych, co zwykle określa się mianem "zapalenia opon mózgowych". Czynniki sprawcze tej choroby to różne mikroorganizmy typu patogennego: wirusy, pierwotniaki, bakterie. Najczęściej zapalenie opon mózgowych dotykają dzieci i młodzież, a także osoby w podeszłym wieku. Poważne zapalenie opon mózgowych najczęściej dotyka dzieci w wieku przedszkolnym. Wirusowe zapalenie opon mózgowych ma łagodniejsze objawy i przebieg niż bakteryjne zapalenie opon mózgowych.

Rodzaje zapalenia opon mózgowych

Zgodnie z naturą stanu zapalnego w błonach, a także zmianami w płynie mózgowo-rdzeniowym, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych dzieli się na dwa rodzaje: surowicze zapalenie opon mózgowych i ropne zapalenie opon mózgowych. W tym przypadku częstość występowania płynu mózgowo-rdzeniowego limfocyty jest charakterystyczne dla surowiczego zapalenia opon mózgowych i obecności więcej neutrofile - w przypadku ropnego zapalenia opon mózgowych.

Ponadto zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych dzieli się na pierwotny i wtórne. Pierwotne zapalenie opon mózgowych występuje bez obecności chorób zakaźnych w organizmie, a wtórne występuje jako powikłanie, zarówno ogólne zakażenie, jak i choroba zakaźna pewnego narządu.

Jeśli monitorujemy częstość występowania procesu zapalnego w oponach oponowych, zapalenie opon mózgowych dzieli się na uogólnioną i ograniczoną chorobę. Na przykład podstawowe zapalenie opon mózgowych występuje na podstawie mózgu, konwekcyjne zapalenie opon mózgowych - na powierzchni półkul mózgowych.

W zależności od szybkości wystąpienia i dalszego postępu choroby, zapalenie opon mózgowych dzieli się na błyskawica szybko, chętni (powolny), podostre, przewlekły.

Zgodnie z etiologią wirusowe zapalenie opon mózgowych, bakteryjny, grzybicze, pierwotniakowe zapalenie opon mózgowych.

Kliniczny obraz zapalenia opon mózgowych

Choroby, które przeszły do ​​postaci przewlekłej (sarcomatosis, sarkoidoza, kiła, toksoplazmoza, leptospiroza, limfogranulomatoza, bruceloza i inne), może być swego rodzaju impulsem do rozwoju zapalenia opon mózgowych.

Zakażenie błon mózgowych może występować w postaci krwioobiegu, okrężnicy, limfocytozy, nadobytu. Ogólnie rzecz biorąc, przenoszenie zapalenia opon mózgowych odbywa się drogą powietrzną lub metodą kontaktową. W trybie kontaktowym patogenów infekcja może się na błonach mózgu ze względu na obecność infekcji ropnych ucha środkowego, zatok, stomatologicznego obecności patologii i wsp. Brama wejściowa na zakażenie zapaleniem opon mózgowych wystaje nosogardzieli błony śluzowej oskrzeli, przewodu żołądkowo-jelitowego. Poruszając się w ten sposób w organizmie, patogen rozprzestrzenia się limfogennie lub hematogennie do błon mózgowych. Objawy kliniczne zapalenia opon towarzyszy obecności obrzęków i zapalenia opon mózgowych i sąsiadującej tkance mózgu, zaburzeń mikrokrążenia w naczyniach mózgowych. Z powodu zbyt silnego wydzielania płynu mózgowo-rdzeniowego i jego powolnej resorpcji, normalny poziom ciśnienie wewnątrzczaszkowe i rozwinąć wyprysk mózgu.

Przejaw patologicznych zmian w ropnym zapaleniu opon mózgowych, który jest ostry, nie zależy od patogenu. Po patogenów dostaje się do mózgu przez powłokę poprzez limfy lub krwi, procesem zapalnym, dotyczy całej przestrzeni podpajęczynówkowej w mózgu i rdzeniu kręgowym. Jeśli strefa zakażenia ma jasną lokalizację, wtedy ropny proces zapalny może być ograniczony.

Po zakażeniu dochodzi do obrzęku błon i substancji mózgowej. Czasami dochodzi do spłaszczenia skrętów mózgowych z powodu obecności wewnętrznego wodogłowie. Pacjenci z surowiczym wirusowym zapaleniem opon mózgowych mają obrzęk błon i substancji mózgowej, podczas gdy płyn mózgowo-rdzeniowy rozszerza się.

Objawy zapalenia opon mózgowych

Bez względu na etiologię choroby objawy zapalenia opon mózgowych są generalnie podobne w różnych postaciach choroby.

Na przykład, objawy zapalenia opon lain obscheinfektsionnymi objawy: pacjentowi poczucie dreszcze, gorączkę, podwyższenie temperatury ciała, obecność oznak zapalenia we krwi obwodowej (wzrost ESR, dostępność leukocytoza). W niektórych przypadkach pojawienie się wysypki na skórze. We wczesnym stadium zapalenia opon mózgowych pacjent może odczuć spowolnienie akcji serca. Nie w procesie rozwoju zapalenia opon mózgowych, ten symptom zastępuje tachykardia. Rytm oddychania zostaje zakłócony i przyspieszony.

Jako zespół opon mózgowych, nudności i wymioty, ból głowy, strach przed światłem, przeczulica skóry, obecność sztywności mięśni szyi i innych objawów. W tym przypadku objawy zapalenia opon mózgowych pojawiają się najpierw jako ból głowy, który w miarę rozwoju choroby staje się bardziej intensywny. Przejawem głowy powoduje stymulację receptorów bólowych opon mózgowych i naczyń krwionośnych, z powodu rozwoju zapalenia, ekspozycją na toksyny, a wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego. Charakter bolesnych doznań pęka, ból może być bardzo intensywny. W tym przypadku ból można zlokalizować na czole iw okolicy potylicy, podając szyję i kręgosłup, czasami nawet dotykając kończyn. Nawet na samym początku choroby pacjent może doświadczać wymiotów i nudności, podczas gdy zjawiska te nie mają związku z jedzeniem. Zapalenie opon mózgowych u dzieci, aw rzadszych przypadkach u dorosłych pacjentów może objawiać się napadami drgawkowymi, obecnością majaczenia i pobudzenia psychomotorycznego. Ale w procesie dalszego rozwoju choroby, te zjawiska są zastępowane przez zwykłe osłupienie i senność. W późniejszych stadiach choroby zjawiska te czasami zapadają w śpiączkę.

Ze względu na stymulację muszli mózgowych obserwuje się odruchowe napięcie mięśni. Najczęściej pacjent jest obecny Objaw Kerniga i sztywność mięśni potylicznych. Jeśli pacjent ma poważną chorobę, pojawiają się inne oznaki zapalenia opon mózgowych. Tak więc pacjent odrzuca głowę, wyciąga brzuch, napinając przednią ścianę brzucha. W pozycji na brzuchu nogi będą przyciągane do brzucha (tzw. Pozycja oponowa). W niektórych przypadkach u pacjenta występuje zapalenie jarzmowe Objaw Bechterewa, silny ból gałek ocznych, który objawia się po naciśnięciu lub poruszeniu oczami. Pacjent źle reaguje na silny hałas, głośne hałasy i ostre zapachy. Najlepiej jest w takim stanie, w jakim czuje się osoba, leżąc w ciemnym pokoju bez ruchu iz zamkniętymi oczami.

Zapalenie opon mózgowych u niemowląt objawia się stresem i pojawieniem się ciemiączka, a także obecnością objawu "wiszącego" Lesage.

W przypadku zapalenia opon mózgowych mogą wystąpić objawy przekrwienia żylnego, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego. Jeśli choroba jest ciężka, objawy zapalenia opon mózgowych mogą być powiększeniem źrenic, diplopią, strabismus. Osoba trudna do przełknięcia, może być niedowład i porażenie kończyn, słaba koordynacja ruchów i obecność wstrząsów. Te objawy zapalenia opon mózgowych wskazują na uszkodzenie zarówno błon, jak i substancji mózgowych. Jest to możliwe na ostatnim etapie choroby.

Bakteryjne zapalenie opon mózgowych z reguły zaczyna się ostro, z wyraźnymi objawami oponowymi. Wolniejszy rozwój jest charakterystyczny tylko dla gruźlicze zapalenie opon mózgowych. W większości przypadków przy bakteryjnym zapaleniu opon mózgowych poziom cukru jest obniżany, a poziom białka wzrasta.

U osób starszych przebieg zapalenia opon mózgowych może być nietypowy. Mogą więc nie występować bóle głowy lub nieznacznie, ale drżenie rąk, stóp, głowy. Jest senność, apatia.

Rozpoznanie zapalenia opon mózgowych

Z reguły diagnozuje się "zapalenie opon mózgowych", kierując się obecnością trzech objawów zapalenia opon mózgowych:

- obecność zespołu ogólnej infekcji;
- obecność zespołu błony (opon mózgowo-rdzeniowych);
- zmiany stanu zapalnego w płynie mózgowo-rdzeniowym.

W tym przypadku niemożliwe jest zdiagnozowanie zapalenia opon mózgowych, kierując się obecnością tylko jednego z wymienionych zespołów. Aby uzyskać prawidłową diagnozę, ważne są wyniki szeregu wirusologicznych, bakteriologicznych metod badawczych. Diagnozę zapalenia opon mózgowych przeprowadza się również za pomocą oględzin płynu mózgowo-rdzeniowego. W takim przypadku specjalista musi wziąć pod uwagę ogólną sytuację epidemiologiczną i cechy obrazu klinicznego.

Pacjenci, u których występują objawy podrażnienia opon mózgowych, powinni wykonać nakłucie lędźwiowe. Podczas tej procedury płyn mózgowo-rdzeniowy do kolejnego badania jest wykonywany za pomocą cienkiej igły, która jest wstrzykiwana na dnie grzbietu. Określany jest także stan bieżący płyn mózgowo-rdzeniowy, obecność dużej liczby komórek (pleocytoza), a także stopień, w jakim zmienił się ich skład. Specjalne testy są również wykorzystywane do określenia różnicy między bakteryjnym i wirusowym zapaleniem opon mózgowych.

Powikłania zapalenia opon mózgowych

Z powodu bakteryjnego zapalenia opon mózgowych osoba może doznać uszkodzenia mózgu. Zatem najpoważniejsze komplikacje tej dolegliwości są epilepsja, głuchota, upośledzenie umysłowe w zapaleniu opon mózgowych u dzieci. Jeśli nie rozpoczniesz prawidłowego i terminowego leczenia zapalenia opon mózgowych, choroba może doprowadzić do zgonu. W szczególnie ciężkich przypadkach śmiertelny wynik następuje w ciągu kilku godzin.

Leczenie zapalenia opon mózgowych

W leczeniu zapalenia opon mózgowych bardzo ważne jest przede wszystkim ustalenie, który czynnik sprawczy wywołał rozwój choroby. Jednak choroba ta powinna być leczona wyłącznie w szpitalu. Wirusowe zapalenie opon mózgowych z reguły przebiega stosunkowo łatwo, dlatego zdecydowanie zaleca się picie dużej ilości płynu, aby zapobiec odwodnieniu organizmu. Do leczenia zapalenia opon mózgowych stosuje się leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Zasadniczo, osoba odzyskuje w ciągu około dwóch tygodni.

Kiedy bakteryjne zapalenie opon mózgowych, zwłaszcza jeśli zostało sprowokowane meningococcus, leczenie należy bardzo szybko przepisać i wykonać. Jeśli u pacjenta zostanie zdiagnozowane bakteryjne zapalenie opon mózgowych, ogólnie rzecz biorąc, do leczenia stosuje się antybiotyki o szerokim profilu. Najczęściej stosowanym lekiem w tej postaci choroby jest penicylina. Według naukowców ten czynnik może zniszczyć około 90% czynników wywołujących zapalenie opon mózgowych. Również bezpośrednie leczenie penicyliną jest przepisywane pacjentom, u których zdiagnozowano ropne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.

Również w leczeniu zapalenia opon mózgowych dzieci i dorośli stosują leki zmniejszające ciśnienie wewnątrzczaszkowe, leki przeciwgorączkowe. Często w złożonej terapii przepisywane są leki nootropowe, przeciwutleniacze, leki stymulujące aktywność mózgowego przepływu krwi.

Ważne jest, aby pamiętać, że jeśli dorośli, którzy odzyskane z zapaleniem opon mózgowych nie zawsze wymaga stałej dalszej kontroli lekarzy, na zapalenie opon mózgowych u dzieci - przyczyny i regularnie po całkowitym utwardzeniu się z lekarzem.

Pacjenci, którzy znajdują się na etapie zdrowienia, ważne jest, aby unikać dużych obciążeń, zarówno fizycznych, jak i emocjonalnych, nie spędzać zbyt wiele czasu w bezpośrednim świetle słonecznym, pić dużo płynów i starają się spożywać jak najmniej soli. Alkohol powinien być całkowicie wykluczony.

Zapobieganie zapaleniu opon mózgowych

Do tej pory z powodzeniem stosowano szczepienie przeciwko indywidualnym patogenom zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (szczepionka przeciwko pneumokokom, prętowi hemofilnemu). Ważne jest, aby wziąć pod uwagę, że szczepienie daje całkiem zauważalny efekt w kwestiach ochrony przed zapaleniem opon mózgowych, ale nie gwarantuje 100% zapobiegania infekcji. Jednak nawet będąc zarażonym tą chorobą, osoba, która została zaszczepiona, będzie miała zapalenie opon mózgowych w znacznie lżejszej postaci. Po szczepieniu szczepionka działa przez trzy lata.

Ważne jest przestrzeganie podstawowych zasad higieny codziennej jako metod zapobiegania zapaleniu opon mózgowych. Ważne jest, aby zwracać szczególną uwagę na regularne mycie rąk, rzeczy osobistych (szminki, naczynia, szczoteczki do zębów itp.), Których nie wolno podawać osobom nieznajomym. W przypadku bliskiego kontaktu z pacjentem z zapaleniem opon mózgowych ważne jest, aby natychmiast skonsultować się z lekarzem. Specjalista może przepisać pewne leki w celu zapobiegania.

Współczesne metody leczenia zapalenia opon mózgowych o różnej etiologii

Zapalenie opon mózgowych może być spowodowane przez bakterie, wirusy, pierwotniaki. Jest to niebezpieczna choroba, która w przypadku braku szybkiego leczenia często prowadzi do śmierci lub niepełnosprawności.

Leczenie zapalenia opon mózgowych odbywa się tylko w szpitalu, nie można go prowadzić w domu.

Przyczyny choroby

Zapalenie opon mózgowych lub zapalenie błon mózgowych u dorosłych może wystąpić przede wszystkim, lub infekcja wnika w jamę czaszki i kanał kręgowy z innego punktu skupienia infekcji. Występują również bakteryjne, wirusowe, grzybicze, pierwotniakowe i niektóre inne formy mieszane. Według rodzaju przepływu izolowane jest ostre, podostre, przewlekłe i piorunujące zapalenie opon mózgowych. I błyskawica może doprowadzić do śmierci w ciągu 1-2 dni, a przewlekłe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych u dorosłych występuje w ciągu kilku miesięcy, lat.

Ropne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych wywołane przez meningokoki przenoszone jest głównie przez unoszące się w powietrzu kropelki

Zakażenie zapaleniem opon mózgowych występuje w powietrzu, więc infekcja rozprzestrzenia się szybko i może przejść do epidemii. Najczęstszym zapaleniem opon mózgowych u dorosłych jest zakażenie meningokokowe, zakażenie pneumokokowe, pręt hemofilny. Wirusowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych wywołane wirusem świnki, różyczka płynie łatwiej, objawy powłoki są mniej wyraźne. Choroby grzybicze występują na tle zmniejszenia ogólnej odporności. Zapalenie opon mózgowych u osób dorosłych z gruźlicą charakteryzuje się stopniowym rozwojem z przewagą objawów zatrucia.

Zakażenie opon mózgowych przebiega do tkanki mózgowej i nerwów przed uszkodzeniami prowadzi do nieodwracalnych zmian, w szczególności, głuchoty, ślepoty i niepełnosprawności pacjenta. W związku z tym ważną rolę odgrywa terminowe leczenie. Kiedy pojawiają się oznaki uszkodzenia mózgu, nie tracąc czasu, wymagane jest pilne wezwanie karetki. Traktuj pacjenta w domu metodami ludowymi, zioła nie.

Obraz kliniczny

Objawy zapalenia opon mózgowych u dorosłych mogą być następujące:

  • bóle głowy, i to jest nie do zniesienia, pęka, pigułki, leki nie pomagają; dzieci mają ciągły, nieprzerwany płacz, przypominający jęk - jeden z jasnych objawów zapalenia opon mózgowych;
  • podwyższona temperatura, występuje na tle zatrucia organizmu;
  • wymioty, częste, obfite, spowodowane podrażnieniem opon mózgowych;
  • wzbudzenie, a następnie głuchota, ospałość; świadomość jest często naruszana, halucynacje, urojenia są możliwe;
  • phono- i światłowstręt;
  • Często występuje zeza;
  • Zakażenie meningokokami często prowadzi do powstania pacjenta z ostrą wysypką w całym ciele.

Z reguły zazwyczaj od początku choroby obserwuje się ból głowy z zapaleniem opon mózgowych.

  • oponowa pozycja w łóżku z odrzuconą głową, nogi zgięte w kolanach, ręce przynoszone do klatki piersiowej i zgięte w stawach łokciowych;
  • sztywny kark, głowa pacjenta nie może być pochylona do przodu z powodu silnego bólu;
  • objawy podrażnienia nerwów czaszkowych, stukając w kości jarzmowej powoduje bolesny grymas (objaw Bechterewa), w zgięciu głowy, jest rozszerzenie źrenic (Flatau objawu) i innych.

Leczenie przedszpitalne

Opieka pogotowia dla pacjenta powinna być zapewniona już na etapie przedszpitalnym, ponieważ niewiele czasu upływa od początku choroby do rozwoju objawów uszkodzenia obuchów, najczęściej 24 godziny. Natomiast u dorosłych, przed wystąpieniem objawów ze skorupy, zatrucia, zaburzeń sercowo-naczyniowych, które mogą prowadzić do wstrząsu toksycznego dla zakażeń, są obserwowane.

Pomoc w nagłych wypadkach w domu wykonywana jest przez zespół pogotowia ratunkowego i obejmuje:

  • Przygotowanie pacjenta do transportu. W przypadku ostrego lub wyładowań postaci choroby, zapalenia opon mózgowych u dorosłych, przed transportem dożylnie podawane hormony (deksametazon, prednizon) z roztworze glukozy aminofilina.
  • Zapobieganie obrzękowi mózgu. Przedstawiono wprowadzenie diuretyków (Lasix, Furosemide).
  • Terapia antybiotykowa. Konieczne jest podanie domięśniowej maksymalnej dawki penicyliny 3 mln sztuk.
  • Walcz z szokiem. Rozwój objawów wstrząsu toksycznego zakaźnego wymaga rozpoczęcia leczenia infuzją roztworami krystaloidów (roztwór soli, 5% roztwór glukozy) z hormonami (hydrokortyzon, prednizolon) i witaminą C do 1000 mg. Przy silnym obniżeniu ciśnienia krwi wskazane jest również podawanie Polyglucin, Reopoliglyukin i leków nasercowych.
  • Leczenie przeciwdrgawkowe. doraźna pomoc w rozwoju drgawek jest wprowadzenie seduksen, jest to możliwe do zrobienia z haloperidolu, difenhydramina i amidopirina jednocześnie do odprowadzania ciepła.

Leczenie zapalenia opon mózgowych odbywa się tylko w szpitalu

W miarę możliwości, po zapewnieniu natychmiastowego leczenia, pacjent jest dostarczany do szpitala tak szybko, jak to możliwe. Leczenie zapalenia opon mózgowych jest zazwyczaj wykonywane w szpitalu działu reanimacji chorób zakaźnych, wtórne zapalenie opon mózgowych po urazie mózgu może leczyć pacjenta w izbie przyjęć lub na oddziale intensywnej opieki bez przenoszenia go w klinice chorób zakaźnych.

Aby zapewnić specjalistyczną pomoc dzieciom z ciężkim zapaleniem opon mózgowych, na zlecenie rosyjskiego Ministerstwa Zdrowia, opracowano standard obejmujący wszystkie niezbędne środki do diagnozy i leczenia choroby. Norma obejmuje takie choroby, jak enterowirusowe zapalenie opon mózgowych, limfocytowe zapalenie naczyniówki, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych wywołane przez odrę, grzybice i inne bakterie.

Diagnostyka

Rozpoznanie opiera się na wykryciu objawów podrażnienia błon mózgowych, zatrucia i zmian w składzie płynu mózgowo-rdzeniowego. Aby to zrobić, przy wejściu do pacjenta zrobić nakłucie lędźwiowe. Nakłucie lędźwiowe wykonuje się nie tylko w celu diagnozy, ale również jako pomoc doraźną, w celu zmniejszenia ciśnienia wewnątrzczaszkowego.

Zrób to ostrożnie, ponieważ przy zapaleniu opon mózgowych ciśnienie CSF zwiększa się. Niebezpieczeństwo w wykonywaniu funkcji lędźwiowej polega na tym, że przy szybkim wypływie płynu mózgowo-rdzeniowego możliwe jest wejście do pnia mózgu i śmierć.

Podczas laboratoryjnego badania płynu mózgowo-rdzeniowego stwierdzono w nim wyraźny wzrost liczby komórek i białka. Tak więc, z ropnym bakteryjnym zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych w płynie mózgowo-rdzeniowym, liczba neutrofilów jest zwiększona, stężenie glukozy i chlorków jest zmniejszone. W surowicy wirusowego zapalenia opon mózgowych, limfocyty są wykrywane, stężenie glukozy i chlorku jest zwiększone.

Nakłucie lędźwiowe z podejrzeniem zapalenia opon mózgowych jest przepisywane prawie zawsze

Oprócz ustalenia składu płynu mózgowo-rdzeniowego w celu wykrycia patogenu jej badań przeprowadzonych dla czynnika bakteryjnego (bacterioscopy), wysiew do wrażliwości na antybiotyki i serodiagnozy w celu wykrycia przeciwciał wirusa.

Nakłucie lędźwiowe może łagodzić stan pacjenta, jednak gdy bakteryjne zapalenie opon mózgowych jest to zjawisko przejściowe, a więc w trakcie leczenia, jest ona wykorzystywana nie tylko jako diagnostyczne, ale również zabiegi terapeutyczne w celu obniżenia ciśnienia wewnątrzczaszkowego oraz wprowadzenie antybiotyków.

W surowicy wirusowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych jest główną metodą leczenia. Często jego zachowanie jest punktem zwrotnym w przebiegu choroby.

Leczenie w szpitalu

Zasady leczenia w szpitalu są następujące:

  • terapia przeciwbakteryjna;
  • terapia detoksykacyjna:
  • terapia hormonem przeciwzapalnym;
  • leczenie objawowe w celu zapobiegania obrzękowi mózgu i utrzymywania funkcji życiowych organizmu, w tym resuscytacji (IVL);
  • eliminacja ropnej ostrości w leczeniu wtórnego zapalenia opon mózgowych.

Funkcje mianowania antybiotyków na zapalenie opon mózgowych

Ponieważ od razu ustalić, który czynnik zakaźny spowodował rozwój zapalenia opon mózgowych nie zawsze jest możliwe, zaleca się antybiotyki o szerokim spektrum działania. Należy rozważyć, w jaki sposób leki te przenikają przez barierę krew-mózg, na przykład klindamycyna, linkomycyna, gentamycyna nie jest przepisywana. Ale gentamycynę, teomomycynę lub wankomycynę można stosować do podawania wewnątrz światła.

Kiedy zapalenie opon mózgowych jest przepisywane antybiotykom o szerokim spektrum działania

Używać penicylina, ampicylina, cefalosporyny trzeciej generacji, karbapenemy, ponieważ mogą one wpływać na prawie wszystkie mikroorganizmy, które zwykle znajdują się zapalenie opon mózgowych (meningokoków, pneumokoki i inne). W ciężkich warunkach antybiotykoterapia może być przeprowadzona poprzez łączenie antybiotyków z serii penicylin lub cefalosporyn z innymi grupami leków przeciwbakteryjnych.

Antybiotyki są podawane tylko pozajelitowo, niektóre dożylnie (ceftriakson), tabletki nie są używane. Są przepisywane w maksymalnej dawce, kilka razy dziennie, zgodnie z instrukcjami wybranego leku. Z zeznaniem, codziennie lub 72 godziny po rozpoczęciu antybiotyków, wykonuje się nakłucie lędźwiowe. Jeśli analiza laboratoryjna płynu mózgowo-rdzeniowego nie uległa poprawie, a do tego należy porównać cytozę, ilość białka, stężenie glukozy i chlorków, należy zmienić antybiotyk.

Po uzyskaniu danych wysiewu pod kątem wrażliwości na antybiotyki można ponownie zmienić lek biorąc pod uwagę jego czułość. Przy jednakowej wrażliwości leków preferowane są najmniej toksyczne, ponieważ terapia powinna być wykonywana przez co najmniej dziesięć dni, czasem z powikłaniami lub obecnością gnijących ognisk infekcji przez dłuższy czas.

Oczyszczanie pneumokokowego zapalenia opon przedstawiono pewne trudności, ponieważ wiele szczepów pneumokoków są często odporne na antybiotyki, tak towarzyszące zasady ich celem i kontrolowania składu płynu mózgowo-rdzeniowego zmian dają najlepszy efekt, w celu otrzymania wyników analiz w czułości.

Funkcje terapii infuzyjnej

Zasady terapii infuzyjnej, jej cele i cele są następujące:

  • Leczenie lub zapobieganie szokowi toksycznemu. W tym celu przeprowadza się detoksykację, objętość krwi krążącej odzyskuje się za pomocą krystaloidów i roztworów koloidalnych, albuminy, osocza.
  • Walka z obrzękiem mózgu. Obejmuje to podawanie leków moczopędnych osmotyczne (mannitol), pod kontrolą równowagi wody i elektrolitów krwi na tle wymuszonej diurezy (LASIX furosemid). Terapia tlenem jest zalecana.
  • Utrzymywanie fizjologicznych potrzeb ciała i równowagi kwasowo-zasadowej.

Dodatkowe terapie

Jako dodatkowe metody leczenia, leki są przepisywane w celu złagodzenia gorączki, zespołu konwulsyjnego, zapobiegania powikłaniom neurologicznym (nootropy), przeciwzapalnym i przeciwhistaminowym. Po potwierdzeniu rozpoznania wirusowego zapalenia opon mózgowych możliwe jest zastosowanie interferonu.

W przypadku ciężkiego przebiegu zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych pacjent otrzymuje endokumbralne podanie antybiotyków, w którym leki dostarczane są bezpośrednio do kanału kręgowego

W leczeniu wtórnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych podejmuje się działania mające na celu wyeliminowanie ogniska infekcji (zapalenie ucha, zapalenie zatok, zapalenie płuc). Podczas występowania powikłań, na przykład ropni mózgu, wskazane jest leczenie chirurgiczne.

Zapalenie opon mózgowych jest poważną chorobą, która może prowadzić do różnych komplikacji neurologicznych i śmierci. Pacjent z zapaleniem opon mózgowych wymaga specjalistycznej opieki medycznej. Przeprowadzaj leczenie metodami ludowymi (ziołami), a także wszelkie manipulacje w domu są niebezpieczne.